Secundus Liber mur p̄latis in oībus obedire. tenemur tamē nullū man Itē beatꝰ Benedictus in regula ſua. Si p̄cipit p̄ladatū eoꝝ ſꝑnere. Unde dicitur in iure ꝙ ſentētia paſto tus impoſſibile. tentādū eſt ſacere. gͦ ſi in impoſſibiliꝰ ris ſiue iuſta ſiue iniuſta timēda eſt. Ad illud quod 4 obediendā eſt ei. multo fortiꝰ in poſſibilibꝰ. gͦ in oībꝰ. obijcitur de verbo apl̓i. Filij obedite ꝑ oīa ꝑentibus. di Itē Hiero. ad ruſticū. Prepoſitū monaſterij timecendū ꝙ ſi intelligatur de his q̄ ſpectāt ad mandatū di as vt dnm. diligas vt patrē. credas qͥcqͥd dixerit ſaluuinum. preceptum eſt. de alijs autem monitio eſt non tare. nec maioris iudicet ſententiā cuiꝰ eſt officiū obedi preceptum. Ad illud verbuꝫ btī Bn̄dicti ⁊ Hiero. 43 re. ⁊ iuſſa implere dicente moyſe. Audi iſtael ⁊ tace. ⁊ Hug. dicendū eſt ꝙ nō loquūtur de obediētia ẜm ob Itē Hug. de ſancto victore. Obediētia eſt ꝟtus que ligationē neceſſitatis. ſꝫ ẜm ꝑfectionē charitatis. Ad oīa amplectit̉ iniuncta neceſſario implenda. niſi obſtiillud quod obijcitur ꝙ ſicut hō voī et pauꝑtatē ⁊ ꝯtinē T4 terit imꝑantis autoritas. gͦ videt̉ ꝙ ſi nō obedit in oībꝰ tiā. ita vouet obedientiā. dicendū ꝙ ſic. ⁊ nō ſic. Sic qͥ nō habet veram obediētiam. ergo ſi tenetur habere vedem in hͦ ꝙ aufert ſibi ꝓpͥe volūtatis dominiū. Nō ſic ram obedientiam. tenet̉ in omībꝰ obedire. Itē videaūt qꝛ n̄ artat ſe ad faciēdū niſi eā q̄ in regula exp̄ſſa ſūt tur rōne. ſicut hō vouet pauꝑtatē ⁊ ꝯtinētiā. ſic vouet Et qm̄ in oī religiōe ꝑfectōis ſimpl̓r ꝯtinet̉ ienūciatio obediētiā. ſꝫ qui vouet ꝯtinētiā tenet̉ abſtinere ab om̄i qͣꝫtū adopꝰ carnis. ⁊ ꝙ iū ad opꝰ ꝓpͥetatꝭ. vl ī ſpc̄ali vl̓ coītū. ⁊ qͥ vouer pauꝑtatē tenet̉ renūciare oībꝰ tꝑalibus in cōi. nō ſic aūt p̄cipiūī oīa q̄ pn̄t p̄cipi. iō nō ſic artat̉ gͦ qͥ vouet obedieriā tenet̉ obedire in oībꝰ que ſibi iniun ad obediēdū in oībus ſicut ad renuciādū oībus. Rō āt guntur. gͦ ſicut aliqͥs iudicat̉ ꝓprietariꝰ ſi vnū ſolū pun huiꝰ eſt qꝛ poſſibile ē alicui renūciare ꝓpͥetati. ⁊ etiā ſactum habeat. ſic dꝫ iudicari inobediēs ſi vnū ſolū plati tis facile. maxime vbi eſt poſteſſio habita ī cōmuni. ſed verbū ꝑtranſeat. gͦ ei tenet̉ obedire in oībꝰ. Sꝫ cōtra obtꝑare oībus que dicuntur hͦ nō tm̄ eſt nō facile īmo Iaco. v. Obedire oportet deo magis qͣꝫ hominibus. etiā impoſſibile. ⁊ ideo fines ponūtur ꝓmuſſſioni ohēdi ergo in aliquibus tenemur obedire deo in quibus non entie. nō ſic ponūtur ꝓmiſſioni pauꝑtatis veleriā catenemur obedire hoībꝰ. gͦ videtur ꝙ nō tenemur obediſtitatis. Unde in regula beati Franctici ſumpluciter re p̄lato in oībꝰ. Itē Bern̄. in li. de diſpēſatiōe ⁊ p̄cep̄cipitur ꝙ illiꝰ regule ꝓfeſſores nihil oīmo habeāt ꝓpri pto. Subditꝰ nec circa ꝓmiſſuꝫ eſt inhibendus. nec vl um ſuꝑ terrā. ſimpliciter etia p̄cipitur ꝑperno Otimēne. tra cogēdus ꝑ legē obedientie gͦ ſi aliqͥs p̄latus p̄cipiat nō ſoluractū. ſꝫ etiā a ſuſpecto ꝯſortio ⁊ ꝯcullus mryleꝝ. et vltra id qͦd ꝓmiſit. nō videt̉ ꝙ teneatur ei obedire. ſꝫ nō ſimpliciter p̄cipitur ſuis p̄latis im oībus obedure. Itē ꝑfectio religionis maxime ꝯſiſtit in ꝑfectōe obe ſed in oībus que ꝓmiſerūt domīo obſernare. ⁊ nō ſurit diētie. gͦ ſi oēs religioſi tenerētur in oībus ohedire. om ꝯtraria anime ⁊ regule ſue. Neſcio ſi ad aliqͦd iſtoꝝ vo nes religiones eēnt equalis ꝑfectionis ꝙ ſi hͦ eſt plane toꝝ quiſqͣꝫ ſciat plus addere. in hͦ ergo ꝑfectionis culſalſum. gͦ ⁊cͣ. Item religioſus nō tenetur obedire p̄la mine. cōgruū eſt p̄dicte q̄ſtionis terminare ſermonē. to ſuo nuſt ꝑ lege voti. ſꝫ ꝑ legē voti nō tenetur hō ſolue Si cui aūt aliter videtur(⁊ fortaſſis meliꝰ) in huius re. niſi id quod vouit ſpontanee. gͦ videtur ꝙ p̄latus n̄ q̄ſtionis determinatōe. īmo explanatōe duoꝝ libroꝝ p̄ poſſit ab eo exigere niſi id qͦd ꝓmiſit obſeruare. ℟ºª. dicedentiū ⁊ etiā duoꝝ ſequētiū nō inuideo. ſꝫ hͦ rogo. vt T cendū ꝙ aliter loquendū eſt de obediētia crigēda p̄lato ſi qͥs aliqͥd in hͦ opuſculo inuenerit approbatōe dignuꝫ a ſubdito religioſo ẜm obediētie ꝑfectōeꝫ. aliter ẜm neagat gr̄as deo largitori bonoꝝ. In alijs ꝟo locis vt inceſtitatis obligationē. Si loq̄mur de ip̄a ẜm ꝑfectionē uenerit vel falſum. vel dubiū. vel obſcuꝝ. ſcribētis inſic dicendū eſt ꝙ ſicut dicit Bern̄. Perfecta obedtētia ſufficiētie benigne indulgeat. qͥ abſqꝫ dubio(teſte ꝯſciē finē neſcit. ⁊ ꝑfectus obediēs nō ſolū in his q̄ mādat ſꝫ etiā ſupra eā quemādat ꝓmptū habet effectū ad ſubia tia) vera. aꝑta. ⁊ cōia dicere ꝯcurrūt. Quicqͥd em̄ ſit de verbis q̄ folijs cōꝑant̉. hͦ ſummoꝑe attendendū. ⁊ in in cendū p̄cepto p̄lati. deſiderans illū imitari qui humili qͥſitione q̄libet eſt obſeruandū. neqͥs adeo lecet̉ in ſentē ans ſeip̄m factꝰ ē obediēs vſqꝫ ad mortē. Si āt loqmur de obediētia ẜm neceſſariā obligationē. ſic hꝫ terminuꝫ tia oris ſui. ⁊ ſic ei inhercat. vt oris alieni ꝟba deſpiciat aſpiciēs ea oculo minꝰ ſano. ⁊ ſic ꝑ tumorē ⁊ linoteꝫ ſibi ⁊ menſurā iuxta magnitudinē voti emiſſi. Nō em̄amveritatis aditū p̄cludat. ⁊ de numero hoꝝ ſit de qͥbꝰ d̓i plius tenētur obedine ſuis p̄latis niſi ī his q̄ ꝓmiſerūt cit apl̓us. ij. Thim̄. iij. ꝙ ſꝑ ſunt diſcentes. ⁊ nunqͣꝫ ad dn̄o obſeruate. ⁊ q̄ nō ſunt ꝯͣria aīe ⁊ regule ſue. Unde ſcientiā veritatis ꝑueniētes. qd̓ auertat deꝰ ab oībꝰ inſi p̄latus aliqͥd p̄cipiat quod ſit ſupra votū. ſubditꝰ nō qͥſitoribꝰ veritatis. Hāc aūt veritatē tmifatigabiliter q̄tenetur ad illlud implendū. Et ideo ꝯcedendū eſt ꝙ reli gioſi nō tenētur p̄latis ſuis obedere in oībus. licet ſanū rere. infallibiliter inuenire. inamiſſibiliter apprehēdere ⁊ tenere ꝯcedat nobis ille qͥ eſt vta. veritas. ⁊ vita. qͥ e ſit conſiliū ꝙ in oībus obediant q̄ nō ſunt ꝯtra deū. vn patre ⁊ ſpūſancto vnū exiſtēs in eēntia. ⁊ abgis diſtin de rōnes q̄ ad ſecundā ꝑtem inducunt̉ cōcedende ſunt ctus in ꝑſona. hoīeꝫ rectū fecit. qͥ ſe imffimitis q̄ſtioribꝰ qꝛ veꝝ ꝯcludunt. Ad illud gͦ quod pͥmo obijcitur in īmiſcuit ẜm ꝙ ſcries manifeſtat dn̄oꝝ p̄cedētuū lubeorū. ꝯtrariū ꝙ obediendū eſt oībus qͥ ſedent in cathedra. ve cui eſt oīs honor ⁊ gloria. laus ⁊ imꝑium. ꝑ imfimita ſerum eſt de his q̄ ad cāthedrā ſpectāt ⁊ de p̄ceptis legis de alijs aūt nō mandat. Et quod obijcit ꝙ ip̄e dominꝰ cula ſeculorum. Amen. dicit. Qui vos audit ⁊c̄. dicendū eſt ꝙ veꝝ eſt ꝙ loqui tur dehis q̄ apoſtoli ⁊ eoꝝ ſucceſſores mandātex ꝑſo na xp̄i. ⁊ etiā ex autoritate ſibi data. ī nullo tamēquod Fmis ſecrmāe pertis horanētrrer quratcrem ſcrrem. tas eſt ſpernēda. vnde qͣꝫnis nō tencarrtn.
zum Hauptmenü