gloriam mundanaꝫ eis annexaꝫ. primo predicandum eſſet de ꝯtemptu mundane glorie. qͣm de ꝯtemptu diuitiaꝝ. ſe curis enim p̄dicatōnis. ad radicem malicie ponenda eſt. Quintuꝫ eſt amor filioꝝ. talibꝰ qui diuitias amant ꝓpter amoreꝫ filioꝝ. oſtendendū eſſꝫ in p̄dicatōne ꝙ hoc non ſit amare filiū. ſed pocius odire diuitias ei male ꝯgregare. Oſtendenduꝫ etiaꝫ eſſꝫ in p̄dicatōne. qͣm duri ſint filij parentibꝰ defunctis. Ad oſtendēdum vero ꝙ non ſit amor ſꝫ pocius odiū. filijs male ꝯgregata relinquere. pōt induci tale exemplum. Erat quidaꝫ vſurariꝰ habens duos filios. quoꝝ alter nolens ſuccurrere pr̄i in male acquiſitis. factꝰ eſt heremita. Alius vero volēs ſuccurrere patri ſuo remā ſit cum patre ſuo. ⁊ mortuo patre ei ſucceſſit. ⁊ poſt non multuꝫ tempus ipſe etiam deceſſit. Cum autem nuciatum eſſet heremite de morte patris ⁊ fratris doluit valde. credens eos valde damnatos eſſe. ⁊ cum regaſſꝫ dn̄m. vt reuelaret ei ſtatum eoꝝ. raptus eſt. ⁊ in infernū ductus. ⁊ non inueniebat eos ibi. Sꝫ ad vltimū exierūt d̓ quodaꝫ puteo in flāma. p̓mo pater. deinde filius. mordentes ſe. et litigantes adinuicem. patre dicente filio. maledictus ſis tu. quia ꝓ te vſurarius fui. filius autē econtrario dicebat ymo maledictus ſis tu. qꝛ niſi iniuſte acquiſiuiſſes. ego non retinuiſſeꝫ iniſte. nec damnatꝰ fuiſſem. Sextui eſt hoc. ꝙ homo ſibi longani vitaꝫ ꝓmittit. de qua ꝓmiſſione dicit̉ in ecc̄iaſtico.xxix. repromiſſio neqͥſſima multos perdidit. talis erat ille cui dn̄s dixit. ſtulte hac nocte animā tuaꝫ repetēt a te. ¶ De remedijs contͣ auariciaꝫ.iiij. ꝑs. Icto de his que dant occaſioneꝫ auaricie. dicendum eſt de remedijs contͣ auariciam. de quibꝰ ſuf ficiat ponere octo. Primuꝫ eſt mortis ꝯſideratio. hoc remediū inſinuat Ieroꝰ. in magno ꝓlogo biblie in fi ne dicens. Facile ꝯtemnit omnia. qui ſe ſemꝑ cogitat eſſe morituꝝ. ſicut iumenta ſe defendūt ab importuitate muſcarum cauda ſua. et aues et piſces cauda ſua regunt ſe.
zum Hauptmenü