Secundus Liber D intelligētiā huius partis circa duo incidit mitti debeat angelice cuſtodie. ℟º. dd̓m ꝙ cōueniens 6 eſt hominē lapſum deputari angelice cuſtodie. ⁊ angehic dubitatio. Primo circa angelorū cuſtodiā Scd̓o circa eis annexa Quantū ad primū que lum deputari ad cuſtodiendū hominē. tum qꝛ decet al runt̉ tria. Primo q̄rit̉ vtrū angeli deputari debuerīt ad titudinem diuine potentie. tum qꝛ decet ordinem ſapi cuſtodiā hoīs lapſi. Scd̓o vtrū ſi hō ſtetiſſet deputati entie. tum qꝛ etiam decet dulcedinem miſericordie. Al fuiſſent ad cuſtodiā hoīs. Tertio vtrū aliquis angelꝰ titudinem nanqꝫ decet diuine potentie duplici de cau deputatus ſit ad cuſtodiam xp̄i. ſa. Una eſt quia deus non ſolummō vult honorari in Queſtio. I. ſe ſed etiam inſuis ſeruis. vnde non ſufficit altitudini Circa quaꝫ ſic ꝓceditur ⁊ oſtendit̉ ꝙ angeli non debudiuine potentie ꝙ angeli miniſtrent ſibi. ſed etiam qͥa erint deputari ad cuſtodiā hominis Et primo oſtendi ad oſtenſionem excellentis ſue potentie hoc ab eis exitur rōne ex ꝑte hominis ſic. Cui nulla poteſt fieri viogit vt miniſtrent etiaꝫ creature ſue Alia eſt ratio quia lentia. nulla indiget cuſtodia. ſꝫ li. ar. humanū ad pec cum deus habeat dyabolum ⁊ eius demones aduerſati catum non poteſt violentari. ergo non indiget ab āge os magꝭ decens eſt ꝙ ip̄e eos vincat ꝑ ſuos miniſtros lo cuſtodiri. fruſtra ergo ſunt angeli ad eius cuſtodiaꝫ vt per hoc oſtendatur potentia manus dei qua non ſo deputati. ſꝫ deus nihil facit fruſtra. gͦ ⁊c̄. Iteꝫ quanto lum potens eſt in ſe. ſed etiam in ſeruis ſuis. ⁊ vt non aliquis paucioribus auxilijs intrinſecus triumphat de indebite poſſit dominus exercituū appellari. Ordineꝫ aduerſario. tanto glorioſior ē victoria. ſꝫ glorioſius eſ vero ſapientie ſil̓r decet. nam hic eſt ordo qͣꝫ diuina lex ſet hoī vincere dyabolū ꝑ ſeip̄m qͣꝫ ꝑ angelicum ſuffrain ſuis operibus exequitur ⁊ conſeruat. vt poſtrema gium. gͦ carentia angelici p̄ſidij auget gloriā. igit̉ ab op ꝑ media deducat ad ſumma. qm̄ igitur angelus tū rati poſitis cuſtodia angelica minuit noſtrā gloriā ſꝫ deus on immortalis nature. tum etiaꝫ rōe gratie cōſummanihil facit qd̓ ſit noſtre glorie detrimentum. gͦ ⁊c̄. Item te medium tenet inter deum ⁊ hominem lapſum decēs hoc ip̄m oſtenditur rationibꝰ ſumptis. a parte angeli fuit vt deus hominem adiuuaret ⁊ cuſtodiret per ange maior eſt qͥ recumbit qͣꝫ qͥ miniſtrat. gͦ ſi angelꝰ qͥ cuſtolum. Dulcedinē etiam decet diuine mīe q̄ aperuit ſinū dit hoīem ei miniſtrat. hō viator eſt maior angelo beahomini lapſo. nec in aliquo ei defecit qd̓ ſpectet ad ſato. ꝙ ſi hͦ falſum eſt. gͦ angelus non miniſtrat homini. lutis ſue promotionem. ⁊ ideo cum homo lapſus eſſet igitur angelus non cuſtodit hominē. aut in cuſtodia ꝑ venundatus vt faceret malum. ei miniſtrauit p̄ciū ſan uertitur ordo. Item ſi angelus cuſtodit hominē. at guinis filij ſui ꝑ quem eſt redemptus vt faciat bonum hoc hꝫ a natura. aut a gratia. Si a natura. cum eadem ⁊ qꝛ hꝫ aduerſarium impugnantem. dedit ei miniſtruꝫ ſit natura in bonis ⁊ in malis. videtur ꝙ mali ſint cu cuſtodientem. vel cuſtodem auxiliantē. vt ſic ex nulla ſtodes hominū. Si a gratia. cum vna anima excedat ꝑte miſeria remaneret humana. ſine diuine mīe ſubſialiam in gratia. videtur ꝙ vna debeat ad cuſtodiam al dio ⁊ beneficio. Competebat igitur homini lapſo dari terius deputari. Item hoc oſtenditur a ꝑte ipſius dei ex hac triplici rōne angelicam cuſtodiaꝫ. Snnt et alie deus em̄ cuſtos ꝑfectꝰ eſt ẜm qd̓ d̓r in psͣ. Ecce nō dorrationes que in obijciendo tacte ſunt. Rationes gͦ ad mittabit neqꝫ dormiet ⁊cͣ. gͦ ſi ſuffiens eſt diuina cuſto hanc ꝑtem inducte concedende ſunt. Ad illud qd̓ pri dia. vr̄ ꝙ ſuꝑfluat angelica. aut ſi angelica ē neceſſaria. mo obr̄. ꝙ hoī nō pōt fieri violētia. dd̓. ꝙ ⁊ ſi nō poſſit 7 videt̉ diuina cuſtodia eſſe diminuta. Item cuſtodia fieri violentia qͣꝫtū ē ex ꝑte li. ar. poſſet tn̄ fieri qͣꝫtū ē ex eſt ad conſeruandū in bonū. ſꝫ non minus ē conſeruat̉ ꝑte ſui. Et iterūqꝫuis angelus nō poſſit ſufficient̓ li. ar in bono qͣꝫ liberare a malo. naꝫ non minor eſt virtꝰ qͣꝫ violentare niſi haberet contrariā ptāteꝫ arcentē a deo querere ꝑta tueri. ſigͦ non decuit hominē liberari nec ē poſſet tn̄ inducere ⁊ circumueuire ꝙ valde paucieſſent rui de ptāte diaboli niſi ꝑ deum. videt̉ ꝙ non debeat cu qͦs nō deijceret. ⁊ iō ꝑneceſſaria ē cuſtodia āgelica q̄ cō ſtodiri. aut honor diuinus tranſfertur in angeluꝫ. S primat ptāteꝫ dyabolicā. Ad illud qd̓ obr̄ ꝙ carentia contra yſa. lxij. ſuper muros tuos irl̓m ⁊cͣ. glo. muri ſt angelicip̄ſidij auget gloriā ⁊ triumphū. dd̓m ꝙ verum 8 apl̓i. cuſtodes ſunt angeli. Itē Eccͣi. xvij. in vnamquā eſſet ſi ita bene triumpharet hō abſqꝫ angelo ſicut cum qꝫ gentē p̄poſuit rectorem. glo. i. angelos. Itē Math̓. adiutorio angelico. nunc āt non eſt ita. Si em̄ ei deeſxviij. Angeli eoꝝ ſemꝑ vident faciem patris mei. glo. ſet angelicum ſubſidiū. multo frequentiꝰ vinceret̉ qͣꝫ vī non ſunt contēnendi ad quorū cuſtodiam mittunt̉ an ceret. ⁊ multo melius ē cum angelico p̄ſidio vincere qͣꝫ geli. Ex his auctoritatibus colligitur ꝙ angeli depuſine p̄ſidio ꝑdere. Et iteꝝ p̄ſidiū angeli non excludit litati ſunt ad cuſtodiam hominum. Item hoc ip̄m oſtēar. nec minuit de ſb̓a meriti vel p̄mij. vel de nobilitate ditur ratione. Ordo vniuerſi hoc exigit vt omne malū triumphi qͣꝫtum ad id qd̓ ē ſub̓ale. Ad illud qd̓ obr̄ ꝙ ꝯ habeat bonum ſibi oppoſitum. Quod confirmat̉ ꝑ illd̓ nō ꝯuenit ex ꝑte angeli. qꝛ maiorē qͥ recūbit qͣꝫ qͥ miniqd̓ d̓r. Eccͣi. xxxiij. contra malum bonum. ſi ergo tem ſtrat. dd̓. ꝙ verū ē qn̄ miniſter recūbenti miniſtrat ꝓpt̓ ptamur ꝑ angelos maloſ videt̉ ꝙ defendi debeamus ꝑ ſeip̄m. ſicut ſeruus regis miniſtrat regi ꝓpt̓ eiꝰ dignita bonos. Item lex vniuerſitatis hoc exigit. vt media retem ⁊ imꝑium ſꝫ nō hꝫ veritatē qn̄ aliquis mīſtrat aliducantur ad prima. ⁊ poſtrema ꝑ media ad ſuum pͥmū cui habendo reſpectū ad aliū. ſicut aliqn̄ magnꝰ miles principium. ⁊ hoc confirmatur ꝑ illud qd̓ dicit Dyoꝰ. deſeruit non tm̄ regi ſed etiam toti familie. nec aliqueꝫ in li. de hierarchia angelica. lex diuinitatis eſt in nullo abijcit nec deſpicit. vt ei nō tm̄ miniſtret ꝓpter vtilitanegligere ordinem. ſꝫ ꝑ prima media. ⁊ ꝑ media poſtre temꝑſone nec tn̄ ꝯſiderat qͥs eſt. ſꝫ cuiꝰ ſeruꝰ ē. ſic ⁊ in ma reducere. gͦ ſi angelus beatꝰ ſuperior eſt homine vipropoſito intelligendū ē ſe habere. Angelus em̄ homī atore. videtur ꝙ homo mediante auxilio angeli ad bea non ꝓpter ſe miniſtrat. ſꝫ ꝓpter deum cuius gerit imagititudinem debeat ꝑuenire. auxiliuꝫ autē illud maxime nem. Uel aliter dicipōt ꝙ verbuꝫ illud intelligitur de eſt in cuſtodiendo. gͦ ⁊c̄. Item lex pietatis hoc exigit miniſterio ſubiectionis nō p̄ſidentie. cuſtodire aūt ho vt ſuſtētetur indigens a potente. ſi ergo homo viator mineꝫ ⁊ ſi miniſteriū dicat. magis tn̄ importat angelū fragilis eſt ⁊ indigens ſuſtentatione ⁊ cuſtodiēte. ⁊ an p̄ſidere homini qͣꝫ eſſe ſubiectum. Ad illud qd̓ querit̉ gelus beatus fortis eſt ⁊ potens. videtur ꝙ homo com vtrum hēat a gr̄a vel natura. dd̓m. ꝙ ab vtroqꝫ habet 16
zum Hauptmenü