Liber iniꝗtates obſeruaueris dn̄e: do mineᶜ ꝗs ſuſtinebit. Qꝛª apud te ꝓpiciatio eſt ⁊ᵇ ꝓpter legeꝫ tuā ſuſtinuiᶜ te dn̄e. Suſtinuit aīa mea in verbo eiꝰ: ſꝑauitᵉnima mea in dn̄o. Aᵗ cuſtodia matutina vſqꝫ ad noctē ſꝑetᵍ iſ rael in dn̄o. Qꝛᵇ apd̓ dn̄ꝫ miſe ricordia: ⁊ˡ copioſa apud re­dēptio. Etᵏ ipſe redimet iſrl̓: ex oībus iniꝗtatibus eius. Cāticū graduū. cxxx. Omineª non eſt exalta­ cor meum: neqꝫᵇ elati e Dn̄e quis ſuſtinebit. q. di. nullus. qꝛ peccata ꝓpter que ppl̓s fuit ca ptiuatus fuerūt multa et grauia valde: vt pꝫ ex. iiij. regū.. ij. Paraly. a Q apud te ꝓpiciatio eſt ꝓpter lege tuā ſuſtinui te do. in heb̓. hr Ꝙꝛ tecū eſt ꝓpiciatio ꝓpter timeberꝭ: qd̓ expōit ra. ſa. ſic. Qꝛ tecū eſt ꝓpiciatio.i. qꝛ tu ſolus potes pctā dimittere: vel remittere. Propt̓ hoc timeberꝭ.i. es timēdꝰ: ſi em̄ alius poſſet pctā re mittere: ſic eſſꝫ: quia ad illū poſſet eſſe recur­ſus. Et ad idē videt̉ dere trāſlatō hiero. que ſic hꝫ. Qꝛ tecū eſt ꝓpici atio ſis terribilis. ẜm ꝟo trāſlatōnē cōem hic allegat̉ deꝰ pu niat pctā ad plenum ex allegatiōe ſue miſcd̓ie: d̓r. a Qꝛ apd̓ te piciatio eſt. q. d. qꝛ prop um tibi eſt miſereri cere: decꝫ te iniquita tes p̄dicto obſeruat̉ b Et ꝓpter legē tuā. ꝓmittit vere penitētibꝰ miſcd̓iā. c Suſtinui te dn̄e. expectādo bn̄fi­ciuꝫ tue miſcd̓ie. d Suſtinuit aīa mea ī verbo eius. qd̓ ꝓmittit miſericordiā penitētibꝰ. ſic eſt repetitō eiuſdē ſentētie ſub alijs ꝟbis ad maiorē exp̄ſſionē affectꝰ: ſic̄ cōiter fit in deuc tis orōnibꝰ. e Sꝑauit aīa mea in dn̄o ⁊c. Hic eſt pͥncipiū ꝟſus qui talis eſt in hebreo in trāſla. hiero. Aīa mea ad dn̄ꝫ a vigilia matutīa vſqꝫ advigiliā matutinā. ſic exponit̉. Aīa mea ad dn̄ꝫ. intēta deuo tionē expectādo ſuā miſcd̓iā. A vigilia matutina vſqꝫ ad vigilia matu tinā.i. a pͥncipio diei naturalis vſqꝫ in finē includēdo diē noctē. inſinuat psͣ. aīa iuſti dꝫ ſꝑ eſſe ad dn̄ꝫ intenta: ſolū tꝑe ꝓſperi­tatꝭ ſignificato diē: ſꝫ etiā aduerſitatꝭ ſignificato noctē: ſic ī trāſ latione cōi d̓r. f A cuſto. ma. vſ. ad noctē. ly vſqꝫ ad noctē. intelligit̉ incluſiue. g Speret iſrl̓ in dn̄o. eſt pͥncipiū ꝟſus ſequētis ī hebr in trāſla. hiero. dic̄ igit̉. Sꝑet iſrl̓ in dn̄o. miſcd̓iā eiꝰ patiēter expectā do: cuiꝰ rōnē aſſignat di. h Qꝛ apd̓ dn̄m mi. ſuꝑexaltat iudiciuꝫ vt d̓r iacobi. ij. i Et co. apd̓ redē. q. d. potēs eſt multꝭ modis redi mere ppl̓ꝫ iſrl̓ de captiuitate: ſolū de captiuitate corꝑali: ſꝫ etiam ſpūali: ſubdit̉. k Et ip̄e re. iſrl̓ ex oībus iniqͥta. eiꝰ. qd̓ ſꝑ ꝟificat̉ de ꝟe penitētibꝰ: ſic ex fine hꝰ psͣ. apꝑet eſt orō toto ppl̓o iſrael ſicut p̄dictū eſt in pͥncipio eius. In psͣ. cxxix. De ꝓfundis. vbi dicitur ī poſtilla. De materia ꝟo huius pſalmi ⁊c. Additio Ontinuat̉ iſte psͣ. p̄cedēti ſic. in p̄cedēti tractauerat de im­pugnatione hūana cōtra ppl̓ꝫ dei. in dixit deꝰ eſt vltor taliuꝫ aduerſarioꝝ dicēs. Dn̄s iuſtꝰ ꝯcidet ceruices pctōꝝ ⁊c. in aūt pſal. intendit de impugnatiōe intrinſeca eccl̓ie fit multa varia pctā in ip̄a eccl̓ia ꝑpetrata: licꝫ em̄ eccl̓ia pn̄s qͣꝫtū ad iuſtos ē ſine macula ruga ſꝑ tn̄ in ea ſūt mixti mali bōis. Et qꝛ iſti pctōres ſūt ml̓ti ſepe in ꝓfundo maloꝝ ſubmerſi: eccl̓ia taliū orās dicit. De ꝓfundis cla maui ad te dn̄e.i. de ꝓfundis pctōꝝ. ſicut em̄ deꝰ in altꝭ d̓r hītare. ſic ea rōne d̓r longe eſſe a pctōribꝰ: iuxta illud. Lōge a pctōribꝰ ſalꝰ. altū ꝓfundū ſunt oppoſita valde remota: petit. Exaudi orōnem meā. q. d. more hūano a lōge ad te clamo. reqͥrit̉ vt Fiāt aures tue intēdentes ad vocē dep̄catiōis mee. ille em̄ vult audire aliquē exn̄tē in valde remotꝭ oꝫ heat aures attētas ad audiēdū. Cetera aūt patēt ex his dicūtur in poſtil. applicādo ad ꝓpoſitū. In eodē psͣ. De ꝓfundis. vbi d̓r in poſtil. Qꝛ apd̓ te ꝓpiciatio eſt. Additio. Itera hebraica in loco veriꝰ ſonat vt timearꝭ: pōt exponi ſicut in poſtil. eſt etiā aliꝰ ſenſus vt intelligat̉ ſic: qꝛ Tecū eſt ꝓpiciatō eſt qꝛ tu potes remittere pctā: timēdꝰ es. Si em̄ deꝰ poſſet pctā remittere effrenate intrepide lapſi eſſent in vno pctō: ꝯtinue inceſ ſanter vlteriꝰ peccarent qͣſi de venia deſperātes: ſenſus magꝭ cōcor dat lr̄a. em̄ dicit: qꝛ apd̓ te ſolū eſt ꝓpiciatio timor ſeq̄ret̉ ex ex cluſiōe alterius ꝓpiciātis: ſed ſimpl̓r ſine excluſiōe dicit. Tecū eſt ꝓ­piciatio. quod conſonat ſecundo ſenſui. Psͣ. cxxx. Omine eſt exaltatū. Huic psͣ. p̄mittit̉ talis titulus in hebreo. Cāticū graduū ipſi dauid. Ex quo pꝫ dauid fecit iſtū psͣ. Circa qd̓ ſunt oculi mei. Neqꝫᶜ ambula ui in magnis: neqꝫ in mirabili­buſ ſuꝑ me. Siᵉ hūiliter ſen tiebā: ſꝫ f exaltaui aīaꝫ meā. Si cutᵍ ablactatꝰ eſt ſuꝑ matrē ſu­am: itaʰ retributio in aīam meā Sꝑetⁱ iſrl̓ in dn̄o: exᵏ hoc nūc vſqꝫ in ſeculū. Canticū graduū. cxxxj. Ementoª dn̄e dauid: oīs manſuetudinis eius Sicutᶜ iurauit dn̄o: votū vouit deo iacob. Siᵈ introiero in tal̓ naculūᵉ domꝰ mee: ſiʳ aſcēdero ſciendū ſicut in corꝑe naturali bona mala diſpoſitio capit̉ redundat in mēbris: ſic meritū demeritū pͥncipis redūdat ī ſub ditꝭ. vn̄ ppl̓s iſrl̓ fuit ꝑcuſſus ꝓpter peccatū dauid in ppl̓i nu­meratiōe: vt hr̄. ij. reg. xxiiij. Ideo dauid ꝯſiderās in psͣ. 3 ponit corā deo meritū vite ſue ad iactātiā ſed in ſe recogͦſces diuinā miſcd̓iaꝫ gr̄am ad ppl̓i ſibi ſubditi cōſer uationē: ſicut. iiij. reg. xx. Ezechias dixit. Obſecro dn̄e: memento modo ambulaue rim in veritate co te ad īpetrādū ꝓlongationeꝫ vi te ſue. Et qꝛ hūili tas eſt fundamē­ aliaꝝ ꝟtutum in psͣ. mag facit mētionē de ſua hūilitate inſinuās alia bo na ſuꝑedificata a deo. dicit igit̉. a Dn̄e non eſt exaltatū cor meū motu ſuꝑbie inte riori. b Neqꝫ ela. ſunt ocu. mei. in ſigno exteriori. diſpoſitio em̄ cordis magis apꝑet in ocul̓ qͣꝫ in ꝑtibꝰ alijs. c Neqꝫ ambu. in ma. oſtēdendo ſuꝑbiā in facto. d Neqꝫ in mi. ſuꝑ me.i. trāſcēdētibꝰ ſtatū meū vt eſſem in admiratiōe hoīꝫ qd̓ maxime q̄rūt ſuꝑbi. e Si hu. ſen. de meip̄o. f Sed ex altaui aīaꝫ mea.i. meip̄ꝫ a ꝑte denoīando totū me ſuꝑbiā ele uādo fiat ſupple de me punitio in modū ſeqͥtur. g Sicut ablacta. ē ſuꝑ mr̄em ſuā. a mr̄ ſubtra hit mamillā ſic a deo ſub trahat̉ mihi oīs ꝯſolatiōis dulcedo: ſꝫ qꝛ nolebat ppl̓m puniri ꝓpter ip̄m: ſubdit̉. h Ita retri. in aīa mea. fiat punitio in ꝓpria ꝑſona: ſic em̄ loq̄bat̉. ij reg. xxiiij. Ego ſum peccaui ego iniqͥ egi. iſti oues ſunt qͥd fecerūt vertat̉ obſecro ira tua ꝯͣ me ſubdit̉. i Sꝑet iſrl̓ in dn̄o. ꝯſeqͥ bōa ab ip̄o: ita oecaſio ne mei puniat̉ in aliqͦ. k Ex nūc vſ. in ſe.i. totū tp̄us futuꝝ. Moralitas aūt hꝰ psͣ. eſt vt pͥncipes mūdi exēplo dauid zelent ſalute populi ſui. In pſalmo. cxxx. Dn̄e eſt exaltatū. vbi dicitur in poſtilla. Circa qd̓ ſciēdū. Additio Uia in psͣ. preteritꝭ multa ponūtur ad dignitatē eccl̓ie ꝑti­nētia: ne ex forte aliqͣ iactātia oriret̉ in ſingularibꝰ ꝑſoniſ idcirco in psͣ. Dauid agit de hūilitate ſua iactāter ſed deo­regratiās vt ab eo alij diſcāt. Hūilitas em̄ in magnis viris ꝟtuoſis eſt p̄cipue cōmēdāda: vn̄ Bern̄. ſuꝑ miſſus ē home. eſt magnū eſſe humilē in abiectione: rara ꝓrſus p̄cioſa ꝟtꝰ eſt hūilitas honorata. vn̄ dicit. eſt exaltatū cor meū ⁊c. expōat ꝓut in poſtil. ſed vbi trāſlatio nr̄a dicit. Sed exaliaui aīam me am. In hebr. hr̄ ꝟbū qd̓ ſignificat ſubiectionē. vn̄ lr̄a ſic hꝫ. Si hūiliter ſentiebā ſubieci aīam meaꝫ: qͣlis ſit iſta ſubiectio ſubdit. d. Sicut abla. eſt ſu. ma. ſuā. Ablactatꝰ em̄ p̄ſumit ne qꝫ tētat ambulare in magnis: ſꝫ ſꝑ nitit̉ directioni matris. Ad cuiꝰ ꝯfirmationē modū orōis vel iuramēti dicit. Ita retribu­tio in aīa mea.ſ. a deo retribuēdo ſe hūiliat exaltat eco tra Lu. xiiij. c. Final̓r aūt īuitās fideles ad hūc modū viuēdi in ꝟa hūilitate ꝯcludit. Speret iſrl̓ in dn̄o.i. in viribꝰ nec meritꝭ ꝓprijs ꝯfidat. ex p̄ſumptio ſuꝑba orit̉: ſed in deum ſꝑ ſperet: qͥdē ſpes vera ex meritꝭ ſeu viribꝰ ꝓprijs tm̄ ꝓuenit. ſed pͥn cipal̓r etiā ex gr̄a. Pſalmus. cxxxi. Emēto dn̄e dauid. Titu. hꝰ psͣ. Cāticū graduū. Licꝫ in hoc ti. ponat̉ nomē dauid. tn̄ fuit actor hꝰ psͣ. vt dictū fuit ſupͣ p̄ſ. xxiij. apꝑebit in ꝓceſſu hꝰ psͣ. in dauid facit mētionē pͥnci­pal̓r de duobꝰ: videlicet de deuotiōe quā hūit: de edificatiōe te pli: de ꝓmiſſione ſibi facta a deo qͣꝫtū ad ſucceſſionē regni in filijs ſuis: qͥbꝰ duobꝰ hr̄. ij. re. vij. pōit̉ pͥmū: ſcd̓o ſcd̓m: ibi Iurauit dn̄s. Prīa in duas qꝛ ponit̉ deuotio Dauid erga te pli edificationē: ſcd̓o circa arche tranſlationē: ibi. Ecce audiui­