Pſalmorum taboᶜ ⁊ᵈ pſallā inᵉ gl̓ia mea. Ex urgeˣ pſalteriū ⁊ cythara: exur. gāᵍ diluculo. Confiteborʰ tibi in ppl̓is dn̄e: ⁊ pſallā tibi in na tionibꝰ. Qꝛᵏ magna eſt ſuꝑ ce los miſcd̓ia tua: ⁊ˡ vſqꝫ ad nubes veritas tua. Exaltareᵐ ſuper celos deꝰ ⁊ ſuper oēm terrā gl̓ia tua: vtⁿ liberetur dilecti tui C Saluuꝫ fac dextera tua: ⁊ exau di me: deꝰ locutus eſt in ſancto ſuo. Exl̓tabo ⁊ diuidā ſichimā ⁊ ꝯuallē tab̓naculoꝝ dimetiar. Heus eſt galaad ⁊ meꝰ eſt ma naſſes: ⁊ effraim ſuſceptio capi tis mei. Iuda rex meus: moab lebes ſpei mee. In ydumeā ex tēdā calciamētū meū: mihi alie nigene amici facti ſunt. Quis deducet me in ciuitatē munitā ꝗs deducet me vſqꝫ in ydumēpit verſus in hebreo ⁊ in tranſlatione hiero. vbi dauid reddit ra tionē ſue exultationis que eſt reſtitutio regni iſrael in meliꝰ quā expͥmit pͦ ꝑ modū petitōis a deo. d. n Ut libe. di. tui ⁊c. ⁊ ex ponat̉ iſta litera vſqꝫ ad finē psͣ. ſicut ſupra expoſita eſt pſal. lix. In pſalmo. cvij. Paratū cor meū. vbi dicit̉ in poſtil. in gl̓ia mea. Gloria eſt clara noticia. Additio. Uod ꝓph̓ia dauid int̓ ali as proprie dicat̉ gloria rōne indu cta ꝑ poſtil. hͦ fac̄ ꝓ opiniōe aug. dicētis ꝙ omniū pſalmoruꝫ fuit a ctor ip̄e dauid. ſi em̄ aſaph ⁊ filij chore ⁊ alij eſſēt actores pſal. ſibi intitulatoꝝ pari rōe cuiuſlibet eorū ꝓph̓ie ſeu psͣ. gl̓ia deberēt dici qꝛ eodē mō clarā noticiā ꝑ moduꝫ diuine laudis in ſuis pſal. myſteria diuī a tradide rūt vt dictuꝫ fuit in additōe ſuper ꝓloguꝫ pſalteri ⁊ in quibuſdam alijs additiōibꝰ In eodeꝫ pſal. vbi dicitur in po ſtilla. Qꝛ magna eſt ſuꝑ celos miſericordia tua. Additio Imilia ꝟba ponūtur pſal. xxxv. vbi d̓r. Dn̄e ī celo miſcd̓ia tua ⁊ ꝟitas tua vſqꝫ ad nubes: q̄ qͥdē ꝟba fuerūt ī additio ne ſuꝑ p̄dictū pſal. expoſita ⁊ eodē mō vident̉ hic exponenda: vide ibi. Nec obſtat ꝙ in hͦ loco dicit. Magna eſt ſuꝑ ce los de us miſcd̓ia tua. ⁊ ibi dicit. Dn̄e in celo miſcd̓ia tua. qꝛ qd̓ d̓r hic Magna eſt ſuꝑ celos. refert̉ ad hͦ ꝙ miſcd̓ia excedit merita bea toꝝ. Qd̓ aūt ibi d̓r. In celo miſcd̓ia tua. refert̉ ad beatos qͥ ī regno celoꝝ exn̄tes miſcd̓iā ꝑfecte ꝯſequūtur: ſic̄ legit̉. Mat. v. c. Replica N pſal. Paratū cor meū deꝰ. Circa illuꝫ paſſum. Qꝛ m agͣ eſt ſuꝑ celos miſcd̓ia tua. Burg. facit applicationes nō neceſſa rias. de quo vide circa pſal. Dixit iniuſtus. Pſalmus. Cviij. Eus laudē meā ⁊c. Huic pſal. p̄mittit̉ talis titu. in hebreo. Ad victoriā dauid pſal. ⁊ in tranſlati. hiero. Pro victoria dauid canticū: ⁊ pꝫ ſnīa ex ſupradictꝭ pſal. iiij. ⁊. xij. De materia ꝟo hꝰ pſal dicit beatꝰ petrꝰ actu.i. ꝙ littera hꝰ intelligit̉ de paſſi one xp̄i ſpāl̓r qͣꝫtū ad hͦ ꝙ fuit traditꝰ a iuda ꝓditorie qui motꝰ fuit ad hoc auaricia ⁊ iudei ex inuidia. vn̄ dicit actu. i. In diebꝰ illis exurgēs petrꝰ in medio fratrū dixit. Uiri fratres oportet im pleri ſcriptura quaꝫ p̄dixit ſpūſſanctꝰ ꝑ os dauid: de iuda qͥ fuit dux eoꝝ qͥ cōprehenderūt ieſum: ⁊ ſubdit̉ poſtea. Scriptū eſt em̄ in li. pſal. Fiat cōmoratio eoꝝ deſerta ⁊ nō ſit qͥ habitet in ea ⁊ ep̄atū eius accipiet alter. Prīa ꝟo ꝑs hꝰ ꝟbi hr̄. sͣ. pſal. lxviij. ⁊ ſcd̓a in hͦ pſal. tn̄ beatꝰ petrꝰ ꝯiunxit vtranqꝫ ſcripturā actu.i. vt allegatū eſt: qꝛ vterqꝫ pſal. loqͥtur de xp̄i paſſione. Et prima pars expͥmit penā iudeoꝝ ꝓ xp̄i morte: qꝛ fuerūt captiuati ꝑ romanos ⁊ terra eoꝝ deſtructa. Scd̓a vero ꝑs expͥmit ſubſtitutio nē mathie loco iude. Ad ꝓditionē ꝟo xp̄i ꝯcurrerūt iſti.ſ. iudas vēdēdo: ⁊ iudei emēdo: vt deſcribūt qͣtuor euangeliſte. Igit̉ ẜꝫ hoc dauid in hͦ pſal. loqͥtur in ꝑſona xp̄i hoīs: qͥ frequēter legit̉ deū patrē oraſſe: ⁊ potiſſime imminēte ſua paſſione: ⁊ ẜm hͦ psͣ. iſte diuiditur in tres ꝑtes. qꝛ pͦ ponitur orōnis xp̄i inchoatio ſe aꝫ. Nōne tu deꝰ ꝗ repuliſti noſ ⁊ nō exibis deꝰ in virtutibꝰ noſtris. Da nobis auxiliū de tribu latōne: qꝛ vana ſalus hoīs. In deo faciemꝰ virtuteꝫ: ⁊ ipſe ad nihilū deducet inimicos nr̄os. Pro victoria dauid canticum. Cviij. Eusª laudēᵇ meā ne tacueris: qꝛᶜ os pctōris ⁊ os doloſi ſuꝑ me aꝑtuꝫ eſt. Lo cuti ſunt aduerſum me lingua doloſa: ⁊ᵉ ẜmonibꝰ odij circūdederūt me ⁊ᶠ expugnauerunt me gratis. Proᵍ eo vt me diligerēt detrahebātʰ mihi: egoⁱ āt orabā. Etᵏ poſuerūt aduerſuꝫ me mala ꝓ bonis ⁊ˡ odiū ꝓ dilectōne mea. Cōſtitueᵐ ſuꝑ eū pctōrēⁿ: ⁊ᵈ dyabolus ſtet a dextris eius. Cumᵖ iudicat̉ exeat cundo ad hoc adducit̉ rō: ibi. Quia os peccatoris. ⁊ tertio ſubdit̉ orō nis inchoate ꝯſummatio. ibi. Et tu dn̄e. Circa pͥmū dicit̉ in ꝑſona xp̄i a Deꝰ.ſ. pater quē xp̄s hō legit̉ frequēter deū ſuum vocaſſe Math̓. xxvij. hely hely lamaſabathani: qd̓ interp̄tat̉ deꝰ meꝰ deꝰ meꝰ qͣre me dereliquiſti. b Laudē meā ne tacueris.i. orōnē meā ad te directam In omni em̄ oratōe debita laudat̉ deꝰ: nō diſ ſimules nec differas ex audire. c. Qꝛ os pec catoris. Hic ꝯn̄r adducitur rō vt ſua orō fiat cito exaudibilis: ⁊ accipit̉ ex doloſitate ſue tra ditōis imminētis: vbi pͦ deſcribit̉ ꝓditoꝝ culpa ⁊ ſcd̓o pena ibi. Fiāt di es. Proditores aūt fue rūt iudei ementes: ⁊ iu das venditor ⁊ culpaꝫ vtrorūqꝫ ſimul deſcribit ſic̄ ꝟba emētis ⁊ vēden tis ſil̓ ꝯcurrūt: ⁊ qͣꝫtum ad hͦ dicit. c Qꝛ os pec.ſ. cetꝰ ſacerdotū qͥ pͦ hūerūt noticiaꝫ de xp̄o ꝙ eſſet a deo miſſus ẜꝫ ꝙ dictum fuit ſuꝑ illud Math̓. xxi. Agricole āt videntes filiū dixerūt hͨ eſt heres. Sꝫ qꝛ xp̄s ce pit rep̄hendere eoꝝ vicia ⁊ hr̄e gr̄am corā cōi populo. iſta cognitō de xp̄o fuit in eis obſcurata inuidia ⁊ odio ꝯͣ xp̄ꝫ q̄ obſcuritas magꝭ aggͣ uabat qͣꝫ alleuiabat pec catū: ⁊ iō cetus ſacerdo tum dicitur os peccatoris. d Et os dolo. id eſt iude proditoris qͥ ſciens principes ſacerdotum congregatos ad tractāduꝫ de morte chri ſti: acceſſit ad eos tractās cū eis de eiꝰ vēditiōe Lu. xxij. ca. e Locu ti ſunt aduer. me lin. do ſ. iudei ⁊ iudas ſil̓ tractādo de traditōne mea. Itē qͣꝫtū ad iudeos ſingularit̓ ꝟbis doloſis q̄rentes eū caꝑe in ẜmōe Math̓. xxij. dicētes. Magiſter ſcimꝰ qꝛ verax es ⁊c. hͦ dicebant doloſe vt facilius poſſent eū caꝑe: vt hr̄ ibidē. Itē Ioh̓. viij. ꝓponētes q̄ſtio nē de muliere dep̄henſa in adulterio: vt ſi diceret eā dimittēdā arguerent eū legis tranſgreſſorē. ſi lapidādā: dicerent eū crudeleꝫ: ⁊ ſic redde rent eū ppl̓o odibilē: vt pleniꝰ dictū fuit ibidē. e Et ſer. odij cir. me dicētes ei ex odio Ioh̓. viij. Samaritanꝰ es tu ⁊ demonium habes. ⁊ Io. ix. dicētes de eo. Nō eſt h̓ hō a deo qui ſabbatū nō cuſtodit. f Et expu. me gra. vn̄ dixit eis Ioh̓. x. Multa bona oꝑa oſtēdi vobis ex pr̄e meo: ꝓpter qd̓ eoꝝ opus vultꝭ me occidere: ⁊ in tota paſſiōe ſua expugnauerūt eū gratꝭ.i. ſine cā. g Pro eo vt me diligeret.i. ꝓ bono qd̓ eis feci: vn̄ me diligere deberēt. h Detrahebāt mi. dicētes de me Lu. xi. In beelzebub pͥncipe demonioꝝ eijcit demonia: ⁊ Mat. xi. Ec ce hō vorax ⁊ potator vini publicanoꝝ ⁊ pctōꝝ amicꝰ. i Ego autē orabā. vn̄ de eo dicit̉ Lu. vi. ca. ꝙ erat ꝑnoctās in orōne dei. k Et po. aduer. me ma. ꝓ bo. reddētes ꝟba iniurioſa detractiōes ⁊ ꝑſecutio nes ꝓ bonis q̄ feci inter eos docēdo: ſanitates ꝯferēdo: ſic̄ pꝫ in euāge lio. l Et odi. ꝓ di. mea. qꝛ ex dilectiōe magna erga ppl̓m iudaicum oꝑabat̉ ſalutē in medio terre: ꝓpt̓ qd̓ d̓r Mat. xxiij. Quotiēs volui congregare filios tuos quēadmodū gallina ꝯgregat pullos ſuos ſub alas. ⁊ ꝓ iſta dilectiōe ꝯcepit ppl̓s iudaicꝰ maximū odiū ꝯͣ xp̄ꝫ. m Conſtitue ſuꝑ eū.i. conſtitues. n Peccatorē.i. caypham qͥ erat pōtif ex anni illiꝰ qͥ d̓r hic pctōr eo ꝙ vltimatū cōſilium dedit de morte xp̄i Ioh̓. xi. o Et dyabolus ſtet a dextris eiꝰ.i. ſtabit: qꝛ ad hͦ a dya bolo excitabat̉ pͥncipaliter: qꝛ cū eſſet tūc pōtifex poterat alios ad ſuā ſnīam inclinare. p Cū iudi. iſtud ad iudā ſpāl̓r refert̉: cuius iudiciū a xp̄o fuit ꝓlatū in cena. Cū dixit de iuda. Ue homini illi ꝑ quē fili us hoīs tradet̉ ⁊c. Math̓. xxvij. Eſt aūt ve cōminatio pene eterne. q Exeat condēnatus: qꝛ poſt ꝟba p̄dicta xp̄s dedit iude panē intinctū: quo accepto introiuit in eū ſathanas ad amplius eū poſſidenduꝫ
zum Hauptmenü