Liber Pſalmus. ciij. Enedicª anima mea do mino: dn̄eᵇ deus meꝰ ma gnificatus es vehemēter. Con feſſionēᶜ ⁊ decorē induiſti: amictusᵈ lumine ſicut veſtimento. Egitur Exo. xxxiij. ꝙ moyſes petiuit a dn̄o: vt oſtenderet ſibi vias ſuas: in quo capl̓o deꝰ ſibi dixit. Ego oſtēdā omne bonū tibi. ⁊ infra. c. xxxiiij. legitur ꝙ tranſeūte dn̄o corā moy ſe ait. Dn̄ator dn̄e deꝰ miſericors ⁊ clemens patiēs ⁊ multe miſeratōis ⁊c. vbi ẜm verā expoſitionē literalē deꝰ impleuit qd̓ moyſi ꝓmiſerat.ſ. oſtendere ei vias ſue miſericordie: vt ibidē pleniꝰ eſt expo nēdū. ⁊ iō cuꝫ in hoc lo co d̓r. Notas fecit vias moyſi. ad hͦ eſt referēdū ſcꝫ ad vias diuine miſe ricordie: q̄ fuerūt moyſi ſingulariter oſtēſe ⁊ nō ppl̓o. Precepta aūt di uina ſeu mādata in qui bus exprimitur diuina voluntas notificata fuerūt filijs iſrl̓ vniuerſaliter in datiōe legis: ⁊ ſic ꝓpͥe intelligitur. Notas fecit vias ſuas moyſi.ſ. vias diuine miſericor die. Et filijs iſrl̓ volūtates ſuas.i. p̄cepta ſua in qͥbus diuina voluntas.ſ. p̄cepti manifeſtat̉. q̄ aūt ſint ille vie qͣs deꝰ notas ſec̄ moyſi psͣ. ſtatim ſubdit cū dicitMiſerator ⁊ miſericors dn̄s ⁊c. vſqꝫ ibi. Miſericordia aūt dn̄i ab eterno ⁊ vſqꝫ ineternū. in qͥbus ꝟſibus multa ponūt̉ ad miſeratiōes diuinas ꝑtinētia de his q̄ moyſi fuerūt notificata Exod̓. cap̄. alleg. vt pꝫ vtrāqꝫ auctoritateꝫ intuēti. Cōſequēter tangit pſal. mādata dei in gn̄ali q̄ ppl̓o fuerūt notificata. et hoc cū dic̄. His qui ſeruāt teſtimoniū eius ⁊ memores ſunt mādatoꝝ ipſiꝰ ad faciēdū In eodem psͣ. cij. vbi dicitur in poſtilla. Quoniā ea. ẜm altitudinem celi a terra. Additio. Icet verū ſit ꝙ maior eſt diſtātia inter punctū oriētis ⁊ pūctuꝫ occidētis qͣꝫ inter altitudinē celi ⁊ terre: ꝓut poſtil. ait: tn̄ atten te ꝯſideratis ꝟbis psͣ. iſta diuerſitas non ꝓprie applicatur ad remiſſionē pene ⁊ remiſſionē culpe: ꝓut ipſe vult applicare: nā in hͦ qd̓ d̓r. Corroborauit miſcd̓iā ſuā ſuꝑ timētes ſe. ꝓpͥe intelligitur infuſio gr̄e gratificātis ꝑ quā timētes deū ſunt in ſua miſcd̓ia corroborati. ꝑ hͦ aūt qd̓ d̓r. Longe fecit a nobis iniqͥtates noſtras. intelligitur elongatio a malo culpe: ꝓut etiā ip̄e poſtil. exponit. Cōſtat autē ꝙ infuſio gr̄e eſt cā remiſſiōis culpe: ſicut introductio lucis eſt cā expulſionis tenebrarū. vt in. i. ⁊. ij. q. cxiij. ar. viij. in tn̄ſione ad pͥmū argumētū. dato etiā ꝙ aliquo reſpectu pus eſſet remiſſio culpe. nūquā tamen minorꝭ di gnitatis ſeu vtilitatꝭ eſſet infuſio gr̄e ꝙͣ remiſſio culpe. vnde nullo mō eſt dicēdū ꝙ infuſio gratie ſit in nor qͣꝫ remiſſio culpe. ⁊ iō ad veꝝ intel lectū hoꝝ ꝟſuum.ſ. Qm̄ ẜm altitudinē celi ⁊c. aliter videt̉ dicēdū. Pro quo ſciēdū ꝙ licet magis diſtet oriens ab occaſu qͣꝫ celū a terra vt dictū eſt tamē maior diuerſitas eſt ẜm naturā inter altitudinē celi ⁊ infi mitat ē terre qͣꝫ inter orientē ⁊ occidentē. pͥma enim diuerſitas eſt talis ꝙ nūqͣꝫ de vno extremoꝝ naturaliter ꝑuenitur ad reliquū. nūquā em̄ aliqͣ pars celi accedit ad terrā nec econtra. ſed aliqͣ pars oriētalis ꝑ mo tū celeſtē deuenit ad occidētalē ⁊ econtra: ⁊ iō infuſio gratie in eo qͥ pri us eā nō habebat ꝓpͥe cōparatur altitudini celi a terra: eo ꝙ deo qͥ in hͦ loco cōparatur celo ꝓpͥum eſt miſereri ⁊ gratiā infundere: creature aūt que h̓ cōparat̉ terre nullo mō ꝑtinet miſereri reſpectu dei ſeu deita tis. Remiſſio aūt culpe ꝓprie comꝑatur diſtātie oriētis ab occaſu: q̄ lꝫ ſint maxime diſtātie tamē de vno ꝑuenitur ad reliquū: qꝛ de ſtatu gͣtie qn̄qꝫ deuenitur ad lapſum culpe ⁊ econtra: ſic̄ ſigna vel ſtelle q̄ ſunt in oriente qn̄qꝫ ſunt in occaſu ⁊ ecōtra: vnde qd̓ d̓r. Scd̓ꝫ altitudinē celi referēdū eſt ad infuſionē gr̄e: qd̓ aūt ſeqͥtur. Quātū diſtat ortꝰ ab occi dente. referendū eſt ad remiſſionē culpe mō p̄dicto. Et notādū ꝙ non dixit pſal. qͣꝫtū diſtat celū a terra: ſicut dixit qͣꝫtū diſtat ortus ab occaſu: ſed dixit. Scd̓m altitudinē celi a terra. ad denotādū ꝙ nō cōparat̉ in hͦ loco celū ad terrā ẜm diſtantiā tm̄: ſꝫ potiꝰ ẜm diuerſitateꝫ nature qꝛ ſicut celū eſt altū ſimpliciter: ⁊ terra infima ſimpliciter: ſic ⁊ deꝰ eſt ſū mus gratie largitor: ⁊ creatura rationalis infima in ordine nature reſpectu recipientiū gratiā. In eodem pͣs. cij. vbi dicitur in poſtil. Benedicite dn̄o oēs virtu tes eius. hoc exppoitur dupliciter. Additio. N hͦ loco hebraica litera hꝫ. Benedicite dn̄o oēs exercit us eiꝰ qd̓ ꝓprie intelligitur de corꝑibus celeſtibꝰ q̄ dicūtur exercitus dei. vnde Eſa. xl. c. Leuate in excelſum oculos veſt ros ⁊ videte quis creauit hec: qͥ educit in numero militiā.i. exercitū eoruꝫ. Et oēs ex noīe vocat. vnde in his qͣtuor ꝟſibus vltimis hꝰ psͣ. notabiliter Extendensᵉ celū ſicutᶠ pellem quiᵍ tegis aquis ſuperiora eius Quiʰ ponis nubē aſcenſum tu um: quiⁱ ambulas ſuper pēnas vētoꝝ. Quiᵏ facis angelos tuos ſpiritꝰ: ⁊ˡ mīſtros tuos ignē deſignat psͣ. v. diſtinctiones in vniuerſo. In prima enim denotat chriſtum qui in ſede celeſti ſibi ꝑata.ſ. empy reo omnibꝰ dn̄a tur. ⁊ de hoc dicit. Dn̄s in celo ꝑauit ſedem ſua: ⁊ regnum illius oībus dn̄abitur: in ſecūdo loco ponit naturā angelicā beatam: ⁊ de hoc dicit. Benedicite dn̄o omnes angeli eius. in tertio loco ponit corpora celeſtia. de qui bus dicit. Bene dicite dn̄o omneſ exercitus eiꝰ miniſtri eius qͥ facitꝭ volūtatē eiꝰ. vnde notāter dic̄ in angelis. Facientes ꝟbū eius ad audiendā voceꝫ ſermonū eius. ad denotandum ꝙ angeli per intellectum exequuntur diuinā voluntatem tanqͣꝫ intellectuales nature: ſed de corporibus celeſti bus dixit. Faciētes voluntatē eius: qꝛ cū ſint inanimata ẜm cōmunē ſanctoꝝ opinionē licet faciāt volūtatē diuinā nō tamen audiūt vocē ſermonū eiꝰ. In qͣrto loco ponit oīa oꝑa cōprehen dēdo oīa iſta inferiora dices. Que ſunt in omni loco dn̄atiōis dei: ⁊ qꝛ in hac regiōe inferiori aīa hūana ſpecialius deū habet bn̄dicere: cuius eſt capax ꝑ cognitionē ⁊ amorē. idcirco in. v. loco cōcludit corrn̄dent̓ ad pͥncipiū. Benedic anima mea dn̄o. Replica. N psͣ. Benedic. Circa illū paſſum. Notas fecit vias ſu as moyſi: burg. adduc̄ reſumēdo q̄dā ꝑ eū dicta. sͣ. Exo. xxxiij. Sed vide ibi illa correcta qͣſi quedā delyramēta: qꝛ nō ſolum a lyra: ſed ab oībus recedētia. illud aūt qd̓ circa illū paſſum. Qm̄ ẜm altitudinē celi a terra. Burg. applicat de ordi ne remiſſionis culpe ⁊ infuſionis gr̄e: vide corrigi. sͣ. circa pſal. Miſerere mei deꝰ ⁊c. Circa illū paſſum aūt. Bn̄dicite dn̄o om nes ꝟtutes eiꝰ. Burg. eſt ſingularis diſtinguēs inter angelos ⁊ corpora celeſtia ex eo: qꝛ angeli faciētes volūtatē dei audiūt vo cē ſermonū eius. corꝑa aūt celeſtia cū ſint inanimata ⁊ faciāt vo luntatē dei nō tn̄ audiūt vocē ſermonū eius ꝓprie. burg. volēs loqͥ ꝓprie videtur ſe inuoluere circa vocē ſermonū dei. Eſt enim illa vox nō ſenſibilis: ſed intelligibilis ſignificatio diuine inſpi rationis: quā ꝑcipiūt ⁊ aīata ⁊ inaīata: qꝛ nihil excludit̉ ab in ſpiratiōis diuine illapſu: iō de corꝑibus celeſtibꝰ: d̓r baruth. iij Stelle vocate reſpōderūt aſſumus. de modis loquēdi dei: ⁊ idy omatibus grandis ſermo eſt apud docto. circa. ij. ſentē. Pſalmus. ciij. Enedic aīa mea. ⁊c. Huic psͣ. nullus ti. p̄ponit̉ in hebr. nec in tranſla. hiero. ꝓpter qd̓ dixerūt aliqͥ ꝙ nō eſt psͣ. diſtinctꝰ a p̄cedēti. ſed in libris hebraicis qͦs vidi ponit̉ psͣ diſtinctꝰ. ⁊ ſimiliter in trāſla. hiero. qꝛ quotat̉ ps. ciij. p̄cedēs aūt. cij. Et hoc idē dicit hiero. in ꝓlogo ſuꝑ librū. psͣ. Et diuidi tur in tres ꝑtes. p̄ psͣ. ad dei laudē ſe inducit: ſecūdo ad hoc rōnes adducit. ibi. Cōfeſſionē. tertio dictā laudē reſumit. ibi. Can tabo dn̄o. Circa pͥmū dicit. a Benedic aīa mea dn̄o. ⁊ dic̄ aīa mea. q. d. nō tm̄ lingua: ſicut faciūt ypocrite Eſa. xxix. Populus hic labijs me bonorat: cor aūt eoꝝ longe eſt a me. b Dn̄e deꝰ meꝰ magnificatꝰ es vehemēter.i. tante excellentie es ꝙ nō potes laudari a creatura quātū es laudabil̓ Eccl̓. xliij. Maior em̄ eſt omni laude. c Cōfeſſionē. Hic ꝯn̄r adducit̉ ratio motiua ad dei laudē: ⁊ pͦ ex ordinata ꝓductiōe mūdi par tiū: ſecūdo ex debita ꝓuiſione viuētiū. ibi. Qui emittis. Circa pͥmū ſciēdū ꝙ prīa ꝑs ⁊ pͥncipalis mūdi eſt celū empyreū a pͥncipio ſue creatiōis angel̓ repletū ſic̄ dictū fuit in pͥncipio Gen̄. ⁊ hoc notatur cū d̓r. c Cōfeſſionē ⁊ decorē induiſti. ita ꝙſ decorē intelligit̉ celū empyreū dictū a pyr: qd̓ eſt ignis: nō ꝙ ſit igneū: ſed ſplēdidū: ⁊ ſic aliquo mō cōuenit cū igne in ſplēdore: ꝑ cōfeſſionē intelligit̉ congregatio angeloꝝ ſanctoꝝ deū confitē tiū continue cōfeſſione laudis diuine. ⁊ iſtis duobus modis de Deus indutꝰ. metaphorice: qꝛ ſicut indumētū facit ad ornatu hoīs induti: ſic in iſtis creatur pͥncipal̓r relucet gl̓ia dei: ⁊ ideo ſubdit̉. d Amictus lumine ſicut veſtimēto. qꝛ lumē magꝭ ꝓ prie eſt in ſpūalibus ſubſtātijs qͣꝫ in corporalibus. Scd̓a pars machine mūdi eſt celū cryſtallinū ⁊ ſydereū cōtinēſſperā ſtellaꝫ
zum Hauptmenü