Liber cosˣ eius induā cōfuſione: ſuꝑ ip̄ꝫ āt efflorebitˣ ſctīficatō mea ideo ſubditur. s Paraui luc. xp̄o meo.i. mem oriā regni ipſi dauid vn̄. iij. reg. xi. vbi agit̉ de trāſlatiōe decē tribuū ad hieroboā. d̓r de roboā nepote dauid. Filio aūt eiꝰ dabo vnā tribū. vt remaneat lucerna dauid ſeruo meo ⁊c. ⁊ ſil̓e ꝟbū d̓r de pluribꝰ regibꝰ a dauid deſcēdentibꝰ qͥ ꝓpter pctā ſua meruerāt deſtructionē regni ꝙ hͦ tm̄ fiebat vt re maneret lucerna dauid l Inimicos eiꝰ induaꝫ ꝯfuſiōe. qd̓ factū fuit tē pore dauid ⁊ ſalomōis ⁊ pluriū alioꝝ regum a dauid deſcēdētiū. quan do bene ſe hēbāt ad cultū diuinū. vt pꝫ de ezechia. cuius tempore āge lus dn̄i ꝑcuſſit cētū octogintaqͥnqꝫ milia in caſtris ſennacherib. ⁊ ſic fu it cōpulſus fugere cū ꝯfuſione: vt hr̄. iij. reg. xix. v Suꝑ ip̄ꝫ aūt. qͣꝫ. tū ad ꝑſonā eiꝰ ⁊ domū ipſiꝰ. x Efflorebit ſan. mea.i. vnctio regia q̄ durauit vſqꝫ ad ſedechiā. In hebre. hr̄. Lucebit corona mea. qd̓ p̄t intelligi de corona regni materiali que erat de auro ⁊ gemmis fulgētiIn pſalmo. cxxxi. Memento domine dauid. vbi dici bus. Additio. tur in poſtilla. Circa primum dicit. Salmꝰ iſte ꝯtinuat̉ cū p̄cedēti ſic. In illo em̄ dauid fecit mētionē de hūilitate ſua. petēs a deo retributionē hꝰ hūilitatꝭ in aīa ſua. d. Ita retributio in aīa mea ꝓut expoſitū eſt in additiōe psͣ. p̄cedentis In hͦ aūt cātico dauid declarat quō deꝰ exaltauit illū in p̄miuꝫ p̄dicte hūilitatꝭ ꝓmittēdo ei xp̄ꝫ vētuꝝ de ſemīe ſuo eo mō qͦ abrae in p̄miū im molatiōis filij ſui ꝓmiſerat ꝙ in ſemīe ſuo.ſ. xp̄o bn̄dicerent̉ oēs gentes Gen̄. xxij. ca. Circa qd̓ psͣ. duodecim fac̄. Nā pͦ ꝓphetizās ꝑ modū orōnis dic̄. Memēto dn̄e dauid ⁊ oīs māſuetudīs eiꝰ.i. remīſcarꝭ eum remunerare ꝓ ſua hūilitate ⁊ māſuetudīe. Cōſequēter ſcd̓o incipit exordiri ꝓmiſſionē illā de xp̄o ab eo deſcēſuro digreſſionē faciēs a ꝓpoſito ſuo circa edificatione tēpli. cuiꝰ rō eſt. nā ꝓtūc fuit ſibi hͦ ꝓph̓atuꝫ ꝑ nathā. vt pꝫ. ij. reg. ⁊ de illa hyſtoria agit vſqꝫ ibi. Et ſctī tui exultati one exultabūt. Et exponātur ꝟſus intermedij ſic̄ in poſtil. Cōſequent̓ tertio qꝛ etiā illa q̄ ſunt a deo ꝓmiſſa qn̄qꝫ reqͥrūt or̄ones ſctōꝝ vt oꝑe īpleātur. idcirco orat ne īpediat̉ p̄dicta ꝓmiſſio. ⁊ de hͦ dic̄. Propt̓ da uid ſeruū tuū non auertas faciē xp̄i tui.i. veri xp̄i qͥ anthonomatice d̓r xp̄s dei. hͨͦ em̄ ꝟba. Non auertas faciē xp̄i tui. nō pn̄t rōnabil̓r intelligi de ſalomōe. nā ſi ſalomō nō regnaſſet valde īpropͥe diceret̉ ꝙ ip̄e ſa lomon auerteret faciē ſuā a regno: ſꝫ potiꝰ ꝙ regnū auerteret faciē ſuā a ſalomōe: ⁊ ẜm hūc ſenſum debuiſſet dicere. Propt̓ dauid ſeruū tuuꝫ nō auertas faciē regni a xp̄o tuo. Qd̓ aūt hͦ fabulātur hebrei de ſacer dotibꝰ trāſferētibꝰ archā ad tēplū ſalomōis ⁊c. ficticiū eſt. Nō hꝫ fundamētū inſſcriptura. nec eſt verū ꝙ ppl̓s nō credebat fuiſſe dimiſſū ipſi dauid adulteriū ⁊ homicidiū vſqꝫ ad tp̄s trāſlatiōis ipſiꝰ arche. tum qꝛ. iij. re. vl. fuerūt ſigna māifeſta qͥbꝰ totꝰ ppl̓s debuiſſet credere ꝙ de us acceptauerat ſacrificia ⁊ holocauſta oblata ab ip̄o dauid ꝙ nō fu iſſet ipſo nō exn̄te in gr̄a. tū qꝛ ſalomō filiꝰ berſabee cū qͣ dauid cōmiſerat adulteriū fuit aſſumptꝰ in regnū ⁊ approbatꝰ a deo alijs fratribꝰ excluẜ qd̓ eſſet valde incōueniēs ſi pctm̄ pr̄is ⁊ mr̄is nōdū fuiſſet dimiſ ſum. Nec eſſet ꝟiſil̓e qꝛ nō fuiſſet obiectū ſalomōi nouit̓ regnāti ꝑ ppl̓ꝫ vel aduerſarios. Cōſequenter qͣrto dicit quō ſua orō fuit exaudita di Iurauit dn̄s dauid ⁊c. qd̓ nō dꝫ intelligi de ſucceſſiōe ſalomōis in regnū. Prīo qꝛ in illa hyſtoria in qͣ agit̉ de dimiſſiōe nathan a dauid. vbi fit mētio de ſucceſſiōe filij dauid in regnū pr̄is q̄ hr̄ in duobꝰ locis ſcꝫ. ij. reg. vij. ⁊.i. paral̓. xvij. nunqͣꝫ legit̉ ꝙ deꝰ iuraſſet ſuꝑ talē ſucceſſionē. ſꝫ ſolū hͦ ſimpl̓r legit̉ fuiſſe ꝓph̓ice denūciatū. vt pꝫ in vtroqꝫ. c. p̄dictoꝝ. vn̄ cū h̓ d̓r. Iurauit do. ⁊c. Nō eſt referēdū ad ꝓph̓iā nathā vbi nullū iuramētū interuēit. Scd̓o qꝛ valde incōueniēs videt̉ ꝙ ſuꝑ ſucceſſionē ſalomōis in regno tꝑali ⁊ caduco deꝰ tāfirmit̓ iuraſſet. tuꝫ qꝛ plurimi reges regnāt ex ordinatiōe vl̓ ꝓmiſſiōe diuīa ſine tali iuramēto. idcirco potiꝰ dicēdū eſt ⁊ veriꝰ ꝙ hͦ iuramētū fuit ſcm̄ ip̄i dauid ſuꝑ aduētū xp̄i de fructu vētris ſui qd̓ fuit inter ꝓmiſſa diuīa qd̓ ꝯcor dat ꝓpͥe cū illa hyſtoria Gen̄. xxij. c. vbi cū deꝰ inter q̄dā alia denūciaſ ſet abrae ꝙ in ſemīe ſuo bn̄dicētur gētes. qd̓ intelligit̉ ad lr̄am de xp̄c interpoſuit firmū iuramentū di. Per memetip̄ꝫ iuraui dic̄ dn̄s ⁊c. ſuꝑ qd̓ apl̓s ad heb̓. vi. reddēs rōnē qͣre deꝰ abrae iuraſſet ſic dic̄. In quo abūdātiꝰ volēs deꝰ oſtēdere pollicitatiōis heredibꝰ īmobilitateꝫ ꝯſi lij ſui interpoſuit iuramētū. Ex qͦ pꝫ ꝙ ex maxīa excellentia rei ꝓmiſſe deꝰ interpoſuit iuramētū. qd̓ tn̄ nō cōpetit regno ſalomōis tꝑal̓r vt de ſe pꝫ. Si aūt dicat̉ vn̄ hꝫ auctoritatē iſtud iuramētū cū hͦ nō inueniat̉ in capl̓is ſupͣdictꝭ vbi de ſucceſſiōe regni dauid agit̉. ad hͦ dicēdū ꝙ ſuf ficit auctoritas ipſiꝰ dauid qͥ magnꝰ ⁊ egregiꝰ psͣ. fuit in iſrl̓. vt. ij. reg. xxiij. Manifeſtū eſt em̄ ꝙ ſepe euāgeliſte de vna ⁊ eadem re tra ctātes qͥdā explicāt aliqͣ q̄ ab alijs fuerūt p̄termiſſa. Pōt etiam rōnabil̓r dici ꝙ nathan qͥ nō erat tāti gradꝰ in ꝓph̓ia fuit reue lata ſucceſſio ſalomōis tm̄ q̄ figuratiua erat ſucceſſiōis xp̄i. ſuꝑ quā iuramētū interuenit ꝓpt̓ arduitatē ⁊ magnitudinē rei ꝓmiſ ſe. Cōcordat etiā cū hͦ qd̓ legit̉. sͣ. in psͣ. de ſacerdotio xp̄i. Iura uit dn̄s ⁊ nō penite. eū tu es ſacerdos in eternū. qd̓ qͥde iuramē tū nō legit̉ in alijs hyſtorijs ꝓph̓icis. ⁊ tn̄ credēdū eſt firmit̓ ex teſtīonio ipſiꝰ dd̓ ꝙ deꝰ hͦ iurauit ꝓpt̓ magnitudinē excellentie talis ſacerdotij. Cōſequēter qͥnto interpōit illa q̄ fuerūt denūci ata ꝑ nathā ipſi dauid q̄ ꝑtinēt ad ſalomonē ⁊ etiā ad alioſ ſuc ceſſores. ⁊ hͦ cū dicit. Si cuſtodierīt filij tui teſtm̄ meū ⁊c. ⁊ expo natur ſic̄ in poſtil. Nec eſt neceſſariū ꝙ iſta includātur ſub iura mēto ſupͣdicto. ſꝫ ſolū fuit ſucceſſio xp̄i ſub iuramēto ⁊ ſine alicͣ ꝯditiōe ꝓut dictū eſt vallata. Illud aūt qd̓ ſeqͥtur. Si cuſtodi erint filij tui. eſt ꝯditionale. vt pꝫ in lr̄a. Cōſequēter ſexto ne qͥs putaret ꝙ cā pͥncipal̓ hꝰ iurate ꝓmiſſiōis fuiſſet meritū ipſiꝰ da uid eo ꝙ dixerat. Propt̓ dauid ſeruū tuū ⁊c. idcirco cām veram hmōi reddit di. Qm̄ elegit dn̄s ſyō ⁊c. Ad qd̓ dicēdū ꝙ pͥncipa lis cā hmōi ꝓmiſſiōis facte ⁊ iurate ip̄i dauid nō eſt dicēda deuotio dauid ⁊ hmōi. Sicut em̄ dicit apl̓s ad ro. viij. ca. Nō ſūt ꝯdigne paſſiōes hꝰ ſeculi ad futurā gl̓iā q̄ reuelabit̉ in nobis. Pari rōe dicēdū ē ꝙ nō ſunt ꝯdigne orōnes ⁊ merita ſctōꝝ ad hͦ vt deꝰ tm̄ bn̄ficiū iureiurādo hūano generi ꝓmiſiſſet. ſꝫ hͦ ꝓ prie ⁊ pͥncipal̓r ꝓceſſit ex diuina liberalitate. ⁊ iō dicit. Qm̄ ele git dn̄s ſyon. electio em̄ vt d̓r. iij. eth̓. libertatem īportat. vn̄ qͥa deꝰ elegit ſyon.i. eccl̓iā cuiꝰ figura erat ſyō illa material̓. q̄ qͥdeꝫ electio nō ſolū fuit ad diuina rn̄ſa ibi dāda ⁊ hmōi. nec ad ſacri ficia legalia ibi offerēda: qꝛ iſta in qͣꝫ plurimis alijs locis fuerūt facta. vt pꝫ in decurſu ſcripture ſacre. ſed hͦ electio fuit pͥncipal̓r ad hͦ vt in ea deꝰ habitaret.ſ. ꝑ carnis aſſumptionē. vn̄ ſubdit̉ Elegit eā in habitationē ſibi. ẜm illud Ioh̓. i. Et hītauit in no bis. Et nota ꝙ bis dixit elegit.ſ. elegit ſyō. ⁊ elegit eā in hītatio nē. forte ad denotādū duplicē electionē illiꝰ ſyō. pͥmā.ſ. minꝰ pͥn cipalē q̄ ꝑtinebat ad cultū diuinū ve. teſt. ibidē celebratā. ſcd̓aꝫ ꝟo.ſ. pͥncipalē ad inhītationē diuinitatꝭ ſupradictā. q̄ eſt electō potior ⁊ dignior. Et vt ampliꝰ declaret ꝙ hͦ hītatio erat inſeꝑa bil̓ ⁊ in eternū duratura. iō ſubdit̉. Hec reqͥes mea in ſeculū ſcl̓i ſcꝫ in eternū qd̓ nō pōt intelligi de terrena ſyon q̄ fepe fuit ⁊ eſt euerſa. ⁊ ſeqͥtur. Hic hītabo qm̄ elegi eā.ſ. uō ex meritꝭ pͥncipal̓r. ſꝫ ex electiōe. vt dictū eſt. Cōſequenter ſeptīo qꝛ hītatio xp̄i in eē cleſia pn̄ti ẜm naturā aſſumptā in ꝓpͥa effigie nō durauit in eo cleſia militāte niſi vſqꝫ ad aſcenſione. poſſet qͥs obijcere ꝯͣ hͦ qd̓ d̓r. Hec reqͥes mea in ſcl̓m ſcl̓i: h̓ hītabo qm̄ elegi eā. dicēs ꝙ nō hītauit xp̄s in eccl̓ia ꝑpetue ẜm naturā aſſumptā. iō ſubdit̉. Ue duā eiꝰ bn̄dicēs bn̄dicā. circa qd̓ notāter attēdēdū eſt ꝙ vbi trāſ latio nr̄a hꝫ viduā hebraica lr̄a hꝫ ceda. qd̓ nullo mō ſignificat viduā: ſꝫ ꝓpͥe ſignificat eſcā. ⁊ ſpāliter illa q̄ dat̉ viatoribꝰ per modū viatici cibi. vn̄ oīno ꝯſil̓is dictio hr̄ Gen̄. xlij. ca. vbi dici tur. Datiſqꝫ ſup̄ cibarijs in via. vbi em̄ nos hēmꝰ cibarijs ī via hebracica lr̄a hꝫ ceda. Sil̓r Iob. xxxviij. c. vbi d̓r. Quis ꝑauit coruo eſcā ſuā. vbi ly eſcā ſua ſignificat̉ ꝑ ſil̓em dictionē.ſ. ceda. vn̄ ẜm ꝟitatē hebraicā ſenſus hꝰ eſt. ꝙ deꝰ ꝓmittebat ſe benedicturꝰ eſcā eccl̓ie viaticā qd̓ ꝓpͥe ſignificat ſacr̄m euchariſtie d̓ qͦ fideles xp̄i.ſ. pauꝑes ſpū ſaturātur. ⁊ iō ſubdit. Pauꝑes eiꝰ ſaturabo pāibꝰ. iuxta illud psͣ. Edēt pauꝑes ⁊ ſaturabūt̉. Et ſic ꝯſtat ꝙ ꝑ p̄dictū ſacr̄ꝫ xp̄s ꝑpetuo habitat in eccl̓ia. Ad qd̓ vno mō applicat̉ illud. Ego aūt vobiſcū ſum vſqꝫ ad ꝯſumma tionē ſcl̓i Math̓. vl. Et nota ꝙ rabi abenhazra exponēs illd̓ ꝟ bū.ſ. ceda eiꝰ. bn̄dicēs bn̄dicā ſic dicit. ceda ſignificat idem ꝙ ci baria ad viā: ⁊ eſt ſenſus ꝙ bn̄dictio inueniret̉ in cibo quē traſeūtes ꝑ viā portarēt d̓ ſyon. Hec ille. In qͥbꝰ ꝟbis iſte Ra. mai feſte ꝓph̓auit p̄dictā expōnē lꝫ neſciēs. Cōſequēter octauo de clarat excellētia mīſtroꝝ hꝰ ſacr̄i cū dicit. Sacerdotes eiꝰ indu am ſalutari. vbi notāda eſt dr̄ia inter hmōi ſacerdotes ⁊ illos qͥ bus paulo an̄ in hͦ psͣ. dixerat. Sacerdotes tui induātur iuſti. illi em̄ erāt ſacerdotes ve. legꝭ qͥ corā archa federꝭ mīſtrabāt. vnd̓ cū dixiſſet. Tu ⁊ archa ſctīficatiōis tue. ſtatim ſubdit. Sacerdotes tui induātur iuſticia. qͥ qͥdem ſacerdotes indui dn̄r iuſticia.. eo ꝙ fide iuſtificabātur. Iuſtꝰ em̄ in ſua fide viuit. Abac. ij. ca iſti ꝟo ſacerdotes de qͥbꝰ in hͦ loco loqͥtur ſunt noui teſtī qͥ pau
zum Hauptmenü