Seite
De religioſis Cuius verba ponderanda ſunt ſingulariter ꝑ me ſingula penitentē precioſiſſi me. Nam primū dicit. Recogitabo. id eſt recte retro cogitabo in ꝯfitendo p̄teri ta pctā ſpecial̓r et integraliter ſimpl̓r ⁊ de plano. Scd̓o dicit: tibi id eſt ſoli ſa­cerdoti tanqͣꝫ in ꝯſpcū dei et vicario xp̄i. Tertio dic̄ om̄es.i. nihil obmittēdo. Nam qui om̄es dicit: nihil excipit. Quarto dicit annos qͥ diſtinguit̉ ꝑ mēſes ⁊ temꝑa. et igit̉ quibꝰ tꝑibꝰ et quāto tꝑe peccaueritis recogitare debetis. Quinto dicit meos. hoc eſt de ꝓprijs ⁊ nō alienis cōfitearis pctīs. Sexto dic̄ in amari tudine videlicꝫ gemebūda cū ſincere mentꝭ triſticia. Septimo dic̄ ⁊ vltimo aīe mee. et ita ꝯtritio dꝫ eē cordintima ⁊ nō ficta: vt ſcindamꝰ corda ⁊ nō veſtim̄ta nr̄a: vt veraciter ꝓficiamꝰ cū illo qͥ oīs religiōis ꝓfeſſiōis ordinis et diſcipline regularꝭ ac ſtatꝰ clerical̓ ē pͥncipiū ſalutꝭ. ⁊ ſi qͥd eſt dulciꝰ ſalute ſil̓r et finis. Clericus Hoc igit̉ ꝯtentiōis certamē aduerſaꝝ in agone dimicantiū ſtrennue partiū ⁊ mortal̓r dimicantiū: quoꝝ vnꝰ accipit eter­ne vite brauiū. alter ſempiterne mortis ſuppliciū. ſic in p̄ſenti huiꝰ clerici cum religioſo certamē taliter tanqͣꝫ ſpeculatores ⁊ ſpiculatores duelli ꝑ principē re­gum terre aut pͥncipis locū tenentē: in multitudīe gentiū tanqͣꝫ reſpublica. ſꝫ ꝑ ſummū ſilentium tanqͣꝫ confeſſio priuata tantū inter duas perſonas ſecretata. et taliter ꝑficitur ꝙ ſoli vero victori et huiuſmōi certaminis triumphatori hu­mano moderamine: ſed iudicio dei iuſto decreto ſemꝑ ſaluo iuſticie palma do­natur. Tu igitur clerice aut cuiuſcūqꝫ religionis profeſſe. huius collatiōis pre lium et certaminis bellum tanqͣꝫ ſpeculator a propheta ꝓphetarum in terram ꝓ­miſſionis ſingulariter directe: taliter ſpeculando circūſpicias. vt ſub pena mor tis eterne vni partiū triumphū tribuas. Hoc ſemꝑ ſaluo ꝙ huius collationis parabolam ꝑ omnia puncta corrigas. ⁊ ipſius defectus emēdare nō obmittas. Et hoc multū neceſſario: quoniā in loco cōpilaui ſolitario libris oportunis mi nime refecto. ⁊ hoc ad laudis ⁊ honorꝭ dilatationē fructuoſiſſime religiōis in qua fideliter famulātes quā reportāt apud deū ⁊ homīes retributiōes apparet per in mūdo legaliter ſeruiētes. Nam qui familiariter miniſtrant in diebꝰ nr̄is ſummo pontifici aut imꝑatori. et etiā ſi ſint ignobiles ſeu plebei per terre prin­cipes honorificant̉. ⁊ quātum illi qui dn̄o dn̄antiū feruenter ancillant̉. vt videt̉ experienter in cūctis dei domeſtici. ⁊ nunc fuit de vltimis pauꝑ Bernhardinꝰ in ſeculo per rabinos peritoꝝ ſuꝑ cathedrā Moyſi ſedentes ſepe deſpectꝰ: quē pronūc venerant̉ in terris maiores potentatꝰ. qm̄ terribil̓r magnificatꝰ: et hoc anima mea cognoſcet nimis. Et igitur timoroſe dicam ⁊ venerabiliter ꝓferam O grata ſimil̓r et iocūda dei ſeruitus qua ſeruus veraciter liber efficitur. et do­minus dominoꝝ. O ſacer ſtatus religioſi famulatus qui reddit hominē ange lis equalē in virtutibꝰ: et principi ſeu ſummo pontifici dn̄o noſtro Ieſu chriſto domeſticū ⁊ terribilem demonibꝰ atqꝫ cōmendabilē cūctis fidelibus. O ample ctandū et ſemper optanduꝫ ſeruitutis obſequiū: familiaritatis miniſteriū: quo ſummū ꝓmeret̉ bonū ⁊ gaudiū potēter acquirit̉ ſine fine permāſurū. quod no­bis concedere dignet̉ religionis vere finis et principium Amen. Finis.