Pſalmorum tudīe affectus ꝓut deus mādauit mādata ſua ⁊ dicta cuſtodiri: vt dictū eſt: ⁊ ſic in hͦ qͣrto ꝟſu psͣ. fundat intentionē ſuā in le ge diuīa.ſ. ꝙ ad ꝑfectionē vite ſpūalis taꝫ actiue qͣꝫ ꝯtēplatiue reqͥrit̉ deuotio qd̓ eſt pͥncipale intētū hꝰ pſal. ⁊ qꝛ talis cuſtodia diuinoꝝ mādatoꝝ.ſ. ꝑ deuotionē eſt difficil̓: qꝛ vt dicit Phi. in li. eth̓. Oꝑari iuſta.ſ. ea q̄ iuſtꝰ oꝑat̉ nō eſt difficile: ſꝫ eo mō qͦ iu ſtꝰ oꝑat̉ difficile eſt.ſ. qͣꝫtū ad iniuſtos: idcirco dic̄ ī. v. ꝟſu. Uti nam dirigātur vie mee ⁊c. q. d. difficile eſt mihi vt tal̓r cogitationes ⁊ oꝑa mea dirigātur ad cuſtodiēdas iuſtificatiōes tuas.ſ. mō p̄dicto: ſꝫ hͦ opto ſeu deſidero: ⁊ de hͦ dicit. Vtinā dirigātur ⁊c. Cōſequēter qꝛ eſt alia difficultas ex ꝑte mādatoꝝ eo ꝙ ſunt plurima: p̄ſertim in lege veteri in qͣ mādata diuina poſt duo pͥn cipalia p̄dicta in magno nūero fuerūt vt pꝫ ex decurſu pētateuchi: iō dicit in. vi. ꝟſu. Tūc nō ꝯfundar cū ꝓſpexero in oībꝰ mā datꝭ tuis.ſ. ꝙ nō ſolū ſim diligēs in oꝑādo ſeu ꝯtēplādo deuote ſed etiā in ꝓſpiciēdo oīa mādata nullo p̄termiſſo. Et qꝛ iſte due difficultates qͣrū vna eſt circa directionē viaꝝ: ⁊ alia circa ꝓſpe ctōnē mādatoꝝ ſpectabat psͣ. vt ꝑ deuꝫ tolerent̉: idcirco in. vij. ꝟſu ex certitudīe ſpei reddit gr̄as de vtroqꝫ. de p̄ cū dicit. Cōfitebortiōi in directiōe cordis.ſ. ꝙ tu dirigꝭ cor meū a qͦ vie mee ꝓ cedūt. de ſcd̓o ꝟo cū dicit. In eo ꝙ didici iudicia iuſticie tue. b̓ eſt. Confitebor tibi ꝙ a te adiutꝰ didici iudicia iuſticie tue: ⁊ ſic poſſum ꝓſpicere oīa mādata tua. Cōſequēter psͣ. qͣſi iam a deo adiutꝰ in p̄dictꝭ in viij. ꝟſu dicit. Iuſtificatiōes tuas cuſtodiam offerēdo ſe ꝯfidēs de dei adiutorio ad cuſtodiēdas iuſtificatō nes dei ſeu mādata: de qͥbꝰ in exordio dixerat. Tu mādaſti mā data tua dn̄e ⁊c. Sꝫ qꝛ vt in eodē ꝟſu dictū fuit ad ꝑfectionem cuſtodie mādatoꝝ dei reqͥrit̉ deuotio q̄ ītelligit̉ in hͦ ꝙ dic̄. Cu ſtodiri nimis: idcirco ſubdit in hͦ. viij. ꝟſu. Nō me derelinqͣs vſqꝫ quaqͣꝫ. Circa qd̓ ſciēdū ꝙ vbi nos hēmꝰ. Non me derelinqͣs vſqꝫ quaqꝫ: lr̄a hebraica hꝫ. Nō me derelinqͣs vſqꝫ nimis. Eadē em̄ dictio ponit̉ h̓ in hebreo: q̄ etiā in illo loco cuſtodiri nimiſ ſupͣdicto. ⁊ eſt ſenſus. Ego iuſtificatiōes tuas cuſtodiā a te ad iutꝰ: vt dictū eſt: ⁊ peto ꝙ Nō me derelinquas.i. ꝙ me adiuues Donec illas cuſtodiā vſqꝫ nimis.i. vſqꝫ ad cuſtodiā deuotā: vt dictū eſt. Et ſic optīe ꝯcordat hͦ qd̓ ſubdit in fine huiꝰ octonarij cū dic̄ Nō me derelinqͣs vſqꝫ nimis. huic qd̓ dixerat in exordio allocutōis ad deū. Tu mādaſti mādata tua dn̄e cuſtodiri nimi In eo. psͣ. vbi dicitur in poſtil. In qͦ corrigit. Additio. Iſtinctio poſtilla. circa hūc psͣ. ꝑ octonarios. ⁊ octonariorū ꝑ ꝟſus. lꝫ artificial̓ ſit ẜm ſe: nō tn̄ corrn̄det lr̄e qͦ ad maio rē ꝑtē eo ꝙ mēbra diſtinctiōis tā gn̄al̓ qͣꝫ ꝑticularꝭ coincidūt in uicē. Et iō meliꝰ videt̉ ꝙ reqͥrat̉ ꝯtinuatio cuiuſlibet octonarij ad p̄cedēs: ſil̓r ⁊ ꝟſuū cuiuſlibet octonarij inter ſe nō exorbitan do a pͥncipali materia quā intēdit psͣ. q̄ eſt deuotio q̄ ad ꝑfectō nē vite ſpūalis ꝑtinet: vt dictū eſt. In hͦ ſcd̓o octonario ps. agit de qͥbuſdā ad deuotionē ꝑtinētibꝰ: quoꝝ aliqͣ ꝯſiſtūt in actibꝰ exterioribꝰ: ⁊ ꝑtinēt ad deuotionem diſpoſitiue: quoꝝ vnuꝫ eſt cuſtodire ſermōes diuinos.ſ. mādata: ⁊ de hͦ dicit in pͦ ꝟſu. In qͦ corrigit adoleſcētior viā ſuā ⁊c. q. d. qͣlit̓ hō diſponit ſe ad cuſtodiēda mādata diuīa nimis: de qͣ dixerat ī pͦ octonario: qd̓ op tabat vt difficile: de qͦ dixit. Utinā dirigantur vie mee ⁊c. Ad qd̓ rn̄det. In cuſtodiēdo ẜmōes tuos. ⁊ dixit adoleſcētior.i. incipiens tendere ad vitā ſpūalē: q̄ eſt ſic̄ adoleſcēs in vita corꝑalinōdū hꝫ mēbra ſeu vires ꝑfectas. reqͥrit̉ etiā diſpoſitiue ad p̄di ctā ꝑfectionē deuotiōis hn̄dā intentio affectꝰ ad exqͥrēda man data. ⁊ de hͦ dicit in ſcd̓o ꝟſu. In toto corde meo exqͥſiui te: qd̓ d̓r in toto corde intelligit̉ ex intētiōe affectꝰ qͥ ꝯſiſtit in corde. ⁊ qꝛ tali affectu deꝰ nō ſubtrahit effectū. iō dixit. Ne repellas me a mādatꝭ tuis.i. indecēs eſt vt me repellas. ⁊ qꝛ qn̄qꝫ aliqͣ diligē ter exqͥrūtur: ⁊ tn̄ incaute ſeruātur: iō dic̄ ī. iij. ꝟſu. In corde meo abſcōdi eloqͥa tua vt nō peccē tibi. hͦ eſt dicere. Illa q̄ exqͥſiui ex toto corde circa doctrinā mādatoꝝ tuoꝝ in ip̄o corde ſūt abſco dita ſeu recōdita apd̓ me nō tn̄ in libro vt inde poſſiꝫ repellere tē tatiōes. iō ſubdit. Vt nō peccē tibi. Cōſequēter qꝛ ad ꝑfectionē vite ſpūal̓ p̄dictā nō ſufficit diſpoſitio hūana: ſꝫ reqͥrit̉ auctoritas diuīa. iō dicit in qͣrto ꝟſu. Bn̄dictꝰ es dn̄e doce me iuſtifica tiōes tuas.i. ꝑ infuſionē tue bn̄dictiōis doce me iuſtificatōnes tuas.i. da mihi doctrinā fidei ꝑ quā iuſtificer. de qͣ abacuch. ij. Iuſtꝰ in fide ſua viuit. Nec obſtat ꝙ in p̄cedēti octonario dixerat didici iudicia iuſtificatiōnis tue. qꝛ in hͦ psͣ. ſepe petit qd̓ hꝫ qd̓ ꝑtinet ad feruorē mētis: ⁊ qꝛ ad maiorē ꝯfirmationē ſeu habituationem diuīe doctrine in mēte reqͥrit̉ repetitio eiuſdē ⁊ ꝓlatio ꝑ ꝟba vt mēti tenatiꝰ infigat̉. idcirco in. v. ꝟſu dicit. In labijs meis pro nūciaui oīa iudicia oris tui. ⁊ qꝛ ꝑ talē frequentationē ⁊ ꝯfirmationeꝫ habitualē ſeqͥtur delectatio in oꝑe q̄ ꝑficit oꝑationē ẜm ph̓ꝫ: idcirco in vi. ꝟſu dic̄. In via teſtīonioꝝ tuoꝝ delectatꝰ ſum ⁊c. Ex qͣ qͥdē delecta tiōe ſeqͥtur ꝙ hō ꝯtinuat talia in qͥbꝰ delectat̉. idcirco ſubdit ꝙ ī vtra qꝫ vita iā delectatꝰ frequētat oꝑatiōes ad eā ꝑtinentes. vn̄ de actiua dic̄. In mādatꝭ tuis exercebor ⁊c. exercitiū em̄ mādatoꝝ ad actiuā ꝑti net ſic̄ ⁊ meditatio eoꝝ ad ꝯtēplatiuā: ⁊ iō ſubdit. In iuſtificatiōibus tuis meditabor. Ex dictꝭ in additiōibꝰ boꝝ duoꝝ octonarioꝝ ⁊ etiā ex ꝯtētis vlteriꝰ in poſtilla pōt lector reducere cetera in hͦ psͣ ꝯtēta ad pro poſitū p̄dictū.ſ. ad excitandum deuotionem mentis in vtraqꝫ vita pre dictaꝝ: ⁊ iō diſcurrere ꝑ ſingula qͣꝫtū ad hͦ omitto ad vitādū ꝓlixitatē In eodem pſalmo. cxviij. vbi d̓r in poſtil. Retribue. Additio. On pōt hō ex ſola ꝟtute naturali aliqd̓ opꝰ facere ꝑ qd̓ mereatur de ꝯdigno nec de ꝯgruo ꝙ deꝰ det ſibi gr̄am: qꝛ ip̄a ꝑꝑatio ad gra tiā hītualē n̄ eſt ex ſola ꝟtute naͣli. Preſupponit em̄ aliqd̓ auxiliuꝫ gͣ tuitū ex ꝑte dei interiꝰ aīam mouētis ſiue bonū ꝓpoſitū inſpirātis. lꝫ tale auxiliū nō ſit ꝑ donū hītuale. vt Tho. pͥma ſcd̓e. q. cix. ar. vi. in cor. q. vn̄ glo. ſuꝑ iſtud ꝟbū psͣ. Retribue ſeruo tuo. dicit. Nō vtiqꝫ ꝓ meri tis bonis redde: ſed retribue.i. iteꝝ ⁊ iteꝝ da: vel ꝓ mal̓ meis retribue bonū. qm̄ an̄ fidē n̄ debebant̉ hoī niſi mala ꝓ mal̓. retribuit āt deꝰ ꝑ gͣ tiā bōa ꝓ mal̓. hͦ in glo. Ex qͦ pꝫ ꝙ retribue in hͦ loco nō intelligit̉ per modū meriti cuiuſcūqꝫ. ſꝫ ſic̄ d̓r retributio cū mala reddūtur ꝓ bōis ẜꝫ illud psͣ. Retribuētes mala ꝓ bonis detrahebāt mihi ⁊c. Eadē rōne poſſet dici retributio cū bonū dat̉ ꝓ malo: ꝓut etiā in glo. hr̄. ⁊ ſic ītelligit̉ in ꝓpoſito cuꝫ d̓r. Retribue ſeruo tuo.i. hoī qui ſeruꝰ dei eſt ẜꝫ cre ationē. retribue ei etiā nihil boni merenti gr̄am tuam ꝑ quā viuificet̉. In eodem pſalmo. vbi dicit̉ in poſtil. Increpaſti. Additio. iiij Umilitas nec aliqͣ diſpō ſeu ꝟtus pure hūana nō eſt pͥme gr̄e meritoria ꝓut dictū fuit in p̄cedēti additiōe: nec eadē rōe deꝰ ſuperb̓ reſiſtit qͣ hūilibꝰ dat gr̄am. Nā ſuꝑbis reſiſtit ex iuſticia: hūilibꝰ dat gͣ tiam per miſericordiam. In eodem pſalmo. Memor eſto. vbi dicitur in poſtilla. Horror tenuit me ⁊c. Additio. v. Eliꝰ videt̉ iſte ꝟſus exponēdꝰ ẜm glo.ſ. vt in hͦ on̄dat̉ ꝟtꝰ pietatꝭ q̄ in ſctō viro qn̄qꝫ tāta eſt vt magꝭ doleat alienā culpā qͣꝫ ſuā ꝯtu melia. ⁊ de hͦ apl̓s. ij. Coꝝ. xi. ca. Quis infirmat̉ ⁊ ego nō infirmor. Et ẜm hāc ſnīam iſte ꝟſus ꝯtinuat̉ cū p̄cedenti ſic. Dixerat em̄. Mēor fur iudicioꝝ tuoꝝ ⁊ ꝯſolatꝰ ſum. in qͦ apꝑet ꝙ iuſtꝰ in pēa inflicta reprob̓ ẜm iudiciū diuinū eſt ꝯſolatꝰ eo mō q̄ d̓r in psͣ. Letabit̉ iuſtꝰ cum vide rit vindictā. vn̄ ne intelligeret̉ ꝙ iuſto culpa pctōꝝ placeat: iō ſubdit. Defectio tenuit me.ſ. de hͦ ꝙ pctōres derelinquūt legē diuinā qd̓ perti net ad cl̓pā. ⁊ qꝛ qn̄qꝫ hmoi pctōres derelinq̄ntes legē diuinā tolerāt̉ in hac vita ⁊ eoꝝ punitio reſeruat̉ in futura in qͣ iuſtificatiōes dei magni relucēt. iō ſubdit. Cātabiles mihi erāt iuſtificatōes tue ī loco ꝑegri natiōis mee. Cuiꝰ ſenſus eſt. Lꝫ de culpa delinquētiū doleā: vt dictuꝫ eſt. gaudeo tn̄ in loco ꝑegrinatiōis mee.i. in hͦ ſcl̓o ꝯſiderās iuſtificatō nes tuas in alia vita: ⁊ iō Cātabiles mihi ſunt.i. delectabiles. In eo. psͣ. vbi d̓r ī poſtil. Hec facta eſt mihi. Additio. vi. Oc ꝓnomē hͨ cū d̓r. Hec fcā eſt mihi. nō eſt plurale neutri gn̄is qꝛ ſi ſic debuiſſet dicere. Hec fcā ſunt mihi. vn̄ oꝫ dicere ꝙ hͦ ꝓnomen ſit fe. ge. in ſingl̓ari. vn̄ ẜm glo. refert̉ ad hͦ qd̓ dixerat in p̄cedēti verſu. Memor fui nocte noīs tui dn̄e. vbi ꝓ nocte intelligit̉ locꝰ ꝑegrinatio nis. de qͦ in p̄cedēti ꝟſu dixerat in qͦ ꝯtingūt multe aduerſitates ⁊ miſe rie: in qͥbꝰ vir ſctūs dꝫ eſſe mēor noīs dei ⁊ cuſtodire legē eiꝰ. vn̄ psͣ. qͣſi reddēs deo gr̄as de aduerſitatibꝰ ⁊ miſerijs hꝰ ꝑegrinatiōis ꝑ qͣs iu ſtus repͥmit̉ a ſuꝑbiēdo dicit. Hec fcā eſt mͥ.i. hͦ nox tribulatiōis fcā eſt mihi a te deꝰ. Qꝛ iuſtificatiōes tuas exqͥſiui.i. vt iuſtificatōes tuas ex qͥrā ex mō qͦ d̓r in ſequētibꝰ. Bonū mihi qꝛ hūiliaſti me vt diſcam iuſti ficatōnes tuas ⁊c. In eodē pſal. In eternuꝫ vbi dicit̉ in poſtil. Ordinatione tua perſeuerant dies. Additio. vij. Bi tranſlario nr̄a hꝫ. Ordinatiōe tua ꝑſeuerāt dies. hebraica lr̄a bꝫ. Ordinatiōi tue ꝑſeuerāt hodie ⁊c. ⁊ ꝯtinuat̉ cū p̄cedētibꝰ ⁊ ſequē tibꝰ ẜm qͦſdā hebreoꝝ expoſitores ſic. Dixit em̄ psͣ. In eternū dn̄e verbū tuū ꝑmanet in celo. In qͦ intelligit̉ ꝙ celeſtia corꝑa q̄ verbo dn̄i fir mata ſunt manēt in eternū.ſ. a ꝑte poſt ẜm ſuā ſb̓am. Sil̓r ⁊ cum dicit. In gn̄atione ⁊ gn̄ationē ꝟitas tua. intelligit̉ ꝙ in iſtis inferioribꝰ remanet ꝟitas dn̄i ꝑ quā ſubſiſtūt ꝑ ſucceſſionū gn̄ationē adinuicē. ſub qͥbus gn̄atiōibꝰ ſibi ſuccedētibꝰ terra q̄ eſt qͣſi cetrū vniuerſi fundata ꝑ manet: ⁊ de hͦ dixit. Fundaſti terrā ⁊ ꝑmanet. ⁊ qꝛ tam celeſtia corꝑa q̄ ad indiuidua qͣꝫ inferiora qͦ ad ſpecies hn̄t ꝑpetuitatē duratōis iuxta diuinā ordinatiōꝫ: idcirco dicit. Ordinationi tue ꝑſeuerāt hodie. q. d. Bbb iij
zum Hauptmenü