DI. XI detrimentū. gͦ vr̄ qd̓ ex damnatione eoꝝ qͦs cuſtodiunt bet īſtātiā vbi alteꝝ ineſt ꝑ nat̉aꝫ ſiue ꝑ modū nat̉e. ſic̄ nullū detrimentū incurrūt. Item angelꝰ bonꝰ volunta ⁊ illa ꝙ oppoſita nata ſunt fieri circa idē. ⁊ qm̄ angelus tē ſuā diuine voluntati cōformat. gͦ ſi deꝰ nō vult ſalua btūs ē ſuſceptibilis gaudij ſꝫ nō triſticie. iō gaudere p̄t re niſi predeſtinatos. vr̄ ꝙ nec angelꝰ bonꝰ. gͦ ſi nullus de ſalute qͣꝫuis nō triſtet̉ ex dānatiōe. Ad illud qd̓ ob p̄deſtinatꝰ dānat̉. nullꝰ dānat̉ que angelꝰ bonꝰ dānaijcit̉ ꝙ fruſtratio deſiderij cōtriſtat. dd̓ ꝙ tunc deſideriū ri nō velit. gͦ vr̄ ꝙ ex nulliꝰ dānatione triſtet̉. Iteꝫ dofruſtrat̉ qn̄ qͥs aliqͥd appetit in oēꝫ euētu ſiue abſolute ⁊ lor ⁊ triſticia nō ē ſine pena. ⁊ pena nō ē ſine culpa preilld̓ n̄ euc̄it. qn̄ ꝟo appetit ſub cōditiōe. ⁊ illa cōditio nō uia. ſꝫ in btīs angelis nūqͣꝫ fuit culpa. gͦ nec fuit nec eē ſtat. ſi illd̓ qd̓ appetit n̄ euēit. ꝓpt̓ hͦ nō d̓r d̓ſideriū frupoteſt triſticia. Itē angelus nō magꝭ meret̉ in mīſtran ſtrari. ⁊ ſic ē in ꝓpoſito. nā āgelꝰ appetit eū quē cuſtodit do bono qͣꝫ malo cū ex voluntate eqͣlit̓ dona miniſtret. beatificari. ſi ip̄e voluerit fidelit̓ adherere xp̄o. ⁊ hͦ nun vtriqꝫ. gͦ ſi remuneratio penſat̉ ẜm meritū. nō minꝰ reqͣꝫ fallit qͥn eueniat. ⁊ qꝛ ille qͥ damnat̉ recedit ab appomunerat̉ angelꝰ cū cuſtodit preſcitū qͣꝫ cū cuſtodit p̄de ſita cōditiōe. iō in deſiderio angeli nullā ponit fruſtraſtinatū. gͦ videt̉ ꝙ ex illiꝰ dānatione nullū incurrat an tionē dū non ad id ꝑuenit qd̓ ſibi angelus appetebat̉. gelus detrimentū. Iuxta hoc querit̉ vtrū angelꝰ velit Ad illud qd̓ obr̄ qd̓ ex nr̄a ſaluatione creſcit angelorū illū quē cuſtodit ſaluari. cū reuelatū ē ſibi ip̄m eē p̄ſcitū p̄miū. dd̓m ꝙ verū eſt ꝙ creſcit p̄miū accidentale nō tn̄ Si nō vult ip̄m ſaluari. gͦ vr̄ eum cuſtodire inuite. Si ſeqͥtur ex hoc ꝙ ex defectu ſalutꝭ incurrant angeli detri vult. gͦ vr̄ ꝙ voluntas eiꝰ voluntati diuine nō ꝯforme mentū vel dānū. qꝛ detrimentū vel dānū ē reſpectu rei tur nec ꝙ etiā impleat̉. Itē cū cuſtodit p̄ſcitū. q̄ro qd̓ ī iam habite. Si aūt ſit reſpectu rei habende. hoc ſolum miū ei ex hoc reddit̉. Sub̓ale nō. cōſtat. Accidētale nō eſt qn̄ ex impedimēto aliqͣ remanet indigentia ⁊ imꝑfe vt vr̄. qꝛ illud ꝯſiſtit circa ſaluationē eoꝝ qͦs cuſtodiūt ctio in eo qͥ impedit̉. Sic aūt non eſt in ꝓpoſito. Quia ſicut pꝫ in p̄mio aureole qd̓ hn̄t p̄dicatores. ℟º. ad p̄di qͣꝫtumcūqꝫ ille qͥ cuſtodit̉ dānet̉. nihilominus tn̄ ange ctoꝝ intelligentiā ē notandū ꝙ circa hoc diuerſimode lus hꝫ ſuum p̄miū ſaluū. ⁊ qͣꝫtū ad gaudiū qd̓ hꝫ in deo ſenſerūt diuerſi. Quidā em̄ dicere voluerūt ꝙ āgeli btī ⁊ qͣꝫtum ad gaudium qd̓ habet in ſeip̄o ſiue de bono ꝓ ex damnatiōe eoꝝ qͦs cuſtodiūt ⁊ ſi nō incurrant detriprio. Gaudebit enim de bonis oꝑibus q̄ circa illū fecit mentū glorie. cōcipiūt tn̄ gemitū mīe. Quāuis em̄ ſini quē cuſtodiuit. Et qͣꝫtum etiā ad gaudium qd̓ hꝫ in alex ſublimitate gl̓ie īmortales ⁊ impaſſibiles. nō tn̄ ſunt tero. qꝛ cū vnꝰ cadit. alter coronā ſuā accipit. ſic̄ fuit ex incōpaſſibiles. ⁊ hͦ accipiūt ex quodā ꝟbo Bern̄. qͥ vr̄ poſitū ī pͥmo li. iō ⁊ ſi ruina angelica n̄ reꝑat̉ ex illo quē hoc dicere. ⁊ dicūt ꝟbū yſaie ſuꝑius dictū ſic intelligēcuſtodit reꝑat̉ tn̄ ex alio Quāuiſ gͦ ꝓpt̓ culpā illiꝰ ne de dū eē. Sꝫ tn̄ illd̓ nō vr̄ intelligibile. quō aliqͥs poſſit cō eo gaudeat patiat̉ īpedimentū ⁊ ex tali tropo fortaſſis pati ⁊ nō pati. nec illud vr̄ ꝓbabile ꝙ angeli aliqͣ pieta dicat Orig. ip̄m eſſe culpāduꝫ. nullū tn̄ ex hoc incurrit te ⁊ mīa flectant̉ ad reprobos cū ip̄i maxime zelent iuſti detrimentū. Ad illud qd̓ obr̄ ꝙ angelꝰ malus gaudꝫ ciā ⁊ diuinā gloriā. vtpote qͥ iā ſunt cōſtituti in ꝑfecto de dānatione. gͦ ⁊c̄. dd̓m ꝙ nō ē ſil̓e. Quia ſicut nō ē reſtatu iuſticie. Propt̓ qd̓ dicit Greg. in quadā omel̓. ꝙ ꝑire malū oīno imꝑmixtū bono. ē tn̄ reꝑire bonū oīno ad reprobos nō hn̄t cōpaſſionē iuſtorū aic. Ait em̄ ſic. imꝑmixtū malo. ſic reprobatio angeloꝝ aliqͦ mō admit Iuſtoꝝ aīe ⁊ ſi bonitate nature ſue mīaꝫ hn̄t. iā tn̄ acto tit gaudiū licet impurū. ſꝫ ꝑfecta btītudo nulluꝫ patit̉ ris ſue iuſticie cōiūcte. tanta rectitudine cōſtringūt̉. vt ſecum tormentū vel gemitu. Ex p̄dictis patēt illa duo nulla ad reprobos cōpaſſiōe moueāt̉. de btīs loqͥt̉. Et q̄ vltimo q̄rebant̉ ſcꝫ de volūtate ⁊ p̄mio angeloꝝ cuſto ꝓpt̓ hͦ ē alia poſitio ꝙ angeli cuſtodiētes ex dānatione dientiū malos. Uolunt em̄ malos qͦs nouerūt eē p̄ſcieoꝝ qͦs cuſtodiūt nec cōcipiūt gemitū. nec incurrūt ali tos voluntate abſoluta dānari. qͣꝫtū aūt in ſe eſt vellēt qd̓ glorie detrimētū. Gemitū nō ꝯcipiūt. ꝓpt̓ plenitudi eos ſaluari ⁊ ideo nō cuſtodiūt inuite. Quia qͣꝫuis ſen nē gaudij. qd̓ adeo ꝑfectū ē vt nullo mō ſuſcipiat admi tiant ſe fruſtra laborare ad ꝑducendū eos ad ſalutē. tn̄ xtionē ꝯtrarij. Detrimētū nō patiūt̉. ꝓpt̓ ſtabilitatē bo ſciūt ſe fructuoſe laborare in hoc ꝙ retrahunt ne incurni adepti. nihil em̄ hn̄t qd̓ poſſint amittere. nec ex ꝑte rant maiorem damnationē. Quadruplex em̄ cōſueuit meriti. nec exꝑte p̄mij. cū ſint in gloria ⁊ in iuſticia con pͥncipalis effectus cuſtodiētie aſſignari circa aīas. vnꝰ firmati. Et qm̄ detrimētū dicit amiſſionē alicꝰ boni haeſt vt ꝓficiat aīa in bonū gratie. Aliꝰ vt non cadat in biti. iō ex nullo euētu detrimētū aliqd̓ pn̄t pati. ⁊ ꝯcedē malum culpe. Tertiꝰ eſt ſi cadat ꝙ poſtmodū reſurgat 34 de ſunt rōes q̄ ad hͦ inducūt̉. Ad illd̓ ꝟo qd̓ obr̄ ꝙ de Quartus ne totiens vel in tantū malū cadat. qͦtiēs vl̓ reqͥret aīaꝫ cuſtoditi de manu cuſtodiētꝭ. dd̓m ꝙ verū ad qͣꝫtum aduerſarius incitat. Poſſet tn̄ alit̓ dici ꝙ nō eſt cū perit ꝓpt̓ cuſtodis negligētiā. Et qꝛ in btīs ange eſt angelis reuelatum. qͥ ex eis quos cuſtodiunt ſalua lis nll̓a cadit negligētia. iō de manu ip̄oꝝ nullꝰ dānat ri debeant vel damnari. hoc tn̄ non eſt certum. De prereqͥrit̉. Et ꝓpterea ꝟbū Orig. qd̓ ſeqͥt̉ ſi ſimplicit̓ intelli mio vero dd̓m. ꝙ ſicut duplex eſt finis artificis. vnus gat̉ ē falſuꝫ. Nullo em̄ mō angeli boni culpabunt̉. nec in ſe. ⁊ alter in alio. ſicut ptꝫ in rethore cuius finis ē lo in iudiciū adducent̉. niſi forte qͥs dicat hͦ debere intelli qui ornate. ⁊ hic finis ē in ſe. ⁊ alter alij ꝑſuadere. ⁊ hic gi ꝙ adducent̉ in iudiciū. nō ad ſuā cōdēnationē. ſꝫ ad eſt finis in alio. Sic etiā duplex ē p̄miū angeli accidēmanifeſtandū ꝙ reprobi ex malicia ſua ſunt dānati. nō tale. vnum qͦ gaudet de bonis oꝑibus q̄ fecit. aliud quo ex ſuoꝝ cuſtodū negligētia. Uel niſi qͥs intelligat ꝟbuꝫ gaudet de ſalute eius quē cuſtodiuit. Et quēadmoduꝫ Orig. vt angeli dicāt̉ ibi p̄lati. ⁊ ꝑ hūc modū ꝟbū yſa. artifex ſi hꝫ finē pͥmū ⁊ caret ſcd̓o. nihilominꝰ ꝑfecte d̓r qd̓ ſubſeqͥt̉ p̄t intelligi vel exponi. vt angeli pacis dicā habere methodū. ſi ex contingentibꝰ nihil omiſit. ſic an tur ibi boni p̄lati. Si tn̄ qͥs intelligit de angel̓ btīs. ẜm gelꝰ qͥ fidelit̓ cuſtodiuit eum qͥ ex ſua culpa dānat̉. ꝑfeꝟitatē amaritudo fletꝰ nō indicat ꝟitateꝫ doloris. ſꝫ ali ctū ⁊ hꝫ premiū ⁊ meritum dū de bonis ſuis oꝑbꝰ gloquā ꝯformitatē indicat in ſigno vel affectu exteriori. et riatur. Gaudium aūt illud qd̓ ē de multiplicatione bo p̄t illd̓ intelligi dictū ꝑ antropoſꝑaton. ſic̄ d̓r deꝰ tactuſ noꝝ operum. non ē p̄miū ſub̓ale cum non ſit de ſummo 35 fuiſſe dolore cordis intrinſecus. Gen̄. vij. Ad illud qd̓ bono. ſꝫ accidentale. nec tn̄ ē aureola. qꝛ non omne pre obr̄ ꝙ ſi oppoſitū ē cā oppoſiti ⁊cͣ. dd̓ ꝙ iſta maxima hamiū accn̄tale ē aureola. ſꝫ illd̓ ſoluꝫ qd̓ hꝫ p̄cellentiam. L12
zum Hauptmenü