Liber. eſt pſalmꝰ: deoᵇ nr̄o ſit iocunda decoraqꝫ laudatio. Edificās hierl̓m dn̄s: diſꝑſiōesᵈ iſrl̓ ꝯgre gabit. Quiᵉ ſanat cōtritos corde: ⁊ᶠ alligat ꝯtritōnes eorum. Quiᵍ nūerat ml̓titudinē ſtellaꝝ ⁊ʰ oībꝰ eis noīa vocat. Magnꝰ dn̄s nr̄ ⁊ magna virtꝰ eiꝰ ⁊ˡ ſapiē tie eiꝰ nō eſt nūerꝰ. Suſcipiēs māſuetos dn̄s: hūiliāsˡ aūt peccatores vſqꝫᵐ ad terrā. Precini teⁿ dn̄o in confeſſione: pſallite deo nr̄o in cythara. Quiᵖ oꝑit celū nubibꝰ: ⁊q parat terre pluuiā. Qui ꝓducit in montibꝰ fenū: ⁊ herbā ſeruituti hominuꝫ. ducit: ibi. Edificans hieruſalem. Circa primum dicit. a Laudate dnm qm̄ bonus eſt pſalmus.i. bonū eſt pſallere ad honorē diuini nominis. iō ſubdit̉. b Deo noſtro ſit iocūda decoraqꝫ laudatio.i. ꝓcedens ex mētis ⁊ corꝑis iocūditate: ẜm illud psͣ. lxxxiij. Cor meū ⁊ caro mea exultauerūt in deū viuū: ꝑ deuotionē ⁊ nō ꝑ diſſolutōnē ⁊ ex de core cōſciētie ſeu purita te: qꝛ n̄ eſt ſpecioſa laus in ore pctōris Eccl̓. xv. c Edificās. Hic ꝯn̄ter pſalmiſta adducit rōes diuine laudis ſumptas ex eiꝰ bn̄ficijs ⁊ pͦ ex bn̄ficijs factꝭ ppl̓o iſrl̓ ſpāli ter. ſcd̓o oībꝰ gn̄alit̓: ibi. Precinite. Beneficium aūt factū filijs iſrl̓ qd̓ hͨ recolit̉ eſt liberatio a ca ptiuitate babylonica: cir ca quā pͦ on̄dit diuinaꝫ potētiā. d. c Edifi cās hierl̓m dn̄s.ſ. ꝑ neemiā: cui volūtatē dedit ⁊ ptātē reedificandi hie ruſalē. d Diſꝑſiones iſrl̓ cōgregabit.ſ. ꝑ zorobabel ⁊ ieſum filiuꝫ ioſedech pͦ: ⁊ poſtea per Eſdrā ⁊ per neemiam. e Qui ſanat ꝯtrit. cor de. id eſt filios iſrl̓ qͥ erāt in amaritudine animi in babylone. f Et alligat ꝯtritōes eoꝝ. redu cendo eos cū leticia ad terrā natiuitatꝭ eoꝝ. ſcd̓o circa hͦ tāgit diuinam ſapiētiā. d. g Qui nūerat multitudinē ſtellarū. qꝛ fecit eas in certo numero. h Et oībꝰ eis noīa vocat. noīa em̄ imponūt̉ a ꝓpͥetatibꝰ rerū: ip̄e aūt cogͦſcit vſqꝫ ad mīma oēs ꝟtutes ⁊ ꝓprietates ſtellarū. iō ſubditur. i Et ſapiētie eiꝰ nō eſt nūerꝰ. qꝛ infinita eſt qͣꝫtū ad cogni ta: qꝛ n̄ ſolū cogͦſcit fcā ⁊ fiēda: ſꝫ etiā poſſibilia fieri. ſil̓r qͣꝫtū ad modū cogͦſcēdi eſt infinita: qꝛ claritas ſue cognitōis eſt infinita qͣ cōprehēdit ſe ⁊ oīa alia. Tercio circa hͦ tāgit dei miſericordiā. d. k Suſcipiēs māſuetos dn̄s.i. filios iſrl̓ de babylone educēs. qͥ int̓ babylonios erāt hūiles ⁊ māſueti nō reddētes iniurias ꝓ iniurijs. Quarto tāgit eiꝰ iuſticiā. d. l Hūiliās aūt pctōres.i. babylonios in peccatꝭ obſtinatos m Uſqꝫ ad terrā. ꝑ cyrū ⁊ dariū qͥ ꝓ magna parte babylonis ppl̓m oc ciderūt: ⁊ babylonē deſtruxerūt: ita ꝙ fca eſt inhabitabilis hoībus. ſic̄ dictū eſt. sͣ. psͣ. cxix. n Precinite. h̓ ꝯn̄r adducit rōes diuīe laudis ex bn̄ficijs collatꝭ gn̄aliter. ⁊ pͦ incitat ad dei laudē. d. Precinite dn̄o in cō feſſione.i. in laude oris. o Pſallite deo nr̄o in cythara. q. d. nō ſolū eſt laudādus vocibꝰ hūanis: ſꝫ etiā muſicis inſtrumētis qͥbus vtebāt̉ leuite cātores. ſcd̓o ſubdit̉ bn̄ficiū cōiter a deo preſtitum. cum dicitur. p Qui operit celū nubibꝰ. ⁊ ad qͥd: ſubdit̉. q Et parat terre pluuiā. vt fecundet̉ ad terrenaſcētiū ꝓductōem: iō ſubdit̉. Qui ꝓducit in mōtibꝰ fenū: ⁊ herbā ẜuituti hoīm. ⁊ qͣliter deẜuiat oſtendit dicens. q Qui dat iumētis eſcā ipſoꝝ. iumēta dicūt̉ qͣſi iuuamēta: vt eqͥ ⁊ mu li ⁊ cameli: ⁊ hmōi aīalia qͥbus vtitur hō in vecturis ⁊ agriculturꝭ ⁊ huiuſmodi. ⁊ ſic terrenaſcētia q̄ ſūt eſca iſtoꝝ aīaliū cedūt in ẜuitutē hoīm et qꝛ d̓s nō ſolū p̄uidet iſtis aīalibꝰ. ſꝫ etiā alijs ⁊ auibꝰ: iō ſubditur. r Et pullis coruoꝝ inuocātibꝰ eū. dicit em̄ Iſid̓. ꝙ corui nō mīſtrāt cibum pullis ſuis donec videāt eos nigreſcere plumis: qꝛ tūc recogͦſcunt eos tāqͣꝫ ſuos: ſꝫ an̄qͣ habeāt plumas nigras nutriunt̉ rore celeſti. ⁊ ſic dicunt̉ a deo nutriri. ꝑ hͦ aūt qd̓ d̓r. s Inuocātibꝰ eū. nō eſt intelligendū ꝙ iſta inuocatio ſit ꝑ aliquā recognitōem in pullis exiſtētē: ſꝫ qꝛ vna queqꝫ res ꝑ appetitū naturalē tēdit ad ſuā ꝑfectōꝫ: ſic dicūt̉ inuocare deū a quo recipit̉ oīs ꝑfectō ⁊ oē bonū. t Nō in fortitudīe eqͥ. hoc eſt in eqͥtibꝰ de ſua fortitudine cōfidētibꝰ magis qͣꝫ de deo. v Uoluntatē habebit.i. nō placēt ſibi. x Nec in tibijs viri. hoc eſt in peditibꝰ in ſuo robore cōfidētibꝰ magꝭ ꝙͣ in deo. y Bn̄placituꝫ erit ei. qꝛ tales frequēter debellāt̉ a paucis ⁊ male armatꝭ: ita ꝙ victoria magis apparet fcā ꝟtute diuīa qͣꝫ hūana. ꝓpter qd̓ ſubdit̉. 3 Bn̄ placitū eſt dn̄o ſuꝑ timētes eū. ⁊ iō nō cōfidūt de virtute ſua: ſꝫ diuina. Et in eis qͥ ſpe. ſuꝑ mi. eiꝰ. qꝛ nō p̄ſumūt de ſua iuſticia: ſed de dei mi ſericordia. ⁊ iō talibꝰ frequēter dat̉ victoria: lꝫ ſint pauci ⁊ qͣſi inermes ⁊ de hͦ habēt̉ exēpla ml̓ta in libris Regꝭ. iudith ⁊ machabeoꝝ: q̄ ꝓpter breuitatē omitto: ⁊ quia ſunt ſatis nota, Pſalmus. cxlvij. Quiq dat iumētis eſcā ipſoꝝ: ⁊ pullis coruoꝝ inuocātibꝰᵍ eum Nōᵗ in fortitudine eꝗ volūtatē hēbit: necˣ in tibijs viri bn̄placi tūʸ erit ei. Beneplacitūᶻ eſt dn̄o ſuꝑ timētes eū: ⁊ᶻ ī eis ꝗ ſperāt ſuꝑ miſericordia eiꝰ. All̓a. Audaª hierl̓m cxlvij. dn̄m: lauda deū tuū ſyon Qm̄ᵇ confortauit ſeras portarū tuarū: benedixitᶜ filijs tuis in te. Quiᵈ poſuit fines tuos pacē ⁊ᵉ adipe frum̄ti ſaciat te. Qui emittit eloquiū ſuū terre: velociterᵍ currit ẜmo eiꝰ. Quiʰ dat niuē ſicut lanā: nebulāª ſicut ciAuda hieruſalem. Huic pſalmo premittitur ꝓ titulo is aliqͥbus libris. Alleluia aggei ⁊ zacharie. qd̓ videt̉ an poſitū ab aliqͦ trāſlatore ſeu expoſitore eo ꝙ videbat̉ ſꝫ bi ꝙ pſalmꝰ iſte eēt q̄dā laus ꝓ reedificatōe tēpli ⁊ ciuitatꝭ hiern ſalē. qd̓ factū fuit tꝑibus aggei ⁊ zacharie ꝓph̓arū: ad hͦ ppl̓m exhortātiū. ſed in hebreo nullꝰ peni tus eſt titulꝰ: nec videt̉ mihi ſaluo meliori iudicio ꝙ pſalmꝰ iſte loqua tur de reedificatō ne hierl̓m poſt ca ptiuitatē babylo nicā: qꝛ in hierl̓m tūc reedificata n̄ fuit tāta pax ⁊ abūdātia qͣꝫta deſcribit̉ in hͦ pſal. īmo frequēter īua debat̉ a gētilibꝰ circūſtātibꝰ ⁊ ſub iecta fuit ẜuitutis ꝑſaꝝ ⁊ medoꝝ. epoſtea grecoꝝ e poſtea romanoꝝ fuit etiā tāta penuria bonoꝝ tꝑa liū ꝙ tꝑe neemie qͥ ciuitatē tūc reedificauit: ml̓ti de ppl̓o iſrl̓ diſpōebāt vēdere filios ſuos in ẜuos ⁊ filias in ancillas: vt de p̄cio eoꝝ poſſent hr̄e alimēta. vt habet̉ Neemie. v. c. ⁊ iō videt̉ mihi ꝙ pſalmꝰ iſte loquat̉ de edificatōne ſpūalis hierl̓ꝫ q̄ eſt. eccl̓ia. ẜm ꝙ d̓r Apoc. xxi. On̄dit mihi ciuita tem ſctām hierl̓m deſcēdētē de celo ⁊c̄. q̄ edificata eſt a xp̄o: nō d̓ lapidibꝰ maͣlibus ſꝫ de ſpūalibꝰ qͥ ſunt fideles adinuicē caritate ⁊ fide cōiūcti. igit̉ ẜm hoc psͣ iſte diuidit̉ in duas partes. qꝛ primo eccleſia ad dei laudē inuitat̉. ſcd̓o ad hͦ rō aſſignat̉. ibi. Qm̄ cōfortauit. Circa pͥmū ſciēdū ꝙ ſic̄ eccl̓ia vocat̉ hierl̓m: ita etiā noīat̉ ſyon: eo ꝙ in mōte ſy on fuit tēplū diuīo cultui deputatū. ⁊ qꝛ in hierl̓m ⁊ in ſyon fundata fuit eccl̓ia. vn̄ d̓r heb̓. xij. Acceſ ſiſtis ad mōtē ſyon ⁊ ciuitatē dei viuentis in hierl̓m. ⁊c̄. ⁊ iō ſub vtroqꝫ noīe inuitat̉ eccl̓ia ad dei laudē: cū d̓r. a Lauda hie ruſale dn̄m. ⁊c̄. pōt etiā dici ꝙ h̓ inuitat̉ hierl̓m ⁊ ſyō ad lr̄am ad dei laudē: ꝓpt̓ hoc ꝙ ibi eccl̓ia incepit ꝑ doctrinā xp̄i: qꝛ in templo qd̓ erat in hierl̓m ⁊ in mōte ſyon frequēter docuit ⁊ doctrina ſuā miraculis cōfirmauit. in hierl̓m etiā paſſus fuit: ⁊ reſurrectō nem ſuā diſcipulis māifeſtauit: ⁊ ibidē ſpm̄ſctm̄ in die pēthecoſtes apl̓is dedit: vt pꝫ ex decurſu euāgelioꝝ: ⁊ Act̉. ij. b Qm̄ cōfortauit. h̓ ꝯn̄r dicte inuitatōis rō aſſignat̉: q̄ pͦ accipit̉ ex bn̄fi cio noue legis. ſcd̓o ex bn̄ficio veteris. ibi. Qui annūciat. Prīa in duas: qꝛ pͦ ponit̉ dictū bn̄ficiū. ſcd̓o declarat̉ quoddā dictuꝫ ibi. Qui dat niuē. Circa pͥmū dicit pſalmiſta. b Qm̄ cōfor tauit ſeras portarū tuarū. ſupple debes laudare deū. dicūt̉ aūt hic porte hierl̓ꝫ ſacramēta noue legis: ⁊ maxīe ſacramētū baptiſ mi: ꝑ qd̓ eſt ingreſſus ad eccl̓iam. Sere aūt hmōi portarū ſūt vir tutes ſacramētoꝝ: q̄ dicūt̉ hic cōfortate. qꝛ ſacramēta noue legis hn̄t virtutē ſctīficandi: q̄ virtus nō erat in ſacramētꝭ veteris leg iō ſubdit̉. c Bn̄dixit filijs tuis in te. bn̄dictōe gr̄e. d Qui poſuit fines tuos pacē. ꝓpter qd̓ nato xp̄o angeli nūciauerunt eā Luc̄. ij. d. Gl̓ia in altiſſimis deo: ⁊ in terra pax hoībus bone voluntatis: que eſt pax cordis interna: ꝑ quā acqͥrit̉ pax celeſtis ⁊ eterna. e Et adipe frumēti ſaciat te. in ſacramēto euchari ſtie qd̓ cōficit̉ in pane d̓ frumēto ⁊ eſt ſpūalis refectio. f Qui emittit eloquiū ſuū terre.i. verbū euāgelicū qd̓ p̄cepit publicari per orbē terrarū ꝑ apl̓os alioſqꝫ diſcipl̓os xp̄i ad hͦ miſſos mat ci. vlti. Eūtes in mūdū vniuerſum p̄dicate euāgeliū oī creature. g Uelociter currit ẜmo eiꝰ. qꝛ euāgeliū in breui tꝑe fuit publica tū vbiqꝫ in tota terra habitabili.ſ. viuēte adhuc btō petro. ſicut declaratū fuit diffuſius. sͣ. pſal. xviij. h Qui dat niue. Hic ꝯn̄r declarat̉ vltimo dictū de veloci publicatōe euāgelij: ⁊ bͦ ꝑ effectus mirabiles qͥ fiunt velociter ex volūtate dei: cum dr̄. h Qui dat niuē ſicut lanā. hͦ eſt ad modū lane albā ⁊ mollē. ⁊ b
zum Hauptmenü