Seite
proprietarijs ſtas fuerunt principal̓r vigintiqͣttuor viri in ſpeculo hyſtoriali per Uincentiū annumerati in. ij. parte libri ſui. Et pͥmꝰ eſt Pamphilus. et penultimus Hugo canonicus ſancti Uictoris pariſiēſis teuthonicꝰ natione ſaxo de ciuitate Hal­berſtaden̄. et vltimꝰ Ricardus eiuſdē confrater: ⁊ infiniti plures quoꝝ non eſt Religioſus. Scriptum eſt: quoniā comparatiōes ſunt numerus. odioſe. Sed videamus qui prioritatis fontaliter fue­Clericus rit inſtitutionis pͥuilegio dotati viuuentes religioſe. Certum eſt ꝙ ſacerdotes qui etiaꝫ fuerāt reges ⁊ principes veterū teſtamenti. quēadmodum his diebꝰ grecoꝝ p̄ſbyteri vxores habebant et liberos venerabiliter cohabitantes et mūdi principatꝰ apud hebreos regen tes: ꝓut hodie ſunt apud gentiles in deoꝝ templis miniſtrantes. et dicuntur flammines. et de deoꝝ ſacrificijs ⁊ idoloꝝ miniſterijs degentes. Religioſus Utiqꝫ patriarche ⁊ ꝓphete vt Abraam. Iſaac ⁊ Iacob et conſequenter Moyſes ⁊ Aaron et Dauid Salomō fuerunt ſup̄ ſacerdotes. Inter quos ꝓphetas Samuel poſt obitum Hely ſacer dotis: et ante temꝑa Dauid congregauit religioſum culmen cōuentus ꝓpheta rum. habitu differentialiter ab alijs populis diſtinctū. vt. j. Re. iij. et magiſter in hiſto. et Ioſephus iudeoꝝ ſcriba. Conſeq̄nter Heliſeus ꝓph̓a cū quo cōuen tualiter religioſe vixerūt filij ꝓphetarū in monte carmeli. veſtitu quoqꝫ nigro et albo differential̓r penatim impartito: ꝓut palliū Helye qd̓ ceciderat de curru ignito ex parte fuerat cōbuſtū: et altrorſum incōbuſtum remāſit album. de qui­bus carmelite p̄ſentibꝰ diebus ꝓceſſerunt: ⁊ creſcēte eccl̓ia primā veſtem in ha bitū ꝓut nūc vtunt̉ tranſformauerūt. Tertio ꝓuenerūt a Iohāne baptiſta qui conuentual̓r religioſe congregauit diſcipl̓os. vt Ioh̓. ij. de quo ſe nomināt mō derni fratres Iohānite hoſpitalis hieroſolimitano. Sed verius a Iohāne pa triarcha Hieroſolymitano qui primus inſtituit hoſpitale hieroſolymitanū. Quarto ꝓceſſit conuentꝰ religioſoꝝ a Chriſto: qui cōuentuales ſibi congrega­uit diſcipulos ⁊ apl̓os: quibꝰ adheſerūt ꝯuentual̓r multi diſcipuli poſt miſſio­nem ſpūſſancti. vt dicit̉ Actuū. iiij. quia nemo quicqͣꝫ ipſoꝝ poſſidebat aliquid quod ſuū eſſe dicebat ſed erāt illis omīa cōmunia. Ex qua radice fundant̉ pro nunc omniū religionū eterne ſalutis fundamēta. ⁊ radical̓r ordo ſancti Fran­ciſci et omniū mēdicantiū ⁊ a principio nihil habētes ⁊ omīa poſſidentes. libe re mendicare: ⁊ de alieno viuere: cum tn̄ regularū ſuarum moderatione que la­borem manuū requirit ſuo tempore Quinto a Marco euangeliſta religio re­cepit ꝓfeſſionis incremēta. qui apud Alexandriam diſcipulos mire deuotiōis tenuit conuētualiter cōiunctos. vt dicitur in Eccleſiaſtica hiſtoria li. j. cap̄. xvj. Abinde primū proceſſerūt monachi: quoꝝ fuerūt rria genera. ſcilicꝫ cenobitaꝝ qui laborando fideliter in cōmuni viuebant. Alij dicebantur eunuchi qui bini et bini habitabant et tertij anachorite qui dicūtur ſimiliter circūcelliones qui ſoli in deſerto vixerunt. et proceſſu tꝑis in conuētus ſe cōgregauerunt. quales nunc fallaciter ſe ſimulant Beghardi et Tollhardi in nemoribus et extra mo rantes: nullam regulā profitentes. ⁊ aliqui de tertia regula fratrum minorum ſe recognoſcētes. et fallaciter ſcapulare ſumētes. d̓ quibꝰ tu magiſter Felix nu­per feciſti tractatulū de validis mendicantibus intitulatum. Sunt et fuerunt mulieres olim virorū religiones deuotiſſime ſpeculantes. et quoniā ꝓ ſe nō ha buerunt religionis cōuentus et habitationes: ſepius in habitu virili inter reli­gioſos cōuerſos: nō ſacerdotes caſtiſſime ſecreto latētes: poſt mortē ſunt reꝑte