de qua dicit dominꝰ Io.xv. in mundo p̄ſſuraꝫ habebitis. Septimuꝫ remediuꝫ eſt. ꝙ homo fiduciam ſuam in deo po nat. ꝙ deus ei neceſſaria p̄bebit. ſi ipſe ei ſeruierit ſecundum ꝙ dominꝰ ſciet ei expedire. Vnde math̓.vj. Non po teſtis deo ſeruire ⁊ māmone. ⁊ ſub rūgit dominꝰ. ideo dico vobis. ne ſollicite ſitis aīe veſtre quid manducetis. neqꝫ corpori veſtro quid induamini. Deinde monet ad hoc. vt in eo fiducia ponat̉. māmona ſyra lingua interp̄tat̉ diuitie. Dicit̉ etiaꝫ hoc nomē eſſe demonis. qui p̄eſt diuitijs Octauū ⁊ vltimū ⁊ ſūmuꝫ remediū eſt. ꝙ homo elemoſinis ⁊ or̄onibus ⁊ omnibꝰ alijs modis quibꝰ poterit. grāꝫ dei ſibi impetret. que ſola ſufficit homineꝫ liberare a laque is cupiditatis ⁊ auaricie. Vnde math̓.xix. cum dixiſſꝫ do minꝰ. difficile diues intrabit in regnum celorum. ⁊ diſcipuli admirarent̉ dicentes. quis poterit ſaluꝰ eſſe. Reſpō dit dominꝰ. Apud homines impoſſibile eſt. ⁊ ſi ꝓplet interli. vt per ſe a cupiditatibus ſuis conuertant̉. ideo valde timendū eſt cupiditatis peccatum vel auaricie. que cū tanta difficultate homīeꝫ dimittit. ſicut terra quandā ſta bilitatē videtur habere. qͣm non habet aqua et aer. iuxta il lud eccaſ.j. terra ineternū ſtat ſic pctm̄ auaricie ꝙ eſt pec catū terrenū. diuturniꝰ videtur eſſe pctō vanitatis et vo luptatis. Et forte ꝓpter hanc diuturnitatem dicit yſidorꝰ de hoc pctō. omni genere pctōꝝ pcior eſt auaricia. De ꝓdigalitate in generali. Quinta pars. Oſt remedia auaricie dicendum eſt de ꝓdigalita te. que eſt vicium contrarium auaricie. de quo hoc ordine dicemꝰ. Primo diſtinguenꝰ ꝓdigalitatē a largitate. Secundo oſtendemus que mala ex prodigali tate proueniunt. Tercio aſſignabimus quaſdam ſtulticias prodigi. Vltimo tangemus aliquid ſpecialiter de pro digalitate clericorum. Quadrupliciter vero poſſumus diſtinguere prodigalitatem a largitate. Primo in hoc ꝙ ꝓdigꝰ ſua non confert. ſꝫ ventus vanitatis ei aufert. ſicut
zum Hauptmenü