Pſalmorum meo exꝗſiui te: neᵈ repellas me a mādatis tuis. Inᵉ corde meo abſcōdi eloꝗa tua vtᵗ nō peccē tibi. Bn̄dictusᵍ es dn̄e: doce me iuſtificationes tuas. Inˡ labijs meis ꝓnunciaui oīaᵏ iudi cia oris tui. Inˡ via teſtimoniorū tuoꝝ delectatꝰ ſum ſicutᵐ in oībus diuitijs. Inⁿ mandatis tuis exercebor: ⁊ ꝯſiderabo vias tuas. Inº iuſtificationibꝰ tu is meditabor: nō obliuiſcar ſer mones tuos. Etribueª ſeruo tuo viui ficaᵇ me ⁊ᶜ cuſtodiā ẜmo nes tuos. Reuelaᵈ oculos me os: ⁊ ꝯſiderabo mirabilia de le ge tua. Incolaᵉ ego ſum in terra nōˣ abſcōdas a me mandata debet eſſe gratus erga deū. ideo per moduꝫ gr̄arūactionis ſub ditur. F Bn̄dictꝰ es do. de bono qd̓ in me cepiſti. h Doce me iu. tuas. ꝑficiēdo qd̓ inchoatū eſt. gratitudo ef̄ de iā acce ꝑto eſt meritoria reſpectu accipiēdi: ⁊ qꝛ habēs noticiā manda toꝝ. vult etiā alios vēire ad cognitionē eoꝝ. iō ſubdit̉. i In labijs meis ꝓnū ciaui. alijs indicādo. k Oīa iudicia oris tui. vt intendant ſue correctōni. ⁊ qꝛ ꝑ tale exercitiuꝫ ge neratur habitus qͥ facit delectabi. liter oꝑari iō ſub dit̉. l In via teſti. tu. de. ſum. qꝛ ſignū habituſ generati vel acqͥ ſiti eſt delectatio in oꝑe. vt dicit̉. ij. eth̓. m Sic̄ in oībus diuitijs. li ſicut non importat equalitatē tm̄ ſed etiam ſupera bundantiā: ẜm il lud Sapi. vi. ca. ⁊ diuitias nihil eſſe dixi in cōꝑatione illius: ⁊ qͥa delectatio induc̄ ad fortius operā dū ⁊ meditandū iō ſubditur n In mādatꝭ tu is exercebor: ⁊ cōſiderabo vias tuas. ⁊ qꝛ ceſſatio ab actu ꝯſide randi tandem inducit obliuio nem ideo ſubditur. o In iuſtificationibus tuis meditabor ⁊c. ⁊ patet ex p̄dictis ſententia. Etribue. Hic remouet̉ ſcd̓ꝫ impedimētū ꝑfectiōis vite acti ue: qd̓ ꝓuenit ex defectu ꝟtutis hūane. que licet poſſit face re opꝰ bonū de genere: nō tn̄ opus meritoriū vite eterne: ad qd̓ reqͥrit̉ gr̄a dei ro. vi. Gr̄a dei vita eterna: ⁊ iō iſtud impedimētū nō eſt ꝑ aliqd̓ poſitiuū ſed magꝭ negatiuū forme ꝑ qua fit opus meritoriū. iſta aūt negatio ſiue defectꝰ tollit̉ ꝑ collationē gratie ſupplētis defectū nature. igit̉ pͦ petitur hmōi ſupplemētū. ſcd̓o tāgitur hmōi ſuppletionis impedimētū. ibi. Increpaſti. Circa pͥmū ſciēdū ꝙ duplex ē meritū.ſ. cōgrui ⁊ ꝯdigni. meritū aūt cōdigni ſupponit gr̄am habitualē in merēte. meritū ꝟo ꝯgrui ipſam p̄cedit. qꝛ meritum ꝯgrui eſt qn̄ homo ex ꝟtute naturali ſtu det bonū oꝑari: ⁊ ſic facit qd̓ in ſe eſt: ⁊ ꝑ ꝯn̄s meret̉ de ꝯgruo ꝙ deꝰ det ſibi gratiā ꝑ quā vlteriꝰ meret̉ de ꝯdigno. ⁊ hͦ eſt qd̓ petitur h̓ in ꝑſona nature hūane cū d̓r. a Retribue ſeruo tuo. id eſt homini ad bonū conāti ẜm facultatē nature. Retribue de cōgruo gr̄am tuā. iō ſubdit̉. b Uiuifica me. qꝛ gr̄a aīam vi uificat vita gr̄e: ſicut aīa corpꝰ vita nature. c Et cuſto. ſer. tu. id eſt mādata tua meritorie. qͣꝫtū ad meritū ꝯdigni. Et qꝛ gr̄a il luminat intellectū ad ſuꝑnaturalia cognoſcēda: iō ſubditur. d̉ Reuela ocu. me. ⁊c. ⁊ neceſſitatē hꝰ illuminationis ſubdit. d. e Incola ego ſum in terra. q. d. incole celi.ſ. angeli ſctī clare vident talia. ſed hoīes terreni nō pn̄t videre talia abſqꝫ illumina tōne tua. f Nō ab. a me man. tua.i. reueles mihi ea: qꝛ minꝰ dicēdo plus ſignat. ⁊ qꝛ diuine reuelatiōes fiūt deſiderātibus eas Sap. vi. preoccupat eos qͥ ſe cōcupiſcūt: vt ſe illis prior on̄dat. iō ſubdit̉. g Cōcupiuit aīa mea deſi. ⁊c. iſta aūt ꝯcupiſcētia eſt in appetitu intellectiuo qͥ reflectit̉ ſuꝑ actuꝫ ſuū. ſic̄ efī intellectꝰ intelligit ſe intelligere. ita volūtas vult ſe velle vel potius aīa ꝑ volūtatē. ⁊ dicit. Cōcupiuit aīa mea deſiderare iuſtificationes ⁊c. qꝛ ſicut noticia intellectus ꝓcedit de imperfecto ad ꝑfectū. ſic amor volūtatis. h Increpaſti. Hic tāgit̉ colla tionis gr̄e impedimētū. qd̓ eſt ſuꝑbia: ſicut hūilitas eſt gr̄e meritoria. vn̄ d̓r Iac. iiij. Deꝰ ſuperbis reſiſtit. hūilibꝰ autē dat gͣtua. Cōcupiuitᵍ aīa mea deſiderare iuſtificatiōes tuas: in oī tēpore. Increpaſtiʰ ſuperbos maledictiʳ q d̓clināt a mādatis tuis. Auferᵏ a me obprobriū ⁊ contēptum: qꝛᵐ teſtimonia tua exquiſiui. Etem̄ⁿ ſederūt principes ⁊ aduerſum me loquebātur ſeruusᵈ aūt tuꝰ exercebatur in iuſtificationibꝰ tuis. Nāᵇ et teſtimonia tua meditatio mea eſt ⁊q conſilium meum iuſtifica tionesˢ tue. Dheſitª pauimento aīa mea: viuificaᵇ me ẜmᶜ verbum tuū. Niasᵈ meas enūciauiͤ ⁊ exaudiſti me: doceᵍ me iuſtifica tiones tuas. Uiamʰ iuſtificati onū tuaꝝ īſtrue me ⁊ⁱ exercebor in mirabilibus tuis. Dormitatiam. ⁊ ẜm hͦ d̓r. Increpaſti ſuperbos.ſ. angelos ſuperbientes de celo eijciendo: ⁊ primos ꝑentes cōtēnētes mandatū dei de ꝑadiſo terreſtri i Maledicti qͥ declināt a mandatis tuis. pͥmi em̄ ꝑentes ꝓpter tranſ greſſionē diuini mādati incurrerūt maledictionem: ẜm ꝙ d̓r Gen̄. iij. Maledicta terra in opere tuo ⁊c. iō ꝯn̄r petit̉ hꝰ impedimēti amotio. k Aufer a me obprobriū. maledictionis. l Et con. trāſgreſſiōis. m Qꝛ teſti. tua exqͥſiui ad ſciēdū ea ⁊ intelligē dū. ⁊ iō ſi tranſgrederer nō eſſꝫ ex ignorantia ſꝫ contēptū: ⁊ cā dicte petitionis ſubdit̉ cum d̓r. n Etem̄ ſe. pͥn. ⁊ aduer ſū me loquebāt̉. iſti pͥncipes ſunt demones: ẜꝫ ꝙ d̓r eph̓. vi. Nō eſt nobis colluctatio aduerſcarnē ⁊ ſanguinē: ſꝫ aduerſus pͥncipes ⁊ poteſtates tenebraꝝ haꝝ ꝯͣ ſpūales neqͥtias. ⁊ iſti pͥncipes frequenter tractāt adinuicē qͣliter poſ ſint hoīes ſanctos ⁊ literatos deijcere ꝑ cōtē ptū diuinoꝝ mādatoꝝ ſicut narrat Gre. ī dyalogo: ꝙ iudeꝰ in phano ydoli abſcōditus audi uit demones tractātes de deiectiōe andree ep̄i fundane ciuitatis. o Seruꝰ aūt tuus ex. in iuſtifica. tuis. qꝛ qͣnto homo percipit ſe a demonibus fortius impugnari: tantomagis de bet in bonis operibus exerceri. ad qd̓ requiritur diligens mētis conſi deratō. ideo ſubditur p Nā ⁊ teſti. tua me. mea eſt.i. meditatio mea iugiter ꝟſatur circa ipſa. q Et con. me. qd̓ intendo ſimpl̓r ꝓſequi. r Iuſtificatiōes tue.i. impletiōes mādatoꝝ tuoꝝ q̄ iuſtificant hoīem Dheſit. Hic ponitur tertium impedimētū qd̓ eſt pōdꝰ corꝑis animā aggrauātis ab oꝑbꝰ ꝟtutis: ẜm ꝙ d̓r Sap. ix. Corpꝰ qd̓ cor rūpitur aggrauat aīam ⁊ depͥmit ſenſum multa cogitātē terrena inha bitatio. hͦ āt impedimētū aggrauās auferet̉ in reſurrectiōe. qꝛ tūc gl̓ia aīe redūdabit ad corpꝰ faciēs ip̄m gl̓ioſum aīe obediēs ad nutum: ẜm qd̓ d̓r ro. viij. Ipſa creatura liberabitur a ſeruitute corruptiōis in libet tatē gl̓ie filioꝝ dei. in pn̄ti aūt nō aufert̉ niſi ꝑ modū alleuiationis qd̓ fit vno mō ꝑ augmētū gr̄e aīaꝫ fortificātis ad dictū pondꝰ leuiꝰ portā dū: ſicut ille qͥ grauiter portat decē ſi multū augeat̉ ꝟtus eiꝰ cum dicto pondere nō ſolū poterit ambulare: ſed etiā currere. ⁊ de tali alleuiatōe d̓r ro. viij. Infelix hō qͥs me liberabit de corꝑe mortꝭ hꝰ. ⁊ rn̄det. Gr̄a dn̄i noſtri ieſu xp̄i inqͣntū fortificat ꝯͣ corꝑis aggrauatōnē. igitur ī hoc octonario qͣrto pͦ petitur hmōi alleuiatio ſcd̓o alleuiationis cōfirmatō ibi. Dormitauit. tertio vtriuſqꝫ declaratio. ibi. Uiā mandatoꝝ. Circa pͥmū d̓r. a Adheſit pauimē. aīa mea. pauimētū eſt terra vel aliqͥd terreū: vt lapides. ⁊ iō cū d̓r. Adheſit pauimēto aīa mea. ſenſus eſt. anima mea corꝑi terreo ⁊ corruptibili aīam aggrauāti eſt coniuncta. b Uiuifica me.i. fortifica ī me vitā gr̄e ad podus corꝑis leuiꝰ ferēdū. c Scd̓ꝫ ꝟbū tuū. de quo ſcribit̉ Deūt̓. viij. Nō in ſolo pane viuit hō. ſed in oī ꝟbo qd̓ egredit̉ de ore dei. qꝛ ſicut cibꝰ corꝑal̓ fortificat robur corꝑis: ſic ꝟbū diuinū robur mētis. d Uias meas.i. ꝓceſſus meoſ difficiles in via ꝟtutis ꝓpter aggrauationē corꝑis. e Enunciaui tibi. ꝑ orationē deuota petens alleuiari. f Et exau. me. ꝑ augmētū tue gr̄e. ⁊ qꝛ augmētū iſtud ſꝑ debet plus ⁊ plus appeti. iō ſubditur. g Doce me iuſti. tuas. q̄ doctrina fit per augmētū gr̄e amplius illumi nātis. h Uiā iuſti. tuaꝝ inſtrue me. repetitō eſt eiuſdē ſnīe ad maio rem affectꝰ exp̄ſſionē. i Et exer. in mi. tuis.i. in oꝑibus ꝟtutū mora lium infuſarū q̄ ſunt mirabiles: tū qꝛ cauſant̉ in nobis ex diuina infuſione: ẜm ꝙ dicit aug. Uirtꝰ eſt bona qͣlitas mētis qͣ quis bn̄ vtitur: ⁊ nullus male vtit̉: quā deꝰ in nobis ſine nobis oꝑatur: tū qꝛ habēt aliud mediū ⁊ aliū finem qͣꝫ ꝟtutes acqͥſite. qꝛ in temperātia ſeu in ꝟtute
zum Hauptmenü