Hieremie. nus iuſtusᵘ noſter. Propterˣ hoc ecce dies veniūt dicit dn̄s ⁊ʸ nō di­cent vltra viuit dn̄s qui eduxit fili­os iſrael de terra egypti: ſed viuit dn̄s qui eduxit ⁊ adduxit ſemē do mus iſrael de terra aquilonis ⁊ de cunctis terris ad quas eiecerā eos illuc ⁊ª habitabūt ī terra ſua. Adˡ ꝓphetas. Cōtritū eſt cor meuꝫ in medio mei cōtremuerunt oīa oſſa mea. Factusᵈ ſum quaſi vir ebriꝰ ⁊ quaſi hō madidus avino aᵉ facie dn̄i: ⁊ a facie verboꝝ ſanctoꝝ eius: qꝛˡ adulterijs repleta eſt terra: qꝛᵍ a facie maledictiōis luxitʰ terra: are. facta ſunt arua deſerti. Factusⁱ eſt curſus eoꝝ malus: ⁊ᵏ fortitudo eo rū diſſimilis: ꝓphetaˡ nāqꝫ ⁊ ſacer dos polluti ſunt: ⁊ᵐ in domo mea īueniⁿ malū eoꝝ ait dn̄s. Idcirco via eoꝝ erit quaſi lubricum in tene bris: impellēt̉.n. ⁊ corruent in ea. Afferam.n. ſuper eos mala: annū viſitatiōis eoꝝ ait dn̄s. Etᵖ in pro­phetis ſamarie vidi fatuitatē ⁊q ꝓ phetabāt in baal: ⁊ decipiebāt po pulū meū iſrl̓. Etʳ in ꝓphetis hie ruſalē vidi ſimilitudinē adulteran tiū ⁊ʳ iter mendacij. Etᵗ cōfortaue rūt manꝰⁿ peſſimoꝝ: vt nō cōuerte tur vnuſquiſqꝫ a malicia ſua. Fa ctiˣ ſunt mihi oēs ſodoma: ⁊ ha bitatores eiꝰ qͣſi gomorra. Pro­pterea hec dicit dominꝰ exercituū ad ꝓphās: ecceʸ ego cibabo eos abſinthio: ⁊ potabo eos felle. A x Propter hoc. Hic cōſequēter ponitur tāti beneficij recognitio cum dicitur. y Et nō dicent vltra viuit dn̄s ⁊c̄. quia ſicut ad p̄ſentiam maioris luminis minus obfuſcatur: ſic adueniente be neficio incarnationis hieſu chriſti ⁊ redemptionis noſtre per eū facte obfuſcata ſunt om̄ia beneficia ⁊ quaſi obliuioni data que fuerunt in veteri lege tanqͣꝫ modi­ca aut nulla reſpe ctiue. Sꝫ viuit dn̄s qͥ eduxit ⁊ addu­xit ⁊c̄. qd̓ nō pōt ītelligi de ritu ca ptiuitatis baby­lonice: qꝛ illud be neficiū quaſi īcō­parabiliter minꝰ fuit qͣꝫ eductio fi­lioꝝ iſrl̓ d̓ egypto in tot ſignis ⁊ mi rabilibꝰ diuinis: ⁊ in tanta multitu dine ꝙ erāt ſexcē­ta milia abſqꝫ mu lieribꝰ ⁊ paruuli ⁊ iō iſta adductō intelligit̉ de voca tione ad fidē chri ſti: qꝛ de oībꝰ ter­re ꝑtibꝰ ſūt aliqui vocati: ⁊ iſta vo catio maior ē ⁊ e cellētior quaſi īcō parabiliter oībuſ bn̄ficijs veteriſ te ſtamenti. a Et habitabūt in terra ſua.i. in ec cleſia militante: ⁊ poſtea ī triūphā­te q̄ ē terra viuēti­um ꝓmiſſa fideli­bus in p̄miuꝫ v­frequēter ſuperiꝰ declaraui. b Ad ꝓphetas Hic cōſequēt̓ ne­quiciā maloꝝ pa ſtoꝝ diffuſiꝰ reſu­mit: ⁊ pͦ arguit eo rū vitam. ſcd̓o do ctrinā ibi. Hec di cit. Prima adhuc in duas: qꝛ p̄ ar­guit̉ eoꝝ mala vi ta. ſcd̓o ſubditur pea: ibi. Idcirco. Circa primū dicit hieremias. c Contritum eſt cor meum ⁊c̄. qꝛ dolebat de malo vita ſacerdotū ⁊ falſoꝝ ꝓph̓aꝝ: cōpatiebat̉ etiā eoꝝ nature ꝓpter mala que videbat eis īminere: lꝫ eoꝝ culpā odiret. d Factꝰ ſum quaſi vir ebriꝰ.i. attonitꝰ pre eoꝝ malicia ⁊ ſequēti pena: iō ſubdit̉. e A facie dn̄i. vindictā p̄parātis. f Quia adulterijs repleta ē terra ſicut dictū ē. sͣ. v. Unuſquiſqꝫ ad vxorē ꝓximi ſui hinniebat. g Quia a facie maledictōis.i. ꝓpter blaſphemias ꝯtra deū ⁊ alia mala. h Luxit terra. pre ſiccitate nimia: ſicut diffuſiꝰ explicat̉. sͣ. xiiij. Sicut em̄ pratū d̓r ri dere metaph orice qn̄ viret: ſic terra lugere qn̄ aret. i Factꝰ eſt curſus eoꝝ malꝰ. ad mala.n. currebāt ſine freno rōnis ⁊ diuine le gis. k Et fortitudo eoꝝ diſſimil̓. pr̄ibꝰ antiqͥs. l Proph̓a nāqꝫ ⁊ ſacerdos polluti ſunt: luxuria ⁊ auaricia. m Et in do mo mea.i. in tēplo meo noī dedicato. n Inueni malum eoꝝ i. idola q̄ colebat. iiij. Re. xxi. Idcirco. Hic ſubiūgit̉ pena cū dicit̉. ꝓphetiſ.n. hierl̓m egreſſa ē pollu tio ſuperª omnem terram. Hecᶜ dicit dominus exercituū. Nolite audire verba ꝓphetarum qui ꝓ phetant vobis: ⁊ decipiūt vos: vi­ſione cordis ſui loquuntur: nō de ore domini. Dicuntᵉ his qui blaſ­phemant me: locutus eſt dominꝰ paxʳ erit vobis: ⁊ omnibus qui am bulant inprauitate cordis ſui dixe. runt non veniet ſuper vos maluꝫ. Quisᵍ enim affuit in conſilio do­mini: ⁊ vidit ⁊ audiuit ſermonem eius. Quis conſiderauit uerbum illius ⁊ audiuit? Ecceʰ turbo do­minice indignationis egredietur ⁊ tempeſtas crumpens ſuperⁱ ca­put impioruꝫ ueniet. Nonᵏ reuer tetur furor domini uſqꝫ dum faci­at: ⁊ uſqꝫ dum compleat cogitati­oneꝫ cordis ſui. Inˡ nouiſſimis die bus intelligetisª conſilium eius. Non mittebā ꝓphctas ⁊ ipſi cur­rebāt: non loquebar ad eos: ⁊ ip̄i ꝓphetabant. Siⁿ ſtētiſſent in ꝯſi­lio meo ⁊ᵇ nota feciſſēt uerba mea populo meo: auertiſſeꝫᵖ utiqꝫ eos auia ſua mala ⁊ cogitationibus ſu­is peſſimis. Putaſneq deus euici nō ego ſum dicit dominus: et non deus de longe. Siʳ occultabitur uir in abſconditis: ⁊ ego non uide bo euꝫ dicit dominus. Nunquidꝰ non celum ⁊ terraꝫ ego impleo di­cit dominus. Audiuiᵗ que dixerūt prophete prophctātesᵘ in nomīe o Idcirco via eoꝝ erit quaſi lu. ⁊c̄. hoc ē dictū inferā eis plura mala ſu­per aliud. p Et in ꝓphetis ſamarie. qui iā erāt in captiuitatē ducti a ſexto anno ezechie. iiij. Reg. xviij. vbi habemꝰ fatuitatē: in hebreo habe tur blaſphemiā. iō ſubdit̉. q Et ꝓphetabāt in baal. querēdo rn̄ſū ab ydolo vel potius a demone in ipſo: ⁊ nō a deo: ⁊ ſic erat quedā blaſphe mia: quia per hoc oſtēde bāt ꝙ reputabant baal plus qͣꝫ deū. Et in ꝓphetis hierl̓m vidi ſil̓itudinē. ad ꝓphe­tas ſamarie: adulteriū.i. Idolatriā. s Et iter mē dacij. qꝛ decipiebāt ppl̓ꝫ iude: ſicut ille ppl̓ꝫ ſama­rie. In hebreo hr̄ ſic. Ui­di turpitudinē adulterij ⁊ iter mēdacij. turpitudo em̄ adulterij ē qn̄ adulte­ra in eodēlecto recipit a­dulterū cū marito ⁊ ſic iſti fecerūt: qꝛ in templo dn̄i ydolū poſuerūt. t Et ꝯfortauerūt. ſuo malo ex emplo ⁊ verbo falſo. v Manꝰ peſſimoꝝ. ad p̄ manēdū ī pctō. x Facti ſūt mihi oēſ ſodoma. id ē ab ominabiles: vt ſodo­mite: iō ſubdit̉ īflictio pe ne. y Ecce ego cibabo eos ab ſinthio ⁊c̄.i. reple bo eos pena amariſſima z Aꝓph̓is.n. hierl̓ꝫ egreſ ſa ē pullutio. ydolatrie ⁊ alioꝝ maloꝝ. a Suꝑ oēꝫ terrā.ſ. iudee. qꝛ ppl̓s eos imitabat̉. b Hec dicit dn̄s. Hic ꝯn̄r argui tur ꝓph̓aꝝ falſoꝝ ⁊ ſacer dotū doctrina: ⁊ pͦ qͣꝫtuꝫ ad denūciationē falſitatꝭ Scd̓o qͣꝫtū ad deriſionē veritatꝭ: ibi. Si igr̄. Prīa adhuc ī duas: qꝛ pͦ argui tur ī eis denūciatio falſi: ſcd̓o coloratio dicti: ibi. audiui. Circa pͥmū dicit̉. Nolite audireꝟba pro phetaꝝ qͥ ꝓphetāt meda ciū ad vos decipiēdum. d Uiſionē cor. ſui.i. fictā ab eis. e Dicūt eis qͥ blaſphemabāt me. ore ⁊ oꝑe. f Pax erit vobis aſſecurādo ⁊ nutriendo eos ī mal̓. g Quis.n. affuit ī conſilio dn̄i. de ꝓ phetꝭ ſic loquētibꝰ. q. d. nullꝰ: qꝛ euciet ꝯͣriū. iō ſeqͥt̉. h Ecce turbo dn̄ice īdignatiōis.i. īpetꝰ diuīe vīdicte. i Suꝑ caput īpioꝝ. ſiue ſint ſacer­dotes ſiue ppl̓ares. k Nō reuertet̉.i. nō īpediet̉ ſꝫ abſqꝫ dubio veniet In nouiſſimis diebꝰ.i. tꝑe deſtructiōis ciuitatꝭ qd̓ d̓r hͦ vltimū: qꝛ tūc terminatū fuit regnū iudeoꝝ. m Intelligētꝭ ꝯſiliū meū.i. penā quā di ſpoſui īferre videbitꝭ ꝑ effectū. n Si ſtētiſſēt ī ꝯſilio meo. ꝟb̓ ꝓph̓aꝝ meoꝝ credēdo. o Et no. fe. ꝟ. mea po. meo. ſic̄ tenebāt̉ ex offō. p Auer tiſſē eos vtiqꝫ a via mala. ſpm̄ vere penitētie eis ꝯferēdo. q Putaſne deꝰ ē vicīo ego ſū.i. cognoſcēs tm̄ illa q̄ ſūt ꝓpe me ⁊ nō ea qͥ ſunt lōge. hͦ nō īducit̉ ad excludēdū doctrinā falſā aliqͣꝝ ſacerdotū qͥ dicebāt dei ꝓ­uidētiā attinge̓ tm̄ ad ſuꝑiora ⁊ nō ad iſta īferiora: qͥ error incepit a teꝑe ſctī Iob. In ꝑſona ſic errātiū d̓r Iob. xxij. Circa cardīes celi ꝑ ambulat nec nr̄a ꝯſiderat. Sꝫ qꝛ dei ꝓuidētia attingit ad oīa quātūcūqꝫ occul­ta: iō ſeqͥt̉. r Si occultabit̉ ⁊c̄ i. nō occultabit̉: qd̓ ꝓbat̉ ex eiꝰ p̄ſentia vbiqꝫ cū d̓r. s Nūqͥd nō celū ⁊ terra ego īpleo. q. d. ſic. t Audiui. L iiij