Ad. Af. pectādus in cauſa appellatiōis. d̓ ap pellationibꝰ. ca. j. li. vi. Adulterās vir vxorē adulterā di­mittere nō poteſt. de diuor. ca. ſigni­ficaſti. li. iiij. ti. xix. Adultere occulte nō eſt negāda pe­nitētia de peniten. ⁊ remiſſi. ca. offi­cij. li. v. ti. xxxviij. Adulter cū adultera pꝰ mortē viri ꝯtrahere pōt. niſi fidē dederit de con trahēdo vl̓ in mortē viri machinatꝰ ſit vl̓ actu eam duxerit. ⁊ an̄ vel poſt vxore eiꝰ ſuꝑſtite ip̄am cognouerit. de eo qͥ du. in mr̄imoniū. quā pol̓. li. iiij. ti. vij. ca. veniēs. ⁊ ca. ſi quis. Adulterini filij nō ſunt qͥ ex mulie re ſuꝑducta in facie eccleſie ignorant̉ viuēte pͥma gignunt̉. qͥ filij ſūt legit. ca. ex tenore. li. iiij. ti. xvij. Cū adulterinis filijs nō facilit̓ di­ſpenſat̉. eodē. ti. ca. ꝑ venerabilē. Adultera ſeparata ſine ſpe cōiugij manet. de preſumptionibus. ca. litte ris. li. ij. ti. xviij. De adulterio nō pōt vir vxorē accu­ſare quā coegit adult̓ari. d̓ eo qͥ cō. cō ſang. vx. ca. diſcretionē. li. iiij. ti. xiij. Adultera virū repetere nō pōt niſi ⁊ ip̄e ſit adulter. de ꝯuer. cōiu. ca. cō­ſtitutus. li. iij. ti. xxxij. Adultera penitēs recōcilianda ē vi ro ẜm conſilium. Aduocatus nō erit cleri cus ī ſacris ordinibꝰ ꝯſtitutꝰ corā iudice ſecl̓ari niſi ꝓ ſe. vl̓ ꝓ ſua eccl̓ia vel ꝓ miſera bilibꝰ ꝑſonis. de poſtulādo. ca. clerici li. j. ti. xxxvij. ⁊ ca. vltimo. Aduocare nō debēt monachi ⁊ ca­nonici regulares. eodē ti. ca. ex parte. niſi in cauſa ſui monaſterij de licen­tia ſuorum abbatum. de hoc habet̉. xv. q. j. monachi. ⁊cͣ. Aduocati ꝯfeſſio nō reuocata p̄iu­dicat dn̄o ſuo. de appella. ca. cuꝫ cau ſam. li. ij. ti. xxviij. Item de cenſibus ⁊ ꝓcura. ca. olim. li. iij. ti. xxxix. Aduocare nō poteſt qͥs ꝯtra eccle­ſiā a quā bn̄ficiatꝰ eſt. de poſtulatiōe ca. cū ſacerdos. li. j. ti. xxxvij. Aduocatū pōt dare iudex reqͥſitꝰ. de officio iud̓. ca. ex lr̄is. li. j. ti. xxxij. Aduocatus a iudice ſic datꝰ nō po teſt recuſari ꝑ parteꝫ: qꝛ iudex ſit do meſticus. ibidem. Aduocati ⁊ ꝓcuratores iurabunt ꝙ iniuſtā cauſam non ſuſcipient nec fouebunt. ſed iniuſtā dimittent mox ⁊ in cauſa qͣcunqꝫ nō plus accipient qͣꝫ.xx. libraſ turonen̄. ꝓcurator. xx. d̓ poſtula. grego. in nouell̓. ca. j. Pena faciētis ꝯtrariū ē. receptor punit̉ re­ſtitutōe ⁊ officij pͥuatiōe. aduocati ꝑ terminū. ꝓcuratores puniunt̉ imꝑ­petuū. greg. ibidem. Affectus non ſufficit niſi ſe quat̉ effectꝰ. ſi ta­men ex neceſſitate opus eſt facto. de eo qui mittitur in poſ. cauſa rei ſer. li. ij. ti. xv. ca. j. Affectꝰ malus culpat̉. lꝫ nō ſequat̉ effectus. de ſpon. ca. vlti. li. iiij. ti. j. Affinitate nō obſtāte per­mittit̉ neophi tis ꝯuerſis vt ſtent cū relictis fratrū ſuoꝝ ſed nō ꝑmittit̉ poſtea de nouo contrahere cū illis. de diuor. ca. vlti. li. iiij. ti. xix. Affinitas contrahit̉ per coituꝫ for­nicarium de probationibus. ca. per tuas. li. ij. ti. xix. Affinitas nulla eſt inter cōſangui­neos viri ⁊ vxoris. de cōſang. ⁊ affi. ca. ꝙ ſuꝑ his. li. iiij. ti. xiiij. Affinitatis p̄cognitioneꝫ ſi ſequit̉ fornicatio priuat facultate cōtrahen di mr̄imoniū. de eo qui cum ꝯſang. vxo. ca. ex litteris. li. iiij. ti. xiij. Affinitas ſuꝑueniēs ſponſalia fu­tura ſoluit. de ꝯſang. ⁊ affini. ca. ſuꝑ eo. li. iiij. ti. xiiij. Affinitatis tertiū genus hodie ſub