Pſalmorum Uiª cōfidūt in dn̄o ſic̄ mōs ſyon: nōᶜ cōmoue bit̉ in eternū qui hītat in hierl̓ꝫ Mōtesᵈ ī circuitu eiꝰ ⁊ᵉ dn̄s in circuitu ppl̓i ſui ex hoc nūc ⁊ vſ qͣꝫ in ſeculū. Qꝛʳ nō relinq̄t dn̄ſ virgā pctōꝝ ſuꝑᵍ ſorteꝫ iuſtorū vt nō extēdāt iuſti ad iniquitatē manꝰ ſuas. Benefacʰ dn̄e bōis ⁊ rectis corde. Declinātesˡ aūt inᵏ obligatōes adducꝫˡ dn̄s cū oꝑantibꝰ iniꝗͥtatē paxⁿ ſuꝑ iſrl̓. Canticuꝫ graduū. cxxv. Nª ꝯuertēdo dn̄s capti uitatē ſyon: ſcīᵇ ſumꝰ ſic̄ ſuā ꝓuidētiā ⁊ ꝓtectionē: ⁊ iō in hͦ psͣ. tāgit ml̓ta gn̄a ꝑſecutio nū quoꝝ q̄dā ꝓcedūt a ferocitate ſeu inhūanitate ꝑſequētiū. ⁊ de hͦ dicit. Forte viuos deglutiſſent nos cū iraſ. furor eoꝝ ī nos. Quedā aūt ꝓcedūt ex inſipiētia ꝑſequētiū: ſic̄ cū vulgares in docti nō ex paſſiōe ire: ſꝫ potiꝰ ex qͣdā inſipiētia ꝑſequūtur fide les: ⁊ de hͦ dicit. Forſitā aqͣ abſor buiſſet nos. Aqͣ em̄ ſepe ppl̓os ſi gnificat: vt apocal̓. xvij. c. Et qͥa tales vtplurimū tanqͣꝫ indiſciplīa ti īpetuoſe perſe quūtūt: iō ſubdit Torrētem ꝑtrāſi uit aīa nr̄a. Uel ẜm hebraicā lr̄aꝫ torrens ꝑtrāſiſſꝫ aīaꝫ nr̄aꝫ. torrēs em̄ fluit cū impetu. Quedā aūt ī ſecutōes ꝓcedūt ex deceptiōe dya bolica vl̓ hūana vl̓ etiā mūdana qͥbꝰ hō qn̄qꝫ capit̉ ſicut paſſer ī laq̄o: qͥ qͥdqꝫ laq̄ us diuina ꝟtute cōteritur: vt iuſti liberentur: ⁊ de hoc dicit. Aīa noſtra ſic̄ paſſer ⁊c. ⁊ laqueꝰ ꝯtritꝰ eſt ⁊c. ⁊ ſic de oībꝰ ꝯcludit. Adiutoriū nr̄m in noīe dn̄i. correſpōdet ad pͥncipiū psͣ. in ſnīa.i. liberatō noſtra de oībꝰ p̄dictis ⁊ ſimilibꝰ aſcribēda eſt diuino adiutorio tm̄ ad quam ſentētiā faciliter littera applicatur. Pſalmus. cxxiiij Ui ꝯfidūt. Titu. hꝰ psͣ. eſt. Cāticū graduū. cuiꝰ ſnīa ptꝫ ex ſupͣdictꝭ. De materia ꝟo hꝰ psͣ. nō videt̉ ꝙ intelligat̉ de hie ruſalē materiali: cuiꝰ nūqͣꝫ fuit tāta pax ⁊ ſublimitas qͣnta deſcri bit̉ in hͦ psͣ. vt videbit̉. qꝛ multotiēs fuit īpugnata ⁊ pluries de ſtructa: bis total̓r.ſ. ſemel ꝑ nabuch̓. ⁊ ſemel ꝑ romāos. ⁊ pl̓ies ꝑtial̓r qͣꝫtū ad aliquā ꝑtē muroꝝ ⁊ edificioꝝ: vt pꝫ ex libris reg. paly. ⁊ mach̓. Et iō exponit̉ de hierl̓ꝫ ſpūali.ſ. eccl̓ia. de qͣ dicit̉ Apoc. xxi. Uidi ciuitatē ſctām hierl̓ꝫ deſcēdentē de celo ⁊c. in qͣ ꝑ fidē xp̄i habitāt xp̄iani: qd̓ p̄uidens psͣ. in ſpū ꝓph̓ico dixit. a Qui ꝯfi. ī do. nō in ydol̓ vanis: nec in rebꝰ mūdāis. b Sic̄ mons ſyō. qꝛ ſic̄ mons ſyō eſt īmobil̓: ita qͥ ꝟe ꝯfidūt in dn̄o a ſtabilitate fidei nō mouetur: iō ſubdit̉. c Nō cōmo. in eter. qͥ ha. in hie. ſpūali ꝑ fidē charitate formatā. Et cām hꝰ ſtabilitatꝭ ſubdit. d. d Mōtes in cir. eius.i. angeli ad cuſtodiā eccl̓ie de putati. e Et do. in cir. ppl̓i ſui. ꝓpt̓ qd̓ dicit Math̓. vl. Ecce vobiſcū ſum oībꝰ diebꝰ vſqꝫ ad ꝯſūmationē ſcl̓i. f Q non relin. do. vir. pctōꝝ.i. ptātē eoꝝ. g Suꝑ ſor. iuſt.i. p̄ualere iuſtis intm̄ vt moueātur a ſtatu fidei ⁊ ꝟtutꝭ: qꝛ facit cū tētatiōe ꝓ uētū vt poſſint ſuſtinere: vt dic̄ apl̓s Cor. x. iō ſubdit̉. Vt nō ex. iu. ad iniqͥ. ma. ſu. Et qꝛ boni merent̉ p̄miari ⁊ mali puniri: ſubdit psͣ. h Bn̄fac. do. bo. ⁊ re. cor. ꝯferēdo eis bōa gr̄e in pn̄. ti ⁊ gl̓ie in futuro. i Declinātes aūt. a rectitudīe fidei ⁊ ꝟtutꝭ k In obl. i. ad pctā q̄ obligāt ad penā: iō in trāſla. hiero. hr̄ ſic Qui aūt declināt ad pͣuitates ſuas ⁊c. l Adducet do. ad pe na eternā. m Cū ope. ini. i. cū demonibꝰ obſtinatꝭ in iniqͥtate ꝓpter qd̓ d̓r Math̓. xxv. Ite maledicti in ignē eternū qͥ ꝑatus eſt dyabolo ⁊ angel̓ eiꝰ. n Pax ſuꝑ iſrl̓. nō ſuꝑ iſrl̓ ẜm carnē ſed ẜm ſpm̄.ſ. ſuꝑ ppl̓m catholicū: ꝓpter qd̓ in natiuitate xp̄i cā tauerūt angeli Luc. ij. Gl̓ia in altiſſimis deo: ⁊ in terra pax hoī bꝰ bone volūtatꝭ. Per bonā em̄ volūtatē hn̄t pacē cordis internaͣ: ẜm ꝙ d̓r Prouer. xij. Nō ꝯtriſtabit iuſtuꝫ qͥcqͥd ei acciderit: ⁊ ꝑ illā diſponūtur ad pacē ſupernam. In pſalmo. cxxiiij. Qui ꝯfidūt. vbi d̓r in poſtil. De maͣ hꝰ psͣ. Additio. Ste psͣ. ꝯtinuat̉ cū p̄cedēti ſic. Nā cū dixiſſꝫ p̄ſ. ī p̄cedēti. Adiu. no. ī no. do. ⁊c. In hͦ p̄ſ. d̓clarat qͥ ſint illi qͥbꝰ adeſt tale ad iutoriū.ſ. Qui ꝯfi. ī do. īmobil̓r ⁊ hītāt ī hierl̓ꝫ. ꝑ verā charitatē ⁊ de hͦ dicit. Sicut mons ſyon non commouebit̉ in eternū qͥ ba bitat in hierl̓ꝫ ⁊c. Cetera exponātur ꝓut in poſtil. Psͣ. cxxv. ꝯſolati. Tūcᶜ crepletuꝫ eſt gau dio os noſtrū: ⁊ lingua nr̄a ī exultatiōe. Tūcᵈ dicēt īter gētes magnificauit dn̄s facere cū eis Magnificauitᵉ dn̄s facere nobiſcū factiᵉ ſumꝰ letātes. Con uertereᶠ dn̄e captiuitatē noſtrā ſicut torrēs in auſtro. Quiᵍ ſemināt ī lachrymis: ine exultati one mētēt. Euntesⁱ ibantᵏ ⁊ fle bant: mittentesˡ ſemina ſua. Uenientesᵐ autem venient cum exultatione portantes ma nipulos ſuos. Canticuꝫ graduumſalomōis. cxxvj. N cōuertēdo. Titu. hꝰ psͣ. eſt. Cāticū graduū. ſine aliqͣ additōne ⁊ pꝫ ſnīa ex ſupradictꝭ. De materia ꝟo hꝰ psͣ. pꝫ ex circūſtātia litter̄ ꝙͣ loqͥtur de reditu ppl̓i iſrl̓ a babylonica captiuitate: qꝛ de captiuitate facta ꝑ romāos nō eſt reuerſus ppl̓s iudaicꝰ nec reuertet̉: vt frequēter ſupͣ dictū eſt. Dicit igit̉ psͣ. a In ꝯuer. do. captiui. ſy. reducēdo po pulū de babylōe in hie ruſalē in qͣ eſt mons ſyō vbi fuerat tēplum ⁊ domꝰ regia. b Facti ſu mus ſic̄ ꝯſo. magna em̄ ꝯſolatio fuit eis redire ad locum cultus diuini c Tūc re. eſt gau. os no ſtrū ⁊c. qꝛ ſtatim cum ve nerūt in hierl̓m erexerūt altare ⁊ obtulerunt hoſtias cuꝫ diuinis laudi bꝰ: vt hr̄. i. Eſdre. iij. d Tūc dicēt int̓ gē. ⁊c. Cyrꝰ em̄ rex ꝑſaꝝ ꝑ totū regnū ſuū fecit publicari edictū in qͦ hītabāt gētiles de reditu iudeo rū in terrā ſuā in qͦ edicto ꝯtinebat̉ p̄ceptum dn̄i de hͦ ſibi ſcm̄ Eſdre i. ꝓpt̓ qd̓ gentiles hͦ au diētes dicebāt deuꝫ celi magnificaſſe ppl̓ꝫ iſrl̓. ⁊ aliqͥ eoꝝ ꝯuertebātur ad iudaiſmum: de quo etiam iudei letabantur. ideo ſubdit̉. d Ma gnificauit do. fa. no. de reditu noſtro ⁊ ꝯuerſione gentiliū. e Facti ſu. ſic̄ le. verūtn̄ qꝛ adhuc nō erat edificatū tēplū nec ciuitas reꝑata: iō ſubdit̉. f Cōuerte. do. ca. no. ⁊c. vētꝰ auſtral̓ eſt pluuioſus: ⁊ iō fac̄ fluere torrētes priꝰ deſiccatos: ⁊ ſic petit psͣ. ꝙ gr̄a diuīa effluat in po pulo de captiuitate reducto: ſic̄ tꝑe ſalomōis ꝑ reedificationeꝫ ciuitatꝭ ⁊ tēpli vbi dabātur diuīa rn̄ſa. Et ad hͦ īpetradū allegat psͣ. ppl̓i peni tētia q̄ eſt diſpoſitio ad gr̄am īpetrādā. d. g Qui ſe. in la. ꝑ verā cō tritionē de pctīs. h In ex. me. ex ꝯſecutiōe gr̄e diuīe. Et ꝯn̄r applicat ad ppl̓ꝫ iſrl̓. d. i Eūtes. in captiuitatē babylonicā k Ibāt ⁊ fle. ex ꝯtritiōe de pctīs ꝓpter q̄ pcta captiuitatē meruerāt. l Mittē tes ſemīa ſua. ſic̄ eī fructꝰ ꝓducit̉ ex ſemīe: ſic ex vera ⁊ ꝑfecta pnīa ſuo mō reportat̉ bn̄ficiū diuīe gr̄e: iō ſubdit̉. m Ueniētes aūt ve. ⁊c. ⁊ pꝫ lr̄a ex dictꝭ. Moral̓r aūt pōt exponi psͣ. iſte de qͦlibet redeūte d̓ peccato mortali tanꝙͣ de babylōe q̄ ꝯfuſio interpretat̉. ⁊ ꝑ verā pnīaꝫ cō ſeqͥtur donū gr̄e in pn̄ti ⁊ glorie in futuro. In psͣ. cxxv. In ꝯuertē do dn̄s. vbi d̓r in poſtil. De materia ꝟo hꝰ pſalmi. Additio. Ste psͣ. nō loqͥtur de reditu ppl̓i iſrl̓ a babylonica captiuiate qͥa in illo reditu nunqͣꝫ fuerūt tā repleti gaudio ꝙ de ip̄is ꝯueniēter ꝟificaret̉. Tūc repletū eſt gaudio os nr̄m. vt patꝫ ex hyſtorijs Eſdre ⁊ Neemie. ſil̓r nec ꝓpͥe de eis poſſet dici. Tūc dicet int̓ gētes magnifica uit dn̄s facere cū eis. lꝫ em̄ Cyrꝰ dediſſet eis licētiā reedificādi. gentes tn̄ circūſtātes ml̓tipl̓r īpediebāt ⁊ eos fatuos reputabant. vt hr̄. i. Eſdre. iiij. ⁊ Neemie.i. ſil̓r nec de eis ꝓpͥe poſſet dici. Ueniētes aūt venient cū exl̓tatiōe. cū nūqͣꝫ legūtur ꝓ maiori ꝑte fuiſſe in vera pnīa. vn̄ ex poſitores heb̓. ſpāl̓r rabi abēhazra. iſtū psͣ. exponūt de tꝑe meſſie quē falſe expectāt: ſꝫ nos veriꝰ de tꝑe xp̄i veri in qͦ ſumꝰ debemꝰ exponere il lū in qͦ.ſ. tꝑe ꝯuertit deꝰ captiuitate ſyō. ⁊ ꝯtinuat̉ p̄s. iſte cū p̄cedēti ſic Nā cū dixiſſet ꝙ deꝰ eſt in circuitu ppl̓i ſui ad cuſtodiā. ⁊ ꝙ nō relinq̄t ꝟgā pctōꝝ ſuꝑ ſortē iuſtoꝝ: ne forte qͥs ex hͦ crederet ꝙ in tꝑe xp̄i ꝓtūc veturi ceſſaſſent oēs ꝑſecutores: iō dicit. In ꝯuertēdo dn̄s captiuita. ⁊c. fa. ſu. ſic̄ ꝯſo. q. d. n̄ ex toto erimꝰ ꝯſolati: ſꝫ ſic̄ ꝯſolati: eo mō qͦ apl̓s ij. Cor. vi. c. dic̄. qͣſi triſtes: ſꝑ aūt gaudētes. qd̓ qͦdē gaudiū ſtatim declarat. d. Tūc repletū ē gaudio os nr̄ꝫ ⁊c. qꝛ apl̓i ⁊ pͥmitiue eccl̓ie nō ſo lū gaudētes p̄nūciabāt xp̄ꝫ eſſe in bonis: circa qd̓ ip̄oꝝ os ⁊ lingua aſ ſidue ꝟſabat̉: ſꝫ etiā obprobria ⁊ ꝯtumelias cuꝫ gaudio ſuſcipiebant Actu. v. c. Ibāt apl̓i gaudētes: qꝛ digni hīti ſunt ꝓ noīe xp̄i ꝯtumeliaſ pati. ⁊ qꝛ ml̓ti de gētibꝰ hͦ cogͦſcebāt p̄dicātibꝰ apl̓is: iō ſubdit̉. Tunc dicēt int̓ gētes. Cōſequēter p̄s. declarat modū iſtiꝰ cōuerſiōis de qͣ dixerat. In cōuertēdo dn̄s captiuitatē ſyō. ꝑ modū orōis ꝓph̓ice dicēs Cōuertere dn̄e captiuitatē nr̄am ſic̄ torrēs in auſtro. Pro qͦ ſciēduꝫ ꝙ plaga ſeu regio auſtral̓ eſt ſicca natural̓r plus qͣꝫ alie regiōes: ⁊ iō cuꝫ in terra aliqͣ auſtrali ſuꝑuenit torrēs qͦ irrigat̉. tunc tal̓ terra conuercit̉
zum Hauptmenü