Liber pto. Exaudi dep̄cationē meā: ⁊ ꝓpitiꝰ eſto ſorti et funiculo tuo: ⁊ ꝯuerte luctū noſtrū in gaudiū: vt vi uētes laudemꝰ nomen tuū dn̄e: ⁊ ne claudas ora te canētiū. Oīs qͦꝫ iſrl̓ pari mēte ⁊ obſecratiōe clama uit ad dn̄m eo ꝙ eis certa mors īpenderet. Ca. xiiij Eſter qͦꝫ regina ꝯfugit ad dn̄m: pauēs ꝑiculū qd̓ īminebat. Cūqꝫ depoſuiſſet veſtes regi as: fletibus ⁊ luctui apta indumēta ſuſcepit: ⁊ ꝓ vn guētis varijs cinere ⁊ ſtercore īpleuit caput ⁊ corp ſuū hūiliauit ieiunijs: oīaqꝫ loca in ꝗbꝰ antea letari ꝯſueuerat: criniū laceratione cōpleuit ⁊ dep̄cabat̉ dn̄m deū iſrl̓ dicēs. Dn̄e mi ꝗ rex nr̄ es ſolꝰ: adiuua me ſolitariā: ⁊ cuiꝰ p̄ter te nll̓s eſt auxiliator aliꝰ: ꝑiculū meū in manibꝰ meis eſt. Audiui a pr̄e meo ꝙ tu dn̄e tuliſſes iſrl̓ de cūctis gētibus ⁊ pr̄es nr̄os ex oībus retro maioribꝰ ſuis vt poſſideres hereditatē ſempiternā: feciſtiqꝫ eis ſic̄ locutꝰ es. Peccauimꝰ in ꝯſpectu tuo: ⁊ idcirco tradidiſti nos in māꝰ inimi coꝝ nr̄oꝝ. Coluimꝰ em̄ deos eoꝝ. Iuſtꝰ es dn̄e. Et nūc nō eis ſufficit ꝙ duriſſima nos opprimūt ẜuitute: ſꝫ robur manuū ſuaꝝ idoloꝝ potētie deputātes: volūt tua mutare ꝓmiſſa ⁊ delere hereditatē tuā: ⁊ claudere ora laudantiū te: atqꝫ extinguere gl̓iam tē pli ⁊ altaris tui: vt aꝑiant ora gentiū ⁊ laudēt idolo rū fortitudinē: ⁊ p̄dicent carnalē regē in ſēpiternuꝫ Ne tradas dn̄e ſceptꝝ tuū his ꝗ nō ſunt: ne rideant ad ruinā nr̄am: ſꝫ ꝯuerte ꝯſiliū eoꝝ ſuꝑ eos: ⁊ eū ꝗ ī nos cepit ẜuire diſꝑde. Memēto dn̄e ⁊ on̄de te nob̓ ī tp̄e tribulatiōis nr̄e: ⁊ da mihi fiduciā dn̄e rex deo rū ⁊ vniuerſe ptātis: tribue ẜmonem cōpoſitū in ore meo in ꝯſpectu leonis: ⁊ trāſfer cor illiꝰ in odiuꝫ ho ſtis nr̄i: vt ⁊ ipſe ꝑeat ⁊ ceteri ꝗ ei ꝯſentiūt. Nos āt libera in māu tua: ⁊ adiuua me nullū aliud auxiliuꝫ hn̄te niſi te dn̄e: ꝗ habes oīm ſcīaꝫ: ⁊ noſti qꝛ oderi: gl̓iam iniqͦꝝ ⁊ deteſter cubile incircūciſoꝝ ⁊ oīs alie nigene: tu ſcis neceſſitatē meā ꝙ abhominer ſignū ſuꝑbie ⁊ gl̓ie mee qd̓ eſt ſuꝑ caput meū in diebꝰ oſtē tatiōis mee: et deteſter illd̓ qͣſi pannū menſtruate: et nō portē in diebꝰ ſilētij mei: et ꝙ nō comederim in mēſa amā: nec mihi placuerit ꝯuiuiū regis et nō biberim vinū libaminū: et nūqͣꝫ letata ſit ancilla tua ex qͦ huc tranſlata ſum vſqꝫ in pn̄tem diē: niſi in te dn̄e deus abrahā. Deus fortis ſuꝑ oēs: exaudi vocē eoꝝ qui nullam aliā ſpem habent: et libera nos de māu iniquorum: et erue me a timore meo Hec qͦꝫ addita repperi in additione vulgata; Tmādauit ei: haud dubiū quin heſter mardocheus. Cap̄. xͣv. vt ingrederet̉ ad regē ⁊ rogaret ꝓ ppl̓o ſuo ⁊ ꝓ patria ſua. Memorare inqͥt dieꝝ hūilitatis tue: quō nutrita ſis in manu mea. qꝛ aman ſcd̓s a rege locutus eſt ꝯͣ nos in morteꝫ. ⁊ tu inuoca dn̄m ⁊ loq̄re regi ⁊ nobis. libera nos de morte. Die aūt tertio depoſuit veſtimēta ornatus ſui ⁊ circūdata eſt gl̓ia ſua. Cūqꝫ regio fulgeret habitu ⁊ īuocaſſet omniū rectorē ⁊ ſaluatorē deū: aſſumpſit duas famulas: ⁊ ſuꝑ vnaꝫ qͥdem innitebat̉ qͣſi p̄ delitijs ⁊ nimia teneritudine corpꝰ ſuuꝫ ferre non ſuſtinens: altera aūt famulaꝝ ſequebat̉ dn̄am: defluentia in humū indumē ta ſuſtentans. Ipſa aūt rōſeo colore vultū ꝑfuſa: ⁊ gratꝭ ac nitentibus oculis triſtē celabat animū: ⁊ nimio timore ꝯͣctuꝫ. Ingreſſa igit̉ cuncta ꝑ ordinē oſtia: ſtetit ꝯtra regē vbi ille reſidebat ſuꝑ ſoliū regni ſui īdutꝰ veſtibus regijs auroqꝫ fulgens ⁊ p̄cioſis lapidibꝰ: eratqꝫ terribil̓ aſpe ctu. Cūqꝫ eleuaſſet faciē ⁊ ardentibꝰ oculis furorē pectoris indicaſſꝫ: re gina corruit ⁊ ī pallorē colore mutato. laſſū ſuꝑ ancillā reclinauit caput Cōuertitqꝫ deꝰ ſpm̄ regꝭ in manſuetudinē ⁊ feſtinꝰ ac metuēs exiliuit d̓ ſolio ⁊ ſuſtētans eā vlnis ſuis donec rediret ad ſe. his ꝟbis blādieba tur. Quid habes heſter; Ego ſum frater tuꝰ noli metuere ne morieris. nō em̄ ꝓ te: ſed ꝓ oībus hec lex ꝯſtituta eſt. Accede igit̉ ⁊ tāge ſceptrū. Cūqꝫ illa reticeret tulit aureā virgā ⁊ poſuit ſuꝑ collum eiꝰ ⁊ oſculat eſt ea ⁊ ait. Cur mihi nō loqueris. Que rn̄dit. Uidi te dn̄e qͣſi angeluꝫ dei ꝯturbatū eſt cor meū p̄ timore gl̓ie tue. Valde em̄ mirabilis es dn̄e. ⁊ facies tua plena eſt gr̄aꝝ. Cūqꝫ loqueret̉ rurſus corruit: ⁊ pene exanimata eſt. Rex aūt turbabat̉ ⁊ oēs miniſtri eiꝰ conſolabantur eum. Exemplar epl̓e regꝭ artaxerxis quā ꝓ iudeis ad totas regni ſui prouincias miſit. qd̓ ⁊ ipſū in hebraico volumīe nō habet̉. Cap̄. xvi. Ex magnꝰ artaxerxes ab india vſqꝫ ethiopiā. cētū. xxvij. ꝓuincia rū ducibꝰ ac pͥncipibꝰ qͥ noſtre iuſſiōi obediūt: ſalutē dicit. Multi bonitate pͥncipū ⁊ honore qͥ ī eos collatꝰ eſt: abuſi ſūt in ſuꝑbiam: ⁊ nō ſolū ſubiectos regibꝰ nitunt̉ oppͥmere: ſꝫ datā ſibi gl̓iam nō ferētes in ipſos qͥ dederūt moliunt̉ inſidias. Nec ꝯtenti ſūt gr̄as nō agere bn̄ficijs ⁊ hūanitatꝭ in ſe iura violare: ſꝫ dei qͦꝫ cūcta cernētis arbitrāt̉ ſe poſſe fugere ſnīaꝫ ⁊ intm̄ veſanie ꝓruperūt vt eos qͥ credita ſibi officia diligent̓ obẜuāt ⁊ ita cūcta agūt vt oīm laude digni ſint. mēdacioꝝ cuniculis conent̉ ſb̓uertere dū aures pͥncipū ſimplices ex ſua natura alios eſtimātes callida fraude decipiūt. Que res ⁊ ex veterbꝰ ꝓbat̉ hy ſtorijs ⁊ ex his q̄ gerunt̉ qͦtidie quō mal̓ qͦrundā ſuggeſtiōibꝰ regūſtu dia deprauant̉. Un̄ ꝓuidendū eſt paci omniū ꝓuinciaꝝ. nec putare de betis ſi diuerſa iubeamꝰ ex animi nr̄i venire leuitate. ſꝫ ꝓ qͣlitate ⁊ ne ceſſitate tꝑuꝫ vt reipublice poſcit vtilitas ferre ſnīaꝫ. Et vt māifeſtiꝰ qd̓ dicimꝰ intelligatꝭ. Amā filiꝰ amadathi ⁊ aīo ⁊ gente macedo alienuſqꝫ a ꝑſaꝝ ſanguīe ⁊ pietatē nr̄am ſua crudelitate cōmaculās ꝑegrinꝰ a no bis ſuſceptus eſt. ⁊ tantā in ſe exꝑtus hūanitatē vt pater noſter vocaretur ⁊ adoraret̉ ab oībus poſt regē ſcd̓s qͥ intm̄ arrogātie tumorē ſub latus eſt vt regno pͥuare nos niteret̉ ⁊ ſpū. Nā mardocheū cuiꝰ fide ⁊ bn̄ficijs viuimꝰ ⁊ ꝯſortē regni nr̄i heſter cū oīgēte ſua nouis qͥbuſdam atqꝫ inauditꝭ machinis expetiuit in mortē hͦ cogitās vt illis interfectis inſidiaret̉ nr̄e ſolitudini ⁊ regnū ꝑſaꝝ trāſferret in macedōes. Nos aūt a peſſimo mortaliū iudeos neci deſtinatos in nll̓a penitꝰ culpa reꝑimꝰ. ſꝫ ecōtrario iuſtis vtētes legibꝰ ⁊ filios altiſſimi ⁊ maximi ſemꝑqꝫ viuētis dei cuiꝰ bn̄ficio ⁊ pr̄ibꝰ nr̄is ⁊ nobis regnū eſt traditū ⁊ vſqꝫ ho die cuſtodit̉. vn̄ eas lr̄as qͣs ſb̓ noīe nr̄o ille direxerat ſciatis eſſe irritat Pro qͦ ſcelere an̄ portas huiꝰ vrbis.i. ſuſis. ⁊ ipſe qͥ machīatꝰ eſt ⁊ oīs cognatio eiꝰ pēdet in patibul̓. nō nob̓ ſꝫ deo reddēte ei qd̓ meruit. Hoc aūt edictū qd̓ nūc mittimꝰ ī cūctis vrbibꝰ ꝓponat̉: vt liceat iud̓is vtilgibꝰ ſuis. Quibꝰ debetis eſſe adminiculo vt eos qͥ ſe ad necē eoꝝ ꝑaue rāt: poſſint interficere tertiadecīa die menſis duodecimi qͥ vocat̉ adar. Hāc em̄ diē deꝰ oīpotens meroris ⁊ luctꝰ eis ꝟtit in gaudiū. Un̄ ⁊ vos int̓ ceteros feſtos dies hāc habitote diē: ⁊ celebrate eā cū oī leticia: vt ⁊ impoſteꝝ cogͦſcat̉: oēs qͥ fidelit̓ ꝑſis obediunt dignā ꝓ fide recipere mercedē. Qui aūt inſidiant̉ regno eoꝝ: perire ꝓ ſcelere. Oīs aūt ꝓuincia ⁊ ciuitas q̄ noluerit ſolēnitatis huiꝰ eſſe ꝑticeps: gladio ⁊ igne per eat: ⁊ ſic deleat̉ vt non ſolū hoībus: ſed etiā in via beſtijs ſit in ſempitExplicit liber heſta num: ꝓ exemplo ꝯtēptus ⁊ inobediētie.
