De conditione furtiua. De conditione furtiua. dicitur ꝙ non vt hic. qꝛ illa eſt finita non tranſlata. ar. ad iſtam rōnem. jͣ. de pig. l. lex vectigali. Aut de noua actiōe ⁊ ex noua contractatiōe ⁊ dicitur ꝙ ſic vt ibi. rō quia ex noua contractatione reſultat nouum furtum noue perſo ne.i. dominio mutato. tunc arguo furtum eſt quoddā fa­ctum ex quo oritur duplex remedium. vt. sͣ. eo. ſi ꝓ fure. ergo ⁊ hic oritur qꝛ nil repugnat. nouum enim eſſe non poteſt negari cum noua detur furti actio ad penā ⁊ actio hꝫ p̄exiſtentem cām.ſ. nouum furtū. ergo ⁊c. So. ſoluit̉. ⁊ eſt cōis opinio ꝙ aliud eſt in conditione furtiua ⁊ il­la non cōpetit legatario etiam ex noua cōtractatione vt hic. ⁊ eſt rō. qꝛ legatarius nunqͣꝫ poſſedit. vt. ff. de vſuca. ſi hō. ⁊ no. C. de furt. l. de his. Aliud in actione furti ⁊ il­la competit tam ex vera qͣꝫ ex noua. vt in. l. ꝯͣ. Sed qͥ­ritur de ratione diuerſitatis. ⁊ primo quare actio furti ex veteri cōtractatiōe cōpetit legatario ⁊ non cōditio furti­ua. Scd̓o quare ex noua ꝯͣctatione cōpetit actio furti ⁊ non conditio furtiua. tunc opꝫ te dimittere ibi. In glo. ⁊ ex noua contractatione ⁊c. ⁊ cape finem glo. ibi. ſꝫ que eſt ratio diuerſitatis. ⁊ dicit glo. ꝙ conditio furtiua non eſt inambulatoria ſicut actio furti. qꝛ cōditio furtiua competit cōtra regulas iuris. ⁊ ideo reſtringitur vt non tranſmittatur ad ſingularem ſucceſſorē. ſed inſpiciamus quis ſit dn̄s cū delictum eſt irritum. ar. de reſcrip. lr̄as in clemen. vt dicit gloſ. qꝛ ſufficiunt alie actiones legatario. ar. ad iſtam ſo. jͣ. vi bo. rap. l. ij. in fi. Sed his rōnibus obi citur. Et primo ꝙ ex veteri cōtractatiōe poſſit agi. Nam conditio furtiua pōt legari ⁊ cedi. vt. jͣ. de fur. l. eum ꝗ in prin. ⁊ de ſolu. cū quis.§. i. ergo tranſit in legatariū rei cū oē ius ei legatū videatur de leg. i. apud iul.§. ſi titius. l. ſi domus.§. fi. de vſufr. leg. l. ſi ſticho. immo videtur ꝙ trāſ feratur conditio ⁊ non furti actio. nam actio furti compe tit ad aliā rem qͣꝫ ad rem legatam. ergo nec venit in lega to. ⁊ videt̉ expreſſum. jͣ. de ac. ⁊ ob. l. quecūqꝫ actiones. ſi cut nec venit in actu liberationis cum diuerſe res ſint. vt .ssͣ. eo. ſi pro fure. Scd̓o ꝙ ex noua ꝯͣctatione detur condi tio ſic probatur. qꝛ paria ſunt poſſeſſionē reuerti ad dn̄m ⁊ iterum ſubripi ⁊ dn̄m mutari. vt. jͣ. de furtis. interdū fur in prin. ſed re reuerſa ad legatariū ⁊ de nouo ſubrepta ſi­ne dubio competit cōditio legatario. ergo ⁊c. nec ob. qd̓ legatarius nunqͣꝫ poſſedit. vt no. ff. de vſuca. l. ſi hō. ⁊ C. de fur. ſi adducta. ar. ꝯͣ. jͣ.§. ſte. ſi quis teſt. liber eſſe iuſſus fuerit. ſed ibi tꝑe ſubtractiōis a nemine poſſidebat̉ hic ſic. Preterea ibi eſt ideo qꝛ hereditas iacens caret aīo ⁊ in tentione. vnde non poteſt dici ꝙ ſit furtū cum non ſit do­mino inuito hec rō non placet. qꝛ concluderet ꝙ furioſo non competeret conditio furtiua. quod eſt falſum. ideo pͥ ma vera quod dicendū tenēdo dictā ſecūdam ſolutione. Rn̄de ad cōtra. ⁊ primo ad illud de. l. ſi domus. in fi. dic ꝙ teſtator legando rem videtur legare ius qd̓ hꝫ ꝓut hꝫ vnde qui hꝫ rei ven. ⁊ legat rem videi legare rei vēdicatꝭ ꝯͣctam dn̄io. ſic qui vendit non ſeparatam. qꝛ ſic emptor ageret ante traditionē. vt no. sͣ. de rei ven. ſi culpa. qd̓ nō poteſt. vt. sͣ. de publiciana eū qui in fi. tn̄ hic ideo nō tran ſit. qꝛ finitur mutatione perſone ⁊ dominij. vt. l. ſi ſticho. de vſufruc. leg. ſed conditio furtiua per ſe bene poſſet le­gari. nam tunc legatarius non eſt dn̄s. ⁊ ſic non mutatur dn̄iuꝫ fictione iuris. ſed heres. C. de procur. qui ſtipēdia. Ad ẜm op. de. l. quecūqꝫ actiones. Rn̄deo licet gl. va cillet preciſe teneo ꝙ ex veteri contractatione remaneat actio furti heredi non legatario rei. ſed ex noua ſoli lega­tario. vt no. jͣ. de furtis ſi is ꝗ.§. i. ⁊. l. interdū. ij. ti. Nūc op. iterato ꝙ heredi competat conditio furtiua relegata vt. sͣ. de ſeruo corrup. ſed heres. So. glo. dicit aliud in cō ditione furtiua vt hic. aliud in actōe ſerui corrupti vt ibi. Hec vera rō qꝛ conditio furtiua competit ad ipſam rem innouandā ⁊ liberatur fur ſimplici facti traditione. vt. sͣ. .C. ſiue ver. ceterū vn̄ nō dꝫ eſſe in poteſtate alienantis au gere obligationeꝫ furis ⁊ ꝙ obligatio que habebat effe­ctum fieri tranſferatur in obligationem dari ſiue dandi. ſed actio ſerui corrupti competit in dupluꝫ non ad rē ad­uocandā. ⁊ ideo durat poſt alienationeꝫ. ⁊ probatur hoc expreſſe in. d. l. quecunqꝫ actiones ẜm dn̄m me. Nūc quod reſtat de glo. examino per queſtiones. Et pͥmo quero an ſingulari ſucceſſori competat duplex furti actio vna ex veteri ꝯͣctatione alia ex noua. glo. hic vacillat ⁊ qn̄ qꝫ ſentit ꝙ ſic qn̄qꝫ ſentit ꝙ nō. veritas eſt ꝙ non compe tit niſi vna ex noua contractatione. vt. l. ſi dn̄ium. ⁊. l. ſi is qui.§. i. ſed ex veteri cōpetit ei cui primo vel eius heredi vt. l. interdū. ⁊. l. quecūqꝫ actiones ⁊ ſupradixi. Se­cūdo an vniuerſali ſucceſſori competat duplex actio fur­ti. vna ex contractatiōe veteri. alia ex noua. glo. hic ꝙ ſic ⁊. C. d̓ furtis ſi adducta dicit ꝙ tm̄ ex veteri. qꝛ fingit̉ do miniū nō mutatū. ergo ⁊c. vt. jͣ. de fur. ei qui.i. rn̄ſo. cōiter gl. hic approbat̉ illa reprobatur. mihi videt̉ ꝙ illa ſit ve­rior in conditione furtiua. ar. sͣ. quibus ex cau. ma. cū mi­les.§. qꝛ nā verū eſt ꝙ dn̄iū ꝯtinuatur in vtrūqꝫ. Sed hec glo. huius. l. eſt verior in actione furti. per. l. ſi dn̄ium all̓. vel dic melius ꝙ heres pōt cōſiderari ẜm fictionē. ⁊ tūc eſt vna perſona cum defuncto. ⁊ ſic agit ex veteri. Itē ẜm veritatem. ⁊ tunc eſt noua perſona. ⁊ ſic agit ex cōtracta tione noua vnde hec glo. verior. In glo. que eſt ſuper ver. tex. condicere. que incipit.ſ. conditꝭ. Collige ſic. qꝛ primo queritur an legatario detur cōditio furtiua. ⁊ in hoc ſunt due opi. Prima ꝙ detur ex noua contracta­tione nō ex veteri. Scd̓a eſt opi. ꝙ nec ex noua nec ex ve­teri. ⁊ hec vera per. l. que indiſtincte loꝗtur. Scd̓o qͥ ritur an legatario detur actio furti ex contractatiōe vete­ri vel noua. ⁊ duplex eſt opinio. vna ex vtraqꝫ. alia ꝙ tan­tuꝫ ex noua ſed ex veteri agat heres. ⁊ hec vera. Ter tio queritur an ſucceſſori vniuerſali det̉ actio furti ex re­teri contractatione vel noua. ⁊ duplex eſt opinio. vna ꝙ ex veteri non ex noua. alia ꝙ ex vtraqꝫ. ⁊ hec vera. ⁊ ꝑh̓ habes quid tenendū ſit de hac glo. ⁊ de illa que eſt in. l. ſi dn̄ium. ⁊ de alia que eſt in. l. ſi adducta ẜm Ia. bu. ⁊ ray In gl. i. que incipit in condi T ldeO. uōe furti. cū facto ecilimi dic ⁊c. Sed certe in dicto.§. fi. non dicit̉ ꝙ ſo­la ſententia tranſferat̉ dominiuꝫ ſine traditio ne immo requiritur traditio ⁊ miſſio in poſſeſſioneꝫ poſt ſentētiam. vt ibi expreſſe no. per glo. ⁊ ideo tene primam ſolutionem hic poſitaꝫ. Ultimo iſte tex. diſtinguit. aut quis alienat voluntarie. aut ex neceſſitate cum qua diſtin ctione concordat. l. cum poſtulaſſent.§. fi. jͣ. de dam. infec. jͣ. de leg. ij. l. peto.§. prediuꝫ. l. qui erat.§. i. sͣ. fami. her. In ducit hunc tex. Guil. ad qōnem ſi plures habeant fundū emphitheoticum cōem ⁊ ipſuꝫ diuidunt inter ſe an dn̄o vel eccleſie debeat̉ illa portio quinquageſima. de qualo­quit̉ lex vlti. C. de iure emphi. ⁊ iſte tex. facit quod debea tur aꝓuocante ad diuiſionē. rō qꝛ alienat ex volūtate. nō aūt ex ꝓuocante qꝛ alienat ex neceſſitate. Sed Guil. vide tur velle indiſtīcte ꝙ dn̄s vel eccleſia nil dꝫ habere. quod dic vt hic per eum. non ob. iſte tex. qꝛ hic qui egit comu ni diuiſione poterat ſibi prouidere agendo prius colra furem cōditione furtiua qͣꝫ ꝓuocaret ſocium ad diuiſione quod ſi nō fecit imputet ſibi. Sed in queſtione noſtra ii­le qui hꝫ fundum emphitheoticum cōmunem cū allon poteſt ſibi prouidere vt a cōmunione diſcedat niſi diuinio nem petat merito in eo ſemper ē neceſſaria actio. An aui habentes fundum emphitheoticum cōmunem ponu diuidere domino vel eccleſia requiſita. iſtā. q. format ii cu. in ti. de loca.§. nunc aliqua. verſi. lxxij. ⁊ ibi nil nr̄ mu Sed videt̉ ꝙ non poſſit. qꝛ ſicut emphitheota nō pole alij alienare dn̄o irrequiſito. vt. l. ij. ⁊. l. vlti. C. de iure di­phi. ita plures inter ſe non vident̉ poſſe alienare. ar. l. ii­hi.§. de pluribus. sͣ. de tranſac. Sed in contrarium nūt tur veritas. ar. l. vlti. C. de fideicō. naꝫ ratio que eſt quitt quis ꝓhibet̉ alienare extraneo que rō ex hoc fundat. a ille extraneus nō hēret neceſſe aliquē cognoſcere in bu­vt dicta. l. vlti. C. de iure emphi. ceſſat in. l. noſtra etuap hoc ꝙ