Seite
Archidiaconus XXIII. nus vir cuius arbitrio dꝫ ſtari dr̄ iudex loci. l. cōti nuus.§. cū ita. ff. de v̓. ob. concor. Lap. Abbas. rchidiaconus multa p̄t d̓ iure. Sꝫ qꝛ ẜm Inno. in. c. j. de offi. ar­chi. cōſtitutiōes et conſuetudines ꝑ di uerſa loca preualent in officijs. de ꝯſue. cum olim. d̓ exceſ. prela. c. ad hec. ipſis ſtabit̉. Et iō in officio ſuo faciet ẜm ꝙ cōſuetudo preſcripta ſue eccl̓ie hꝫ. Ubi aūt nō eēt talis cōſuetudo vel ſtatutū habe­rēt locum capitula totius iſtius tituli ẜm eundeꝫ Inno. Et ſic poſt ep̄ꝫ eſt vicarius in omnibus et habet curam in clero tam in vrbe ꝙͣ in parochijs habitantes. Et ipſos debet de tercio in terciuꝫ an­num ſi epiſcopꝰ nō pōt viſitare: vt in. d. c. j. ⁊ in. d. c. ad hec. Debet auſcultare euangeliuꝫ. et epiſtolā. et reſponſoria. et nullus ea in eccleſia cantet: niſi pͥ­us ab eo auſcultatus et eiꝰ iuſſu. ⁊ ceroferarios or dinare: vt in. c. ij. tenet̉ ſi aliquid ex ſua negligētia vel alterius fraude deperijt de rebus eccleſie. niſi ꝓpoſſe ꝓuideat: vt in. c. ij. Debet examinare cleri cos qui ſunt ad ſacros ordines ꝓmouēdi. c. ad hͦ. et. c. vt noſtruꝫ. Abbates et abbatiſſas ponit in ſe­de ſua: vt in. d. c. vt noſtrum. que omnia capitula ſunt in dicto ti. de offi. archi. Utrū peccet archidyaconus reſpōdēdo epiſco­po dicenti. Scis hunc eſſe dignum. Scio qͣntum hūana fragilitas ꝑmittit. Rn̄. ẜm Inno. ī. c. vni­co. de ſcru. in ordi. fa. ꝙ ſi talis ordinandus preſen tatur a probis pōt ſana cōſciētia reſpōdere. dum­mō non ſciat aliqͥd mali de eo. ar. de preſum. du­dum. ꝙ ſi ſciat aliquid mali de eo quod ē ſecretuꝫ. debet obtinere a prelato vt eo abſente faciat ordi­nationem. Et ſi nō pōt. vel ſine ſcandalo: tunc eti am poteſt ſana cōſcientia dicere. quia non dicit ni ſi vt miniſter. non vt ipſe. et eccleſia que nihil ſcit de occultis ꝑ eum loquit̉. nec debet omittendo ta lia dicere. indirecte publicare crimen fratris ſecre­tum. Si v̓o eēt publicuꝫ tale crimen: tūc peccaret mortaliter talia dicēdo. xxij. q. ij. primū ſi mō cri­men ē peccatū mortale qd̓ ſcit. ſecus ſi eēt veniale: vt. xxv. di.§. criminis. rchiepiſcopus pōt in to­ta ſua ꝓuintia exercere iuriſditōeꝫ tol­lēdo prauā conſuetudinē ⁊ fulminādo ſnīam excōicatōis in ſeruātes eam ẜm Inno. ⁊ ſe quitur Pa. in. c. ex frequentibus. de inſti. et ſentit glo. in ſumma. ix. q. iij. Item pōt in ſua dyoceſi exiſtens rōe notorieta­tis delicti delinquentes ſuffraganeoꝝ ſuorum ſua ſnīa afficere. Et licet tex. in. c. romana. in.§. noto­ria de cenſi. li. vj. loquatur dū viſitat tn̄ doc. cōiter extendūt in. d. c. ex frequentibꝰ. etiā dum non viſi tat rōne notorietatis delicti. Utrum archiepiſcopus poſſit abſoluere ſubdi tos ſuffraganeorū ſuorū. Rn̄. Ge. in. c. ꝑpetuo. de cenſi. li. vj. ꝙ nō pōt ligare vel ſoluere niſi dum vi­ſitat vt tex. hic innuit: nec etiam a minori excōica­tione abſoluere: vt in. c. nup.§. in ſcd̓o v̓o. de ſent. ex. Et hͦ verū niſi ꝑ appellationē cā ad eū deuolu ta ſit: vel in caſibus ſibi ſpēaliter a iure ꝑmiſſis. d̓ quibus habes in. c. paſtoralis. de offi. ord. in glo. ⁊ in. c. venerabilibꝰ. d̓ ſen. ex. li. vj. ⁊ ī. d. c. ꝑpetuo. Utrum poſſit ante ſe crucē portari facere. Rn̄. ꝙ tranſiens ꝑ prouintiā ſuam pōt. et benedicere. populo. et in pōtificalibꝰ et ſine pōtificalibꝰ cele­brare: et celebrari facere. tā ī locis exēptis ꝙͣ nō ex emptis. Et etiā epiſcopus in ſua dioceſi pōt ſil̓r. Hec tamē d̓bēt fieri ſine violētia et gͣuamīe exēp torū. cle. archiepiſcopo. d̓ pͥuil̓. Multa alia que ad forum conſcīe ꝑtinēt tangentia ſtatum archiepi­ſcoporum. vide. jͣ. Prelatus ꝑ totum ⁊ Epūs per totum. rchipreſbyter eccleſie ca­thedralis dꝫ habere curā quō alij ſacer dotes diuina officia celebrēt d̓bito mō et in abſentia epiſcopi pōt fontes benedicere: alijs ſacerdotibꝰ pnīaꝫ iniūgere. c. ij. d̓ off. archipreſby. Iſti alio nomīe dicuntur decani. Utrū valeat abſoluere oēs d̓ epiſcopatu. Rn̄. 1 ꝙ ſic oēs qui ad ipſum ꝓ pnīa recipiēda recurrūt qꝛ eſt parochialis ſacerdos oīm de epiſcopatu. c. officiū. eo. ti. in tex. et in glo. et. l. di. in capite. Utrum ideꝫ poſſit archipreſbyt̓ ruralis. Rn̄. 2 ꝙ nō niſi inqͣtū epūs ei dat aucͣtatem. plebibꝰ em̄ ſolūmō preeſt et nihil dꝫ facere ſine relatione epi­ſcopi: aut cōtra eius decreta. c. fi. eo. ti. r̄gumentatio a minori ad maius valet affirmatiue. c. ſi in laicis. xxxviij. di. A maiori ad minꝰ valet ne­gatiue. xxxij. q. v. ſi paulus. Et de hoc in. c. cum in cunctis. de elec. in glo. cum ſuis cōcor. A toto ad ꝑtē valꝫ negatiue. xiiij. q. v. penale ē. A parte ad totū valet affirmatiue. xxxij. q. iiij. 2 meretrices. Ab ethimologia noīs. xvj. q. j. placuit. el. j. et. ij. 3 ſed nō valet niſi negatiue ⁊ in noīe appellatino. qꝛ ꝓpria noīa imponūt̉ ad placitū: vt notat Bar. in prohemio infortiati ſuꝑ rubrica. limito etiam ẜm Pa. in. c. j. de iudi. verum qn̄ nomē ſumit̉ ex eſſen tiali natura ſua. vt mutuū: teſtm̄. qꝛ hoc verū eſt. Teſtm̄ eſt mētis teſtatio. l. j. ff. de teſta. vbi ergo n̄ eſt teſtatio mentis: nec teſtm̄. Sil̓r mutuū eſt qd̓ d̓ meo ſit tuū. l. ij. ff. ſi cer. pe. vbi gͦ de meo ſit tuum nō ē mutuum. Secus qn̄ imponit̉ nomē ex eo qd̓ deberet ineſſe innoīato. Un̄ imꝑator dr̄ Auguſtꝰ qꝛ augere dꝫ rempublicā. ſi nō auget: tn̄ imꝑator eſt: vt no. in prohemio. ff. veteris. Papa pontifex dicit̉. qꝛ debꝫ eſſe pons ꝑ exemplaritatē vite. Sed ſi nō facit: tn̄ pontifex eſt: vt in. c. j. de conſtit̉. li. vj. Sic igit̉ intellige inſti. de tutel. in prin. ff. de ver. ſi. l. bonoruꝫ. ⁊. l. malum. C. d̓ defen. ci. l. defenſores. inſti. de donat.§. eſt ⁊ aliud. C. d̓ ferijs. l. a nullo. C. de off. pre. vr. l. j. vbi tex. Sciatis profecto ex ip ſo noīe quid prefecto d̓beat̉ annone. Ex quibꝰ pꝫ ꝙ argumentū poteſt ſummi ab interpretatione no­minis. Et ſic limita ẜm Bal. de vaſallo milite qui arma bellica depoſuit illud prouerbium. Si no­mine priueris nec rem habere mereris: eſſe veruꝫ ſi nomen ſignificat ſubſtantiam vel qualitatē ne ceſſariaꝫ ineſſe alicui ſubiecto: vt. ff. de fideicōmiſ.