Liber dies: ⁊q inclinētur vmbre. vadāʳ ad mōtē myrrhe: ⁊ ad collē thuris. Tota pulcra es ami ca mea: ⁊ macula non eſt in te. Veniᵉ de libano ſponſa mea: veni de libano veni. Corona berisᵘ de capite amana: de ver tice ſanir ⁊ hermō: d̓ˣ cubilibꝰ leonū: de mōtibꝰ pardoꝝ. vulneraſtiʸ cor meum: ſoror mea ſponſa: vulneraſti cor meum: inᶻ vno oculoꝝ tuoꝝ: ⁊ª in vno crine colli tui. Quāpulcreᵇ ſūt māme tue ſoror mea ſpōſa. pul crioraᵉ ſunt vbera tua vino: ⁊ odor vnguentoꝝ tuoꝝ ſuꝑ oīa aromata. Fauꝰᵈ diſtillās labia tua ſpōſa: mel ⁊ lac ſub lingua tua. ⁊ᵉ odor veſtimētoꝝ tuoruꝫ ſic̄ odor thuris. Hortꝰˣ cōcluſus ſororᵍ mea ſpōſa: hortꝰʰ cō q Et inclinētur vmbre. qꝛ in nouo teſtamēto ceſſant figure adueniēte veritate: cuiꝰ qͦdāmō erāt vmbre. r Uadā ad mōtē. poſtqͣꝫ ſalomō deſcripſit mutuū amorē ſpōſi ⁊ ſpōſe ẜm ſtatū egreſſus d̓ egpto ⁊ ꝓceſſus in deſerto. h̓ ꝯn̄r idē facit ẜm ſtatū acceſſus ad terminū.ſ. ad terrā ſanctā. Et diuidit̉ in duas ꝑtes: qꝛ pͥmo deſcribit̉ qͣꝫtuꝫ ad ingreſſuꝫ terre. ſcd̓o qͣꝫtū ad ſtatū ipſiꝰ poſſeſſe. c. ſequēti. Circa pͥmū excitat̉ ſpōſa ex du obus ad īgreſſum terre Scd̓m ponit̉ ibi. hortꝰ cōcluſus. Primū āt excitatiuū ē amor ſponſi ⁊ ſpōſe qͥ facit eos concorditer ābulare: ꝓpt̓ qd̓ dic̄ ſponſus. r Uadā ad mōtē ⁊c. i. ad terrā iudee q̄ ē mon tuoſa ⁊ ī qͣ creſcūt aromatica inter q̄ eſt myr rba. q. d. ſponſe. hoc dꝫ te excitare ad veniēdū illuc: qꝛ ꝯſors ero ⁊ dux vie tue. hͦ em̄ dixit Ioſue.i. Sic̄ fui cū moyſe ita ero tecū: nō dimittā te nec derelinquā. tu eī ſorte diuides ppl̓o hu icterrā ꝓ qͣ iuraui pr̄ibꝰ tuis: ⁊ vt magꝭ excitet eā cōmēdat eam dicens. s Tota pulcra es ami ca mea. qꝛ interfectꝭ ill̓ īminēte moyſi morte qͥ peccauerāt ī pctō phegor. Nūe. xv. ppl̓us remā ſit ſine notabili macula pctī ſub ioſue. t Ueni de libano. nō ē h̓ libanꝰ nomē mōtꝭ ī iudea exiſtētꝭ: ſꝫ alteriꝰ loci vltra iordanē. vnde filij iſrl̓ venerūt ī iudeā. Frequēter em̄ diuerſa loca eiſdē noībꝰ no minātur. Et d̓r h̓ ter veni: ad maiorē excitationem. ſic̄ Iere. xxi. Terra terra terra audi ꝟbū dn̄i. v Cor onaberꝭ de capite amana ⁊c. in heb̓. hr̄. Reſpicies de capite amana. Sūt em̄ amana. ſanit ⁊ hermon noīa mōtiū vltra iordanē exiſtētiū: vn̄ videt̉ terra iudee: ⁊ iō ppl̓us iſrl̓ illuc veniēs aſpiciebat terrā ſibi ꝓmiſſaꝫ gaudēs ꝑꝑ eiꝰ pulcritu dinē: ⁊ forte īpoſuerūt ſibi ſerta vel coronas in ſignū exultatiōis ẜm ꝙ hꝫ trāſlatio nr̄a. u Coro. de ca. ama. ⁊c i. videb̓ terrā tibi pro miſſaꝫ de locis iſtis. x De cubi. leo. ⁊c. in mōtibꝰ em̄ illis erāt cu bilia leonū ⁊ pardoꝝ. nō tn̄ nocuerūt filijs iſrl̓: ſic̄ nec ſerpētes horribiles in deſerto exiſtētes: ꝑ qͦs filij iſrl̓ trāſierūt. Deūt̓. viij. y Uulneraſti cor meū. modꝰ ē amātiū loquēdi ad exp̄ſſionē amorꝭ. z In vno ocl̓oꝝ tuoꝝ.i. moyſe qͥ. sͣ. dictꝰ ē vnꝰ oculꝰ ſpōſe: qͥ fuit d̓o valde amabil̓. ⁊ ꝑꝑ eū fuit d̓s ppl̓o fauorabil̓. a Et in vno crine colli tui.i. ī ioſeph qͥ fuit d̓o valde acceptꝰ: ⁊ fuit vnꝰ de capill̓ ſpōſe: ſeu crinibꝰ vt dictū ē. sͣ. b Quāpulcre ſūt māme tue ⁊c. exponat̉ vt sͣ. de vberibꝰ ſpōſe q̄ dicūt̉ h̓. c Pulcriora vino. ꝑꝑ pulcritudi nē ⁊ mūdiciā legꝭ cōtēte in tabulis. d Fauꝰ diſtillas labia tua. ⁊ c. hͦ d̓r de or̄onibꝰ deuotis ſummi pōtificis ⁊ cātoꝝ q̄ fiebāt in ꝑſona totius eccl̓ie. e Et odor veſtimētoꝝ tuoꝝ ⁊c. ꝓ vnguēto odo rifero qͦ vnctū fuit tabernaculū ⁊ oīa eiꝰ vtēſilia. Exo. xxx. Et dicuntur veſtes ſpōſe: qꝛ tabernaculū erat ī magnū decorē ⁊ ornatuꝫ totiꝰ ppl̓i. f Hortꝰ ꝯcluſus. hͦ ponit̉ ſcd̓m incitatiuū ad terre ꝓmiſſionis īgreſſuꝫ: qd̓ ē fertilitas terre ⁊ eiꝰ amenitas: ⁊ cōiūgat̉ ſic lr̄a. g O ſoror mea ſpōſa.i. eccl̓ia iſrael q̄ d̓r ſpōſa dei: eo ꝙ deſponſauit eā ꝑ legē ī mōte ſynai: ⁊ ſoror: qm̄ hūanitatē erat accepturꝰ d̓ gēte illa. h Hortꝰ ꝯcluſus.ſ. ē terra tibi ꝓmiſſa. Hortꝰ ꝑꝑ eiꝰ fecūdita tē. i Cōcluſꝰ. ꝑꝑ eiꝰ fortitudinē: qꝛ ab occidēte claudit̉ mari me diterraneo: ab oriete iordane fluuio: ab aqͥlone monte libani: a meridie deſerto egypti qͥ nō p̄t de facili trāſiri. k Fons ſignatꝰ. poni tur h̓ fons ī ſingulari ꝓ fontibꝰ ī pl̓ali: ſic̄ frequēter alibi fit ī ſcriptu ra. hꝫ eī illa terra ml̓tos fōtes ita līpidos ac ſi eēnt ſigillati ne beſtia vel hō poſſet aquā turbare. lEmiſſiōes tue ꝑadiſꝰ.i. riuuli ind̓ cluſusⁱ: fonsᵏ ſignatꝰ. Emiſſi0 onesˡ tue ꝑadiſus malo. punicoꝝ cū pomoꝝ fructibꝰ. Cy priⁿ cū nardo nardꝰ ⁊ᵐ crocus fiſtulaᵖ ⁊q cinamonū cumʳ vni uerſis lignis libani: myrrhaº ⁊ aloe cūᵗ oībꝰ primis vnguētis Fōsᵘ hortoꝝ put eꝰˣ aquaꝝ viuētiūʸ q̄ª fluūt īpetū de libano Surge aꝗlo ⁊ veni auſter perfla hortū meū: ⁊ fluēt aromata illius. Capl̓m. v. Eniatª dilectꝰ meꝰ in hortū ſuū: vtᵇ comedat fructū pomoꝝ ſuoꝝ. Veniᵉ in hortū meum ſoror mea ſponſa meſſuiᵈ myrrhā meā cū aroma tibꝰ meis. Comediᵉ fauūˣ cuꝫ melle meo ⁊ bibi vinū meū cuꝫ lacte meo. Comediteᵍ amici ⁊ bibite: ⁊ inebriamī chariſſimi. defluētes reddūt terrā amenā ad modū ꝑadiſi: vn̄ de qͣdā p̄te illiꝰ terre d̓r Gen̄. xiij. Eleuatꝭ itaqꝫ loth ocul̓ vidit oēꝫ circa re gionē iordanis: q̄ vniuerſa irrigabat̉ ſic̄ ꝑadiſus dn̄i. ⁊c. m Maloꝝ punicoꝝ.i. maloꝝ gnatoꝝ q̄ creſcūt ī illa terra cum ml̓tꝭ alijs arboribꝰ fructiferꝭ. n Cypri cū nardo. ē āt h̓ cypri noīatiui caſus ⁊ pl̓ale huiꝰ noīs cyprꝰ q̄ ē arbor aromatica: ⁊ etiam creſcit in vi neis engaddi: vt dictū ē. sͣ. c. i. ſil̓r nardꝰ ē planta a romatica. o Et crocꝰ. herba aromatica: gall̓. ſaffren. p Fiſtula. herba ē ꝓducēs cānas qͣꝝ ſuccꝰ ꝑ decoc tiōeꝫ fit zuccara q Et cynamonū arbor arōatica: cuiꝰ cortex canele gallice d̓r. r Cū vniuerẜ lignis libani: ē eniꝫ mōs libāi ī extre mitate t̓re ꝓmiſſi onis ꝟſꝰ aqͥlonē ī qͦ creſcūt cedri ⁊ ml̓ta alia ligͣ p̄ci oſa s Myrrha ⁊ aloe. ē āt aloe arbor aromatica cuiꝰ lignū ē valde odoriferuꝫ: ⁊ cōtritū valet ad medicinas ⁊ vnguēta: iō ſubdit̉. t Cū om̄i bus pͥmis.i. p̄cipuis vnguētꝭ: hͨ oīa dicūt̉ ad terre ꝓmiſſionis cōmedationē ī qͣ talia oriūt̉: ad cuiꝰ cōmēdationē adhuc ſubdit̉. u Fons hortoꝝ. hͦ d̓r ꝑꝑ iordanē fluuiū qͥ currit ẜm lō gitudinē terre ꝓmiſſiōis eā irrigās in ml̓tꝭ locꝭ: iō ſubdit̉. Fons hortoꝝ. ⁊ accipit̉ h̓ fons in ſingulari ꝓ fontibꝰ ī pl̓ali: ſic̄ dicit̉ Sylogiſmꝰ ē or̄o.i. cōgeries or̄onū: qꝛ iordanis ex duobꝰ fontibꝰ orit̉ qͦꝝ vnꝰ vocat̉ ior: aliꝰ dan. q̄ ſil̓ iūcti iordanis nomen efficiūt: vt dic̄ Hiero. ſuꝑ matheū: ⁊ pꝫ in deſcriptiōe terre ſctē. x Puteꝰ aqͣrū. qꝛ iordānis abūdat ī aqͥs. eo mō loquēdi qͦ ali qͥs abūdās in pecunijs d̓r puteꝰ pecuniarū. y Uiuēti. di cūt̉ em̄ ꝓpͥe viuere illa q̄ habēt ī ſe pͥncipiū ſui motꝰ vt aīalia ⁊ plāte ⁊c. inquātū habēt in ſe pͥncipiū ſui motꝰ ẜm augmētū ⁊ decremētū: ⁊ ad ſil̓itudinē huiꝰ dicūt̉ aq̄ viuentes q̄ ſcaturi unt ex fontibꝰ qͣles ſunt aq̄ iordanis. aq̄ ꝟo cyſternales dicuntur mortue. a Que fluūt īpetu de libano. iordanis em̄ ori tur ex fontibꝰ p̄dictis ad radices mōtꝭ libani: vt dic̄ Hiero. ſuper Math̓. b Surge aqͥlo ⁊ veni auſter ⁊c. qꝛ ad flatum vētoꝝ oppoſitarū ꝑtiū fluūt gutte aromatice de arboribꝰ aromaticis huiꝰ terre q̄ colligūt̉ ab īcol̓ eo ꝙ ſūt p̄cioſe. hͨ oīa p̄di cta ſūt de cōmēdatiōe t̓re ꝓmiſſe ad excitādū deſideriū ſpoſe. Eniat dilectꝰ meꝰ. poſtqͣꝫ deſcripſit ſalomō amorē Ca. v. ſpōſi ⁊ ſpōſe ꝓut reſpic̄ ingreſſꝰ t̓re. Hic ꝯn̄r idē deſcribit ꝓut reſpicit tp̄s ip̄iꝰ poſſeſſe: ⁊ diuidit̉ in duas ꝑtes: qꝛ pͥmo facit hͦ ẜm tꝑa ioſue ⁊ iudicū. ſcd̓o ẜm tꝑa a dauid vſqꝫ xp̄um c. ſeq. Circa pͥmū ſciēdū ꝙ ppl̓s iſrl̓ ill̓ tꝑibꝰ aliqn̄ fuit ī ꝓſper aliqn̄ ī aduerſis: ⁊ iō p̄ tagunt̉ ꝓſpera. ſcd̓o aduerſa. ibi. Ego dormio. Circa pͥmū dic̄ ſpōſa. a Ueniat dilectꝰ meꝰ ī hor tū ſuū.i. habitet mecū ꝑ cōdeſcēſionē ſue bonitatꝭ in terra mͥ cōceſſa q̄ vocat̉ hortꝰ dn̄i: eo ꝙ colebat̉ ibi. b Vt comedat fructū pomoꝝ ſuoꝝ.i. vt comedere me faciat ⁊ fructꝰ terre mihi da te ī pace: eo mō loquēdi qͦ dixit dn̄s Abrae Gen̄. xxij. Nūc cognoui ꝙ timeas dn̄m.i. cognoſcere feci: vel qꝛ actꝰ ⁊ paſſiones fideliū ī ſcriptura aliqn̄ attribuūtur ip̄i deo Actꝭ. ix. Saule ſau le qͥd me ꝑſequeris.i. fideles meos: ⁊ ita cōmeſtio fructuū terre
zum Hauptmenü