ꝑ prima vice confeſſionis alicuiꝰ pcti invetirati ſeu deteſtabilis obrecordacōnemſancte gracie quod viciū illud defectumerat apertū ⁊ ſanatum iniungebat vt toto tempore vite cōfeſſus diceret quolibꝫdie bis Pater noſter ⁊ aue maria. ſemelin mane ⁊ ſemel in ſero. miſerere mei deus. vel ſīle aliquod Et ſic in iſtis ſi cadebat obliuio. aut impedementū legittimūbene valebat vt in alio die poſſet fieri ſimile vel equalens Sed ad ꝓuidendū futuro caſui ⁊ reciduo in morbū peccati qͥſemper deterror maiorem dabat operamet ſtudioſius mvigilauit ſic agendo Vtſimul eciam de preteritis pīam daret inquantū reſiſtere peccato conſueto penalitatis multū habet ⁊ meriti Iniungenbat igitur nō ꝑpetuo ſed ad tempus certuum breuiꝰ aut longius ſecundū voluntatem ⁊ diſpoſicionē confitentis. quodidem confitens ꝓ qualibet vice qua incideret peccatum tale quod volebat ex totoſanare aliqua de ſubſequētibꝰ adīpleretPrimo quod ī caſu illo teneret vno ſe
