Sapientie in turª tāqͣꝫ moll̓ aer: ⁊ⁿ tranſibit vita nr̄a tāqͣꝫ veſtigiū nubis: ⁊ ſicut nebula diſſoluet̉: q̄ fugata ē a radijs ſol̓: ⁊ calore illiꝰ ag grauata. Etᵇ nomē noſtrū obli uionē accipiet ꝑ tp̄s: ⁊ᵖ nemo memoriā hēbitq operū noſtroꝝ Umbre enī trāſitꝰ ē tp̄s nr̄m: ⁊ʳ nō eſt reuerſio finis nr̄i. qm̄ ꝯſignata ē ⁊ nēo reuertit̉. Ue niteˢ ergo ⁊ fruamur bōis que ſunt ⁊ᶜ vtamur creatura tanqͣꝫ in iuuētute celeriter. Uino p̄cioſo ⁊ vnguētis nos īpleamꝰ ⁊ nō p̄tereat nos flos tꝑis. Co ronemꝰ nos rōſis anteqͣꝫ marceſcāt: nullū pratū ſit qd̓ nō ꝑtranſeat luxuria noſtra. Nēo veſtrū exors ſit luxurieˣ noſtre. Ubiqꝫ relinqͣmꝰ ſigna leticie quoniāʸ hec ē ꝑs noſtra: ⁊ hec ē ſors nr̄a. Opprimamꝰª pauperē iuſtū: ⁊ nō parcamꝰ vidue nec veterano: necᵇ reuereamur canos ml̓ti tꝑis. Sitᶜ āt fortitu do noſtra lex īiuſticie. Qd̓ᵈ enī infirmū ē: inutile inuenit̉. Cir id eſt euaneſcit ſic̄ aīa brutoꝝ. n Et trāſibit vita nr̄a tā q̄ veſtigiū nubis q̄ totaliter diſſoluit̉ ꝑ radiū ſol̓. o Et nomē nr̄ꝫ obliuionē accipiet ꝑ tp̄s.i. ꝑ lapſuꝫ tꝑis. nā lꝫ pꝰ mortem hoīs remaneat nomē eiꝰ aliqͣntulū: tn̄ ꝑ logitudinē tꝑis euane ſcit. p Et nēo. pn̄tis vite. q Hēbit mēoriā opeꝝ nr̄oꝝ deus tn̄ habebit memoriā ad puniendum mala ⁊ ad p̄miādū bōa Et nō eſt reuer ſio finis noſtri. qꝛ poſt mortē null̓ reuertit̉ ad vitā de curſu naturali ꝑ miraculū. tn̄ aliqͥ ſūt r̄uerſi vt p̄dictū eſt ⁊ oēs ruertēt̉ ī iudicio finali qm̄ ꝯſigna ta ē ꝑ lapidē po ſitū ſuꝑ corpꝰ de functi ſepultum. sUenite ergo Hic cōſequenter ponit effectꝰ dicti erroris. naꝫ ſi de hoīe nihil remanet pꝰ morte nec expectet̉ aliqd̓ premiū ꝓ bo nis: vel pena ꝓ malis: nō reſtat niſi ꝙ homīes ſi ne freno currant ad ꝯcupiſcibilia mūdi ⁊ delectabilia carnis: ⁊ hͦ eſt qd̓ dicitꝭ pͥmo de delectabilibꝰ carnis. s Ue nite gͦ ⁊ frua. bo nis. cōſtituendo ibi finē noſtrum. Et vta. crea. tāqͣꝫ inliuuētute. id eſt ita cito ſic̄ poterimꝰ. Cet̓a patēt vſqꝫ ibi u Nēo vr̄m exors ſit.i. excluſꝰ. x Luxurie nr̄e. ita ꝙ ſit om̄ibꝰ cōis. y Qm̄ hec ē ꝑs noſtra.i. nihil plꝰ poſſu mus deportare de bonis huiꝰ vite. a Oppͥmamꝰ. hic cōſe quēter exēplificat de cōcupiſcibilibꝰ mūdi ꝑ oppreſſionē iuſto rū cū d̓r. Opprimamꝰ pauperē iuſtū: qꝛ tales nō pn̄t ſe ⁊ ſua ꝯͣ opp̄ſſores defendere. b Nec reuereamur canos.i. hoīes antiqͦs: ſed eijciamꝰ eos de ſtatu honoris. c Sit aūt fortitu do nr̄a lex iniuſticie.i. qͥcqͥd poſſumꝰ: nobis licitū reputemus. d Qd̓ em̄ infirmū ē inutile īuenit̉. ẜm iudiciū noſtrū. e Circūueniamꝰ ergo iuſtū.i. decipiamꝰ ip̄m. f Qm̄ inuti lis eſt nobis. qꝛ nō vult cōicare oꝑbus noſtris. g Et īpro perat nobis pctā legis. ſꝑ em̄ apud om̄es fuit lex naturalis cū ius trāſgreſſionē īproperabāt iuſti pctōribus. Et loqͥtur h̓ ſcriptura de tota multitudine iuſtoꝝ: ſicut de vno hoīe: eo mō loquēdi qͦ d̓r Exo. iiij. Filiꝰ meus pͥmogenitꝰ iſrael. h Promittit ſe ſcientiā dei habere. iſtud poteſt referri ad ppl̓ꝫ iudaicū qui habuit legē diuinitꝰ datā. Exo. xx. i Filiū dei ſe noīat. qꝛ ſic noīatur ab eo vt dictū ē. k Factus eſt nobis in tradū. cogi. nr̄arū. eas arguēdo: ſic̄ fecerunt multi ſpiritu ꝓphetico. l Grauis eſt nobis ad videndū. ⁊ ſubdit̉ cauſa. m Quoniā diſſimilis alijs vita illiꝰ. fuerūt em̄ iudei ab alijs gentibus diſtincti in habitu ⁊ victu: nec cōicabāt: al̓s coutebant̉ gētilibus comedēdo ⁊ bibēdo cuꝫ eis: ⁊ iō graues erāt eis ad videndū: ꝓpt̓ qd̓ antiochus epyphanes cogebat iudeos vt trāſferrēt ſe ad ritū gentiliū: vt habet̉.i. ⁊. ij. macha. Et idē voluit facere aman: que ⁊ ſimilia preuidēs ī ſpū Salo cūueniamꝰᵉ ergo iuſtū qm̄ᵗ in utilis ē nob̓: ⁊ ꝯtrariꝰ ē oꝑbus nr̄is: ⁊ᵍ īproperat nob̓ pctā legis: ⁊ diffamat ī nos pctā diſcipline nr̄e. Promittitʰ ſe ſcīam dei hr̄e: ⁊ˡ filiū dei ſe noīat. Fa ctꝰᵏ ē nob̓ ī traductionē cogita tionū nr̄arū. Grauisˡ ē nob̓ ēt ad vidēdū qͦniāᵐ diſſilis ē alijs vita illiꝰ ⁊ īmutate ſūt vie eius. Tanqͣꝫⁿ nugaces eſtīatiᵈ ſumꝰ ab illo: ⁊ᵖ abſtinet ſe a vijs nr̄is tāqͣꝫ ab īmūdicijs: ⁊q p̄fert nouiſſima iuſtoꝝ: ⁊ gloriat̉ pr̄em ſe hr̄e deuꝫ. Videamꝰᶠ ergo ſi ẜmōes illiꝰ veri ſint: ⁊ tētemꝰ q̄ vēt̉a ſūt illi: ⁊ ſciemꝰ q̄ er̄t no uiſſia illiꝰ. Siˢ eī ē verꝰ filiꝰ d̓i ſuſcipietᵗ illū: ⁊ liberabit illū d̓ manibꝰ ꝯtrarioꝝ. Contūelia ⁊ tormēto īterrogemꝰ eum: vt ſciamꝰ reuerētiā eiꝰ: ⁊ ꝓbemꝰ patīaꝫ illiꝰ. Morte turpiſſima ꝯdēnemꝰ eū. Erit enī ei reſpe ctꝰ ex ẜmōibꝰ illiꝰ. Hecˣ cogi tauerūt ⁊ʸ errauer̄t: excecauit enī illos malicia eoꝝ. Etᶻ neſci mon dicit iſta. n Tanqͣꝫ nugaces.i. nullius veritatis hoīes. o Eſtimati ſumꝰ ab illo. nā gētiles erāt ydolatre vbi eſt maxīa falſitas. p Et abſtinet ſe a vijs noſtris tanqͣꝫ ab īmūdicijs. nā modi vi uēdi gētiliū erāt in comeſtiōe ydolaticoꝝ ⁊ ciboꝝ lege ꝓhibitoꝝ. q Et p̨̄fert nouiſſima iuſtoꝝ.i. bona a iuſtis expectata prefert om̄ibꝰ bonis vite pn̄tis. r Uideamus ergo ⁊c. i. per afflictiones experiamur veritatē verborū eius. s Si em̄ verus eſt filius dei. per gͣtiam iuſtificantē. t Suſcipiet illum liberando de oppreſſionibus iniquis: ⁊ ſic fctm̄ eſt frequēter tēpore vete. teſtī. ſicut patet ī ꝑſe cutione aman tꝑe mardochei: ⁊ tꝑe machabe orum de perſecutiōe an tiochi. u Cōtumelia ⁊ tormen to interrogemus eum. ſicut pꝫ de ſeptē fratribus qui cū matre cōtumelioſe ⁊ tormētis magnis fuerūt interrogati ſi vellent obedire regi. ij. Machab̓. vij. Aliter etiā exponit̉ pars iſta de chriſto cuius paſſio nē preuidēs ſalomō h̓ deſcripſit eā cū dicitur. Circūueniamꝰ gͦ iuſtū. ⁊c. Queſierūt em̄ iudei pluries chriſtū caꝑe in ſermone: vt patet ex decurſu euāgelij. Et īproperat nobis pctā legis improperauit enim eis Marci.vij. ꝙ irrita fa ciebāt mādata dei ꝑꝑ traditiōes ſuas. Promittit ſe ſcīaꝫ dei habe re. Ioh̓. vij. Eſt verus qui miſit me queꝫ vos neſcitis. ſed ego ſcio eū Et factus eſt nobis in traductionē cogitatōnū noſtrarū. xp̄s em̄ eos redarguēs cogitatiōes eoꝝ ꝓpalauit Math̓. ix. Et cū vidiſſet ieſus cogitatiōes ⁊c. Grauis eſt nobis etiā ad vidēdū ꝓpter odiū qd̓ con ceperāt cōtra eū ⁊c. Cetera patēt vſqꝫ ibi. Si cm̄ eſt verus filius dei ⁊ c. hoc videt̉ eē ꝓ iſta expoſitiōe: nā vera d̓i filiatio cōꝑ etit ſoli xp̄o qui eſt ſolus dei filiꝰ naturalis. alij vero ſunt eiꝰ filij adoptiui. u Contumelia ⁊ tormēto interrogemꝰ eū. chriſto em̄ pēdenti in cruce dicebāt Mat. xxvij. Si filiꝰ dei es deſcēde de cruce. ⁊c. Morte turpiſſima cōdemnemꝰ eū. nā inter latrones ſuſpēderūt eū. Math̓. xxvij Erit em̄ reſpectus in ẜmonibꝰ illius. credebant em̄ iudei ꝙ xp̄o mortuo ẜmones ip̄ius p̄cedētes reputarētur falſi: ſed cōtrariū cōtigit: nā ip̄o reſurgēte ⁊ in celos aſcēdēte fuit nomē eiꝰ exaltatū ⁊ doctrīa eiꝰ per orbē vniuerſum. x Hec cogitauerūt. Premiſſo errore circa immortalitatē aīe. hic ꝯſequēter error remouet̉ cū d̓r. Hec cogitauerunt id eſt q̄ dicta ſunt. y Et errauerūt. ⁊ ſubdit̉ cā erroris: cū dicit̉. Ex cecauit em̄ illos malicia eoꝝ. qd̓ ſi referat̉ ad iudeos ſpecialiter ſcd̓m expoſitionē ſcd̓aꝫ. dicēdū ꝙ licet periti iudeoꝝ habuerint noticiam d̓ chriſto: ſicut pleniꝰ dixi ſuꝑ illud Math̓. xxi. Uidētes aūt agricole di xerūt: hic ē heres: qꝛ cū cepit p̄dicare cōtra vicia eoꝝ: ꝯceperūt cōtra eū inuidiā ⁊ odiū ex quibꝰ obſcurata fuit in eis noticia quā hēbant de chriſto incipiētes exponere ꝓphetias de eo ꝑuerſe. Si aūt refera tur ad īpios generaliter: ſic ſil̓iter eſt verū ꝙ malicia affectus excecat noticiā intellectꝰ maxīe in moralibꝰ: qꝛ qualis eſt vnuſquiſqꝫ talis fi nis ſibi debetur. ij. Ethicoꝝ. z Et neſcierunt ſacramēta dei.i. occulta bona que preparauit diligē tibus ſe: ideo ſubditur.