dyabolus ideo parentes noſtros ſeducere voluit. quia in uidebat eis regnū celorū quod ipſe perdiderat. Et ꝓpter eandem cauſam adhuc homines impugnat. Quinto vero facit ad deteſta. huiꝰ vicij ꝙ vicium iſtud venenatiſſimuꝫ eſt Vnde ſuper illud ad gal̓.v. Non efficiamur inanis gl̓e cupidi inuicem prouo. in inuicem inuiden. Ibi Gloſa. Augꝰ. Sciendum eſt ꝙ cum omne vicium antiqui hoſtiſ virus humano cordi infundat̉ in zelo inuidie tota ſua viſcera ſerpens ꝯcutit. ⁊ in hac imprimenda quaſi peſteꝫ vo nit Inuidi ſūt qͣſi dracones. Iob.xxx. Frater fui draco num et ſocuis ſtrutōnuꝫ Ipſi ſūt geminia vipaꝝ. Luce xiij. Immo ſerpetibꝫ priores vident̉ eſſe. Serpes em̄ ſerpeteꝫ non perſequitur Homo vero inuidus alios homineſ perſequitur. Inuidus eſt ſicut ciconia que venenatis ani malibꝰ veſcitur. Vnde ouidius deſcribit inuidiam ꝯmeden tem viꝑeas carnes. Sexto fac ad det̓. huius vicij. ꝙ vi cium iſtud magne poteſtatis eſt. eſt em̄ ſicut ignis grecꝰ qui in aquis gͣciaꝝ accenditur. exquo hoc viciū cor alicu uus occupauit. iam ipſe nulluꝫ ſcelus abhorret non parcit nocenti nec innocenti. non timet homicidiuꝫ. ymo nec fra tricidium vel patricidium. non pepercit dyabolus primiſ parentibus noſtris qui innocentes erant. qui mortem eoꝝ procuraret Inuidia excitatus non pepercit caym abel fra tri ſuo innocenti qui ex ſola inuidia occideret eum Geneſ iiij. Non peꝑcerūt filij iacob ioſeph fr̄ ſuo innocēti qͥn euꝫ venderent quia inuidebant ei. ymmo volebant eum occide re Seneſis xxxvij. Nec ſaul dauid parcere voluit qui ei valde vtil̓ erat. qꝛ inuidebat ei Noluer̄t iudei ꝑce̓ xp̄o qͥn occidi faceret ſola inuidia ꝯcitati. math̓.xxviij ſciebāt em̄ ꝙ ꝑ inuidiā tͣdidiſſēt eū Septio v̓o fac ad det̓. hꝰ vicij hͦ ꝙ viciū illud non defacili curat̉ cyp̓anꝰ ſuꝑ illud ad gal̓ v Non efficiant̉ in anis gͣl̓e cupidi ⁊cͣ Loqns de zelo inuidie dicit Selus iſte mod non habet. ꝑmanens iugiter ſine fi ne cum alia ſcelera finiantur. Quantoqꝫ ille cui inuidetur
zum Hauptmenü