Alius tractatꝰ exor. ſeu adiura. magni potentatus. et talis reſtauratio fit per tam facilis ⁊ leuis ſine leſione fi dei benedictiōis et verboꝝ ritus. nouerant em̄ ꝙ ſui ꝓgenitores taliter ꝓfecerunt: ⁊ fortaſſis eſt archanū dei ꝙ ſancti viri ꝑ reuelationē diuinā perceperunt ſicut olim ꝑ hͦ verbū Ananiꝫ apta reſeruatū tentū ⁊ portatū contra peſtilentiaꝫ fideliter credentes ſecuritatē ꝑceperūt. Nam experienter videt̉ ⁊ ab eccl̓ia per mittit̉ ꝙ illi qui ꝑ certas verboꝝ formas ſerpentes tollunt ꝓut apl̓i fecerunt: ⁊ tangunt ⁊ in medicinalibꝰ refectionibꝰ multipliciter deducūt. īmo leproſos ſanando nōdū fundamētal̓r infectos multū ꝓficiūt. et ecce ꝙ ille qui ꝓprie talibꝰ verboꝝ exorciſmis in eadē forma nō vtitur. licet fortiora loquat̉ nihil apud ſerpentes operat̉. Ecce gl̓ioſus ⁊ mirabilis deꝰ in ſanctis ſuis: hominibꝰ cōceſſit tale myſteriū bonis: ſimil̓r ⁊ criminoſis. et idem ipſe deus ꝯuincit̉ ꝙ filij ſui ſa cratiſſimū corpus per bonū ⁊ malū ſacerdotē: ꝑ certā ⁊ determinatā verboꝝ for mam et nō aliā de ſummo celoꝝ throno ad altaris menſam coaptatur. et ꝑ ſacerdotem eiuſdē tangitur ⁊ leuat̉ manū mundā vel īmundā. vn̄ dicit Greg. ꝙ miracula minora ꝑ maiora probant̉. vnde minꝰ eſt miraculū ſi ꝑ certā verborū formā de euangelica veritate ſumptā ſanamꝰ equū: mulā vel vaccā a graui do lore ſauciatam: qͣꝫ ſi ꝑ certam aliam formā extra euangelicā veritatē: nō tamen euangelio aūt catholica fide contrariam: contentā aut conſcriptam. Finis. Aliꝰ tractat̉ exorciſmoꝝ ſeu adiurationū Voniā deus magnus dn̄s ⁊ rex ma gnus ſuꝑ oēs deos. Nouit ꝙ gentes que quondā deos coluerunt: meditati ſunt inania. nihilominꝰ tamē illo ꝑmittēte ꝑfecerūt gran dis magnificencie mirabilia. ꝓut narrat Ualeriꝰ maximꝰ li. j. c. vlt et Iſid̓. li. ethimo. ix. c. xj. de dijs gentiū. ⁊ Uirgiliꝰ optimꝰ poetaꝝ. ex qͦꝝ libris per mūdi climata diſperſis ſuꝑſtitionū diuerſaꝝ abuſiones etiā xp̄ifideles rece perunt: ꝑmittunt̉ tn̄ ⁊ inhibent̉ libri tales legi iuxta materiaꝝ ⁊ ꝑſonaꝝ diſpoſi tiones. vt plene le. ⁊ no. xxxvij. diſ. in pͥn. et multis. c. ſe. Hinc clerici peritiores et imperiti eccl̓iaꝝ: curati ⁊ pl̓es ꝯn̄ter ad ppl̓m plerunqꝫ ſpeciales ⁊ generales ꝓpalarunt doctrinando ꝓhibitiōes. ⁊ accidioſa qͣdam corporis laſſitudine ſcripturas ſcrutinio ſolerti ſcrutari ſcrutantes defecerūt. ⁊ diſcretionis clare determinationis p̄ſertim in exorciſmis.i. adiurationibꝰ ⁊ bn̄dictiōibꝰ ⁊ carminibus et carmīatoribꝰ ⁊ carminatricibꝰ ⁊ eorundē dictamībꝰ aromatū more: minutim nō triuerūt. ſed ſicut gallꝰ ꝑ prunas ſuꝑficialiter ſtrepitauerūt. ꝓut hi qͥ de vſu rarum cōtractibꝰ et eius differentijs rimari laſſati ꝑ libros ſtudioſe certificari nolunt. Et ꝓpterea general̓r oīs ꝯtractus cōmertiū ꝓhibere conſueuerūt. ⁊ ſub orationis dominice proſa omīa debita debitoribꝰ noſtris dimitti contendunt. et hi errant corde. Ponit autē Io. in ſum. ꝯfeẜ. li. j. ti. xj. q. xiiij. de carminibus et carminatricibꝰ ⁊ carmīatoribꝰ de materie p̄ſentis determinatione certā queſtionē. et allegat ſctm̄ Tho. de acqͥno venerabilē. Sed iudicio mei Felicis pre poſiti Solodoren̄. et cantoris Thuricen̄. decretoꝝ doctorꝭ multū inutil̓(ſaluo ſaniori) apparet ꝙ in tam magno generali nimiūqꝫ frequētationis negotio ad competentis ſaturitatꝭ declarationē non ꝓceſſerit. ⁊ hoc ꝓpter maioꝝ ſuꝑabun