De emptiōe corꝑe ⁊ anima tradiderit ⁊ interdū ꝓprio ſanguīe cartam in teſtimoniū ſignaue rit. mox ⁊ illico ꝑ ip̄m demonē ditatꝰ fuit. Exēplū de hͦ hēmꝰ: nā nr̄is tꝑibꝰ qͥdā pauꝑ plebeꝰ: diuitijs tm̄ creuit ꝙ opidū ⁊ caſtra ex mutuo pignore poſſedit. hic morit̉ in terra nr̄a. ⁊ ꝑ ſuū ſacerdotē ad oꝑa miſcd̓ie ⁊ deuotōeꝫ ſollicitatꝰ rn̄dit tranſibo qͦ trāſire debeo. ⁊ ſic obmutuit. ac ſi diceret. Fecimꝰ pactū cuꝫ inferno ⁊cͣ. Hos igit̉ ⁊ alios ꝓnūc ⁊ ab antiqͦ ꝯcurrētes caſus in publico p̄ceptū dn̄i p̄dicātis officio iuſtificare penitꝰ nō poſſumꝰ. ſꝫ ī ſecreto iudicꝭ ꝯſiſtorio. i. ꝯfeſſo rū arbitrio: ſingl̓arit̓ ſingl̓os ſigillatim diſcutiamꝰ. Et nūc ad ꝓpoſitū redeamꝰ Sꝫ qm̄ vt pꝫ ī dictꝭ ꝯcilijs pꝰ lateraneū ſeu nicenū aut Uennen̄. cū nō mīmis et al̓s ꝑ mundū vniuerſuꝫ de hmōi ꝯͣctibꝰ: vicꝫ vniꝰ ꝓ viginti fuit dubitatōis ⁊ nō īmerito general̓ ſcrupulꝰ: alijs dicētibꝰ ꝓut de xp̄o qm̄ bonꝰ ē: alijs nō: ſꝫ ſeducit ppl̓m. et ſic hodie videt̉ dubiū ꝓut de ꝯceptōe ꝟginis gl̓ioſiſſime ꝑ mille annos ⁊ vltra fuit heſitatū. ⁊ de hͦ ꝑ maiores mūdi doctores fuit diſputatū. ⁊ ꝑ ſctm̄ Tho. de aqͥno ad vnā ꝑtē ꝯcluſum: qͥ int̓ theologos nō minoris eſt p̄cij qͣꝫ Innocētiꝰ aut Hoſtien̄. Bernardꝰ parmenẜ. Alanꝰ ſeu Ioh̓es theutonicꝰ aūt Io. an. int̓ iuriſperitos. Sꝫ qͥd factū ē. Thomas cū ſuatibꝰ ſuccubuit. opinio aūt alioꝝ ꝑ decretū ſummi pōtificis ⁊ ꝯcilij Baſilien̄ ꝑmāſit. Puto tn̄ ꝙ an̄ di ctū decretū nulla partiū ſuis opiniōibꝰ peccauerit. ⁊ iteꝝ ad ꝓpoſitū. Nā ſcpͥtū eſt. In his q̄ dubia ſunt qd̓ certiꝰ ē eligamꝰ. vt le. ⁊ no. ī. c. Iuuenis. de ſpō. Eſt autē certiꝰ ⁊ mitius: īmo rōne veriſil̓iꝰ qd̓ a ml̓tꝭ ẜuat̉. qm̄ integꝝ ē ꝯſiliū quod ml̓toꝝ ſentētijs cōprobat̉ prudētiā. Ecce nc̄ bn̄dicite dn̄m: qͥ hāc opiniōeꝫ ꝑ doctoꝝ huiꝰ mūdi ꝓut p̄mittit̉ ꝑtē tenuit maiorē ⁊ ad obẜuātiā deduxit vberiorē que obẜuātia tal̓ eſt ꝙ ipſam pōtifex ſummꝰ ⁊ pōtifex dyoceſanꝰ ⁊ ſuoꝝ officialiū auc̄tis apex ⁊ ſuoꝝ ſtatutoꝝ artifex ſcit ⁊ tolerat. ⁊ nec general̓r nec ſpecial̓: reprobat hoc idē totiꝰ germanie pontificiū ⁊ p̄latoꝝ cetꝰ. Hinc eccl̓ie maiores et mīores ⁊ mōaſteria. ciuitates. cōitates. vniuerſitates. vrbes ⁊ opida: qͦꝝ ſuꝑ poſitoꝝ ⁊ ꝑſonaꝝ vtriuſqꝫ ſexus ī infinitū ml̓tiplicatꝰ innūerabil̓ eſt numerꝰ: qͥ cōtinue tales ꝑ ml̓toꝝ ānoꝝ curſus tenuer̄t ꝯtractꝰ ⁊ actiue ⁊ paſſiue tales ſine ſcrupulo practicauer̄t actꝰ. ⁊ ſi nō fuiſſet hmōi ꝯͣctꝰ: ml̓toꝝ ſtatꝰ fuiſſꝫ deſtructꝰ Quis eſt gͦ doctor. p̄latꝰ. paſtor aūt curatus vl̓ ſacerdos pͥuatus qͥ os ponat ī celū: ⁊ tot aīas in et̓ne mortis ꝓfundat periculū an̄qͣꝫ audiat ſummi pōtificꝭ vlconcilij general̓ decretū: Nec obſtat ꝙ ſummus pnīariꝰ in Romana curia aut penitētiarius mīor ſuū int̓ponit edictū: qͥ fortaſſis Romanus aut lombardus ē in qͦꝝ ꝓuintijs hic ꝯͣctus ē inauditus. ſꝫ al̓s vſuraꝝ ꝯflictus ibidē cōis: ē acerbiſſimus ⁊ qͦtidianus. Dic̄ aūt Oldradus cū doc. ſecuꝫ ꝯcor. ꝙ in qͦcunqꝫ caſu cauſa vl̓ ꝓpoſitiōe publica ꝓut fiūt ī ꝯſiſtorio pape ꝑſonal̓r p̄ſidētꝭ cōcluſio ꝓpt̓ doctoꝝ varietatē. ꝯͣrietatē. ac aduerſitatē videt̉ dubia. Iudex auc̄te ſua ꝓpria in hoc dubio ſeqͥ p̄t illa q̄ ſibi in iudicādo vident̉ ſecuriora. Sic olim emanauer̄t decretales ſexti libri ⁊ Clemētinaꝝ ꝯſtōnes. vt dic̄ Io. an̄. in pͥncipijs qͣſi ſingu laꝝ ſuarū gloſaꝝ. ex eo qꝛ antiqui doc. ⁊ p̄ẜtim Inno. ⁊ Hoſti. ⁊ pl̓es alij in cer tis caſibꝰ fuer̄t ſibi mutuo ꝯͣdicentes. ⁊ hͦ nō eſt nouū. Nā ꝑ ſingl̓os dies iuris cauſidici ⁊ aduocati ſunt diſcordes: ⁊ in hͦ ẜm Greg. peiores ſunt demōibꝰ qͥ ſꝑ ſunt cōcordes. Nec obſtat ꝓut loquūt̉ aliqui ꝙ papa ⁊ eccl̓ia tolerāt loca proſtituta ⁊ ml̓ieres ꝓſtitutas. gͦ meretriciū nō ē pctm̄. Hi errāt corde. qm̄ hec inductio de iure nō p̄t ꝑſiſtere. Naꝫ in veteri ⁊ nouo teſtis meretriciū ꝓ pctō fuit tentū ⁊ reputatū: ⁊ intm̄ ꝙ eccl̓ia ꝯͣ mulierculas p̄dicare nō p̄ſumpſit. qꝛ nemo de ipſaꝝ pctō dubitauit. licet ꝓ republica ⁊ vt maiora euitarent̉ crimīa. qm̄ nō