Seite
Uſura. Ꝙ vſura eſt vbi amplius requirit̉ ꝙͣ datur. xiiii. q. iii. vſura. Ꝙ nō ſolū ī pecunia. ſꝫ ī acceptiōe cuiuſſibet rei vl̓ tra ſortē cōmittit̉ vſura. xiiii. q. iii. putant. Ꝙ accipere aliquod emolumerū de mercibꝰ merca torū ratione mutui. vſura ē. xiiii. q. iii. pleriqꝫ. Ꝙ qui emit vilius vt vendat carius maxime cleri cus vſurarius eſt. xiiii. q. iiii. canonum. Ꝙ mutuum ſiue in grano ſiue in vino vel in ſimili cū reperit̉ ẜꝫ cōmune foꝝ etiā ſi plus accipit vſu­ra non cōmittit̉. xiiii. q. iiii. ſi qͥs clericus. Ꝙ videtur ꝙ licet ab hoſte quem licet impugnare vſuram accipere. ſicut ⁊ licet animalia ſua tolle re. xiiii. q. iiii. ab illo Ꝙ clericus nec ſuo nec alieno nomine vſuras debꝫ accipere. xlv. diſ. ſicut nō. Ꝙ publice conuictus de vſura. vlterius ad ordīes nō eſt promouendus. xxxiii. diſ. maritum. ⁊. xlv. diſ. ſeditionarios. xlvii. diſ. per totum. Ꝙ clericus de vſura publice conuictus eſt de ordi­ne ⁊ dignitate deponendus. xlvii. diſ. epiſcopus ⁊. iiii. c. ſequentibus. Ꝙ monaſterium recipiens vſuras. tenetur ad vſu ras perſoluendas. liiii. diſ. generalis. ī fine. xiiii. q. iiii. quid dicam. Ꝙ nulli licet accipere vſuras. xiiii. q. iiii. per totum Ꝙ videtur ꝙ ad vſurā accipere ſit peccatum. lxxx. iii. diſ. error. xxiii. q. iii. non inferenda. Ꝙ tempore neceſſitatis ad vſuram poteſt accipi. ars. xxiiii. q. i. quid culpatur. Ꝙ de vſura non poteſt fieri elemoſina. xiiii. queſtio ne quinta immolans. Ꝙ felix eſt viura vbi ꝓ ꝑuo denario pauperi dato centuplū accipimus a domino. xlvi. diſ. ſicut nō. Ꝙ vſurarius nō vere penitet: niſi vſuras reſtituat xiiij. q. iiij. quid dicam. ⁊. q. vi. ſi res. Aſucapio. Ꝙ vſucapio ē acqͥſitio do­mini ꝑ cōtinuationē tēpo­ris. xvi. q. iij. placuit.§. pōt. ī fi. ⁊. c. qͣs actiones. Ꝙ plura exigunt̉ ī vſucaptiōe. vꝫ bona fides circa initiū. Iuſtus titulus qͥ varia nomina ſortitur ſicut titulus emptionis. titulus donationis. titu lus dotis. titulus pro legato. ⁊ cōſimilia. ibidē. Item exigitur continua poſſeſſio. ⁊ ꝙ ſit res mobi lis. de quibus omnibus habes. xvi. q. iij. placuit §. poteſt. per totum. Uſus. Ꝙ illud quod in communi vſu ē. cō ſuetudo vocatur.i. diſ. conſue. Ꝙ vſum prauum: lex ⁊ ratio vincere debet. xi. diſ. capitulo. primo. Ꝙ vſus auctoritati cedere debet. xi. diſ. vſus. Ꝙ male poſſidet: qui male vtitur. xiiij. q. iiij. quid dicam in fine. Ꝙ vtēdū ē tēporalibus ſecūdū vſuꝫ eoꝝ cū qͥbꝰ con uerſamur. xli. diſ. delicie. ⁊. c. quod dicit. De vſu habes vbi agitur de conſuetudine. ſurpatio. Ꝙ vſurpatio ē ordo illegi­timꝰ.i. q. i. ꝙ ꝓ neceſſitate. Ꝙ vſurpatio ē nō cōceſſa p̄ſumere. xciij. diſ. illud. Ꝙ vſurpatiue dicuntur ordines recepiſſe. vel digni tates. qui non iuxta ſanctorum ſtatuta ſuſcipiūt lxiij. diſ. quia ſancta. Ꝙ vſurpatio furtiua preiudicium non generat. x. iij. diſtinctione. illud. Utilitas. Ꝙ plurimoꝝ vtilitas p̄ponen da ē vtilitati paucorum. vij. q. prima ſcias. Ꝙ mutationes prelatoꝝ nō debēt fieri: niſi cauſa vtilitatis vel neceſſitatis. vij. q. i. mutationes. vbi pnit̉ exēplū qūo Petrus dimiſſa eccleſia authio­cena iuit ad romanam ꝑꝑ maiore vtilitatē. Ꝙ nec nobis: nec alijs vtiles eſſe debemus. cū dam nō alterius. vij. q. i. ma tiones. in fine. ⁊. iiij. c. ſequentibus. xiiii. q. v. deniqꝫ Uxor. Ꝙ vxor ſubdita eſſe. dꝫ viro. xxx. q. v. ſemine. xxxiii. q. v. ē ordo. ⁊. c. ſe. Ꝙ vxor non eſt dimittenda nec ꝓpter ſterilitatem nec propter difformitatem nec ꝑꝑ cecitatē: nec ꝓ pter leprā: nec ꝓpter aliquod ſimile. niſi excepta cauſa fornicationis.xxxij. q. v. ſi vxorem. Ꝙ maritus debet habere vxorem ſuam in dilectio­ne ⁊ debita diſciplina. xxxiij. q. v. c. vlt. Ꝙ qualiter quis vxorē ſuā vult īuenire talis debet īueniri ab illa. xxiij. q. vj. ſi dicturi eſtis. Ꝙ vbi melius viuit vxor ꝙͣ vir qͥ caput ē capite de­orſum pendet domus. xxxij. q. vi. c. vltimo. Ꝙ vxorem ſolus maritus debet iudicare: ideſt cor rigere. vii. q. i. ſicut alterius. Ꝙ ſunt tanꝙͣ vxores non habentes vbi ſalua ē cha ritas connubiorum ⁊ ceſſant opera nuptiarum. xxxi. diſ. lex continentie. Ꝙ vxores ⁊ viri in matrimonia ibus eadem con­ditio cenſetur. xxxii. q. v. precepit. Qeadem caſtimonia debetur a viro que ab vxore. xxxii. q. iiii. nemo. Q vxori reddere debitum quando exigitur a viro vel econuerſo eſt meritorium. xxxiii. q. v. c. i. Q vtorem cognoſcere debito ⁊ moderato affectu ſi ue cauſa reddendi debitum: ſiue cauſa prolis non eſt peccatum. iii. q. v. c. i. xiii. diſtinctione. c. ii. cognoſcere moderate cauſa vitande fornicatio­nis hoc ſecundum veniā cōcedit apoſtolus ⁊ cre dit̉ eſſe veniale. xxxii. q. ii. quicqͥd. O cognoſcere īmoderato affectu cā ſaciāde libidīs ē mortale peccatū. xxxii. q. iiii. origo. ⁊. c. liberoꝝ. cognoſcere contra naturam hoc grauius eſt quā cum matre ꝓpria. xxxii. q. vii. adulteri. Q vxor non debet cognoſci tēpore menſtrui. vl̓ an te purificationem puerpere. vel ante oblationem primā pueri. que eſt quando mater nimis habū dat lacte. v. diſ. ad eius vero. Oīiquus ē qͥ caſtā ⁊ bonā dimittit vxorem. xxxii. q. i. c. i. Ꝙ fatuus eſt qui in adulterio perſeuerantem retiet vxorem ibidem. Omeritum eſt adulteram penitentem recipere vxo