Liber cis diriget viā eiꝰ: ⁊ᵈ ī īpietate ſua corruetᵇ īpiꝰ. Iuſticiaq reVoꝝ liberabitʳ eos: ⁊ˢ ī inſidijs ſuis capiēt̉ iniꝗ. mortuoˣ hoīe īpio nulla erit vltra ſpes: ⁊ᵘ expectatio ſolicitoꝝ peribitˣ. Iu ſtusʸ d̓ āguſtia liberatꝰ ē: ⁊ tra det̉ īpiꝰ ꝓ eo. ſimulatorʰ ore decipit amicū ſuū: iuſtiᵇ autē li berabūt ſcīaᵉ. Inᵈ bonis iuſto rū exaltabit̉ ciuitas: ⁊ᵉ in ꝑditi one īpioꝝ erit laudatio. Bn̄dictiōeˣ iuſtoꝝ exaltabit̉ᵍ ciuitas ⁊ oreʰ īp̄ioꝝ ſubuertet̉. Quiⁱ d̓ ſpic̄ amicū ſuū īdigēsᵏ corde ē m virᵗ āt prudens tacebit. Qui ābulat fraudulēter reuelat arcana: ꝗᵘ āt fidel̓ eſt celat amici cōmiſſū. Ubiº n̄ ē gubernator ppl̓s corruet: ſalꝰʰ āt vbiq ml̓ta ꝯſilia. Affliget̉ʳ malo ꝗ fidē fa cit ꝓ extraneo: quiᵍ āt cauet laq̄os: ſecurꝰᶜ erit. Olīerᶜ grati oſa: inuenietˣ gl̓iam: ⁊ʸ robuſti hēbūt diuitias: bn̄fac̄ᶻ anīe ſue uir miſericors: quiª āt crudelis ē: ēt ꝓpīqͦs abijcit. Impius fac̄ opꝰ īſtabile: ſeminātiᵉ āt iuſticiā mercesᵈ fidelis. Clemētiaᵉ p̄parauit vitaꝫ: ⁊ᵗ ſectatio maloꝝ morteꝫᵍ. Abomīabile ¶ Et in īpietate ſua.i. ꝓ īpietate ſua. p Corruet īpiꝰ. ī geheunā. q Iuſticiā rectoꝝ.i. iudicū. r Liberabit eos. a culpa ⁊ pena. ¶ Et ī inſidijs ſuis capiētur iniqͥ ſicut iniqͥ iudices inſidiātes ſuſan ne fuerūt adiudicati morti. Dan̄. xiij. t Mortuo hoīe īpio nulla erit vltra ſpes ſue ſalūtꝭ. qꝛ ī inferno nulla ē redēptio. Hoc nō intel lexit orige. dicens ꝙ ꝑ lōgū tp̄s dānati ⁊ de mones ſaluabūtur. u Expectatio ſolicito rū. i illoꝝ qͥ ſolicite ẜuie bāt impio ſperātes ab eo ꝓmoueri. x Peri bit qꝛ nō poterūt ab eo vltra adiuuari. Iuſtꝰ de anguſtia li beratꝰ ē. qd̓ patꝫ de da uid iuſto. qͥ fuit ī regno reſtitutꝰ: ⁊ īpiꝰ abſalō occiſus. ij. Regū. xviij. z Simulator.i. hypocrita. qͥ ſimulat ſct̄itatē a Ore decipit amicuꝫ ſuū.i. illū a qͦ ſperat ꝓ moueri. cui.ſ. adulat̉. b Iuſti āt liberabunt̉ ab iſta deceptiōe c Sciētia. qͣ decernit̉ int̓ ſctītatē verā ⁊ fictā d In bonis iuſtorum exaltabit̉ ciuitas. quia iuſti bōa ſua expēdunt ꝓ bono reipublice. e Et ī ꝑditiōe īpioruꝫ erit laudatio. qꝛ turbāt bonū cōe. f Bn̄di ctiōe iuſtoꝝ.i. orōne eorū q̄ eſt exaudibilis. g Exaltabit̉ ciuitas. a deo ſic̄ ſanctꝰ Baſiliꝰ dr̄one ſaluauit ſuā ciui tatē a Iuliano apoſta ta. et Ezechias hierl̓m a ſennaeherib. iiij. Reg. xix. h Et ore īpio. ſubuer. qꝛ ſūt ꝓditores ciuitatꝭ. i Qui d̓ ſpi. ami. ſuū. ip̄m deridēdo ⁊ defectꝰ eiꝰ publicando. k Iudigēs eſt corde. qꝛ hꝫ cor defectu oſum. l Uir āt pru. tace.i. celabit defectꝰ amici ſui niſi qͣꝫtū exigit correctio fraterna. m Qui ābu. frau. reue. arc. ſue fidelitati cōmiſſa. n Qui āt fi. eſt ce. amici cōmiſſū.i. ſecretū ſui amici cōmiſſū ſue fidelitati. o Ubi n̄ eſt guber. po. cor. ſic̄ nauis carēs gubernatore ꝑicl̓itat̉. p Salus āt.ſ. ppl̓i. q Ubi ml̓ta cōſilia ꝑ q̄ cauēt̉ mala ⁊ obtinētur bona. r Affliget̉ ma. qͥ fi. fa. ꝓ extra. qꝛ timet ne ille deficiat ⁊ ip̄e debitū in currat. s Qui āt cauet laq̄os. tal̓ obligatiōis. t Securus erit ab īcurſiōe debiti. u Mulier gratioſa.i. honeſta ⁊ pudorata. x Inueniet gloriā.i. famā bonā. vt pꝫ de iudith ⁊ heſter. y Et ro. hab. diui. q̄ ꝑ robur mētis ⁊ corꝑis acqͥrūt̉ ⁊ acqͥſite poſſidētur. z Bn̄ facit aīe ſue vir miſericors. qꝛ ſola miſcd̓ia comes ē defunctoꝝ ẜm aug. a Qui āt crudel̓ ē ēt ꝓpīqͦs abijc̄. ſubtrahēdo eis debitū ꝯſiliū ⁊ auxiliū. b Impiꝰ fac̄ opꝰ īſtabile. aggregās ſibi bōa tꝑalia q̄ ſūt trāſitoria ⁊ corruptibilia. c Semināti āt iuſticiā. ꝟbo ⁊ fa cto. d̉ Merces fidelis. id ē retributio eterna q̄ nō ē aliqͣl̓r defectīa e Clemētia p̄ꝑauit vitā. ē āt dlemētia ꝓpͥe ꝑ quā relaxant̉ vel mitigant̉ pene: ⁊ ſic p̄ꝑat vitā corꝑalē ill̓ qͥbꝰ relaxat̉ vel mitigat̉ pena mortis: ⁊ vitā ſpūalē relaxāti ſi bn̄ hͦ faciat. f Et ſectatio maloꝝ. ſcꝫ pene. g Mortē.ſ. corꝑalē ill̓ qͥbꝰ īponit̉ malū cui pēa mortis debet̉: ⁊ mortē ſpūalē īponēti ſi iniuſte ip̄ouat̉. h Abomi. eſt do. cor prauū. qd̓ eſt malicie aſſuetū. i Et vol. eiꝰ ī his qͥ ſimp. ambudn̄o cor prauū: ⁊ⁱ volūtas eius ī his ꝗ ſimpliciter ābulāt. Ma nꝰᵏ ī manu nō erit īnocēs malꝰ ſemēˡ āt iuſtoꝝ ſaluabit̉. Circu lusᵐ auerꝰ ī naribꝰ ſuis mulier pulcra ⁊ fatua. deſideriūⁿ iuſto rū oē bonū ē p̄ſtolatioᵈ īpioruꝫ furor. Alijᵖ diuidūt propria: ⁊ diciores fiūt: alijq rapiūt n̄ ſua: ⁊ʳ ſꝑ ī egeſtate ſūt. Aīaᵍ q̄ bene dicit īpīguabit̉ˣ ⁊ᵘ qui īebriat ip̄eˣ qͦꝫ īebriabit̉. Quiʸ abſcō dit frumēta: maledicet̉ᶻ ī ppl̓is bn̄dictio āt ſuꝑ caput vēdētiū Bn̄ª cōſurgit diluculo qui q̄rit bōa: quiᵇ āt īueſtigator malorū ē opprimet̉ ab eiſ. Quiᵉ ꝯfidit ī diuitijs ſuis corruetᵇ: iuſtiᵉ āt qͣſi vires foliū germīabūt. qui ꝯturbat domū ſuā poſſidebit vētos: ⁊ʰ qui ſtultꝰ ē ẜuiet ſapi enti. Fructꝰˡ iuſti lignū vite: ⁊ 5im qui ſuſcipit aīas ſapiēsⁱ ē. E iuſtus in terra recipit qͣntomagisⁿ īp̄iꝰ ⁊ peccator. Ca. xij Uiª diligit diſciplinaꝫ diligit ſcīaꝫ: quiᵇ āt odit īcrepatiōes īſipiēs ē. Quiᶜ bo nus ē haurietᵈ ſibi gr̄aꝫ a dn̄o: quiᵉ āt ꝯfidit ī cogitatiōibꝰ ſuis īpieˣ agit. Nōᵍ roborabitur lāt. i. ſine plica malicie ⁊ doli. k Manꝰ in manu. ⁊ c. hō malꝰ ⁊ ſi nihil oꝑet̉ extra. ſꝫ teneat vnā manū ī alia ſic̄ ocioſus. nō tn̄ ē īnocēs. qꝛ cogitat mala interiꝰ. l Semē āt iuſt. ſal.i. filij eoꝝ ī bono dirigēt̉. qꝛ ſic a pr̄i bus eoꝝ docent̉. m Circulꝰ aur. ī na ſuis. ⁊c. Sus em̄ ſi ha beat circuluꝫ aureū circa rōſtruꝫ ſuū ponit ip̄ꝫ intra lutū. ſic mulier fatua ſiue īcōtinēs ornamētū pulcritudinis a deo ſibi datū po nit intra luxurie lutū. n Deſi. iuſt. oē bonū ē. qꝛ defide rāt deū in quo ē eminenter oē bonū. o Preſto latio īpioꝝ furor ſcꝫ dei ī die iudicij. p Alij diuidūt ꝓpͥa. pau peribꝰ largiēdo: ⁊ ſꝑ ditiores fiūt qꝛ deꝰ eoꝝ bona ml̓tiplicat vt cō tinuare valeant oꝑa pietatis. q Alij rapiunt nō ſua. vt tyrāni r Et ſemꝑ ī egeſtate ſunt. qꝛ inutiliter expēdūt. s Aīa q̄ bn̄dic̄. orādo deū ⁊ inſtruēdo ꝓximū. t Impinguabi tur. pinguedine gr̄e. v Et qͥ inebriat id ē ꝓximū refic bona doctrina. x Ip̄e qͦꝫ inebriabit̉. qꝛ docendo ſua ſapīa augm̄tabit̉. y Qui abſcondit frumēta. tꝑe qͦ debent exponi vēditiōi ꝓpter qd̓ aliqͥ libri hn̄t additū in tꝑe. ſꝫ nō ē de textu ſubītelligit̉ tn̄ ꝓpt̓ qd̓ fuit poſitū ī glo. interl̓. ⁊ poſtea ꝑ ſcriptores inſertū textui. zMaledicet̉ ī ppl̓is qͥ fame afflicti ma ledicūt ſibi. ⁊ vēdētibꝰ bn̄dicūt. a Bn̄ ꝯſur. dilu. qͥ querit bona. opꝰ em̄ bonū ē cito īchoādū. b Qui aūt īueſtigator maloꝝ. ⁊c̄. ſicut ſaul q̄rēs phitoniſſaꝫ audiuit ibi mortꝭ ſue ſentētiā de qͦ ꝯſternatꝰ cecidit ī terrā. i. Reg. xxviij. c Qui ꝯfi dit ī diuitijs ſuis. magꝭ qͣꝫ ī deo. d Corruet. iuſto dei iudicio. exēplū de illo qͥ dixit Luc̄. xij. Aīa mea hēs multa bōa r̄po poſita ī ānos ml̓tos qͥeſce. bibe epulare. Dixit āt ad illū dn̄s. ſtulte hac nocte repetēt aīaꝫ tua a te. ⁊c. e Iuſti āt qͣſi virēs foliū germinabūt.i. ꝓficiēt d̓ bono ī meliꝰ. f Qui conturbat domū ſuā.i. cognationē ſuā q̄ frequēter d̓r domꝰ ī ſcriptura. ⁊ maxīe vet̓is teſtamēti. psͣ. cxxxiiij. Domus leui bn̄dicite dn̄o. ⁊c. g Poſſidebit vētos. qꝛ eiectꝰ a cognatꝭ exponit̉ ven h Et qͥ ſtultꝰ ē ẜuiet ſapiēti. ille dꝫ ẜuire ⁊ ſapiens dn̄ari. vt hr̄ i. Politic̄. i Fructꝰ iuſti lignū vite.i. opꝰ iuſti deduc̄ ad elum ligni vite qͥ ē xp̄s in btā fruitiōe. k Qui ſuſcipit aīas.i. cura aīarū. Sapiēs ē.i. dꝫ eē. qꝛ ſic̄ dic̄ greg. ī paſtorali. Ars artiū ē regimē aīarū. vel alit̓. Sapiēs ē. qꝛ eligit bonū ſi ſit ad b ſufficiēs. ad Thimo. iij. qͥ ep̄atū deſiderat bonū opꝰ deſiderat.
zum Hauptmenü