a ¶ F da. ⁊ nūquid cōtumacia ſit delictuꝫ. vide Frā. are. in. l. ſiue nr̄m. sͣ. e. ti. ⁊ qd̓ ibideꝫ ad euꝫ dixi in apoſtil. De conditione cauſa non ſecuta. Quedam concedunt̉ dn̄o que UlSO. non concedunt̉ eius miuiſtro ꝗ minorem auctoritatem habet. Ex lec. ant. ¶ Nemo iurat in litem niſi dn̄s litis. h. d. niſi habeat legitimam adminiſtrationem vt tutor. vt. sͣ. e. videamus.§. ſi tn̄ ⁊ ſindicus. vt. c. pn̄tium de teſtibus lib. vi. ⁊ sͣ. ti. i. iuſiurādum.§. defenſor. Dn̄s hꝫ eſtimare rem ſuā ⁊ Iuc O2. Fectionē ſuā nō extraneuſ facit. jͣ. rerum amo. l. ⁊ ideo.§. fi. cum. l. ſequē. ¶ No. neminem affectione priuandum. unien a Ex lec. ant. ¶ No. ꝙ contumacia eſt puniendaª. h. d. Cōtra furē ꝓbatur eſti ſūquid Um furii. matio ꝑ iuramentū ſiue ſcia ſit 3. vide agatur ꝯditione furtiua ſiue actōe furti. h. d. e. in. l. ſed quomodo ſpecies duplicat̉ vel quadrupli i. sͣ. e. ibideꝫ catur. vt. ff. de lega. ij. l. lutius.§. impuberem. reſpondeo dixi in non ſpecies ſed extimatio eius. ea v̓o ſpeeies que non re cipit eſtimationem non pōt duplicari. exēplum dicit ſtatutum ꝙ de nocte ſit pena dupla. certe non habebit locū in penis abſciſſionis membri puta manus vel pedis ſiue adijciatur pro prima pena ſiue pro ſecūda in defectū ſolt tionis pecunie. quia in penis corporalibus vna executio ſufficit ꝙ in pena mortis. certum eſt quia ſtatutum eſt ho mini ſemel mori. facit glo. ff. de fur. l. vulgo. ⁊ quod not. .C. qui accuſa. non poſſunt.l. i. ⁊ mors eſt vltimuꝫ terribi lium. ⁊ facit quod no. sͣ. eodem. l. in actionibus.§. plane. ¶ Nota hic ꝙ adiectio pluris nihil operat̉. ⁊ ratio eſt quia iſtud iuramentum eſt probatio quedam que non ca dit niſi ſuper certo. ⁊ iſta verba ſignificāt per modū exceſ ſus indeterminati. vnde probatio obſcura non eneruat. Si autem iſta verba proferantur a lege dic. vt. l. ⁊ ſi poſt tres. ff. ſi quis cautꝭ. ⁊.l. ab hoſtibus. ff. ſolu. mat. in.§. ſed qd̓ ſimpliciter. ſi a teſtatore. dic vt. jͣ. de lega. ij. l. cum filius.§. heres meus. ¶ Sed pone dicit ſtatutum ꝙ ſi quis dederit alicui dānū a. x. lib. ſupra puniat̉ in cētum. ego ac cuſo te ꝙ dediſti mihi dānum a. x. lib. ſupra nec iſtud ſupra aliter declaro an concludit libellus meus ad penam cētum. hic eſt ar. ꝙ non. In contrarium qꝛ ſufficit forma re libellum ẜm formam ſtatuti. non ob. l. qꝛ veniebat hic imponēda pena per noīa multiplicatiua ⁊ ideo ſimplum debet eſſe certum. facit extra de teſti. c. cauſaꝫ. ⁊ ſic incer ta adiectio aliquid oꝑatur. ⁊ vide. jͣ. de v̓bo. ſig. l. hec ad iectio. per Iacobum de are. Ex lec. ant. ¶ Adiectio pl̓is in iuramēto nihil operat̉ ⁊ ideo fruſtra exprimitur. h. d. ⁊ eſt ratio huius. l. qꝛ ꝓba Si ꝗs ſ Ibi vide fiꝰ debet eſſe certa ſed hic nō eſt certa. ⁊ vide Ia. de ver. re. ⁊ oīob ſi. hec adiectio. ⁊ Cy. C. de īoffi. te. ſi ꝗs in ſuo. ⁊ qd̓ dixi ex. in cō. sͣ. ſi ꝗs cautꝭ. ⁊ ſi poſt tres. ⁊ ꝑ hāc. l. videtur ꝙ ſi teſtis di .i. vl. co. cit aliquem poſſediſſe decem annis ⁊ plus ꝙ non ꝓbet ꝑte qͥd niſi de poſſeſſione decēnali. ⁊ adde ad hāc. l. quod no. in t v̓bum Spe. de arbitro.§. ſeꝗtur v̓. quid ergo ſi dicat̉. ⁊ quib. ex minu cau. ma. ab hoſtibꝰ.§. ſed qd̓ ſimpl̓r. Seꝗtur ex lec. ant. No. ꝙ ꝯͣ N inſtrumentis. non eden tem inſtrumenta probatur intereſſe per ſacra mentum ⁊ facit contra tabelliones. No. ēt per euidētiaꝫ Eperiurio. neī iutamentuꝫ non reſcindi. qꝛ iſta ꝓbatio non eſt de nouo reꝑta ⁊ maxime iuramētum affectionis. qꝛ iuramē tum non infert affectionem de neceſſitate. Ex lec. ant. ¶ In gl. vt qꝛ ibi ẜm Io. ⁊ eſt argumētuꝫ ꝙ ſi ſtatutum dicit ꝙ ſtet̉ ſacramento in dāno dato ꝙ lꝫ appareat ꝙ minus ſit damnuꝫ qͣꝫ ſit iuratum tamē debet ſtari ſacramēto ẜm Azo. no. cōtrariuꝫ in ſumma. C. ad. l. acquiliā. circa medium. vide quod no. Ia. in. l. ij. C. ſi ad uerſus liber. ⁊ ſit hic finis. ¶ De cōditione cauſa data cauſa non ſecuta. Rubrica. De conditione cauſa non ſecuta. Exiſtētia cauſe im Iob rem. pedit cōditionē ob ob cauſam. facit quod no. ff. de verbo. ob. l. mulier. ⁊.l. continuus in ratione ſui. Ex lec. ant. ¶ Exiſtens cauſa dati cauſam repetitiōis inhibet. hoc dicit. Defectus tacite cauſe parit Si parendi. cāditionem ob cauſem ſicut defectus exp̄ſſe. h. d. heres inſtitutus ſub cōditione dādi dedit poſtea nō adiuit hereditatem vel adiuit ſed euicta eſt ab eo hereditas repetit qd̓ dedit ideꝫ in legato. fallit qd̓ dixi in caſu euictōis qn̄ euictio trahit originē a delicto dātis. h. d. ¶ Op. ꝙ defectuꝫ taciti modi vel cāe nō ꝓdu cat cōditionē ob cauſam vt. C. eo. ſi repetendi. ſo. ibi cā in erat dāti tm̄ ⁊ ēt in corde retinebat vn̄ mentale ꝓpoſituꝫ nihil oꝑat̉ ſic. jͣ. de ſuppellec. lega. l. labeo.§. inuitꝭ. So. hic inerat dāti ⁊ accipiēti.i. ineſſe dēbat qꝛ hēbat originē ex certa cauſa q̄ erat huius nature. ¶ Op. ad idē. jͣ. e. l. iij. .§. qͣꝫqͣꝫ. ſo. ibi erat cauſa īpulſiua vt. jͣ. de cōdi. inde. l. in ſū ma.§. i. ⁊ ex cauſa impulſiua nō oritur obligatio. vt. jͣ. de ꝯdi. ⁊ demō. l. titio cētum. ⁊. jͣ. de do. l. ij.§. fi. ¶ Sed nū ꝗd preſumat̉ īpulſiua vel finalis refert. aut ponit̉ ꝯditiōa liter ⁊ habetur pro cauſa finali. de v̓bo. obli. l. a titio. ⁊ de cōdi. ⁊ demō. l. demōſtratio.§. ne cauſa. Aut cauſaliter ⁊ tūc refert aut per modum cauſe de preterito. aut de futuro. ſi de p̄terito aut apponit̉ a ſciēte cām non eſſe veraꝫ ⁊ preſumit̉ impulſiua. vt. jͣ. de v̓b. ob. l. diuortio. ⁊. jͣ. de ope. liber. l. cāpanus. aut ab errāte. ⁊ tūc aut eſt error cauſe ⁊ obligatōis. ⁊ p̄ſumit̉ cauſa finalis aut cauſe non obliga tionis. qꝛ ⁊ ſi cauſa eēt vera non reſultaret verū debitum ⁊ tūc preſumit̉ impulſiua vt legit̉ ⁊ no. jͣ. ti. ij. l. domus. ⁊ iſtud eſt verum in ꝯͣctibus. ſꝫ cauſa apponit̉ in vltima vo lūtate non p̄ſumit̉ finalis etiam ſi eſſendo vera inducit ve rum debitum. qꝛ vltima volūtas tēdit ad lucrum de lib. lega. l. aurelius.§. fi. ⁊ ar. jͣ. man. l. heredem. vel dic ꝙ in l. aurelius.§. fi. non cōſtabat de errore teſtatoris. ſi enim cōſtaret nō valeret legatum. vt. C. de heredi. inſti. l. ſi pr̄. ⁊.sͣ. de fideicō. l. eam quam. Sed in illis legibus error re mouebat affectionem legātis. ar. sͣ. de pac. l. tale pactū. in fi. ſed ꝙ error obſtet ꝓbat̉. C. de iur. ⁊ fac. igno. l. non ic circo. ⁊. C. de teſta. mili. l. ex his v̓bis. ⁊ qd̓ no. in ſimili. ff. de le. i. l. ſi domus.§. de euictione. ⁊ iſta eſt rō quare non valet legatum cum effectu ſi teſtator legat ius ſuuꝫ quod morte teſtatoris finit̉. qꝛ videt̉ erronee putaſſe ſe poſſe le gare. vt. ff. de vſufruc. lega. l. ſticho. ⁊. C. de leg. l. vxor patrui. ⁊ pōt ibi eē alia rō. qꝛ finito iure datoris finit̉ ius ac ceptoris. vt. jͣ. de le. ij. l. peto.§. p̄dium. ⁊. jͣ. picu. ⁊ cōmo. rei vēdi. l. minor.§. fina. ⁊. jͣ. loca. l. ſi quis demuꝫ. ⁊ extra ne pre. vic. ſuas. c. fi. Si aūt eſt cauſa de futuro refert. aut ineſt vni parti tm̄ ⁊ p̄ſumit̉ impulſiua vt. C. e. l. ſi repetēdi aut vtriqꝫ ⁊ tūc refert. aut tradens ſcit cauſam impoſſibilem ⁊ p̄ſumit̉ impulſiua. vt. jͣ. e. l. ij. ar. C. de leg. l. ab admi niſtratione. aut credit eam poſſibilem ⁊ tūc refert aut eſt cauſa cōtinēs incertum re ⁊ genere puta ſpecies remune rationis ⁊ preſumit̉ impulſiua nec veſtit̉ ex ea obligatio. vt. jͣ. e. l. quanqͣꝫ. ar. C. man. l. ſalarium. ⁊ tūc eſt vna informis obligatio ad antidora ⁊ non eſt ꝓprie obligatio qꝛ naſcit̉ ex cauſa impulſiua. vt. sͣ. de peti. here. l. ſed ſi lege. §. cōſuluit. non ob. jͣ. de cōdi. īde. l. ſi non ſortem.§. liberiꝰ qꝛ ibi obligatio ad antidora eſt formata ex diſpoſitiōe le gali ad oꝑas reuerētiales. ⁊ pro tāto ſecus in alijs oꝑis in quibus non eſt formata ad fabriles vn̄ minorem in eis hꝫ efficaciam vt ibi patet. aut eſt cauſa ꝯtinēs certum ꝗd tūc aut cōtinet alias res. aut cōcernit vtilitateꝫ tradentis ⁊ p̄ſumit̉ finalis vt hic. aut ipſius pietatem ⁊ ideꝫ qꝛ ipſa pietas habet̉ pro cauſa īmediata ⁊ finali. vt. jͣ. de iure do. l. ſi ego. ⁊. jͣ. ti. ij. l. cum his.§. ij. aut ſolius recipientis gau diuꝫ ⁊ tūc p̄ſumit̉ īmpulſiua. vt. jͣ. de cōdi. ⁊ demō. l. titio. nam tūc videt̉ potius ꝯſilium qͣꝫ mādatum. ar. jͣ. mā. l. i. ⁊ Iͣ. de vſufruc. leg. l. gn̓ali in pͥn. aut tertij cōmodum ⁊ tue preſumitur
zum Hauptmenü