Si vero ſit abſens tenetur appellare vel denūciare vt ap pellet. vt. sͣ. man. ſi procurator.§. ſi ignorantes ẜm Rizar. malum. Sed in eo qd̓ dicit ſi emptor habet bonā cauſaꝫ ꝙ non tenet̉ appellare pn̄te venditore. videt̉ falſuꝫ. quia ſic ſententia fuit iniurioſa. ergo non nocet vēditori. vt. l. ſi per imprudētiam. sͣ. eo. nec ſua preſentia auget obl̓onē ⁊ ideo iſtud dictum non eſt verum vbi ꝯſtat ꝙ bonā cau ſam habebat. ſed eſt veruꝫ in dubio quando non conſtabat hoc nec contrarium. ⁊ ita teneatis. NOVA ADDITIO. ¶ Ex lectura antiqua. ¶ In.§. gaya ſeia. vide Inno. de appel. ſepe in glo. magna v̓. ſed nūquid iudex. qui in glo. qͣꝫ. jͣ. fatales. An ꝗ ap pellat videatur habere malam cauſam. vide per Cy. C. d̓ admi. tuto. l. ſi bona. ⁊ in. l. hi qui ad ciuilia. ⁊ in conſil. Dy. quod incipit ptolomeus. Hic X mille iugeribus. vuit dicere prin. iſtius. l. ꝙ ſi de mille. cc. abſtulit flu men. cc. ſentētia qd̓ agitur pro ducentis ablatis per ſentē tiam non per flumen. ⁊ ſic flumen nō obtinet hic vim ſen tentie. nec etiam habet̉ reſpectus ad quotam euincentis quam habebat ante impetum fluminis. ſed ad quotam quam poſtea conſecutus eſt per ſententiam. Rōne ꝑtis accreſcenQuod ſi modo. ua euicte non agitur ad euictioneꝫ. h. d. Et ſic in hac. l. qn̄qꝫ flumē abſtulit qn̄ qꝫ attulit. qn̄qꝫ in vna parte abſtulit in alia parte attulit. ⁊ iſta ſunt membra totius iſtius. l. Nō Em hereditariam. ep notabilē ⁊ mēti tenēdum. ibi non duo rei ⁊c̄. ex quo habes ꝙ lꝫ duo vel plures ex natura rei teneant̉ inſolidum non tn̄ dicunt̉ duo rei debēdi. ⁊ eſt glo. in. l. ij.§. ſi tn̄ hoīem. jͣ. de v̓b. obl. in glo. que incipit vt liberet̉. ⁊ no. per Cy. in aucͣ. hoc ita. C. de duobus reis. Ex lec. ant. ¶ Agens de euictione non cogitur cedere iura. ⁊ plures inſolidum obligati ex natura rei. ꝗa indiuidua non intelliguntur eſſe correi. nec habent benefi ciū de duobus reis debendi. h. d. l. no. ¶ In tex. ibi poſ ſit de euictꝭ. No. qd̓ dixi in ſummario ꝙ in indiuiduis lꝫ obl̓o quēlibet concernat inſolidum. tn̄ non ꝓpterea dicū tur eſſe duo rei debēdi. vn̄ non habēt bn̄ficium cedenda rum. ſicut enim dicit̉ hic de pignore ꝙ quātum ad libera tionem reputat̉ indiuiduū. ⁊ ideo ꝓpter ceſſationē vniꝰ pōt in totum euinci. ⁊ emptor ꝓpterea hēt recurſum cō tra vtrūqꝫ etiam cōtra illum qui ſoluerat ꝑtem ſuam. nō tn̄ iſti obligati dicunt̉ eſſe correi. forte eſt alia ratio quare non dicunt̉ correi in iſta actiōe euictionis. qꝛ dirigit̉ ꝯͣ quēlibet ꝓhibitoria portione. vn̄ ꝗcꝗd ſit de pignore. tn̄ actio euictōis diuiſa eſt inter eos. vn̄ nō ſunt in ea correi. ⁊ hoc apꝑet ex lr̄a que dicit pro ꝑtibus hereditarijs. ⁊ ꝓ bat̉. jͣ. de duo. reis. l. reos.§. cum in tabulis. ideo ergo nō impetrat ceſſioneꝫ qꝛ non ꝯuenit̉ niſi pro ſua ꝑte nō inſo lidum. ⁊ ſic non obſtat. sͣ. eo. in creditore. ⁊ ar. sͣ. qui pōt. in pig. ha. mulier. Bar. dicit ꝙ duos reos facit cōſenſus non res indiuidua. ſic. sͣ. pro ſocio. vt. l. ſi pro ſocio. cum l. ſequenti. ¶ Ultimo nota ꝙ negligētia vnius alteri nō debet eſſe damnoſa. Nota tex. ibi nuda poſſeſſio I cum. ne ⁊c. ¶ Noi. ex iſto tex. ꝙ hypotheca aduocat nudam poſſeſſionem. ex quo potes colligere cōcluſionem libelli in ac lione hypothecaria. peto enim aduerſarium ad rem tradendam ⁊ relaxādam poſſeſſionem rei ⁊ ipſam rem deti nendam in cauſa pigno. donec relaxetur. quod no. Ex lec. ant. ¶ Emptor tenet̉ ſequi inſtructionem vēdi toris ⁊ agere ẜm traditum ſibi modum. dūmodo ꝑtineat ad naturam ꝯͣctus. ſecus ſi modus traditus non perti neret ad naturam ꝯͣctus. b. d. princ. ⁊ loꝗtur in emptore non poſſidēte qui vult agere cōtra poſſeſſorem. ¶ No. De euictionibus. 20 5 ꝙ oſſicium venditoris eſt inſtruere emptorem in modo agēdi ⁊ emptor debet admonitꝭ. vēditoris ſequi. qꝛ venditor preſumitur hēre pleniorem noticiam iuris ſui. vt. sͣ. eo. ſi fundo.§. i. ⁊ sͣ. de act. emp. titio. ⁊ eſt in culpa ēptor ſi non perquirit ſubtiliter de iuribus vēditoris. vt. d. l. ſi fundo.§. i. ⁊ per hoc dico ꝙ ſi venditor aſſiſtebat cauſe ⁊ volebat ꝙ emptor ꝓduceret certos teſtes. ⁊ nolit produ cere ꝙ videtur eē in culpa niſi hēret iuſtam cauſam non ꝓducendi. puta qꝛ timebat ne eēnt corrupti a venditore ar. sͣ. mā. quintus. vel dic ꝙ ex quo vēditor eſt pn̄s ipſe ꝓ ducat. vt. sͣ. eo. herēnius.§. gaya. Nec obſtat iſtud pͥn. qꝛ hic loquitur in eo quod non poteſt fieri a vēditore. vt. sͣ. quēadmodum ſerui. amitta. ſi partem.§. i. ſed teſtes ⁊ inſtrumēta bene poſſunt ꝓduci a venditore. vt. sͣ. de inoffi. teſta. ſi ſuſpecta. ¶ Secūdo not. ꝙ directa rei vēdicatio non ꝯcludit in vtili. nec vtilis in publiciana. que ſunt ſpe cies ſeparate. nec eſt eadem concluſio in ipſis. qd̓ dic vt l. minor.§. ſi ſeruus. sͣ. eo. ¶ Itē no. ꝙ hypothecaria nu c dam poſſeſſionem aduocatᵉ. ⁊ ideo per eam non eſt con ſultum emptori. qꝛ cōtractus nō fuit celebratus cum vēditore reſpectu nude poſſeſſionis. ⁊ hoc ſemꝑ allegatur ꝙ hypothecaria nudam poſſeſſioneꝫ aduocat. ⁊ ideo cū agit̉ hypothecaria non debet peti reſtitutio rei ſed poſſeſſionis. ⁊ multi errāt in formatione libelli ẜm Riꝫ. Sꝫ Cy. dicit. ꝙ per hypothecariam agit̉ ad rem.i. obl̓oneꝫ realem declarādam ⁊ ad poſſeſſionem reſtituēdam. primum petit̉ per hypothecariam ſed officio iudicis remit tit ad not. per ſe in. l. via. C. de aliena. iudi. ſatis credo ꝙ lꝫ petat̉ reſtitutio rei ꝓcedat libellus. qꝛ iſta v̓ba ponuntur improprie pro reſtitutiōe poſterioris rei. qꝛ intelligū tur ẜm ſubiectam materiaꝫ. vt. l. ſed ⁊ ſi poſſeſſori.§. ſed ſi rerum. sͣ. de iureiurā. ⁊ quod no. in. l. ⁊ puto. fami. her. Caue tamen qꝛ non in omni hypothecaria eſt verum ꝙ auocet poſſeſſionem. ſed in pignore conuentionali eſt ve rum. In pretorio ⁊ iudiciali diſtinguit̉. aut agitur cōtra tertium poſſeſſorem ⁊ aduocat poſſeſſionem. vt. l. ij. d̓ p̄ torio pigno. Aut cōtra debitorem. ⁊ tūc aduocat nudā detentionem. vt. jͣ. de acqui. poſ. l. iij.§. genera. ⁊ ibi nota. Reſciſſa preſcriptiōe per Sͣi is qui relt renitutionem in integruꝫ poteſt agi de euictione. hoc dicit. Emptor ſoluens litis exti Si ſecundus. nationem non tenetur de euictione ſuo emptori. ſed agit de euictione contra ſuuꝫ auctorem. hoc dicit. ſcilicet ad id quod preſtitit non ad duplam. quod eſt no. p Ex diuiſiōe facta cū Diuiſione inter. geſiore cuius factū habetur ratum debetur euictio. hoc dicit. Obligatō rei Mptori Poſt. non tollit ob ligationem commiſſam ad intereſſe quod rē excedit. hoc dicit. ¶ Ex lectura antiqua. NOVA ADDITIO. ¶ Intereſſe non pōt peti vna cum principali nec tollit̉ rei oblatione. Idem in pena que ſuccedit loco intereſſe qn̄ intereſſe non excedit rem eſt planum. ſed qn̄ excedit. aut agitur rōne ꝓprij facti. aut alieni. vt no. in. l. fideiuſſor. ⁊ adde qd̓ no. de infa. furti.§. ſiquis alieno. in glo. q̄ incipit īmo videtur. ¶ Op. de. l. iam tn̄ iudi. ſolui. Sol. hic offertur debitum ⁊ mora ſolutione debiti purgatur ibi aliud pro alio offertur.i. defenſio poſt ſnīam qd̓ fieri non pōt. ⁊ facit de v̓bo. obli. Interdum ſolu. que liberat ipſo iure pōt fieri poſt ſnīam. ſed ea que ope exceptio. nō ar. l. peremptorias in fi. glo. In. l. contraria ⁊ eſt in obli gatione ab initio intereſſe cōmune. ⁊ ideo re oblata ceſſat intereſſe ⁊ actio ad id. ſed hic etat intereſſe ſingulare ⁊ extra reꝫ vel mixta ratione rei ⁊ perſone conſiſtens. ⁊ vide notata de preto. ſtipu. l. finali. In hac. l. nihil ampli us notatione dignū reperitur iō ⁊c. Bal. ſuper. ij. ff. veteris. c ¶ Aduocaadde. do. bartſoci. in conſil. clviij. incipiē viſis proceſſu verſ. quinimo dubitat circa mediū in. ij. ꝑte. vbi ꝙ hypotheca. aduocat poſſeſſionē q̄ nō cadit ī noībus.
zum Hauptmenü