De exorciſmis Ad tertiam queſtionem. An videlicet bn̄dictionibꝰ aūt maledictiōibꝰ ad rem inanima tam et animalia bruta vti valeamꝰ. ſic ꝓceditur. Cognito vno oppoſitorū cognoſcit̉ ⁊ reliquū. Nam ꝙ dominꝰ ⁊ eius electi benedixerint hominibus: nulli eſt dubiū. et ſimil̓r ꝙ maledixerit homībꝰ: patꝫ in Eua et omībꝰ mulieribꝰ cum dolore parturiētibꝰ. Gen̄. iij. Item de brutis ptꝫ in ſerpente. ibidem. et ad rem inanimatā maledictione vſus eſt. vt ptꝫ in ficulnea. Un̄ ſanctus Guilhelmus lauſannēſis ep̄s ab anguillis leſus maledixit ⁊ exulauit ⁊ religauit oēs anguil las lacus magni lauſannen̄. ꝓut hodie ab iſto lacu ⁊ ab omībꝰ flumībꝰ iſtuꝫ lacum intrantibus ſunt expulſe. et conſequēter pronūc modernus epiſcopꝰ Lau ſannen̄ contra ſanguiſſugas in diebꝰ noſtris piſces maiores et p̄ſertim ſalmones mirabil̓r inficientes. letaliter quoqꝫ pungentes. ⁊ ad littus aquarū propel lentes exorciſmi dictamina de ſacris ſcripturis collecta dictari fecit. ⁊ per certa dierum interſtitia publicari. et ad effugādū ⁊ repellendū huiuſmodi beſtiolas multipliciter ꝓfecit. vnd̓ temporibꝰ noſtris videtur compertū circa vnū genus vermiū multū nociuorū: qui vulgariter dicuntur iuger: et habent certuꝫ nomē in latino noſtro per Iſidoꝝ ethimo. de brucis ⁊ veſpis conſcriptū. hi vermicu li ſunt ad longitudinē vnius medij digiti. vel in magnitudine vnius mulieris minoris digiti et albi ſed capite nigri ad modū cerdonis. pedibus ſex: apud rurales notiſſimi. hi temꝑe hyemali terraꝫ intrant: ⁊ mox infra radices graminū ſiue ceſpitū ⁊ ſupra terram ſolidā habitant ⁊ fundamenta graminū ſiue ceſpitum in herbarū eneruāt. et taliter ꝙ iſta loca conſeq̄nter tempore vernali marceſcunt ⁊ penitus vileſcunt. ſic ſimiliter agris vicinis nocebūt. ⁊ iterum temꝑe eſtiuali pennas ⁊ alas reſumūt ⁊ arboribus inherent: et folia ⁊ fructus conſumunt. et tunc dicunt̉ vulgariter Loubeuerꝭ Nunc ad ꝓpoſitum audiamꝰ quid in dyoceſi Curien̄ ſit peractū. vbi hec animalia terribilia fecerunt dāna. Nam incole iſtius terre hec animalia ꝑ tria edicta citari fecit ad iudiciū prouinciale et ſeruatis ꝓprie cunctis iudicij terminis ⁊ figuris aſſignātes ipſis ꝓcuratores et aduocatos. et ſolenniter contra eos procedentes finaliter ꝑ iudicem fuit ſen tentialiter cōcluſum. exquo fuerint dei creatura: ⁊ pertinēter queſierunt ſua ali menta. ⁊ ne ſuo defraudarent̉ cibo ipſis vnā regionē deſertā ⁊ nemoroſam ꝯſtituit qd̓ ibidē remanerēt: ⁊ alias terras ibidē vicinas nō occuparēt mādauit. ⁊ ita factū ē vſqꝫ ī diē p̄ſentē Simile d̓r de alio loco ī dyoceſi Cōſtantien̄ cōſtituto. ⁊ iō nō miremur: nā ꝯſtat ꝙ animalia bruta ꝓut rōnabilia bn̄dicūt̉ ⁊ ma ledicunt̉. Un̄ pl̓es myſteria dn̄i nō ꝑpendētes aut penitꝰ ignorātes obloq̄ndo dicto domino Lauſannen̄ ſibiqꝫ detrahētes ex eo ꝙ vſus fuerit talis exorciſmi ꝓloquio. Attn̄ oēs ſtudij Heydelbergen̄ doctores hmōi ritꝰ vidētes ⁊ legētes cōſenſer̄t. Ex p̄dictꝭ ptꝫ ſi placet ꝙ excōicatōis: exbānitionis ⁊ relegatiōis ⁊ ex terminatiōis edictū ꝯuenit ⁊ applicat̉ rebꝰ inanimatꝭ. Nūc redeamꝰ ad ꝓpoſitū forme huius exorciſmi ſeu vulgaris benedictōis. Nā nō dubitamꝰ qͥn ꝑ ſingu los dies ⁊ ānos bn̄dicimꝰ eſcas pn̄tes: carnes ⁊ pes. vinū ⁊ piſces victui nr̄o de diuīe maieſtatꝭ ꝓuidentia creatas ⁊ deputatas vt ad vſum noſtrū ꝓficiant. et quare nō carnes viuētes aīaliū bn̄diceremꝰ vt ad nr̄m ꝓfectū non deficiant: Nam oramꝰ ex eccl̓ie ſtatutis ꝓ ſalute mētis ⁊ corꝑis que ſalus ꝑſiſtere nō pōt ſine talibꝰ creaturis ⁊ talis creatura ſine alimētis. Un̄ legimꝰ in eccl̓ia de ſctō Blaſio martyre ⁊ ep̄o ꝙ beſtie ſilueſtres ad eius ꝯuenerūt bn̄dictionē ⁊ in illū finē ſuis vtebant̉ bn̄dictiōibꝰ vt ſaluarent̉ a beſtijs crudelioribꝰ. Item quedaꝫ