DI. XI ex qͦ eſt. obſtinatus nō debeat eū ampliꝰ cuſtodire. Cō dit. ⁊ ſic intelligunt̉ tres auc̄tes ad illaꝫ ꝑtem inducte. tra. paratiorē bonus angelus ad cōſeruandū in bono Una q̄ dicit ꝙ angeli nos relinqunt ⁊ nos eos repelqͣꝫ ſit malus angelus ad p̄cipitandū in malū. ſꝫ malus limꝰ. Alia q̄dicit ꝙ abſceſſio angeli eſt damnatio infir angelus quātūcūqꝫ hō ſit bonus vſqꝫ ad mortē nō deſimi. Et tertia Dam. q̄ dicit ꝙ antixp̄s carebit angelorū uit ip̄m infeſtare. gͦ vr̄ ꝙ nec bonus. quantūcūqꝫ malū preſidio. In omnibꝰ em̄ his intelligit̉ angelꝰ recedere. vſqꝫ ad mortem deſinat cuſtodire. Maior ꝓpoſitio ma vel abeſſe. non qꝛ nō defendat ab aduerſario. vel nō renifeſta ē. Minor ꝓbat̉ ꝑ illd̓ qd̓ d̓r in glo. thob̓. vj. ſuꝑ trahat a malo. ſꝫ qꝛ non conſeruat in bono. nec ꝑducit illud. apprehende brachiū eius. Diabolꝰ vſqꝫ ad cruce ad bonum. ⁊ ꝑ hoc pꝫ rōſequens. Nō em̄ ꝓbat ꝙ ange ſecutus eſt xp̄m. Iteꝫ quanto aliquis peiore. tanto eſt lus ſimplicit̓ derelinquit obſtinatū. ſꝫ ſolū qͣꝫtū ad effe pronior ad malum. ⁊ qͣꝫto pronior ad malū tanto magꝭ ctum cuſtodie qͥ eſt in exhortando ⁊ ꝓmouendo ad boindiget retrahente. gͦ ſi angelus deputatꝰ ad cuſtodiaꝫ nū. Ad illud qd̓ obr̄ ꝙ deꝰ deſerit habitaculuꝫ cordis 27 ad hoc ordinatur vt retrahat a malo. vr̄ ꝙ non debeat propter peccatum. dd̓m ꝙ nō eſt ſimile qꝛ pctm̄ priuat ſubtrahi obſtinato. Item de nemine deſperandū ē dū gratie habituꝫ ꝑ quem diſponit̉ anima vt homo ſit dei eſt in via. gͦ qͣntumcūqꝫ qͥs ſit obſtinatus nō eſt deſpehabitaculum. ⁊ ideo efficit cor hominis ineptum ad hͦ randū de eo. gͦ ſi medicus non relinquit egrotū niſi ilꝙ in ipſo habitet deus. Habitatio em̄ dei in eo in qͦ ha luꝫ de quo deſperat. vr̄ ꝙ angelus nullū relinquat qͣꝫtū bitat reqͥrit dignitatem. Cuſtodia vero angelica a cucunqꝫ obſtinatꝰ. Item in egritudine corporali ſic ē ꝙ ſtodito non exigit dignitatē. ſꝫ potius reſpicit indigēqͣꝫuis aliqua egritudo ſit incurabilis. tn̄ ſi poteſt intetiam ⁊ neceſſitatem. Ad illud qd̓ obr̄ ꝙ eccleſia ſub 28 di perutile ē habere conſiliū medici. ſi gͦ nullꝰ eſt adeo trahit orationis beneficium ab eis quos excoīcat. dd̓ꝫ obſtinatus in hac vita quin poſſit in eo malicia inten ꝙ hͦ facit ad ipſorū confuſionē ⁊ correctionē ſicut pꝫ. jͣ. di. vr̄ ꝙ cuilibet competat cuſtodia angeli. ſi gͦ angelucū agitur de excoīcatione. nunqͣꝫ tn̄ ſubtrahit omnino non ſubtrahit cuſtodiā ab eo qͥ eſt idoneꝰ cuſtodiri. vr orationū beneficiuꝫ. Sic ⁊ in ꝓpoſito intelligendū ē ꝙ ꝙ nullus qͣꝫtūcūqꝫ obſtinatus beneficio angelice cuſto angelꝰ iuſto dei iudicio nō compellit homine ꝙ ambu 25 die qͣꝫdiu eſt in viā debeat deſtitui. ℟º. ad predictorū let in inuijs. ⁊ abominationibꝰ. ⁊ ignominie paſſioniintelligentiā notandū ē ꝙ coīter tenet̉ a doctoribꝰ ſacre bus. ẜm īpetū cordis ſui. nūqͣꝫ tn̄ ſic deſerit qͥn aliqͦ mō ſcripture. ꝙ angelus nō omnino relinquit obſtinatos a malo retardet licet nō omnino impediat. Ad illud 29 qͣꝫdiu ſunt viatores nec tn̄ adeo diligent̓ cuſtodit ſicuvero qd̓ obr̄ ꝙ ex hoc pctm̄ hoīs aggrauat̉. dd̓ꝫ ꝙ ſicut cuſtodit bonos. aut mediocriter malos. iō coīter dicit̉ pctōr ex dei mīa ⁊ patientia theſaurizat ſibi irā. ⁊ cōuer ꝙ quodāmō deſerit. ⁊ quodāmō cuſtodit. Explicatio tit mīaꝫ dei ad cumulū reatꝰ ſui. ⁊ hͦ nō eſt a deo. ſed ab aūt hꝰ p̄t diuerſimode fieri. Nā aliquē cuſtodiri ab an ipſo peccatore. dei tn̄ iudicio ꝑmittente. ſic in ꝓpoſito gelo hoc poteſt dupliciter intelligi. vel ẜm habitū. vel intelligendū ē ſe hr̄e. Pōt tn̄ dici ꝙ nunqͣꝫ ſic conuertit̉ ẜm actum. voluerūt gͦ aliqͥ dicere ꝙ angelus obſtinatū pctōr in malū. qͥn melius ſit ſibi cuſtodiri qͣꝫ deſeri. ꝙ et ẜm actū cuſtodiendi relinquit. ꝓ eo ꝙ ip̄e cuſtodiēti an ſi cōtēptꝰ aggrauat peccantꝭ reatū. tn̄ frequētatio pec gelo non obedit. immo contra eiꝰ monita faciem obfit catorū quā homo incurreret ſi angelꝰ deſereret. aggramauit. qͣꝫtū ꝟo ad habitū n̄ deſerit. qꝛ ſꝑ ꝓmptꝰ ē ei ſub uaret multo fortiꝰ qͣꝫ contemptꝰ. Credendū ē em̄ ꝙ mul uenire. ſi qͦ mō ip̄m ad viā ꝟitatꝭ videat inclinari ⁊ hic tis modis angeli qͥ nos cuſtodiūt. ⁊ ſtudeant ꝓmouequidē modꝰ dicendi nō ſufficit qꝛ nullꝰ eſt adeo malꝰ ⁊ re ad bonū. ⁊ ſtudeant retrahere a malo. qͣꝫuis hͦ nō ꝑci ꝑuerſus qͥn angelus bonꝰ poſſit ei aliqͦd bn̄ficiū cuſto piat hebetudo ſpūs nr̄i. ꝓpt̓ qd̓ multi ſuꝑbiūt multi ſūt diēdi largiri. gͦ ſi ſꝑ eſt ei ꝓmptꝰ facere bonū. vr̄ ꝙ nūingrati. ⁊ frequenter ſibi attribuūt qd̓ eſt ex bn̄ficio an quā ſubtrahat omnē actū. Et iō ſcd̓s modꝰ dicendi eſt gelico. ⁊ ex hoc minus efficiunt̉ digni vt ab angelis ad ꝙ duplex eſt cuſtodie angelice actus. vnꝰ reſpectu coriuuent̉. ⁊ ꝓpter hͦ ꝑutile ē effectꝰ angelice cuſtodie noſſe ⁊ intelligere. Conſuerūt aūt a mgr̄is effectꝰ. xij. aſſigna 3o poris. alter reſpectu ſpūs. Unꝰ ꝯſiſtit in repulſiōe ho ſtis ne opprimat corpora. alter in arcendo ip̄m ne ꝑuerri qͥ eliciunt̉ ex ſcripturis. Primꝰ ē ꝓ delictis increpatat aīas. Primi actꝰ efficacia eſt in angelo. ſecūdi vero re. Iudic̄. ij. Aſcendit angelus dn̄i ad galgala ad locū nō ſolum eſt in angelo. ſꝫ etiā in nobis. Quantū ad pri flentiū ⁊ ait. Eduxi vos de terra egypti. ⁊ pꝰ. non audi mū actū bonꝰ angelus hominē vſqꝫ ad mortē nō dereſtis vocem meā. Scd̓s ē a vinculis pctōꝝ abſoluere. linquit. qꝛ non patit̉ ip̄m a demone opprimi vel occidi. Actꝭ. xij. Angelꝰ aſtitit. ⁊ pꝰ. ceciderūt cathene de ma niſi quando aliter erigit fieri ſnīa diuini iudicij. Quā nibꝰ eiꝰ hͦ tn̄ intelligendū ē diſpoſitiue. Tertiꝰ ē impetū vero ad ſcd̓m actū. qꝛ actus illiꝰ efficacia nō tm̄ ē in dientia ad bonū auferre qd̓ ſigͣtur Exo. xij. vbi angel angelo ſꝫ etiaꝫ in nobis. ſubtrahit cuſtodie bn̄ficiū ab ꝑcuſſit primogenita egypti. Quartꝰ ē demones arcere his circa quos videt ſe fruſtra exerceri. vtpote ab exce thob̓. vltīo demoniū ab vxore mea cōpeſcuit diē thob̓. catis ⁊ obſtinatis. qͥ nec recipiunt inſtructionē nec ex de raphaele. Quintꝰ ē docere. Dan̄. ix. Nunc egreſſus hortationem. Sꝫ cum cuſtodia magis reſpiciat aīam ſum vt docerē te ⁊ intelligeres. Sextꝰ ē ſecreta reuelare qͣꝫ corpꝰ adhuc nō videt̉ omnino ꝓbabile ꝙ angelꝰ om Gen̄. xviij. tres angeli myſterium trinitatis et vnita26 nem actū cuſtodie ſubtrahit reſpectu aīe. Et ideo ē ad tis expreſſerūt. ⁊ ibidē ſeqͥt̉ Num celare poſſuꝫ abrahā ⁊c̄. Septimꝰ ē ꝯſolari. thob̓. vj. forti aīo eſto. ī ꝓximo huc tertius modꝰ dicendi ꝓbabilior p̄dictis ꝙ effectus angelice cuſtodie. ⁊ eſt reſpectu boni. ⁊ reſpectu malieſt vt a deo curreris ⁊c̄. Octauꝰ eſt in via dei ꝯfortare. iij. Reg. xix. ſurge ⁊ comede. grandis em̄ tibi reſtat via Reſpectu boni cōſeruandi. vl̓ acqͥrendi. vel augendi Reſpectu vero mali deſerendi vel euitandi. vel minu Nonꝰ ē in via deducere ⁊ ꝯducere. Thob̓. v. ego ducā endi. Bonꝰ igit̉ angelus obſtinatos nō deſerit qͣꝫtū ad ⁊ reducā eum ⁊cͣ. Decimꝰ ē hoſtes deijcere. yſa. xxxvij. actum cuſtodie qͥ reſpicit malū. qꝛ ſꝑ retrahit homineꝫ egreſſus angelꝰ dn̄i ꝑcuſſit in caſtris aſſiriorū ⁊c̄. Unne labatur in peius. ⁊ hoc on̄dunt rōnes p̄dicte ſecūdo decimꝰ tēptatiōes mitigare. ⁊ hic ſignat̉ gen̄. xxxij. vbi inducte. ⁊ concedende ſunt. Quātū vero ad actū qͥ reiacob luctatꝰ ē cū angelo. vbi benedictione accepta cōſpicit bonum obſtinatos deſerit. ⁊ antixp̄m non cuſtofortatꝰ ē pꝰ luctā. ⁊ emarcuit neruus femoris eiꝰ. Duo
zum Hauptmenü