Seite
qui obſtagia dicūtur q. j. c. Omīs etas. cum ꝯcor. et preſertim in his in quibꝰ ꝯtrahentibꝰ ſe mutuo decipere licꝫ vſqꝫ ad dimidiū iuſti precij. de qͥbꝰ le. ⁊ no. in. c. Cum cā. de teſti­Et videmꝰ ꝑ ſingulos dies ꝙ ꝑ nouitates malicie inducunt̉ exquiſite cuꝫ mul tis ſubtilitatibꝰ q̄ ml̓tū rep̄hendunt̉. xj. diſ. Quis neſciat. ⁊ ſunt nouiſſima illiꝰ peiora prioribꝰ. Math. xij. Et quia hic caſus de qͦ tractamꝰ quaſi nouꝰ dicitur quia ꝓut p̄miſſum ē vocabulū ſuuꝫ aut modꝰ ſuus in antiqͥs codicibꝰ nō videt̉ conſcpͥtus. ⁊ dicūt iura ꝙ nouis morbis noua cōuenit antidota p̄pari. de iura. calū. Ceterū. cū ꝯcor. ⁊ q̄ de nouo emergūt auxilio indigēt. ff. de interro. in iur. fa. l. de etate.§. ex cauſa. Et igit̉ ꝑ hmōi nouū exactiōis modū(qͥ tn̄ regulariter vſura nō d̓r) ſed pena ſoluere negligentis intitulari p̄t. de qua dixit Seneca. Turpis eſt iactura q̄ ꝑ negligentiā accidit. ⁊ q̄ vtriuſqꝫ iuris traditiōibꝰ videi odioſa et multū vt ptꝫ deteſtabil̓. vt le. ⁊ no. de pe. ⁊ re. Queſitum. ⁊ in gloſa. ij. et in pluribꝰ alijs ſcripturis. de qͣ etiā ſcribit̉ Uigilantibꝰ ⁊ nō dormientibꝰ iu­ra ſubueniūt. ff. ex qͥbꝰ ca. ma. l. Non em̄. ff. de eden. veluti. Fateor tn̄ ꝙ ſunt continui diligētia ſolliciti: fortune tn̄ fallacis ictibꝰ ceſi calamitatis onere ſine vicio preſſi. ⁊ hi ſine culpa non tn̄ ſine cā: aut fortaſſis archano iudicio dei ad inſtar Iob per hmōi contractꝰ aūt alioꝝ euentuū choruſcatōe affligunt̉ afflicti et nō aliter niſi patientie collirio veniūt remediadi. Ac ꝓut exꝑient̓ cōcernitur per exactionis hmōi colliſionē pl̓imoꝝ illuſtrium ⁊ nobiliū ac plebeorū felici­tatis humane proſperitates pereūt. et odibili nimis apporia grauati. nō beati pauꝑes de qͥbꝰ Lu. vj. ſed ad dyabolū pauꝑes: ⁊ nequitiores effecti degebāt iu­xta Salomonē qui dic̄. ꝓpter inopiā ml̓ti delinq̄runt. Eccī. xxvij. ⁊ conſequen ter fratres eorum oderunt eos et amici procul receſſerunt ab eis. Prouerb̓. xix. quos ⁊ ph̓us deſpexit. Ethi. j. dum inquit Indigentē impoſſibile eſt bene ope­rari. et Polliticoꝝ. ij. Impoſſibile eſt indigentē bene imperare ⁊ ſtudio vacare. Item penuria malignitatē efficit ⁊ ſeditionē. de qͦ plene ego Felix cantor Thu­ricenſis et p̄poſitus Solodoren̄ ſcripſi in li. de nobilitate. c. xviij. quem nuper cōpleui in anno iubileo. et cōſeq̄nter hāc ꝓpoſitiōis collatōꝫ ad inſtar inqͥſitio­nis petitionē honorabil̓ viri dn̄i Eraſmi rectoris parrochial̓ eccl̓ie in Raperſꝫ­yler de hmōi contractus mirificatiōe conueniēter admirātis collegi: vt ſcia­mus ꝙ de modico pulcram ducit ſollertiā vitam. que quidē ſollertia pars ꝓui dentie que notabil̓r ⁊ indiſſolubiliter ſibi tenet cōcathenatas tales proprietatꝭ conditiones iuxta Tullium in. iiij. veterum rethorice: videlicet memoriā prete­ritorum ꝓuidentiā futuroꝝ. intelligentiā. rationē. docibilitatem. experientiam et cautionē quas complectimur per ſapientis Cathonis autoritatē qui dixit Quod potes id tempta: operis ne pondere preſſus. Succumbat labor: fruſtra temptata relinquas. Et iterū. Dum labor in damno eſt creſcit mortal̓ egeſtas. Has igit̉ prouidentie leges ſi ſollerter collegeris. ⁊ vitam iuxta normas ipſa­rum preſentē regulabis. huius calumnioſe calamitatis: īmo pluſqͣꝫ pharaonis flagellum nō appropinquabit tabernaculo tuo. de quo innuit lex inſti. de his qui ſui iu. ſunt.§. penul. dicens. Expedit enī reipublice ne quis re ſua male vta tur. et in Autentica: vt iudi. ſine quo. ſuff.§. Cogitatio. Intereſt principis ha­bere ſub ſe locupletes ſubiectos. Super quo reſpiciens a longe ſanctiſſimus pontifex Gregorius. ⁊ ſinceriſſime ſcripſit in paſtorali ſuo. c. xviij. de exteroruꝫ prouidentia in interiorū ſollicitudine non derelinquēda. Et inſuꝑ nos de pre­ſentis vite cōmodo orare docuit vt ſupplices deprecemur omīpotentis dei pa­tris maieſtatē: et intemerate virginis Marie pietatem vt liberemur ab inſtan