Gloſa quarundā bul. ꝑ begh. īpetra. cōtrariū facientibꝰ qͥbuſcunqꝫ. Per hec aūt ſtatū predictoꝝ vt ordinē religionis approbate nō intendimꝰ approbare ſꝫ eoper vos ordinarios volū mus exhortari vt ſub fima ⁊ ꝯͣtinua romane eccleſie obediētia ⁊ d̓uotōe ſic ꝑſiſtāt ꝙ merito eā in ducāt ad ꝯcedēdū eis vlteriores gr̄as et fauores. Datum Rome apd̓ ſctm̄ Petrum Anno incarna tionis dominice Milleſi mo qͣdringenteſimotrice ſimop̓mo. iiij. idus Mai pōtificatꝰ nr̄i āno pͥmo. heret̓. ⁊ ꝯͣ doctores eiſdē iuribꝰ largit̉ ſcri bētes qͦꝝ dicta forēt ml̓ta ꝑ extēſū dicēda ⁊ n̄ eſt veriſil̓e dn̄ꝫ papā aūt hūc l̓ aliū ſū mū pōtificē tātoꝝ iuriū in corꝑe iurꝭ clau ſoꝝ det̓mīationē ml̓tꝭ vigilijs excogitatā vnico ⁊ gn̓aliſſimo ꝟbo tollere voluiſſe. Cd̓ īoffi. teſt. l. ſi qn̄. de elec. Eccl̓ia vr̄a. de reſti. ſpo. Audito. vn̄ le. et no. in. c. Ex ꝑte. ij. de offi. de le. ꝙ reſcriptū obtentū ꝯͣ ius poſitū non valeat. l̓ idē de reſcp̓. Cauſaꝫ q̄. d̓ qͦ ſpe. de reſcpͥti pn̄ta.§. vlt. v̓. Itē qd̓ ē ꝯͣriꝰ. Sꝫ omiſſis ml̓tꝭ doctoꝝ altecatiōibꝰ. Io. an. de exceſ. p̄la. c. vna. li. vj. ſuꝑ glo. ergo neceſſe videt̉ cōcludere ꝙ in oī materia ſi in reſcpͥto vl̓ bulla ꝑ verba derogatoria ꝓlata. licꝫ ge neral̓r vt hic ab eo qͥ d̓ro gare p̄t vt ē pͥnceps vicꝫ papa vel īꝑator apꝑet de eiꝰ volūtate ꝙ gn̓al̓r oībꝰ d̓rogare voluit illi ſtabial̓s ſecus q̄ diſtinctio notat̉ in dicto. c. Ex ꝑte. ij. de offi. dele. In pͥma. ⁊. ij. ⁊ ī glo. d̓ ꝯfir. vti. vl̓ inuti. Por recta. ⁊ in glo. in. c. ſi ꝯͣ ius vl̓ vti. pub. l. vlt. Et exēplifica ſcīaꝫ ⁊ igͦrantiā ꝓut noin. c. nōnulli. de reſcpͥtꝭ cū ibi notatꝭ: ⁊ ad hͦ fac̄ ſcīa quā pͥnceps hr̄e cenſet̉ ī ſcrinio pectorꝭ ſui. fac̄ ad hͦ C. de teſta. mili. l. ſic certi. ꝟ. miles ſciēs ſe filiū hr̄e inſtituēdo aliū: videt̉ aliū exhereditaſſe: lꝫ n̄ expͥmat Ad idē. ff. d̓ excu. tuto. l. Itē vulpianꝰ.§. vlt. vbi tutor abſoluit̉ a tutela ſi pͥnceps ſciēs eū tutorē dat ei lnīaꝫ domiciliū trāferendi. ad idē fac̄ opinio doctoꝝ et auditoꝝ de rota qͥ tal̓r iudicāt. ⁊ eſt ſtilꝰ ⁊ obuantia romane curie q̄ ꝓut p̄miſſuꝫ ē. fac̄ ius ⁊ legē in p̄miſſis ⁊ alijs caſibꝰ. vt videmꝰ qꝛ clare dic̄ textꝰ ī. c. j. de fi. pͥſ. ꝙ ta les ad ſacros gͣdꝰ n̄ ꝓmoueāt̉ ⁊ ꝑ ſingl̓os dies recipimꝰ lr̄as d̓ penitētiaria pape. d̓ hͦ textu. ⁊ cū ſibi ꝯcordātibꝰ mētiōꝫ nullā faciētes. ⁊ hec ſit pl̓o final̓ cū p̄ctica exꝑimētali q̄ reꝝ ē mgr̄a. d̓ ele. qͣꝫ ſit. li. vj. cū ꝯcor. ī glo. ⁊ pleniꝰ ibid̓ ꝑ ar¶ Vt ordīeꝫ reli. Et bn̄(chidya. qꝛ qͣſi oēs ſt̓ ruſtici aut mechāici ad laborē tepidi viuētes cōiter ⁊ collegial̓r. nihilomīꝰ ſt̓ lai ci. hītatio tn̄ ip̄oꝝ bn̄ poſſꝫ dici locꝰ r̄ligioſ vt zenodochiū vl̓ hoſpitale. vt d̓ reli. do. d̓ zenodochijs. vn̄ mōa ſteria tēpla ⁊ alia loca ſil̓ia ad pios et r̄ligio ſos vſꝰ deputata q̄cū qꝫ noīe cēſēt̉. vt ī d. c. deꝫ enodochijs. C. d̓ epiſ. ⁊ cle. l. orphanotrophos. ⁊ oīa oratoria: etiā q̄ aliqͥ ī ꝓprijs domibꝰ auc̄te ep̄i ꝯſti tuūt loca religioſa ſt̓ vt. xlij. di. oratoriū. xv iij. q. ij. qͥdā. d̓ ꝯſe. d. j. vnicuiqꝫ ⁊. c. cl̓icos et c. ſiqͥs. et n̄ ſeqͥt̉ ſi iſti pauꝑes l̓ alij laici ſint ī loco r̄ligioſo ꝙ ꝓpt̓ea ſint r̄ligioſi vt apꝑet ī filia mōaſte g Anno īcar. Nō legiꝰ int̓ rioꝝ ſumos pōtifices p̄teritos aliquē vſū fuiſſe hac ānotatōe vicꝫ d̓ āno incarnatōe dn̄i niſi pn̄tē eugeniū ⁊ ꝯn̄ter nicolaū. ⁊ laudabile vid̓r ī ocul̓ hyſtoriogͣphoꝝ. Nā ſepe vidimꝰ errores ī ātiqͥs bullaꝝ tenoribꝰ notabil̓r ꝯmiſſos dū ꝯtinebat̉ ſimpl̓r ānꝰ tm̄ mō pōtificatꝰ ⁊ patēter igͦrauimꝰ qͦ tꝑe pꝰ xp̄i natītatē fuerit corōatꝰ: ⁊ dū īſuꝑ plūbū fuerat vetuſtate obfu ſcatū ſuis ī caractibꝰ ſil̓r neſciuim qͦtꝰ ille papa ſui noīs appellatiōe fue rat ſupputatꝰ Et hec ſufficiāt ꝓ glo. dictaꝝ bullaꝝ īutil̓r collc̄a ꝑ me Feli cē cātorē thuricen̄ mīmuꝫ decretoꝝ doctorē ad rogatū certoꝝ curatoꝝ ⁊ rcōꝝ ꝑrochialiū ⁊ ad qͦrūlibꝫ ꝑitoꝝ correctōeꝫ. de āno dn̄i. M. ccccxlix.