Liber. fac mihi viā in qͣ ābulē: qꝛᵇ ad te leuaui aīaꝫ meā Eripeᶜ me d̓ini micis meis dn̄e ad te ꝯfugi doceᵈ me facere volūtatē tuā qꝛ de us meꝰ es tu. Spūsᵉ tuꝰ bonꝰ d̓ ducet me ī terrā rectā ꝓpterˣ no mē tuū dn̄e viuificabis me īᵍ eꝗtate tua. Educesʰ de tribl̓atōe aīam meā: ⁊ᵗ ī miẜicordia tua di ſꝑdes īimicos meos. Etᵏ ꝑdes oēs ꝗ tribulāt aīaꝫ meā: qm̄ ego ſeruꝰ tuꝰ ſuꝫ. Pſal. dd̓ aduer ſus golyam. cxliij. Enedictꝰª dn̄s deꝰ meꝰ o docet manꝰ meas ad p̄liū ⁊ digitos meos ad bellū. Miſe ricordiaᵇ m̄a ⁊ᶜ r̄fugiū meū ſuſce ptorᵈ meꝰ ⁊ᵉ liberator meus. Protectorˣ meus ⁊ᵍ in ip̄o ſpe cha dn̄i. f Propt̓ no. tuū do. viui. me. de ꝑiculo mortꝭ mihi īminēte. g In eqͥtate tua. ⁊ nō mea h Educes de tri. aīam meā.i. vitā meā vel meip̄m. i Et in mīa tua diſꝑ. ini. meos. qꝛ illi qͥ erāt cū abſalon ad ꝑſequendū dd̓ fugerūt diſꝑſi ad diuerſa loca. ẜm ꝙ dr̄. ij. Reg. xviij. Omīs aūt iſrl̓ fugit in tabernacula ſua ⁊c. k Et per. oēs qͥ tribu. aīaꝫ meā. qꝛ achitophel ſe ſuſpendit. ij. Reg. xvij ⁊ abſalon interfectꝰ fuit ⁊ multi de ppl̓o cū eo. ij. Reg. xviij. ⁊ ſeba filiꝰ bo chri mouēs ꝯͣ dd̓ ſeditio nē decapitatꝰ fuit. ij. Re. xx. Moraliter exponit̉ psͣ. iſte de quolibet fideli exn̄te in ꝑſecutōne gͣut a qͣ lachrymoſe petit diuinitꝰ liberari: ꝓpter qd̓ meret̉ gratioſe exaudiri. In psͣ. cxlij. Dn̄e exau di. vbi dr̄ in poſtil. Et n̄ intres in iudiciū cū ẜuo tuo. Additio. Ttendendū videt̉ quō dd̓ qͥ exaudiri petebat in iuſticia cū dixerat paulo ante. Exaudi me in tua iuſtiſtia. mō dicit. Nō intres in iudiciū cū ſeruo tuo. cū iuſti cia in iudiciuꝫ terminat̉ iuxta illud pſal. Donec iuſticia cōuertat̉ in iudiciū. Ad qd̓ dicendū ẜm glo. ꝙ iuſticia ẜm quam petebat exaudiri dd̓ nō intelligit̉ iuſticia humana quā cōiter iuſticiā vo camus: ſꝫ iuſticia diuina qͣ deꝰ penitētibꝰ ⁊ ſe accuſantibꝰ indulget. vn̄ Eſa. xliij. Dic tu pͥor iniqͥtates tuas vt iuſtificeris. vn̄ nō dixit. Exaudi me in iuſticia ſꝫ in tua iuſticia. ꝯn̄r aūt qꝛ in iudicio diuino penitentes li berant̉ nō dixit. Nō intres in iudiciū tuū cū ſeruo tuo: ſꝫ Nō intres ī iu diciū.ſ. cōiter dictū: ẜm ꝙ peccatores iuxta menſurā delicti puniunt̉. vn pſal. iſte exponit̉ meliꝰ de ꝑſecutiōe ſpūali in qͣ iuſti in hac vita afflicti ad deū clamant ⁊ cōſiderātes defectꝰ ſuos petunt liberari ꝑ iuſticiā diuinā qͣ veri penitētes liberant̉ ⁊ nō intrare iudiciū cōiter dictū: qͦ delinquētes etiā ſi peniteāt ⁊ cōfiteant̉: nihilominꝰ puniunt̉ pena ſuis defectibus ꝓportionata. Et ad hūc ſenſum faciliter reducit̉ lr̄a: quē qͥdē ſen ſum penultimus verſus teſtat̉ cū dicit. Spūs tuꝰ bonꝰ deducet me ī ter rā rectā. qd̓ valde īproprie exponit̉ de hierl̓m: qd̓ nuſqͣꝫ legit̉ noīari ter ra recta ſicut nec alia loca vbi fuerūt tabernaculū ⁊ archa dn̄i recta nominant̉: ſꝫ ꝓ terra recta ītelligendū eſt celū: qd̓ etiā dr̄ terra viuentiū. et iō cū dixiſſet. In terrā rectā: ſtatim ſubiunxit. Propter nomē tuū dn̄e vi uificabis me.ſ. deducēdo me in terrā p̄dictā: q̄ eſt vera terra viuentium. N pſal. Dn̄e exaudi. ij. quē poſtil. exponit de dauid Replica. petente ſe liberari a filij ſui abſalon ꝑſecutione. ⁊ ſic dauid ſe ponit ꝓ exēplo morali alijs tribulatꝭ de quibꝰ exponit Burg. Sed ꝙ dic̄ burg. hierl̓m nō vere dici terrā rectā: fundat ſuꝑ argumēto ſuo cōſueto nō reꝑit̉ in ſcriptura: igit̉ nō eſt verū. pōt em̄ rōnabiliter dici terra recta ex effectibꝰ. qꝛ in hierl̓m ꝑ ſacrificia oblationes ⁊ alios cultꝰ ibi querebat̉ rectitudo q̄ alibi fieri nō debuit edificato tēplo: ibi rectificabāt̉ errā tes ꝑ ſanā legis doctrinā: ibi rectificabant̉ peccātes ꝑ oblationes ⁊ ſacrificia ꝓut dictū eſt. Pſalmꝰ. cxlij. Enedictꝰ dn̄s. Huic psͣ. p̄mittit̉ talis ti. in heb. ⁊ in tranſla. hiero. Dauid: ſine aliqͣ additione. dicit tn̄ hiero. in ꝓlogo ſuꝑ libꝝ pſal. ꝙ dd̓ fecit hūc pſal. cū ſtetit ꝯͣ golyaꝫ getheū. de quo hr̄. i. Reg. xvij. Circa qd̓ ſciendū ꝙ dicit Aug. de pugna dd̓ ⁊ golye: ꝙ dd̓ accepit hāc pugnam ex inſtīctu ſpūſſancti. ⁊ ex reuelatione p̄uia: ꝙ dn̄s volebat ꝑ eiꝰ victoriā philiſteos debellare. ꝓpter qd̓ dixit golye. i. Reg. xvij. Tu venis ad me cū gladio ⁊ haſta ⁊ clypeo. ego aūt venio ad te in noīe dn̄i. ⁊ ſubdit̉ Et dabit te dn̄s in manu mea: ⁊ ꝑcutiā te ⁊ auferā caput tuū a te: ⁊ dabo cadauera caſtroꝝ philiſtijm hodie volatilibꝰ celi ⁊ beſtijs terre: ⁊ ſci at oīs terra qꝛ eſt dn̄s deus in iſrl̓ ⁊c. Igit̉ ẜm iſtā ſnīam psͣ. iſte ī duas partes diuidit̉. qꝛ pͥmo dd̓ diuinū ſibi aſſiſtens adiutoriuꝫ cōfitet̉. ſcd̓o laudare dn̄m pollicet̉: ibi. Deꝰ canticū nouū. Prima adhuc in duas. qꝛ pͥmo ꝯfitet̉ aſſiſtentiā adiutorij diuini. ſcd̓o hͦ attribuit bonitati diuine raui quiʰ ſubdis populum meuꝫ ſub me. Dn̄e ꝗd ē hō qꝛᵏ īno tuiſti ei: autˡ filiꝰ hoīs qꝛᵐ reputas euꝫ. Homoⁿ vaītatiᵈ ſil̓is fa ctus ē dies eius ſic̄ vmbra p̄tere unt. Dn̄eᵖ inclina celos tuos et deſcēde: tāgeq mōtes ⁊ᶠ ſumiga bunt. Fulguraᵍ coruſcatiōeꝫ ⁊ diſſipabis eos: emitteᵘ ſagittas tuas ⁊ˣ cōturbab̓ eos. Emitte manū tuā de alto: eripe me: ⁊ᶻ li bera me de aꝗs multis: ⁊ª d̓ manū filioꝝ alienoꝝ. Quoꝝᵇ os locutū ē vaītatē ⁊ᶜ dextera eoꝝ de xteraᵈ īiꝗtatis. Deꝰᵉ canticū nō uū cātabo tibi inᶠ pſalterio deca chordo pſallaꝫᵍ tibi. Quiʰ das ſalutē regibꝰ ꝗˡ redemiſti dauid ſeruū tuū: d̓ gladio maligno eri ⁊ nō ſibi: ibi. Dn̄e qͥs eſt hō. Circa primū ſciendū ꝙ dauid ꝓ cel ſit ad pugnā ꝯͣ golyathinermis excepto baculo ⁊ funda. vt bt̄ t Reg. xvij. vt ꝑ hͦ in eius victoria magis reluceret virtꝰ diuina. hō aūt in baculo pugnat cū manibꝰ. ⁊ quantū ad hoc dicit. a Bn̄dictus dn̄s deꝰ meꝰ qͥ docet ⁊c. pugnando vero in funda vtit̉ magis ꝓprie digitis. ⁊ qͣntum ad hoc ſubditur. Et digitos meoſ ad bellum. b Miẜicordia mea. qꝛ ꝓpriū eſt ipſiꝰ dei parcere ⁊ miſereri. iō dd̓ vocat eū mẜicordiā in abſtracto: di. Miẜicordia mea. ī bn̄ficijs mi hi cōferendis. c Et refugiū me um. in ꝑicl̓is per te euitandis. d Suſceptor me us. tanqͣꝫ pr̄ mīa rū. e Et lib̓a. meꝰ. in ꝑicul̓ occurrentibꝰ. f Protector me us. ꝯͣ golye īſultus. g Et in ipſo ſꝑaui. de vi ctoria obtinēda. h Qui ſubdis ppl̓m meū ſb̓ me In hebreo ⁊ in tranſla. hiero. hr̄. qͥ ſubdis ppl̓os mihi.i. philiſte os exn̄tes in magna multitudine: ꝓpter qd̓ dicunt̉ ppl̓i in plurali. ꝑ hoc em̄ ꝙ dd̓ golyā interfecit fuer̄t oēs philiſtei debellati vt hr̄. i. Reg. xvij. ad hūc aūt intellectū reducit̉ lr̄a cōis. Qui ſubdis ppl̓m meū.i. ppl̓m iſrl̓. Sub me.i. in obedientia mea. ꝓpter hoc em̄ ꝙ dd̓ golyā deuicit habuit magnū nomē in ppl̓o iſrael. ⁊ fuit poſttꝰ ſuꝑ viros belli ꝯͣ aduerſarios regni. ⁊ ꝑ hoc fuit diſpoſitus ad hͦ ꝙ ppl̓s deſideraret dn̄ium eius. vn̄ cū ppl̓s venit ad eū vt vngeret eū regē dixit ei. ij. Reg. v. Cū eſſet ſaul rex ſuper nos: tu eras educēs ⁊ reducens iſrl̓. i Dn̄e. hic ꝯn̄r dd̓ totū attribuit diuine bonitati. ⁊ primo quantū ad reuelationē ſibi fa ctā de victoria ꝯͣ golyā: vt p̄dictū eſt. d. Dn̄e qͥs eſt hō.i. ipſe dd̓. k Quia īnotuiſti ei. victoriā de golya reuelando. l Aut filius hoīs.i. ipſemet dd̓ qͥ vocat̉ filiꝰ yſai. i. Reg. ⁊. ij. in pluribus locis. m Quia reputas eū. tanta victoria dignū. q. d. hͦ ꝓue nit ex tua bonitate tm̄. iō ſubdit̉. n Homo.i. dauid. o Uanitati ſil̓is factꝰ eſt ⁊c i. nulliꝰ momenti ⁊ in ſe ⁊ in ſua reputatione: ꝓpt̓ qd̓ poſtqͣꝫ iā adeptꝰ fuerat regiā dignitatē: dixit ij. Reg. vi. Vilior fiā plus qͣꝫ factꝰ ſum: ⁊ ero hūilis in ocul̓ meis. Scd̓o attribuit diuine bonitati obtentū victorie. d. p One inclina celos tuos ⁊ de nō ꝑ loci mutationē: ſꝫ pietatꝭ ꝯdeſcēſiōꝫ q Tange mōtes.i. ꝑcute philiſteos ſuꝑbos. r Et fumigabūt.i. virtꝰ exercitꝰ eoꝝ extinguet̉ ſicut ticio: cuius flāma extincta fumigat. s Fulgu. choru.i. on̄de tue virtutꝭ euidentia. t Et diſſi. eos.i. acies eoꝝ. v Emitte ſagit. tuas.i. dirige lapi des in eos qͥ dicunt̉ hic ſagitte: eo ꝙ emittunt̉ a longe de funda ſicut ſagitte de arcu. x Et ꝯturbabis eos. qꝛ ꝓſtrato golpa ictu lapidis philiſtei ꝯturbati ⁊ ſtupefacti fugerūt ⁊ filij ilrl̓ eos inſequētes multos occiderūt.i. reg. xvij. y Emitte manū tua de alto ⁊ eripe me. de manu golye. z Et libera me de aqͣs mi tis.i. de philiſteis eo mō loq̄ndi qͦ dr̄ Apoc. xvij. Aque qͦs vidiſti ſuꝑ qͣs mulier ſedet ppl̓i ſunt ⁊c. a Et de manu filioꝝ alienorū. ⁊ ꝓ id eſt.i. de manu philiſtinoꝝ qͥ dicunt̉ filij alieni eo ꝙ erat idolatrie dediti. b Quoꝝ os locutū eſt va. qꝛ goliath nomīe oīm philiſtinoꝝ exprobrabat agmībꝰ iſrl̓ hodie.i. reg. xvij. Et dex. eoꝝ.i. ꝟtus ad bellandū. d Dextera iniqͥ. qꝛ ꝯͣ ifri hēbant īiuſtū bellū. e Deꝰ cāticū nouū. Hic ꝯn̄r dd̓ ꝓ bn̄ficijs p̄dictꝭ deū laudare ꝓmittit: in qͣ qͥdē laude pͦ diuinū bn̄ficiuꝫ recognoſcit. ⁊ ſcd̓o ꝓſperū ſtatū gentis ſue depoſcit: ibi. Quorū
zum Hauptmenü