Quid ergo. vis vineā hr̄e ā roborē. puto te vineā elige̓. magiſqꝫ leticia ē. ad hoīm vſus ꝙͣ roborem animaliū eſcam. Quid ape vtiliꝰ Quid pauone pulcriꝰ. Quid formica ſapien cius. Et apis quidē dulcedinē in ſe habꝫ. ⁊ ac culeū. Pauo enim. ſolummō in pennis. non infrcū decorus. Formica vero ꝯtētibil̓ hoībꝰ ſꝫ magiſtra virtutū eſt. Venit ergo dauid. de paſcuis ⁊ vngit̉ iuſſiōe dn̄i oleo bn̄dictōnis miniſterio quidē hominis. ſꝫ dei nutu. Quid ſuppoſuit capiti eius. cornu criſmatis ōi dyademate et purpura potius et ꝑrexit. Habens regnum non lorica indutus non ꝓtectus clip peo. nō telis munitus. ſꝫ habēs. benedictōem dei omnium potēciorem. Poſt hoc ergo pec catis faciētibꝰ inſurrexerūt allophili ⁊ vaſtaverūt regionē iudeā. Et cū hec agerēt̉. miſſꝰ a patre. ꝑrexit in caſtra. hebreoꝝ. videre euentū rei Veīt ergo dd̓. vbi erat vt̓qꝫ exercitus ⁊ vidit caſtra barbarorū valde muīta ⁊ arma ſplendēcia. ⁊ de ſuis vulneratos plurimos. et nutu dei. ꝓceſſit paſtor ad pugnam. Et qui bello fuerāt aſſueti pauore tremebāt. Et ille qui arboribꝰ ⁊ vmbra ⁊ frōdibꝰ delectabatur cū vidiſſꝫ alienigenā ꝓuocātem ad ſingulare certamē. irruit in eum ſpūs dn̄i. Et dixit ad barbaꝝ. Quis ē iſte īcircūciſꝰ qͥ blaſphemat
zum Hauptmenü