Seite
ditur aliquid cōtra deum prelato nō ē nobedien dum. xi. q. iii. nō ſemper ⁊ octo. c. ſe. Ꝙ ſeruus obediēs dn̄o ſuo ī malo excuſatur pro tā­to: quia ſeruus ſed nō pro toto. xxii. q. v. qͥ cōpul ſus. lxxxvi. di. quid prodeſt. Ꝙ ſuperioribus feſtināter eſt obediēdum. xciii. diſ. ſi inimicus. Ꝙ deo prīcipaliter eſt obediēdum. viii. di. q̄ cōtra xi. q. iii. imperatores. Item poſt deum romane eccleſie diligētius. xii. diſ. preceptis. xciii. di. obediētiam. Item epiſcopis. vii. q. i. quia frater. Itē ſecularibus poteſtatibus. viii. q. ii. abbates. Itē qͥlibꝫ ſuo ſuꝑiori. xciii. diſ. a ſubdiacono. Ꝙ ideo deo prīcipaliter ē obediēdū qꝛ ſic̄ pietas ma ior minoribus preponitur ad obediēdū ſic deus omnibus hominibus. vii. di. que cōtra. Ꝙ poſt deū ideo romane eccleſie ē obediendū qꝛ ip­ſa ē caput ⁊ mater omniū eccleſiarū. xii. q. non de cet. ⁊. c. ſe. xciii. diſ. ſi inimicus. Ꝙ epiſcopus a clericis ⁊ a ſacerdotibus ſue dioce­ſis eſt obediendum ⁊ obedientia debet eis exhibe­rivij. q. i. quia. Ꝙ ſecularibus poteſtatibus ſic eſt obediendum vt deus nō offēdatur. viij. diſ. qͥ cōtra in fi. xj. q. iij. ſiquis prohibet. xv. q. vj. nos. ⁊. c. ſe. Ꝙ abbatibꝰ monachi ⁊ alij religioſi ſpecialiꝰ ſuo p̄ lato ī hijs que ſpectāt ad regulā ꝙͣ ep̄o tenēt̉ obe dire ſicut clericꝰ tenet̉ plus ſuo epiſcopo obedire: ꝙͣ archiep̄o. xviij. q. ij. ꝙͣ ſit.§. nullus: ⁊. q. ij. ab bates.ix. queſtione tertia conqueſtus. Ꝙ omnibus ſuperioribus dūmodo nō ſunt hereti ci: licet ſint alias mali ꝙͣ diu tollerat eas eccleſia: ē eis obediēdum. ij. q. vij. ſacerdotes. Ꝙ iudex obediēdo ptāti legitime: ſi quēqͣ occide­rit nō culpat̉. xxiij. q. v. miles: ⁊. c. cum homo. Oblatio. Ꝙ oblatio eſt duplex videlicet ſpiritualis que eſt corpus ⁊ ſan­guis xp̄i ⁊ temporalis que fit ex rebus mundi. de cōſe. di. ij. tribus in fi. Ꝙ oblatio euchariſtie: que proprie ſpūalis ē omnē oblationē p̄cellit. de cōſe. di. ij. nihil. Ꝙ ab omni ſorde purgati debēt hāc oblationē of­ferre: ⁊. l. di. ⁊ purgabit. lxxxi. di. oportet in fi. Ꝙ in mundi ab hac oblatione prohibentur. lxxxij. di. propoſuiſti. Ꝙlꝫ hec oblatio facta ſit: nō tn̄ īdigne offerēs eaꝫ ſanctificat̉: ſꝫ plus polluit̉.j. q. i. propheta. Ꝙ ī oblatiōe rerū tēporaliū deus plus penſat volū tatē offerētiū ꝙͣ oblatū. xxiiij. q. v. ſcriptū. xlv. di. due. xv. q. vi. c. i.§. ſe. Ꝙ quilibet xp̄ianus videtur teneri offerre in feſti­uitatibus. de conſe. di. i. omnis. xp̄ianus. Ꝙ oblatio ex iniquo eſt maculata: ⁊ ideo īfructuo ſa. xiiij. q. v. immolans. Ꝙ oblatiōes iniquoꝝ nō reſpicit deus: ſicut ad mu nera caym nō reſpexit. iij. q. vij. in grauibus. Ꝙ qͥcqͥd ī ſacrificio dei ex ſcelere offert̉ non placat ipſi iracūdiam: ſꝫ irritat.i. q. i. nō eſt putāda. Ꝙ oblationes diſcurdancium: ⁊ pauperes oppri­mentium non ſunt recipiende. xc. di. oblationes ⁊. c. ſe. vij. q. iiij. miror. Ꝙ retinentes oblationes defūctoꝝ necatores ſunt pauperum. xiij. q. ij. qui oblationes. ⁊. ij. c. ſe. Ꝙ laici oblationes altarium: ⁊ precipue beati pe­tri: ſancte marie rotunde accipere ſub anathema te ꝓhibent̉. x. q. i. qꝛ ⁊. c. ſe. xij. q. i. nulli. Ꝙ olim de oblationibꝰ fiebant quatuor ꝑtes. xij. q. ij. vobis ⁊. c. vulterane. ⁊. vij. c. ſe. Ꝙ volūtarie oblata poſſūt accipi ſine peccato. xiij. q. ii. q̄ſta. ⁊. c. poſtꝙͣ ⁊. c. ſe. xviii. di. d̓ eulogijs Ꝙ indignum eſt offerre deo qd̓ dedignatur homi­no. xlix. di. c. vlt. in fine. Ꝙ illi oblationes non debent percipere qui vix va­lent pro ſe nec pro alio orare. x. q. i. hanc. Obligatio. Ꝙ obligatō fit ꝑꝑ futurā cautelā.i. qōe. vii quotiens cordis. Ꝙ obligatio quandoqꝫ ſit ſub pena excomunicatio nis.i. q. vii. quotiencunqꝫ de conſe. diſ. ii. ego berengarius. Ꝙ coram deo tantum obligat ſimplex verbū quā tum iuramentum. xxii. q. v. iuramenti. Ꝙ bona eccleſiaꝝ laicis obligari non debent. lxxx. vi. di. peruenit. Ꝙ obligati ad raciocinia non debent ad ordines promoueri. lv. di. priſcis. Obſtinatio. Ꝙ obſtinacio ē cōſilijs ſa lutaribus nolle acquieſce­re. xlviii. di. quod ad. Ꝙ obſtinatus eſt qui poſt inſpirationem vel reue lationem ſibi factam in eo quod errauerat perſe uerat. viii. di. conſuetudo. Ꝙ obſtinatio in malicia deus nunꝙͣ miſerans fuit nec miſeretur. xxiiii. q. ii. legatur ⁊. c. dānatiōis. Ꝙ ideo obſtinati indigni ſunt venia: quia peccant ex certa malitia. viii. diſ. conſuetudo. lxxxii. diſ. quia in fine. Occaſio. Ꝙ occaſio nō ē dāda alicui per malū exēplū. xii. q. i. nolo. Item nec per fauorem nec per auxilium. xiiii. q. vi. c. i. circa medium. Item nec per correctionis neglectum. lxxxvi. diſ. pe­nam facientis. Ꝙ ſacerdos dat puero occaſionem dānationis. cū propter ſui auaritiam moritur non baptizatus. i. q. i. placuit vt vnuſquiſqꝫ. Ꝙ non omnia que bono animo fiunt ⁊ licet dent ali cui occaſionem mala cōmittendi culpātur. xxiiii q. v. de occidendis. ⁊. c. non fruſtra. Ꝙ qui in ludo licito vel alio modo alterius fuerit preter intentionem occaſio mortis non culpatur l. di. eum qui. ⁊. iiii. c. ſe. Ocium. Ꝙ ocium ſiue cōmodum propriū nemo vtilitati eccleſie debet prepo uere. ſed vocatus ad regimen mitti corde debet