De conditione ex lege. redis ⁊c. no. hanc glo. no. cū qua concor. glo. sͣ. proxīma. ⁊ ex iſtis no. ꝙ ſi aliꝗs vendidit aliquā rē ⁊ ꝓmittit d̓ ſuo dato ⁊ facto poſtea euincat̉ facto teſtatoris cuiꝰ ip̄e ē hr̄s ꝙ ipſe tenebit̉ de euictione. qꝛ ex ſcō hr̄dis merito tenet̉. Ex lec. ant. ¶ Ius deficiens actori lite pēdente ex cau ſa de p̄terito facit reū abſolui. ⁊ no. pͥnc. ⁊ allegat̉ ꝑ Cy. in addi. in ar. ꝙ accuſatio etiā poſt litē cōteſt. faciat ſilere inquiſitionē. Sed quid ſi erat probatum iam ſuper inꝗſi tiōe. dicit Cy. hic ſubſiſto. tu dic vt dixi in. l. iij. sͣ. d̓ mino. NOVA ADDITIO. ¶ Ex lectura antiqua. ¶ In glo. que eſt ſuper ver. tex. intereſt. que incipit.ſ. vt extimet. in ver. in glo. ſi heres. ⁊. jͣ. de dona. cauſa mortis. l. mortis cauſa capimus in fi. A fure poſſum condi Boue ſurrepto. care rem meam mihi ſubtractā etiam id quod ex re mea ſupereſt ⁊ ſi ſum cōſe cutus totum nō poſſum poſtea petere ꝑtem. Sed ſi ſum conſecutus partem poſtea poſſum petere reſiduum. h. d. ¶ Et glo. magna ſuper verbo corium ponit hic duas le ctu. vna eſt ꝙ loquat̉ in diuerſis perſonis. alia ꝙ loquat̉ in eadē ꝑſona. ⁊ prima lectura ꝓut loꝗtur in diuerſis per ſonis. videlicet ponendo ꝙ vnus fuit fur bouis alius cōtractauit carnem ⁊ cornua debes intelligere qn̄ ille alius hēbat cām a fure ⁊ ꝯͣ furem hēbat regreſſuꝫ. al̓s ſi nō ha beret cām a fure lꝫ dn̄s non fuiſſet cōſecutus p̄ciū bouis tn̄ condicendo ab illo alio poſtea cornua coriuꝫ ⁊ carneꝫ non repellit̉ exceptiōe ab illo alio. ⁊ ſic non ꝓcederet iſte ver. ſed ſi dn̄s. iſta ꝓbat̉ ex no. ꝑ glo. C. de peti. here. l. nec vllā.§. ⁊ no. hunc.§. ¶ In glo. ij. ibi nec obſtat. l. euiden ter. vbi dicit̉ ꝙ cōdemnatio nō ꝓdeſſe dꝫ cōdēnato. Sed ẜm predicta ſi fur vel extraneus fuit cōdemnatus ad extimationē bouis ⁊ ſoluat illa cōdemnatio videt̉ eis ꝓdeſ ſe ꝙ nō poſſunt conueniri ad coriū ⁊ ad carnē ⁊ ſi quod ſoluit gl. vt ſeꝗtur. ¶ In gl. que ſeꝗtur immo ⁊c. ibi. l. i. Sed ſi plus dolo petijſſet. tūc ſiꝗdem deliꝗſſet in duobuꝫ .ſ. qꝛ plures cautus exegiſſet ⁊ illud plus dolo petijſſet. tunc bn̄ ꝑdit cauſam. vt. d. l. i. de plus peti. ſed ſi ſolū cōmiſiſſet tm̄ in plus petēdo. tūc eſſet ſecus. vt ibi no. ꝑ gl. ⁊ ꝑ doc. in. c. i. extra de plus peti. ⁊ ẜm p̄dicta dꝫ intelligi qꝛ ſiꝗs agēs ille in gl. circa qd̓ vide qd̓ no. ī.§. tripli. jͣ. e. ti. Ex lec. ant. ¶ No. ꝙ ꝓcedit petitio ꝑticularis ⁊ ꝙ in tereſſe ꝑticulare cōputat̉ in intereſſe totali. ⁊ eſt arg. ꝙ ſi ꝗs ſoluerit occaſiōe vulneris ⁊ poſtea ſequat̉ inde mors ꝙ illa prima pena cōputatur in pena ſequenti. ad ideꝫ. sͣ. de tranſac. ⁊ poſt rem.§. i. Seruus factus li Uod ab aliO. der nō tenet̉ ꝯdi tione furtiua niſi in noua ꝯͣctatōe. h. d. ¶ In glo. q̄ incipit al̓s. l. iul̓.§. fi. ⁊c. non ex malefi. cio ⁊c. immo eſt ex maleficio vt dixi. sͣ. e. l. ſi profure.§. fi. In cōditiōe furtiua Ui furtum. ꝑiculū interitus īdiſtincte ꝑtinet ad furem. Sed ſi agat̉ actiōe d̓ ſcēdente ex ꝯͣctu habet̉ rō culpe ẜm naturā ip ſius ꝯͣctus. h. d. iſta. l. Iſtā. l. declara vt in glo. vltima ⁊ vi de qd̓ no. hic Ia. bu. ꝓ declaratiōe tex. ⁊ glo. Ex lec. ant. ¶ No. ꝙ lꝫ actio cōmodati ſit inita cū actione furtiua. tn̄ nō mutat ſuā naturā. vel hic cōſidera naturā primordialē non accidentalem ex mora. Mora furis ꝓbat̉ Arui refert. g obligationē ⁊no uationē. h. d. Iſtā. l. declara vt in glo. q̄ obijci endo iſtā. l. declarat. ⁊ no. glo. ſuꝑ v̓bo trāferat̉ ⁊ glo. ma. ibi tu dic ⁊c. Et vide qd̓ no. glo. ⁊ doc. in. l. eū Et ꝗ ita.§. fi. jͣ. de ver. ob. l. ſi rem ſi noua. ¶ In glo. ij. ibi.§. de h. fi. vide qd̓ no. ⁊ qd̓ habes inſti. de ac.§. ſic itaqꝫ. Ex lec. ant. ¶ Per nouationem purgat̉ mora etiaꝫ ſi res non eſſet ſolutioni parata. ſecus ſi nō aīo nouandi. qꝛ tūc rei pn̄tia ibi offerat̉. ſecuto interī. Fran. ¶ In glo. vt enim per delegationē in fi. Cōclude aut obtulit. aut aīo nouādi ꝓmiſit. aut ꝓmiſit ſimpliciter. ⁊ facit. jͣ. de v̓b. ob ſcire debemus.§. ſi a fure. ⁊ de nouationibus quotiēs. Falſus creditor ſi ſcienUOnaM. ter recipit indebitum fae cit furtū ⁊ cōditione furti tenet̉ ſoluēti. h. d. j. ¶ In glo. ibi ꝑ ratihabitionē ꝯdi. inde. ſꝫ cū hic dn̄ium nō ſit trāſlatū qūo dat̉ dn̄o cōditio indebiti q̄ de ſui natura dat̉ qn̄ dn̄ium eſt trāſlatū ⁊ non aliter. Rn̄. deo dicit Dy. ꝙ rō eſt hec. qꝛ hic dat̉ cōdi. inde. ꝯͣ furem dat̉ enim cōtra creditorē qui ſciēter recipiendo indebitū furtū cōmiſit ⁊ ꝯtra furē oīs conditio degenerat ⁊ datur ꝯͣ ſuam naturā. vt. l. fi. sͣ. vſufruc. quēad. ca. inſti. de act.§. ſic itaqꝫ. ꝯͣ alium vbi ꝗ non eſſet fur non daret̉ cōdi. inde. niſi qn̄ dn̄ium eſſet trāſlatum in recipientem. ita dicit dy in. l. falſus. jͣ. de fur. ⁊ vide quod not. ibi per glo. vbi glo. concordat cum iſta ⁊c. Ex lec. ant. ¶ Qui ſcienter accipit indebituꝫ facit fur tum. h. d. qd̓ eſt verum ſi ſoluēs labit̉ in ꝑſona. ſecus ſi in cā tm̄. ⁊ facit. jͣ. de furtis ſiꝗs vxori.§. apud labeonē. Conditio furtiua datur Ulianus. euiam cum adiectienci peculio. hoc dicit. Fur ſemꝑ eſt in mora. ⁊ iō ſemꝑ ICE. ad ipſum ſpectat periculumintritus. h. d. Hūiſtis. sͣ. e. l. ex re fur.§. ex cauſa. Ex lec. ant. ¶ Offerre ſe liti non purgat morā debito ris. h. d. ⁊ no. l. ¶ In tex. ſteterit. ita ꝙ ego fui ī moraiu dicij nō in mora ſolutionis recipiēde. ⁊ no. legē ibi ſemꝑ qꝛ mora cōtinet actū ſucceſſiuū. vt. jͣ. de vſur. mora. ¶ Ex lectura antiqua. NOVAADDITIo. ¶ Licet debitor offerat ſe liti mora nō purgatur. h. d. Rubrici. ¶ De conditione ex lege. Iſta lex hꝫ in Iobligatio. g. quua ſcu vna eſt ꝙ loꝗtur de obligatiōe noua ꝑ orit̉ ex. l. veteri vel noua. ⁊ ẜm hāc lect. tex. legit̉ iſto modo ſi obligatio noua ſit introducta l. ſ. veteri vel noua. Alia lec. eſt ꝙ hec lex loquat̉ de obligatione que orit̉ ex. l. noua. ⁊ tunc intellige. l. nouaꝫ oēm. l. que orta eſt poſt. l. xij. tabularum. ⁊ tex. dꝫ legi iſto modo videlicet ſi obligatio ſit in troducta. l. noua. ⁊ ponit iſta glo. quedā exēpla iur̄. ff. veteris. ⁊ quedam exēpla iutis codicis que exēpla dic vt ī glo. ſunt alia exēpla iuris noui ex ꝗbus orit̉ cōditio ex. l. vt. l. iubemus. C. de ſacroſan. ecc. C. de iudeis.l. xp̄ianus. .C. de arbitris. l. ī arbitris ſi per vim vel alio modo. l. i. C. loc. ſiꝗs ꝯduc. C. de litig. l. pe. ⁊. l. fi. cuꝫ ſi. Item ſunt exēpla iuris nouiſſimi. vt pꝫ in auc. itē poſſeſſor. C. qui po. in pig. ha. ⁊ ī corpore vnde ſumit̉. ⁊ in auc. ꝗ ſemel. ⁊ in cor po. C. qūo ⁊ qn̄ iudex. ⁊ in auc. habita ne filius pro pre cum ſimilibus. ¶ In glo. ibi ſit.i. erit lꝫ glo. habuerit bo num reſpectum. tn̄ iſta expoſitio non eſt neceſſaria. qꝛ lex ſemꝑ loquit̉ ⁊ ſemper dicit̉ eſſe. vt. C. de hereti. l. arriani. ⁊ probatur in oībus auctꝭ. que dicunt̉ hodie. vt pꝫ in auc. hodie. C. de appel. ⁊. l. iuriſgen. cū ſimilibus. C. de pac. vni de cum ſemꝑ lex loquitur. Iſta lex que dicit ſi obligatio .l. noua introducta ſit apprehendit oēm. l. futurā. qꝛ poſt qͣꝫ illa lex futura facta erit ſemꝑ iſta. l. loquitur eodē modo. ⁊ ſic iſta. l. omnem. l. futuram comprehendit. qd̓ nō pro ſtatutis loquentibus per verba de pn̄ti. ¶ Pro de claratione tex. ⁊ glo. quero de vna queſtione. an hec con ditio ex. l. poſſit concurrere cuꝫ alia actione. dic ꝙ ſic. vt no. in. l. quotiens. jͣ. de act. ⁊ oblig. pro hoc facit iſte tex. i dicit nec cautum eſt ⁊c. quaſi dicat ſi eſt cautum eadem .l. quo iure agatur lꝫ ceſſat conditio ex. l. ſi vero nō ē cau tum. e. l. quo agatur alia lege caueatur agitur cōditioſi ex lege. hic non habetis alia. t̓ ex obligatiōe ex lege
zum Hauptmenü