Re Renūciatione facta ipſo iure ſunt irrita inſtrumenta. eo. ti. c. ſane. ⁊ de pactis. li. j. ti. xxxv. c. cum pridem. Renūcians archiep̄s ſuo loco non poteſt vti pallio. de renū. c. ad ſupplicationem. li. j. ti. ix. Renūciare pōt quis bn̄ficio ſuo ꝓſe dato: ſed nō ꝓ collegio dato. de fo. cōpe. c. ſi diligenti. li. ij. ti. ij. Renūciare nō debꝫ quis beneficio abſqꝫ cōſenſu ep̄i: ⁊ quando poſſit re petere renunciationem. eo. ti. c. ſane. et. c. admonet. Renūciās beneficio metu vel vi nō perdit. de hijs que vi. ⁊cͣ. c. ad audiētiam. lib. j. ti. xl. Renūcians beneficio coram ſuo iudice nō pōt repetere. de reſti. ſpo. c. ac cepta. li. j. ti. xiij. Repreſalie dantur quando general̓ rerum retētio auctoritate principis vel ciuitatis pro recōpenſatione damni indulget̉. xxiij. q. ij. dn̄s. Repreſalie iure canonico ⁊ ciuili ꝓ hibentur vn̄ in repreſalijs non vltra ſortem debet accipi. greg. in nouellis de pignoribus. c. vno. Repreſalias contra clericos concedentes vel accipientes ſi ſingulares ſunt perſone excōicationis: ſi vniuer ſitas interdicti ſententiam incurrūt infra menſem niſi retactent. greg. in nouellis. de iniurijs ⁊ dam. Reprobatio teſtium mu tua nō trāſeat vltra tertiā. de teſtibꝰ. c. licet. ⁊. c. dilectus filius. li. ij. ti. xx. Reſidentiam canonicꝰ admonitus non faciens nec appellationē ob hoc factā proſequēs: priuet̉ prebēda. de appel. c. ꝑuenit. li. ij. ti. xxviij. Reſidens intelligitur qui iura eccleſie ſue proſequitur. de cler. nō reſi. c. cum dilectus. lib. iij. ti. iiij. Reſidere nolēs ammonitus priuet benficio. ibidem. c. ex parte. Reſidēs dicitur qui in ſeruitio pape eſt vel ep̄i vel iuſta de cauſa abeſt ex licentia. eo. ti. ca. ad audientiam. ⁊ c. relatum. Reſidens cauſa ſtudij quatū reciꝑe dꝫ de preben. ⁊ dig. c. licet. li. iij. tit. v. Reſidere debet quilibet per ſe nō ꝑ alium de cleri. non reſi. c. conquerente. lib. iij. titu. iiij. Non reſidens poſt citationeꝫ ꝑ ſex menſes expectet̉. e. ti. c. ex tue. Non reſidens etiam cardinalis pri uetur eccleſia. eo. ti. c. ij. Quia cū reſidere non poſſunt vtrobiqꝫ ideo prohibent̉ haberi plura beneficia clericis ⁊ ſi etiam de non reſi dendo priuilegiati fuerint a papa tn̄ per defectuꝫ diuini officij poſſunt cōpelli per ſuos prelatos ad reſidentiaꝫ eo. tit. c. cum ad hoc. Reſcriptum pape quando cōtrarie tatem continet litterarū diuerſaruꝫ et de proceſſu dubitatur qn̄ iuxta pri mum vel ſcd̓ꝫ reſcriptum eſt procedēdum. Item papa vel legati nō cōmit tant cauſas niſi perſonis dignitateꝫ habentibus ⁊ in locis et ciuitatibus ſolēnibus vbi copia iuris peritorum valeat haberi. c. cum contingat. de re ſcript. lib. j. ti. iij. ⁊ Innoc̄. in nouell̓. eo. titu. Reliquie non debēt exponi venales ⁊ reliquie antique extra capſam nō debet oſten di. de reliquijs. ca. ij. li. iij. ti. xlj. Reliquie de nouo inuente abſqꝫ ap probatōe pape nō ſūt venerāde. ibid̓ Reſtituendum nō ſolū qd̓ ſpolians accepit: ſed ⁊ qd̓ ſpoliatus re cipere potuiſſet. de reſti. ſpo. c. grauis libro. ij. ti. xiij. Reſtituere in integrū ad quem ſpe
zum Hauptmenü