De negocio de obſer. ieiu. Conſiliū. vnde Dauid fame cōpulſus comedebat panes ꝓpoſi­tionis. xxv. q. j.§. his itaqꝫ. j. Reg. xxj. et ꝓpt̓ eandē cām licitū eſt auferre aliena de ꝯſe. diſ. v. Diſcipulos. et etiā furari. de fur. Si qͥs. et homicidiū impune mitti tꝑe neceſſitatꝭ. de homici. c. ij. comedere ydolatitiū. de cōſe. di. j. Sic̄ et neceſſitatꝭ tꝑe oīa ſunt cōia. xij. diſ. dilectiſſimis. ff. ad legē rodiā. l. ij. in eodē in fi. preter vxores. ꝓpterea pr̄ p̄t vendere filiū tꝑe ncc̄itatis. C. de pa.. fi. diſtra. l. ij. ſed vxorē. vt no. ibidē glo. Sic fecerūt illi de qͥbꝰ ꝓph̓a Iohel̓. iij. qui puellā ſuam vendiderūt vino vt biberēt. qꝛ neceſſitas ſitis vt famis an guſtiauit eos. nulla tn̄ neceſſitas excuſat ad fornicandū. ff. de ri. nup. Palā.§. non eſt ignoſcendū. Ex his ꝑpendētes ſi que ſint neceſſitates vobiſcuꝫ in tam ml̓tiplici innūerabili negociatiōis tumultū ſine pctō penitꝰ opus veſtꝝ excu ſantes. Un̄ ẜm ph̓m polli. v. nobil̓ artē vl̓ negociationē exercet iuxta terre conſuetudinē ſuo ſtatui competentē perdit generꝭ ſui nobilitatē. Un̄ dupli cem ponūt canones negociationē licitam cauſa neceſſitatis. et illicitam cauſa cupiditatis. lxxxviij. di. Fornicari. et ſemꝑ negociatio cauſa cupiditatis preſu mitur in laico clerico monacho niſi ꝯtrarium probet̉. xij. q. j. c. j. Scriptum eſt em̄ negociatio ſine mēdacio pctō vix exerceri pōt. de pe. di. v. Qualitas Et ponamꝰ veniale pariat peccatū. hoc tamē vilipenſum et multiplicatū erit mortale aſſiduitate continuatū. vt.xxv. di. Criminis appellatio. de iamdicta neceſſitate qua poſſunt veriſimiliter excuſari dixit Beda in quadam Omelia. et habet̉ regula iuris p̄tacta ſic inquiēs. qd̓ non eſt licitū in lege: neceſſitas li­citum facit. Nam ſabbatū cuſtodiri p̄ceptū eſt. machabei tamē ſine culpa in ſabbato pugnant. ſic hodie: ſic quis ieiuniū fregerit egrotus. reus voti non habetur. Hec ille. Si autem dubiū fuerit exordium de neceſſitatis articulo qn̄ fuerit ſufficiens ad excuſandū pctm̄ vel non: cum in qͦt capita tot ſenſus in­teruenire poſſent eloquio. de ꝯceſ. p̄la. Quia diuerſitatē. Dico in arbitriū bo­ni viri ſpectandū cum certa doctrina de talibꝰ p̄ciſe non habeat̉. de de reſcpͥ. Sedes. in glo. iij. Un̄ legimꝰ quendā nobilē virum ſe ſua conuerſum tra­didiſſe monaſterio. et ſepe abbatē miſſum negociando. vnde dum aſinos la bore laſſatos ponderibꝰ ꝯfractos ad vēdendū tanqͣꝫ inutiles in foro ꝓduceret Ipſe nobilis continuo volentibꝰ emere fidel̓r defectus aſinoꝝ ſecretos indica uit: quos propterea quilibꝫ cōparare cōtempſit. ſic aſinos ad mōaſteriū redu xit quem ꝓpterea abbas increpauit. Sed cōuerſus: et ſi nuper inquit optima caſtra ꝓpter dn̄m ad ſaluandā animā reliqui. hāc ꝓpter peſſimos aſinos ma culare decreui. Nam volunt iura vendunt: teneātur vicia reuelare latentia. de quo plene Aſten̄. li. iij. ti. xiij. v. Utrum venditio reddatur ſe. Hic conuer ſus fideliter negociatus fuit quem infideliter abbas increpauit. Abbas. De neceſſitatis conditiōe ſatis competenter: inutilibus tamen verbis cōtentor expeditus. Sed de negociationis hūane mul­Felix. Satis clare per tiplici diuerſitate adhuc ſum mente cōfuſus. Ray. in ſumma eo. ti. ſi non tederet videre poſſetis. quē gloſa Archid̓. clare colligit̉ negocia ſint licita vel. qꝛ alia ſunt inhoneſta ex ſui natura: alia non. Inhoneſta ex ſui natura ſunt oīa ſine pctō exerceri pn̄t vt contractꝰ vſurarij ſymonie ſimiles. et iſta oībus ſunt ꝓhibita indiſtincte. vicꝫ laicis clericꝭ mōachis cuiuſcūqꝫ ſunt ꝯditiōis vl̓ artis dūmō ſint dolica paces. xiiij. q. iiij. Nec hoc qͦꝫ. j. q. j. Reꝑiunt̉. in fi. lxxx. diſ. Fornicari. de delic. pu. Pueris. de re. iurꝭ. Et ſi chriſtus. Alia plura ſunt honeſta vt emptio ven­