oſtender̄t ⁊ pt̄ deſuꝑ intonuit et dixit me fili um ſuū eē cariſſimū. poſtqͣ doctrinam meam oībꝰ manifeſtaui et viā veritatis oſtendi ſig nis ⁊ prodigijs ⁊ virtutibꝰ. nunc vobis dico quādo ne vmbram quidē ꝯtradictōnis habetis Quid vobis videtur de xpō cuius filꝰ eſt. Di cunt illi ingrati et recordes. dauid filius ē ne gantes ſcꝫ diuinitatem eiꝰ. ⁊ nolentes dicere eo ꝙ dei filius eſſꝫ. Dicit ad eos dn̄s. et quō dauid ī ſpū ſancto dn̄m eum vocat dicēs Dix it dominꝰ dn̄o meo ſede a dextris eis. Do nec ponā inimicos tuos ſcabellū pedum tuoꝝ Videtis ergo cariſſimi ſolutā queſtionē. quā non ꝑ ſapienciam mundanam. neqꝫ per ſecu li prudentiam locutus ē dauid. ſꝫ ꝑ ſpm̄ ſcm̄ futurā predixit. ipſo dn̄o teſtimonio ꝑhibente eo ꝙ recepit poſt pn̄iam ſpm̄ ſcm̄. Int̓ quin quageſimū eī pſalmū ⁊ centeſtimū nonum gn̄ de interuallū ē ⁊ tꝑis. ⁊ ordinis. Si aūt ſpm̄ ſcm̄ recepit. mo qꝛ r̄cepit. ſolutum ē pecca tum. ſuſcepta eſt penitentia. reſtituta ē grā Cor mundum crea in me deus. et ſpm̄ rectum innoua in viſceribꝰ meis. Vides ꝙ iterum ad ſuam redijt dignitatem. Iteꝝ ꝓph̓a vnitꝰ eſt gr̄e. iterū de xpō ānūtiat. ⁊ diſpenſacōis eiꝰ predicit miſteria. Videtis cariſſimi quanta ē penitencie virtus. et ꝯuerſacōis ad deum ab
zum Hauptmenü