De bn̄dictionibꝰ aure vtranqꝫ: et ſignum crucis operat̉ ad ſimile: et ſic benedictio cōformat̉. īmo ſancte confortat̉ ⁊ corroboratur crucis munimine Conſequēter etiam eſt notandū et ad vtriuſqꝫ ſalutꝭ petitiōis corroborationē videamꝰ officia collectas ⁊ orōes per ſanctū Gregoriū et alios orthodoxos venerabiliter dictatas. ⁊ in libris offi ciorum diuinoꝝ ſignanter ſpecialiter ⁊ generaliter ordinatas ꝓ terre fructibꝰ dandis ⁊ conſeruādis: pro pluuijs ratiōe celi ſerenitatibus et tempeſtatibꝰ arcendis ⁊ reſtringēdis. hinc ſuꝑ terre creaturas. vt puta ſuꝑ cereis: candelis: luminibus: palmis: carnibus: ouis: panibꝰ: herbis: cibis: ⁊ potibus et alijs infini tis rebus ad vſum humanitatis ꝑtinenter creatis hūiliter ⁊ deuote bn̄dicēdis et ſemꝑ crucis ſignacl̓o ꝯfortatꝭ. Et ꝓpterea dixit dn̄s Lu. xj. Nos formal̓r informando: ſalutē temꝑalē iugiter petendo. Panē noſtꝝ quotidianū da nob̓ ho die. quod vtiqꝫ temꝑal̓r ꝓprie nō tantū de pane materiali ciboqꝫ cōcipitur: īmo de quolibet humani ſuſtentatōe corporis intelligitur: prout hoc plene per Gre goriū moraliū. xxiij. c. xx. deſcribit̉: vbi dicit. In ſcriptura em̄ ſacra panis aliqn̄ ipſe dominꝰ: aliquādo ſpiritalis gratia: aliq̄ndo diuine doctrine eruditio. aliquando hereticoꝝ p̄dicatio: aliqn̄ iocūditas hūane delectatiōis: aliqn̄ ſubſidi um vite pn̄tis accipit̉. Et hͦ ſic in orōne dn̄ica p̄allegata clare p̄cat̉. vt alimētū corꝑis nobis detur: qꝛ ſpūalia ſine temꝑalibꝰ ſubſiſtere nō poſſe exꝑiēter vtiqꝫ videt̉: quē admodū corpus ſine anima. j. q. iij. Si qͥs obiecerit. Ad hoc ſimil̓r clariꝰ ꝯfortandū videmꝰ ꝙ dn̄s nr̄ Ih̓s xp̄us nunqͣꝫ corꝑal̓r aliquē ſanauit: qͥn eundē etiā ſpūal̓r liberauit: ⁊ econtra. ⁊ tal̓r ꝙ ſꝑ ſpūalis hō ſpūſcō pluſtratus temꝑali ſubſidio nunqͣꝫ fuit defraudatꝰ. vt le. ⁊ no. de iuriū. Et ſi xp̄s cū ꝯcor. Propterea ꝯſequēter ſequit̉ ꝙ chriſti actio eſt nr̄a inſtructio. vt notat̉ in iamdi cto. c. ⁊. dicit Greg. in om̄e. Lu. x. Dn̄s ⁊ ſaluator nr̄ frēs cariſſimi aliqn̄ verbis aliqn̄ vero oꝑibus nos. Ipſa etenī facta eiꝰ p̄cepta ſunt. qꝛ dū aliqͥd tacitus fa cit quid agere debeamꝰ innoteſcit. Hec ille. Un̄ dn̄s nr̄ Ieſus xp̄s in naui dor miens excitatꝰ ꝑ diſcipl̓os ſuos in ꝑiculo marꝭ ꝑ tēpeſtatis aurā ꝑiclitatos. im perauit mari ⁊ vētis: ⁊ fecit trāquillitatē. vt Math. viij. Luc̄. viij. ⁊ ille eſt de qͦ ꝓph̓a pſal. lxxxviij. Tu dn̄arꝭ ptāti maris: motuū autē fluctuū eiꝰ tu mitigas. et hic eſt Ieſus xp̄s qui ꝓprie nobiſcū manere pollicitus eſt oībꝰ diebꝰ vſqꝫ ad cōſummationē ſeculi. Matth. xxviij. Et hic eſt ille Ieſus qui corꝑal̓r in ſacr̄o altaris nr̄i videt̉ incluſus ⁊ ꝑpetuo nobiſcū ꝑſeueraturꝰ. Un̄ ſctē mr̄is eccl̓ie diuinitꝰ ordinatio diſpoſuit. vt dū dn̄ica qͣrta pꝰ Epiphaniā dn̄i hͦ euāgeliū vicꝫ de imperio aure ⁊ ventoꝝ chorꝰ eccl̓iaſticꝰ promit collectā ſeu orōem hmōi ſolenniter ſubiūgit. Deus qui nos in tantis ꝑicl̓is ꝯſtitutis ꝓ hūana ſcis fragilitate nō poſſe ſubſiſtere: da nob̓ ſalutē mētis ⁊ corꝑis: vt ea q̄ ꝓ pctīs nr̄is patimur: te adiuuāte vincamꝰ. Et nunc redeamꝰ ad ꝓpoſitū pͥncipale. ⁊ ſi ecc̄ia diſ ponēte poſſumꝰ orare hūiliter quoqꝫ dep̄cari. ꝓ tempeſtatis ⁊ aure fluctuantis tranquillitate. ⁊ hͦ ſacerdotꝭ noſtri temꝑalis bn̄dictiōe. ⁊ quare nō(vt hmōi ſacerdotis dep̄catio plꝰ ꝓficiat) ipſe ſibi ſummi ſacerdotis ⁊ veri pontifici pn̄tiā corꝑalē adiūgat. vt vnacū illo hmōi ſacerdotis dep̄catio plꝰ ꝓficiat hmōi bn̄dictionis ritus ⁊ formā ſolēniori qua pōt in omī loco dominatiōis dn̄i nr̄i ieſu chriſti ꝑficiat. Nam dic̄ lex in autē. Multo magꝭ. C. de ſacroſan. ec. ꝙ tale additū tali facit ip̄m magꝭ tale. Concordat ph̓s. iij. topicoꝝ. Nā ſi ꝓdeſt bn̄dictio ſacerdotꝭ nuda mā. ⁊ plꝰ vltra ꝓderit cū crucis ſignacl̓o. ⁊ ſaluberrime ꝓderit cum xp̄i corpore ſacratiſſimo. et hoc in illum finem: ne modico momēto pereat commoditas celeſti ꝓuiſione cōceſſa. C. de ep̄i. au. l. Omnes. et ne breuis hora