Seite
2 Que ſunt crimina depoſitione digna. ℟. d. An. vbi sͣ. ꝙ omne dilictū cauſans irregularitateꝫ que enumerāt doc. in. c. niſi cū pridē.§. ꝓpter cōſcienti­am. de renun. in glo. magna. de quibus. jͣ. irregu­laritas primo. Itē ſi ē diu cōtinuatū. lxxxj. di. p̄ſbi­ter. in glo. Item fornicatio notoria. vel diu cōtinua ta. vel ſcandala. c. qͣꝫ ſit. de ex. p̄la. Que ſunt crimīa degradatione digna? ℟. qui sͣ. ibidem. ꝙ omne crimen cū incorrigibilitate. c. cuꝫ non ab homine. de iudi. Fallit in heretico. c. ad ab­olendam. ⁊. c. excōicamus. de here. ⁊. c. j. eo. ti. li. vj. Item in falſario lr̄aꝝ apoſtolicarum. c. ad falſario­rum. de crimi. fal. Item in ſortilego. xxvj. q. ij. c. qͥ cunqꝫ ſacerdotum. de homi. dubium eſt. Et dic ꝙ ſi intelligatur de verbali. eſt verum. ſecus ſi de re­4 Utrum criminoſus ante pactam penitentiam vel poſt poſſit celebrare ſine diſpenſatione. vel poſ ſit ꝓmoueri ad ordines. ℟. ẜm glo. ⁊ Inno. in. c. ex tenore. de tem. ordi. ꝙ aut crimen ē occultū. ⁊ ſic poteſt dū tn̄ vere peniteat. tex. ē ī. c. fi. de tē. or. Suſ ficit em̄ abſolutio ſacerdotis ex ptāte clauiū niſi ſit tale crimen quod impediat executionē poſt penitē tiam. vt in. d. c. niſi cū pridem.§. j. vt ē in crimine quod inducit irregularitatē. d̓ quo. jͣ. irregularitas primo. Si vero crimen ē manifeſtū ꝙͣuis nō ſit cri men enorme ſꝫ mediocre non poteſt ſine diſpenſa­tione etiā poſt pactā penitentiā. Et dicit̉ manifeſtū ſi cōuictus ē in iuditio. vel timore ꝓbationis con­feſſus ē. vel operis publicatione. Nec obſtat. c. p̄­ſbiteꝝ. ⁊. c. ꝑuenit. l. diſt. qꝛ ꝑ illud n̄ ē ablata facul­tas diſpenſandi cum vere penitentibus. ⁊ maxīe vbi non īminet ſcandalū. vt. l. diſt. vt cōſtituēt̉. ⁊ c. dn̄o ſancto. Et hec vera ſunt in criminibus ca­pitalibus. que dicunt̉ mediocra. ſecus in leuibus. Et dicunt̉ leuia que contingunt ꝑ imperitiam. vel culpam ſine dolo. vel ſi ē dolus ē tn̄ cū re modica. vt no. ī. l. inſpiciēdū. ff. de pe. ⁊ in. l. leuia. ff. d̓ accu. et in. c. cū dilecti. eo. ti. Quis poteſt diſpenſare cū talibus? Rn̄. ꝙ ep̄s in criminibus minoribus adulterio. In maioribꝰ autem ſolus papa. vt no. in. c. at ſi clerici. de iudi. ni­ſi ex magna cauſa. vide. jͣ. diſpenſatio.§. v. ⁊ etiā n̄ poſſet qn̄ inducūt irregularitatē. vtputa qꝛ celebra uit excōmunicatus. ⁊ huiuſmodi. niſi in caſibus ī quibus a iure cōcedit̉ diſpenſatio in irregularita­te. vt. jͣ. irregularitas ꝑ totū. Crimen dicit̉ publicū. quod ad publicū ſpectat iudicium. Et hec ſunt que no. ff. de pub. iudi. l. j. q̄ ſunt. lex iulia maie. Et ſub hac cōprehende ſacrile­gia. ⁊ reſidua. lex iulia. de adul. lex cornelia. de ſicca carijs ⁊ veneficis. Lex pō. d̓ pari. lex iulia pec. Lex cornelia. de teſta. fal. An autem in alijs Azo dicit ꝙ ſic. Intellige in inſtrumentis. nō in alijs ſcriptu ris ẜm Accur. Lex iulia de vi publica ⁊ priuata. de­ambitu repetundaꝝ. ⁊ de annona. ⁊ hmōi in qui­bus lex exprimit quod ſit publicum. vt in. l. iij. ī fi. ff. de p̄uarica. ⁊ ibi Bar. ⁊ Io. de Imo. in. l. fi. ff. d̓ preuarica. delic. ⁊ in. l. ij. ff. de concuſ. Sed ẜm ius canonicum omne crimen dicit̉ publicum quia ad publicum iudicium ſpectat puniendum. vt in. c. trina. de collu. in glo. Item publicoꝝ iudicioꝝ quedam ſunt capita­lia. ex quibus mors aut exilium imponitur. hec eſt aque ⁊ ignis īterdictio. ꝑ has penas eximit̉ caput de ciuitate. Nam cetera non exilia ſꝫ relegationes ꝓprie dicunt̉. quia tunc ciuitas retinet̉. Quedam ſunt non capitalia ex quibus pecuniaria aut ī cor­pus aliqua cohertio pena eſt. vt in. l. publicoꝝ. ff. d̓ pub. iudi. ris vide. jͣ. oleum ſanctum. ulpa. alia latiſſima ẜm Bar. in l. qd̓ nerua. ff. depo. Et ideꝫ eſt ꝙ verus dolꝰ ⁊ manifeſtus. Alia la­tior. ⁊ eſt dolus p̄ſumptus. Alia lata ⁊ hec ē nō in telligere qd̓ omnes intelligēnt. vel maior pars tex. eſt in. l. late culpe. ff. de ver. ſig. Sꝫ no. ꝙ cōiter glo. nō ponūt niſi latā culpā. ⁊ tex. in. d. l. qd̓ nerua ex­ponit latiorem ꝓ lata. Et ſic colligo ẜm glo. in. d. l. qd̓ nerua. ꝙ noīe doli ꝓprie n̄ cōprehendit̉ qui ex culpa fecit. qꝛ dolus differt re ⁊ noīe a culpa. qꝛ do lus eſt a ꝓpoſito vt ꝓbat̉ in. l. j.§. dolū. ff. de dolo. Culpa vero non. vt in. l. ſi ꝓcuratorem.§. dolo. ff. man. ⁊ ꝓ hoc facit dictum Bal. in. l. qͥd gͦ.§. pena ff. de his qͥ no. infa. vbi dicit. accuſat̉ qͥs de homici dio doloſe facto. ⁊ ꝓbat̉ culpa. an abſoluet̉ ſeu mi tius aget̉ in eadē inſtātia. ℟. ꝙ mitius aget̉. ⁊ ſic ſē tit ꝙ dolus nō eſt realiter culpa. Ueꝝ ē ꝙ lata cul­pa eſt dolus p̄ſumptus. ita ꝙ vbicunqꝫ qͥs tenet̉ de dolo venit ⁊ lata culpa. Sꝫ tn̄ verus dolus nō eſt. vt no. glo. in. c. bona fides. de depo. Et in con­ſcientia vbi ceſſat p̄ſumptio nō habet̉ ꝓ dolo. Et qͥs debeat ꝓbare dolū vel latam culpā interueniſ­ſe. vide. jͣ. cuſtos.§. j. Nota etiā ꝙ lata culpa ē de­uiatio incircumſpecta ab ea diligentia quā habent homines cōiter eiuſdem ꝓfeſſionis. Et ideo error artificis n̄ ē lata culpa niſi qn̄ errat ī eo qd̓ cōit̓ ho mines in illa arte ſerunt non qn̄ errat in eo qd̓ ex­cellentiſſimi ſciunt. Ita limitat Bar. in. d. l. qd̓ ner ua. vn̄ ſi depoſui pecuniā apud cāpſorē qͥ cōiter ha bebatur bone cōditionis ⁊ non erat. n̄ ē lata culpa Et Bal. ī. l. pignoris. C. de pig. ac. dicit. Acceſſi ad molendinū. ⁊ incurſu hoſtiū ꝑddi beſtias non ē lata culpa. exquo maior pars credebat ſecurum ac ceſſum. Utrum lata culpa equiparetur dolo. vide. jͣ. do­lus.§. iij. Quid ē leuis culpa? ℟. ē omittē qd̓ diligēs ho­ 2 mo non omiſiſſet. vel facere qd̓ diligens homo nō feciſſet. Exemplum. fenerator nō excuſſit res pig­noratas a tineis tali tꝑe quo diligens feciſſet. Quid eſt leuiſſima culpa? Rn̄. ē nō p̄uidere qd̓ diligentiſſimꝰ p̄uidiſſet. l. ſi putator. ff. ad. l. aqͥl̓. vel omittere qd̓ diligentiſſimus nō omitteret. l. diuus ff. de offi. p̄ſi. nō eqͥtare vt diligentiſſimus equita­ret leuiſſima culpa eſt vl̓ non curare facere qd̓ dili­gentiſſimus curaret. Qua culpa tenet̉ qͥs ex cōtractu. vide sͣ. cōmo­ 4 datum.§. xj. Qua culpa teneat̉ quis ex officio? ℟. Pa. in. c. 5 cum cauſam. de teſti. ꝙ iudex tenet̉ de dolo ⁊ lata