Seite
in ſtultitia tatis culmē largiter ꝓmouere. creare. abilitare ⁊ dignificare dignerꝭ. Nos aūt Felix ꝓnūc ſingularit̉ ad executiōem p̄miſſoruꝫ(ꝓut p̄mittit̉ taꝫ efficacit reqͥſi tus: qͣntuꝫ nob̓ ab alto cōcedit̉ in tā arduo diſpoſitiōis articulo ſincere cōſide­ratiōis rumīatiōe perpendētes ꝙ iuſta rite petentibꝰ nr̄is a maioribꝰ nunqͣꝫ de negatus fuerit inclinatōis aſſenſus. et igit̉ ex ꝑmiſſiōis diuīe cōſenſu. horū pie petentiū ꝓſequi volētes affectōis intētū inqͣntū iuris rationiſqꝫ limitibꝰ cōcer nit̉ cōſolidatū. apl̓i p̄ceptū qͦ dixit. manus cito nem ī impoſueritis neqꝫ cōicaue ritis pctīs alienis. j. Coꝝ. v. ſollerter amplectātes. Et ſic̄ dicit ſummus ponti­fex. Inter ſollicitudines nr̄is hūeris incūbētes. perpeti cura reuoluimus vt er­rantes in viā veritatis inducere: ipſoſqꝫ lucrifacere ſua nob̓ cooperāte gr̄a va­leamus. hͦ eſt ꝙ ꝓfecto deſiderāter exqͥrimus: ad id mētis nr̄e ſedulo diſtrinxi­mus affectum. ac circa illud diligenti ſtudio ⁊ ſtudioſa diligētia vigilamus: vt in Cle. j. de mgr̄is. Hinc eſt ꝙ vt ad petitiōis tue myſteria curioſiꝰ ꝓcedere va leamus ordinē tue petitiōis aggredi ⁊ regl̓arit̓ obẜuari ꝓut iura notāt diſ. xliij. c. Sit rector. cū cōcor. ⁊ ibidē in glo. vlt. Un̄ pͥmū qꝛ te inſipientē pͥncipal̓r p̄­ferendo ꝓmoueri petiſti ad mgr̄atus gl̓ioſi dignitatē. conſtat ꝙ dicit ille vene rabil̓ Iſidorus vir magnaꝝ ꝟtutuꝫ autēticus ethi. li. x. ꝙ ſapiens dictus eſt a ſapore. qꝛ ſic̄ guſtus aptus ē ad diſcretionē ſaporis ciborum. ſic ſapiens ad di­noſcentiā rerū atqꝫ cauſarū: quo vnūqd̓qꝫ dinoſcit atqꝫ ſenſu veritatꝭ diſcernit. Et hoc ſingulariter notato. dicit idem cui ꝯͣrius eſt inſipiens qd̓ eſt ſine ſapore nec alicꝰ diſcretiōis vel ſenſu ſtudioſus. Nullus aūt dubitat dū vnū cōtrarioꝝ eſt bonum: reliquū regulariter maluꝫ. viij. q. j. Sciendū. et contrarioꝝ ꝯͣria eſt ratio. xxxij. di. Hoſpitiolū. cum cōcor. et cognito vno oppoſitoꝝ: cognoſcit̉ ⁊ re liquum. vt dic̄ ph̓s. Un̄ ſi vnum cōtrarioꝝ cōmēdat̉: aliud vituꝑat̉. de pe. diſ. ij.§. econtrario. cuꝫ ꝯcor. vbi etiā notat̉ ꝙ optima eſt ꝓbatio q̄ ſit ꝑ ꝯͣrium. Un̄ ſapiens differunt ⁊ inſipiēs intantū qͣntuꝫ bonū ⁊ maluꝫ: iuſtum ⁊ iniquum. et igitur in inſipiētis deteſtationē dupl̓r inqͥt Dauid. Dixit inſipiēs in corde ſuo non eſt deus. Psͣ. xiij. Et ſil̓r psͣ. lij. et vtiqꝫ ferox videt̉ in homīe tante vilita­tis īmanitas vt dicat nō eſſe deū a qͦ creata concernit̉ oīs hūanitatis ſocietas Un̄ dixit Criſo. ſuꝑ illud A facie inſipientie mee. pſal. xxxvij. ꝙ initium omīs peccati eſt inſipientia. quia error eſt a lege bonitatis. Unde patenter tu inſipi­ens tam vicioſo examinis nr̄i iudicij diſcretione notaris p̄dicamēto: ꝙ per nos nō promoueberis cuiuſlibet noſtre dignitatis penitus perpetuo carebis intitu lamēto. ſed ſis preco vl̓ pedellus in p̄ſentis ꝓmotionis incitamēto. Conſeq̄nt̓ inſipiēs iā dictus dum viderat ꝙ ſuis demeritis exigētibꝰ ꝓmoueri nō poterat inqͥt. Et faciā ad īſtar p̄conum qͥ cōclaue ꝓconſulum ⁊ p̄toꝝ nō intrant. quos tamē ad intrādum ex officio ſollicitant. ⁊ ꝓut p̄dicantes p̄ceptum domini qui cunctos chriſtifideles ad intrandū regna polorum acclamitāt. ⁊ ipſi continuo foris ſtant ⁊ intrare nō conſueuerant. ⁊ ſicut vetule iuuenculas ad ſacrificium veneris que ꝑ ſe penitus ad hoc vidētur inutiles cum diligentia procant. vt ſic tue quo ad hec ſollicitudinis incōmoda conquieſcāt. Nam nō eſt nouum ꝙ p̄t quis per alium qd̓ nō ꝑ ſe. vt le. ⁊ no. de p̄ben. c. iij. li. vj. ⁊ ibideꝫ plene ꝑ Archi­dyaco. et pōt qͥs ꝓ alio qd̓ nō pro ſe. ⁊ videt̉ in illo qui inabilis ad mr̄imonium procuratoris nomīe pro alio cōtrahit tā ſpūale qͣꝫ carnale: quod clarum eſt. Et hinc idē inſipiēs ꝓuocatus puruꝫ fatuū ſibi conſodalē ꝓduxit ⁊ ip̄m ꝓmoueri prout p̄mittit̉ inſtantiſſime petiuit. Nos igit̉ Felix auc̄te predicta eundem fa­tuū diligent̉ examinādū duximꝰ ⁊ ip̄m inuenimꝰ(ꝓut dicit Iſidorus vbi ſupͣ