Prouerbioꝝ parcit virge odit filiū ſuū: ꝗ āt diligit illum īſtāter erudit. Iu ſtꝰᵘ comedit ⁊ replet aīaꝫ ſuā. vēterˣ aūt īp̄ioꝝ inſaturabilis. Capl̓m. xiiij. Apiēsª mulier edificat domū ſuā: īſipiēsᵇ extru ctā qͦꝫ manibus deſtruet. Am bulāsᶜ recto itinere: ⁊ timens deū: deſpicit̉ᵉ ab eo ꝗ īfami gra dit̉ via. Inᶠ ore ſtulti virga ſuꝑbie: labiaᵍ ſapiētū cuſtodiunt eos. Ubiʰ nō ſunt boues: p̄ſe pe vacuū ē. vbi āt apparēt plu rime ſegētes ibi manifeſta ē for titudo bouis. Teſtisⁱ fidel̓ nō mētiet̉: ꝓfert āt mēdaciū dolo k ſus teſtis. Queritᵐ deriſor ſapiētiā ⁊ nō īuenit: doctrīaⁱ prudētiū facil̓. Uadeᵐ ꝯtra viruꝫ ſtultū: ⁊ⁿ neſcit labia prudētie. Sapīaᵉ callidi ē ītelligere viā ſuam: ⁊ prudentiaq ſtultorum Qui aūt fatuꝰ ē. p̄cipitāter agēdo. a Aperit ſtulticiā. fatuitatē ſuā manifeſtādo. b Nūciꝰ īpij.i. ab hoīe īpio miſſꝰ ⁊ ꝓ negocio īpio. c Cadet ī malū.ſ. culpe ⁊ pene. d Le gatꝰ fidel̓.i. a fideli miſſꝰ ⁊ ꝓ negocio fideli. e Sanitas. qꝛ reddit bonā diſpōnē int̓ hoīes ſic̄ ſanitas in corꝑe. f Egeſtas. loco boni vtilis. g Et ignominia. loco boni honorabilis. h Ei qͥ deſerit diſciplinā. qꝛ ꝑ obſeruationē diſcipline bonū vtile ⁊ honorabile ac quirūtur. i Qui aūt acqͥe ſcit arguēti. ſe hu militer corrigēdo k Glorificabit̉ id eſt honorabit̉ corā multis in p̄ ſenti ⁊ in futuro l Deſi. ſi cōple. dele. aīam. qꝛ ſic̄ deſideriū eſt boni nō habiti: ita delectatio boni iā adepti. m Dete. ſtul. eos qui fu. mala. qͥa nō reputant niſi bona ſenſibilia: q̄ tn̄ vt cōiter ſūt mala: ⁊ ideo fugā vere maloruꝫ iudicāt fugā vere bonorū. n Qui cū ſapiē tibꝰ gradit̉. ſe eiſ cōformādo. o Sapiēs erit. ⁊ ſil̓r cōformās ſe ſtultis ſil̓is efficiet̉. o Pctōres ꝑſeqͥtur malū. ſcꝫ pene qd̓ eos finaliter cōprehēdet: ſicut retributio bonoꝝ reſeruat̉ iuſtis. p Bonꝰ relinq̄t heredes. ⁊c̄. vnde de patribꝰ ſanctis frequēter d̓r in ve. teſt. ꝙ viderūt filios ſuos ⁊ filios filioꝝ ſuoꝝ ⁊ in tertiā ⁊ qͣrtā ꝓgeniē qͦs reliquerūt in mūdo poſt mortē ſuā. q Et cuſto. iu. ſub. pec. ſic̄ bona nabal īpij fuerūt cuſtodita ip̄i dauid accipiēti abigail in vxorē. r Multi cibi ī noualibꝰ patrū. qd̓ p̄t exponi dupliciter. Uno mō de cibis corꝑalibꝰ: qꝛ pr̄es antiqui ſuis laboribus colucrūt terras pͥus īcultas q̄ dicūtur noualia ⁊ ſic multiplicati fuerūt cibi corꝑales in ſuſtetatiōe ſequētium iō ſubdit̉. s Et alijs cō. abſqꝫ in i. abſqꝫ labore ſuo: qꝛ nō cōſequūtur talia qͣſi mercedē ſui laboris in qͦ eſt quedā executio iuſticie q̄ ꝓprie d̓r iudiciū. Alio mō exponit̉ de cibis mētis qꝛ autiqͥ patres ⁊ multi ph̓i multū laborauerūt in inuētiōe ſciē tiarū ⁊ artiū qͥbꝰ poſteri reficiūtur abſqꝫ tali labore. t Qui par. vir. odit filiū ſuū. qͣꝫtū ad aīam ſubtrahēdo ei debi tā diſciplinā: lꝫ eū diligat qͣꝫtū ad corpꝰ inordinate. u Iuſtꝰ come. ⁊ replet aīaꝫ ſuā. qꝛ ſufficit ſibi qd̓ apponit̉. x Uenter āt impio. inſa. qꝛ nō ſufficiūt eis q̄ apponūtur. ſꝫ ſꝑ Capl̓m. xiiij. querūt lautiora ⁊ magis delicata. Apiēs mulier. Suꝑiꝰ ſalomō cōmēdauit ſapīam in ſexu virili: h̓ in pͥncipio huiꝰ capl̓i cōmēdat eā in ſexu ml̓iebri dicēs. a Sapiēs mu. edifi. do. ſu.i. ſaluat eā ⁊ ampliat: ſi cut abigail domū ſuā ſaluauit refrenādo irā dauid.i. reg. xxv. b Inſipiēs qͦꝫ ex. ma. deſtruet.i. oꝑbꝰ ſuis malis q̄ ꝑ manꝰ d̓ ſignātur: ſicut iczabel inducēs virū ſuū achab ⁊ ꝓlem ſuā ad ydolatriā ꝓpter qd̓ tota domꝰ illa per iehū fuit deſtructa. iiij. Regū. ix. c Ambulās recto iti. ꝑ viā virtutis. d Et timēs deū. timore filiali. e Deſpicit̉ ab eo qui infa. gra. via ſicut goliath īpiꝰ deſpexit dauid iuſtū. i. Reg. xvij. k Iu ore ſtul. vir. ſuꝑ. qꝛ loqͥt̉ cōtumelioſe ⁊ ſuꝑbe: ⁊ ſic ꝑcutit erransᶠ. Stultꝰᵍ illudit pecca tū: ⁊ᶜ inter iuſtos morabit̉ gr̄a Corᵘ qd̓ nouit amaritudinem aīe ſue: iᵐ gaudio eiꝰ nōʸ miſce bit̉ extraneꝰ. Domꝰᶻ īpioꝝ de lebit̉ tabernaculaᵐ iuſtoꝝ germinabūt. Eſtᵇ via q̄ᶜ videt̉ ho mini iuſtaᵈ: nouiſſimaᵍ āt eiꝰ d̓ducūt ad mortē. Riſusᵗ dolor̄ miſcebit̉: ⁊ᵍ extrema gaudij lu ctusʰ occupat. Uijsⁱ ſuis replebit̉ ſtultꝰ: ⁊ᵏ ſuꝑ eū erit vir bonꝰ. Innocēsⁱ credit oī ver bo: aſtutꝰᵐ ꝯſideratⁿ greſſꝰ ſuos. Filioᵈ doloſo nihil erit bōi: ẜuo āt ſapiēti ꝓſꝑi erūt actꝰ: ⁊ C diriget̉ via eiꝰ Sapiēsᵖ tīet ⁊ declinatq a malo: ſtultꝰⁿ trāſilit ⁊ˢ cōfidit. Impatiēsᶜ oꝑabit̉ ſtulticiaꝫ: ⁊ᵘ vir verſutus odio ſusˣ eſt. Poſſidebūtʸ paruuli ſtulticiā ⁊ᶻ expectabunt aſtuti ſcīaꝫ: tacebūtª mali an̄ bonos: alios ꝟga līgue ſue. g Labia ſa. cuſtodiūt eos. qꝛ nō loquūt̉ niſi bona ⁊ honeſta. h Ubi nō ſunt boues. ⁊c. Hoc exponit̉ dupliciter. Vno mō de bobꝰ ad literā qͥbꝰ ſolū ātiqͥtꝰ vtebāt̉ hoīes ad agri culturā: ⁊ adhuc vtūt̉ in pl̓ibꝰ terris: ⁊ iō vbi erat defectꝰ boum: ibi erat etiā defectꝰ agriculture ⁊ ſegētū: ⁊ ꝑ oppoſitū abūdātia ſegētuꝫ vbi erat abūdātia boum. Alio mō exponit̉ vt ꝑ boues doctores ītelligātur: qꝛ laborāt ī agro dn̄ico: ⁊ iō vbi eſt defectus doctoꝝ: ibi eſt paucitas fideliū qͥ per ſegētes deſignāt̉: ⁊ vbi eſt pluralitas fidelium ibi apparet manifeſte labor doctoꝝ ⁊ p̄dicatoꝝ. i Teſtis fide. nō mē. p̄ce nec p̄cio: ſed ꝓ vtroqꝫ mētit̉ falſus teſtis. k Querit deriſor ſapīam ⁊ nō īue. d̓r aūt deriſor ille qͥ cōtēnit videre dicta ātiqͦ rū ⁊ credit īuenire ſapi entiā ꝑ īgeniū ſuū: ſꝫ n̄ īuenit: qꝛ ſuꝑbia excecat eū. lDoctrina prud. facil̓. qꝛ ſicut dic̄ Hiero. in ꝓlogo ſuper pentatheu. qd̓ melius nouimꝰ meliꝰ ⁊ ꝓferimꝰ. ⁊ iō prudētes q̄ bn̄ nouerūt ſic ꝓferunt: ꝙ auditores de facili ītel ligere faciūt. m Uade cōtra virum ſtul. ip̄m arguēdo. n Et neſcit labia prudentie.i. nō aduertet ꝙ loquarꝭ prudenter. q. d. Sapīa callidi. ſic incipit talē arguere eſt laborē ſuū perdere. c ꝟſus in hebreo. Eſt ītelligere viā ſuā. Callidꝰ em̄ d̓r ꝓprie qͥ p̄uidet ꝑicula ſibi ab alijs p̄parata: ⁊ ſic cognoſcit viā ſuā.i. qd debeat fuge re ⁊ ꝓſequi. q Et prudētia ſtultoꝝ.i. īprouidētia eoꝝ reſpectu futuri. r Errās. qꝛ nō p̄uidet qͥd ſit fugiendū ⁊ qͥd ꝓſequēdū. s Stultꝰ illudit pctm̄.i. ꝓ nihilo hꝫ peccare. t Inter iuſtos morabit̉ gr̄a. qꝛ ſtudēt diligēter euitare pctā. u Cor qd̓ nouit amaritudinē aīe ſue. de pctōꝝ p̄teritoꝝ cōtritiōe. x In gaudio eiꝰ. d̓ r̄miſſione culpe ⁊ ſpe glorie. y Nō miſcebit̉ extraneꝰ.i. a vera pnīa alienus. vnde latroni vere penitēti dixit xp̄s. Hodie mecū eris ī ꝑadiſo. Luce. xxiij. a qͦ alter īpenitēs fuit excluſus. z Domꝰ īpioꝝ delebit̉ ſic̄ pꝫ. iiij. Reg. de pluribꝰ regibꝰ iſrl̓: qͦꝝ domꝰ fuerūt delete ꝓpt̓ ſuaꝫ īpietatē. a Tabernacula iuſtoꝝ germinabūt.i. ꝓficiēt in ſpūalibus ⁊ tꝑalibꝰ. vn̄ d̓r. ij. Reg. iij. dauid ꝓficiēs ⁊ ſeip̄o robuſtior. b Eſt aūt via. pctōꝝ. c. Que videt̉ hoī. pctōri. d Iuſta. qꝛ vnuſquiſqꝫ iudicat ẜm ꝙ ē affectatꝰ. e Nouiſ. āt eiꝰ du. ad mor. culpe ⁊ gehēne. f Riſus dolore miſcebit̉. qꝛ exultationē vite pn̄tis etiā honoribus ⁊ delicijs comitat̉ remorſus cōſcīe ꝓpter pcta q̄ cōmittunt̉ frequēter in tali vita. g Et extrema gaudij. ſcꝫ hꝰ mūdi. h Luctus occupat.ſ. inferni. i Uijs ſuis reple. ſtul. qꝛ ꝓpter mala re plebitur pena. k Et ſuper eū erit vir bonꝰ. quē conculcauit ī pn̄ti vita. Innocēs credit om̄i ꝟbo. innocēs hic accipit̉ ꝓ ignorā te qͥ neſcit diſtinguere inter bonū ⁊ malū ꝯſiliū. m Aſtutꝰ. q̄ ſcit ad uertere malū ⁊ bonū cōſiliū. n Cōſiderat greſſus ſuos.i. qͣliter de beat ꝓcedere in factis ſuis. o Filio doloſo. ⁊c̄. ille verſus nō eſt in hebreo. p Sapiēs timet deū. timore filiali. q Et declinat a malo magis ꝓpter offenſaꝫ qͣꝫ ꝓpter penā. r Stultꝰ trāſilit. d̓ facili cur rēs d̓ pctō ad pctm̄. s Et ꝯfidit. veniā ꝯſeqͥ ex benignitate dei: qͣ tn̄ fatue abutit̉. t Impatiēs operabit̉ ſtul. qꝛ paſſio ire abſorbet ī eo rōnē. u Et vir ꝟſu.i. cito ꝟtēs aīm ad varias fraudes. x Odioſꝰ ē. oībꝰ bōis. y Poſſidebūt ꝑuuli.ſ. ſēſu. 3 Stulticiā. qͣꝫdiu erūt ſic ꝑuuli. ⁊ Et expectabūt aſtuti ſcīaꝫ. q̄ dirigit ī acitbꝰ hūanis F ff ij
zum Hauptmenü