Contra validos ep̄s Conſtantien̄. predeceſſor R. v. p. poſt Iſido. libro ſuo vocabulorū de mo­nachis ipſos nomīat circūcelliones ſub hītu mōachoꝝ circūquaqꝫ vagant̉ circa cellas huc illucqꝫ diſcurrētes. Et per Ananiā Saphirā in exordio eccle­ſie pullulauit. apl̓m Petrū ſucciſum legit̉ Act̉. v. Hec ille. De qͥbꝰ circū cel­lionibꝰ hr̄. xxiij. q. v. c. i. et veri phariſei ypocrite ſunt: qͦs xp̄s ī vita ſua ſemꝑ ꝑſecutꝰ ē pre ceterꝭ generibꝰ hoīm. vt ptꝫ ſctā euāgelia legenti. Inſuꝑ inobediē­tes. vaniloqui. ſeductores: vniuerſas domos ſubuertūt: docētes oportꝫ. turpis lucri gr̄a. ſemꝑ mendaces. male beſtie. ventris pigri. ad Tytum. i. Appa­rentes in veſtimētis ouiū: intrinſecꝰ aūt ſunt lupi rapaces. Math. vij. Multū enī ꝓficiunt ad impietatē. ſermo ipſoꝝ vt cancer ſerpit. ij. ad Thi. ij. Sequitur petitio epiſtole concluſio. Idcirco humiliter peto quatenꝰ validoꝝ hmōi mēdicantiū Lollhardoꝝ Be­ginarū eiſqꝫ adherentiū erroribꝰ reſiſtatis. veritatē defenſetis. ꝑuerſos hmōi turbetis nulla interueniente negligentia foueri: eoſdē ꝑmittatis qui de volūtate patris inenarrabil̓r ꝓceſſit ex vtero intemerate virginis ſpecioſus for­ma pre filijs hoīm vt diffundat gr̄aꝫ ſuā in corde labijs vr̄is: vngatqꝫ vos oleo leticie ꝯſortibꝰ. O preſul̓ in eternū victure intēde ꝓſpere: ꝓcede et regna: in eo qui regnat infinita ſecula ſcl̓oꝝ bn̄dictus Amen. Datum Thuregi anno dn̄i Milleſimoquadringenteſimotriceſimooctauo kalen̄. Ianuarij inditōe pͥma. Sequitur recapitulatio ad premiſſa. Dia beghardi Tollhardi Begutte ac Begine: ex ꝯſueta a longa introducta malicia noluerunt intelli gere vt bene agerent obdurātes aures ſuas vt aſpides ſurde intantū euangelizantes aduertūt: neqꝫ p̄dicātes quoqͦmodo moueri pn̄t: vt va­lidi mēdicent. et el̓nis debilibꝰ pauꝑibꝰ debent̉ vtant̉. Expedit igit̉ vt quēadmodū iudei tam indigni ſunt vt directū vincl̓is eccl̓ie.ſ. excōicatōis ligari pn̄t vtputa ſꝫ indirectū excōicant̉.i. fideliuꝫ cōione priuant̉: vtputa chriſtifidelibꝰ diſtricte p̄cipiēdo mādat̉ ne iudeis cōmunicēt qͣcunqꝫ cōione. vt de vſur. Poſt miſerabilē. de iud̓. c. Iudei.. c. ſe. in fi.. c. Poſtulaſti. ita ſuf ficienter ſunt excōicati maledicti a xp̄ianis nullā penitꝰ ſentiūt ſuſtētatio­nem. ita videt̉ fore neceſſariū vt xp̄ifideles inducant̉ vt ſuas elemoſynas di­ctis beghardis ⁊c̄. ſaltem validis ad laborandū cōmunicēt. exqͦ ipſi a perce ptione elemoſynaꝝ induci pn̄t. forte talē modū vt ſequit̉: aut melioreꝫ vt ſagax p̄dicans rōnabil̓r rōnē rationi poterit applicare. qꝛ vtiqꝫ ad beghar dos quibuſcūqꝫ ſermōibꝰ tanqͣꝫ ꝯtra iudeos obſtinatos ꝓficere poſſumꝰ. Et quoniā indirectū ꝯͣ beghardos extitit ꝓcedendū: dicat̉ in effectū qꝛ ſaluari poſſumꝰ: etiā ſi ſine pctō fuerimꝰ niſi miſcd̓ie oꝑa fecerimꝰ vt vox diuīa in extre­mo iudicio horrendā ſnīaꝫ illos ꝯdēnabit. ad qͦs dicet Diſcedite maledicti ī ignē eternū ⁊c̄. Eſuriui enī dediſtꝭ mihi mādū. ⁊c̄. math̓. xxv. aūt inter oꝑa miſcd̓ie ipſa elemoſyna teneat pͥncipatū. eſt illa pietas de d̓r Elemoſi na ab pctō a morte liberat patit̉ animas ire ad tenebras magna erit do­mino deo ſūmo oībꝰ facientibꝰ. Tho. iiij. Et extinguit pctā ſic̄ aqͣ ignē. Eccī­iij. Et ſicut in medicina vna p̄dominat̉ herba. ita in pnīa el̓na. de pe. diſt. i. ca. Medicamentū. et elemoſyna multa bona ꝓfert que diligens lector collige­