Secundus Liber cit. n̄ eī d̓r iſte vult malū. niſi qn̄ actualiter tēdit ī malū. accidens. un̄ circūſcripta potētia faciēdi malū. ſi bonū Sic̄ eī dictū fuit ī pͥmo li. volūtas ē approximatiua ip̄i 19 faceret voluntarie adhuc laudaret̉. Ad illud qd̓ q̄ri us potētie ad agendū. ⁊ iō qꝛ eē malū dicit aliquē defetur vtrū potentia peccādi inſit creature a deo vel ex ni ctum p̄ſentē in eo vel circa id de qͦ d̓r. hinc ē ꝙ volūtas hilo. dd̓m ꝙ rōne actꝰ ſubſtrati qͥ eſt actꝰ deliberatiuus peccādi mala ⁊ velle peccare ē malū. potētia aūt peccā ineſt ei a deo. rōne ꝟo defectꝰ ineſt ei ex nihilo. ⁊ hinc ē di ſiue poſſe peccare nō d̓r eē mala. Cōcedēde ſunt igit̉ ꝙ potentia peccandi nō reꝑit̉ in om̄i creatura. qꝛ rōne rōnes on̄dētes ꝙ potētia peccādi inqͣꝫtū hmōi nō ē maimꝑfectōis nō reꝑit̉ in creatura irrōnali. ꝓ eo ꝙ nō pōt la. Ad illud qd̓ ob̓r in ꝯͣriū pͥmo de volūtate. dd̓m ꝙ 2 in ea eſſe actus deliberatōis. Rōne ꝟo oīmode ꝑfectio illud nō valet. qꝛ volūtas malefaciēdi plꝰ ponit qͣꝫ ponis nō reꝑit̉ in creatura beata. qꝛ nō pōt in ea eē defect tentia malefaciēdi. dicit eī actualit̓ ordinationē ad maeo ꝙ adeo ſuo creatori eſt ꝯiuncta. ⁊ ſic potētia peccanlū. vel vt ꝓpriꝰ dicā actualē deordinationē. Un̄ ſic̄ ardi qd̓āmō euellit̉ ꝑ gl̓iam. qͦdāmō relinquit̉. qͦdāmō eſt gumentū illud nō valet. velle malefacere ē malū. gͦ poſip̄a libertas. qͦdāmo minuit libertatē. qͦdāmō eſt poten ſe malefacere eſt malū. ita nec illud valet. Nec valet qd̓ 13 tia. ⁊ qͦdāmō impotētia. qꝛ qͦdāmō dicit poſitionē. ⁊ qd̓ obijcit ꝙ potētia malefaciēdi nō eſt aliud qͣꝫ voluntas. ammō pͥuationē. ⁊ iō cū q̄rit̉ vtrū ſit a deo. nō eſt rn̄den qͣꝫuis em̄ nō ſit aliud. alio tn̄ mō importat̉ ꝑ hͦ nomē po dum ſimpliciter. ſꝫ ẜm p̄dictā diſtinctionē. tētia. ⁊ alio mō ꝑ hͦ nomē volūtas. Quia in vno impor tat̉ in maiori elongatōe. in altero ꝟo in maiori approxiQueſtio Utrū potētia peccandi ẜm ꝙ hmōi ſit mala. Et ꝙ ſit matōe. ⁊ iō eſt ſoph̓a ẜm accidēs. ſicut h̓. eadē eſt volun mala inqͣꝫtū hmōi videt̉. Potētia peccandi nō eſt alid̓ tas q̄ diſtat a malo. ⁊ q̄ approximat̉ malo. gͦ ſi mala ē. ꝓqͣꝫ volūtas. ſꝫ voluntas peccādi eſt mala. gͦ potētia pec ut eſt approximata ex coꝑatiōe ad malū. ſil̓r mala ē ꝓut candi eſt mala ẜm ꝙ hmōi. Itē cuius vſus malus eſt erit diſtans. Aſſignat̉ eī hic aliqͥd ſil̓r accidēti ⁊ rei ſb̓iecte ineſſe. Ad illud qd̓ ob̓r ꝙ vſus potētie peccādiⁱ ip̄m qͦꝫ malū eſt. ſicut cuiꝰ vſus bonꝰ eſt ⁊c̄. ſꝫ vſus potē tie peccandi eſt peccare. ⁊ peccare ē malū. gͦ ⁊ potentia inqͣꝫtū hmōi eſt malꝰ. dd̓m ꝙ maxīe illa intelligit̉ de vſu peccandi ē mala. Item ſicut ſe hꝫ potētia bn̄faciendi ad quē vnaqueqꝫ res directe ⁊ de ꝓximo ordinat̉. ſꝫ po reſpectu boni. ita ſe hꝫ potētia malefaciēdi reſpectu ma tentia peccādi nō ordinat̉ nec directe. nec de ꝓximo ad li. ſꝫ oīs potētia bn̄faciendi inqͣꝫtū hmōi eſt. eſt bona. gͦ actū peccādi. ꝓ eo ꝙ illa eadē potētia eſt ad oppoſita. ⁊ potētia maleficiēdi inqͣꝫtū hmōi ē mala. Itē vnaqueqꝫ ad ſuū oppoſitū ordinat̉ ꝑ ſe. ad hͦ āt ordinat̉ ꝑ accidēs. potētia cōpletiorē qn̄ eſt ſuo actui ꝯiuncta. ſed potētia Un̄ oppoſitū peccati ē eiꝰ vſus. ⁊ peccatū eſt eiꝰ abuſus malefaciēdi dū ē ꝯiuncta actui malefaciēdi mala eſt. gͦ ⁊ iō nō ſequit̉ ꝙ ſi peccare ſit malū. ꝙ ꝓpter hͦ potentia ſi minꝰ cōpleta ē qn̄ eſt ſeꝑata ab actu. gͦ videt̉ ꝙ etiā ſepeccādi inqͣꝫtū hmōi ſit malū. Ad illud ꝙ ob̓r ꝙ ī bo 15 parata ab actu mala. Item potētia malefaciēdi aut nis potētia bn̄faciēdi eſt bona. gͦ ⁊c̄. dd̓m ꝙ nō eſt ſile. eſt bona aut mala ſit. Si eſt bona. ⁊ om̄e bonū eſt ī deo qꝛ in bonis bonitas actꝰ ē a bonitate potētie. vn̄ ꝯſue⁊ a deo. gͦ videt̉ ꝙ potētia malefaciēdi inqͣꝫtuꝫ hmōi ⁊ a uit dici ꝙ nō qꝛ bona facimꝰ boni ſumꝰ. ſꝫ qꝛ boni ſumꝰ deo ſit. ⁊ in deo ſit. quoꝝ vtrūqꝫ falſum ē. reſtat igit̉ ꝙ bona facimꝰ. nō ſic aūt eſt in malis. īmo ecōtra. qꝛ mapotētia peccandi ſit mala. Sꝫ ꝯͣ. ſi potētia peccandi ē la facimꝰ mali ſumꝰ. Et rō huiꝰ eſt. qꝛ qͣꝫuis potētia nō ſe mala. gͦ potēs peccare eſt malꝰ. ſꝫ iuſtus ⁊ ſanctꝰ poteſt poſſit ſe ꝑ ſuū actū ꝑficere. p̄t tn̄ ſe ꝑ ſuū actū deordinapeccare. gͦ iuſtꝰ ⁊ ſanctꝰ eſt malꝰ. Itē ſi potētia pecre ⁊ deficientē facere. ⁊ ꝓpter hͦ nō tātū addit bonū opꝰ candi eſt mala. aut gͦ malo pene. aut malo culpe. Maſup̄ bonū opꝰ qͣꝫtū ad rōnē merēdi. ſic̄ pctm̄ ſup̄ pctm̄ qͣꝫ lo pene nō. qꝛ illud ſequit̉ malū culpe. Malo culpe nō tum ad rōnē demerēdi. Ad illud qd̓ ob̓r ꝙ cōpletior qꝛ culpa ꝯſequit̉ peccandi potentiā tꝑe ⁊ natura. pͥus eſt potētia cū eſt ſuo actui ꝯiuncta. dd̓m ꝙ hͦ veꝝ eſt de em̄ ⁊ hō ⁊ angelus peccare potuit qͣꝫ peccauit. Item actu ad quē ordinat̉ ſimpl̓r. ſꝫ nō ē veꝝ de eo ad quē orſi potētia peccandi ē mala. aut gͦ malicia quā fecit. aut dinat̉ ꝑ accidēs. maxīe cū actꝰ ille plꝰ renet rōnē defectꝰ malicia que facta ē in ip̄a. Malicia quā fecit nō oꝑtet qͣꝫ effectꝰ. tūc eī magꝭ deordinat qꝫ ꝑficiat. ⁊ ſic ē ī poten qꝛ multi poſſunt malefacere qͥ nō faciūt. nec fecerūt. Si tia peccādi reſpectu actꝰ peccādi. ⁊ iō magꝭ recedit po malicia q̄ facta ē in ip̄a. Sꝫ ꝯͣ. Aug. in li. lxxxiij. q. protētia a cōpletōe ī hͦ ꝙ peccat. qͣꝫ in eo ꝙ potuit peccare. bat ꝙ nullo alio actore pōt hō fieri malꝰ niſi ſeip̄o. gͦ nō Ad illud qd̓ q̄rit̉ vtrū potētia peccandi ſit bona aūt 18 videt̉ ꝙ potētia peccandi quātū eſt de ſe mala ſit. Iteꝫ mala. dd̓m ꝙ ſi dicat̉ potētia peccādi potētia q̄ qͥs pōt nō ſequit̉. iſte pōt adulterari. gͦ eſt adulter. gͦ nō ſequit̉ peccare. abſqꝫ dubio bona ē. ⁊ a deo ē. ſil̓r ſi dicat̉ potēiſte pōt malū facere. gͦ eſt malꝰ. ſꝫ ſi potētia malefaciēdi tia peccādi ordinata ad actū pctō ſb̓ſtratuꝫ ſil̓r ē a deo. eſſet mala. neceſſario ſeq̄ret̉ ad ip̄am eē malū. gͦ ⁊c̄. IuSi āt dicat̉ potētia peccādi ip̄a ptās deficiēdi. hͦ mō n̄ xta hͦ q̄rit̉ vn̄ hͦ eſt ꝙ volūtas malefaciēdi ē mala. ⁊ potē dꝫ dici bona nec mala. Bona nō dꝫ dici. qꝛ nō dicit ali tia malefaciēdi nō dicit̉ eſſe mala. Querit̉ etiā ꝓpter qͥd qd̓ ens. ⁊ nihil hꝫ rōnē entꝭ qd̓ n̄ hēat rōnē boni. Mala volūtas peccādi nō d̓r volūtas ſicut potētia peccandi nō dꝫ dici ꝓpt̓ hͦ ꝙ n̄ dic̄ pͥuatōꝫ alicuiꝰ boni nati ineſſe dicit̉ impotētia. videt̉ em̄ ꝙ magis. Si eī volūtas pecnec dic̄ actualē defectū. ſꝫ hītualē. vn̄ tal̓ potētia n̄ dꝫ di candi minorē dicit approximationē ad pctī defectuꝫ qͣꝫ ci potētia mala vl̓ deficiēs. ſꝫ potētia defectiua. nec ē ꝓ potētia peccandi. magꝭ vr̄ ꝙ deberet cadere a ppͥa rōne prie potētia ſꝫ īpotētia. Un̄ n̄ poſſe videre ī lapide nec vt volūtas peccandi diceret̉ volūtas. qͣꝫ potētia peccā eſt bonū nec ē malū. qꝛ nec dic̄ poſitōeꝫ. nec dic pͥuatōeꝫ di dicat̉ impotētia. ℟º. dd̓m ꝙ ſicut potētia reſpectu alicuiꝰ boni nati ineſſe. ſic intelligēdū ē de potētia pecn bonoꝝ nō dicit actualē ordinatōꝫ ad effectū ſꝫ ſolū habi cādi ī creatura rōnali. ẜm ꝙ potētia peccādi dic̄ defecti tualē. voluntas ꝟo dicit actualē ordinatōꝫ. ſic ⁊ in mabilitatē q̄ ineſt ei ex rōne creature. ẜm quā ex nihilo hꝫ 5 lis intelligendū eſt ꝙ potētia nō dicit actualē ordinatieſſe. Ex his ptꝫ rn̄ſio ad illud qd̓ q̄rebat̉ vltimo quare onē ad defectū. ſꝫ potiꝰ habitualē. Un̄ nō d̓r aliqͥs habe videlicet voluntas peccandi d̓r eſſe mala. ⁊ non ſic pore potētiā melefaciēdi qꝛ actualiter tendat ī mala. ſꝫ qꝛ teſtas. Hoc em̄ eſt ex hͦ. qꝛ volūtas eſt cā īmediata ⁊ ꝓ pōt tendere in malū. Uolūtas aūt actualē ordinatōꝫ di
zum Hauptmenü