Liber vniuerſisª regnis terre: inᵇ maledi ctionē ⁊ᶜ in ſtuporē ⁊ᵈ in ſibilū ⁊ in obprobriū cūctiſgētibꝰ ad qͣs ego eieci eos: eo ꝙ non audierint ꝟba mea dicit dn̄s: q̄ miſi ad eos ꝑ ſer­uos meos ꝓphetas de nocte con­ſurgēs ⁊ mittēs: ⁊ nō audiſtis dicit dn̄s. Uos ergo audite veībuꝫ dn̄i oīs trāmiſgratio quā emiſit de hie ruſalē in babylone. Hecᵉ dicit dn̄s exercituuꝫ deꝰ iſrl̓ adʳ achab filium chulie ⁊ ad ſedechiā filiū maaſie q ꝓphetāt vobis in noīe meo mēda citer. Ecce ego tradā eos in manu nabucho. regis babilonis: ⁊ ꝑcuti et eos ī o culis vr̄is. Et aſſumetur ex eis maledictio oī trāſmigrationi iude que ē ī babilōe dicentiū. Po­nat te dn̄s ſicut ſedechiam et ſicut achab qͦsᵍ frixit rex babylōis ī igne ꝓ eo ꝙ fecerint ſtulticiā ī iſrl̓ ⁊ me chati ſūt in vxores amicoꝝ ſuoꝝ: ⁊ locuti ſūt ꝟbū in noīe meo mēdaci ter: qd̓ nō mādaui eis. Egoʰ ſū iu­dex ⁊ teſtis dicit dn̄s. Etⁱ ad ſemei aꝫ neelamitē dicēs. Hec dicit dn̄s exercituū deꝰ iſrl̓. Proᵏ eo ꝙ miſi ſti in noīeˡ meo libros ad oēꝫ ppl̓m ꝗ ē in hierl̓m ⁊ ad ſophoniā filiuꝫ maaſie ſacerdoteꝫ ⁊ ad vniuerſos ſacerdotes dicēs: dn̄sᵐ dedit te ſa­cerdotē ꝓᵐ ioīade ſacerdote vtᵈ ſis dux in domo dn̄ ſuꝑᵖ oēꝫ viꝝ arre­pticiū ⁊ ꝓphetātē vtq mittas eum in neruū ⁊ in carcerē. Etʳ nunc qͣre nō increpaſti hieremiā anathotitē ꝗ ꝓphetat vob̓. Qꝛᵍ ſuꝑ hoc mi­a Uniuerſis regnis terre. hͦ d̓r qꝛ ſub rege babylonis erāt plura regna. b In maledictionē. qͣꝫtū ad verba dura que eis inferebāt̉. c Et in ſtuporē pre admiratiōe eoꝝ miſerie. d Et in fibilū.i. in deriſuꝫ. Cete ra patēt in lr̄a. e Hec dicit. Hic ꝯn̄ter ponit̉ pena falſoꝝ ꝓph̓aꝝ qui decipiebāt ppl̓m de babylone trāſmigratū: ⁊ primo ponit̉ pena duorū ſil̓ qͥ n̄ ſolū erat ꝓph̓e fal ſi: ſꝫ ēt adulteri. ſcd̓o pēa tercij qͥ nō ſolū erat aſſer­tor falſitatꝭ: ſꝫ ēt ꝑſecutor ꝟitatis ibi. Et ad ſemeiā Noīa aūt duoꝝ ponūtur cū d̓r. f Ad achab filiū chulie ⁊ ad ſedechiā filiū maaſie. ⁊ ſubdit̉ eoꝝ pēa cū d̓r. Ecce tradam eos ī māu nabuch̓. dicūt expo ſitores nr̄i cōit̓ ꝙ iſti fue­rūt duo ſeneſ qͦs ꝯuic̄ da ni el d̓ falſo teſtīonio ꝯͣ ſu ſannā ꝑꝑ qd̓ fuerūt cōdē nati ad mortē: vt hr̄ Da­niel̓. xiij. Uerūtn̄ qꝛ iude­ī babylōe erāt ſerui n̄ ha­bebāt aliquā iuſticiā nec ꝑ ꝯn̄s ptātē ꝯdēnādi ali quē ad morteꝫ. iō ſubdit̉ h̓ ꝙ fuer̄t traditi ī manu uabuch̓. qꝛ d̓ ſua falſitate fuerūt accuſati ꝑ iudeos corā rege vt locū eiꝰ tenē te: qͥ ſnīaꝫ mortꝭ in eos de dit: ⁊ executōeꝫ iudeis cō miſit: ⁊ iō cū d̓r Dan̄. xiij ppl̓os eos īterfeciſſe: ītel ligēdū ē tm̄ executiue: ce­tera patēt vſqꝫ ibi. Quos frixit rex baby lōis in igne. Sꝫ ꝯͣ Dan̄. xiij. d̓r ꝙ fuerūt lapidati. Ad qd̓ dicēduꝫ ꝙ q̄libet pena mortis aliqn̄ in ſcri ptura ſignificat̉ nomine ignis. Uel qꝛ pͥmo fuer̄t lapidati poſtea ꝯbuſti: ſi cut d̓ achor dcm̄ fuit Io­ſue..vij. Et h̓ expͥmit̉ pēa ignis: in dan̄. ꝟo pena la pidatiōis: illud tn̄ qd̓ de eis d̓r in daniele nō ē au­tēticū: qꝛ nō eſt de ſcriptu ra canonica: cetera patēt vſqꝫ ibi. h Ego ſū iu dex ⁊ teſtis dic̄ dn̄s. q. d. nullꝰ pōt effugere iuſticiā meā. i Et ſemeiā. hic ꝯn̄r ponit̉ pena tercij qͥ n̄ ſolū erat ꝓph̓a falſus ill̓ qͥ erāt in babylone ſed ēt ꝑſecutor hieremie ſcribēſ de babylone ſummo pontifici qui erat in hieruſaleꝫ vt incarceraret hie­remiā: eo ꝙ ſcripſerat trāſmigratꝭ: ne falſo ſperarent cito reuerti: ⁊ hͦ ē qd̓ d̓r. k Pro eo ꝙ miſiſti libros.i. lr̄as. l Noīe tuo tāqͣꝫ noīe veri ꝓ­phete dicēs ſophonie. m Dn̄s dedit te ſacerdotē.ſ. ſūmū. n Pro ioīada ſacerdote. lꝫ iſte ioīada fuiſſꝫ diu an̄: tn̄ ip̄m noīat eo ꝙ fuerat hō ſanctitatis magne ⁊ auctoritatꝭ in hͦ adulādo iſti ſophonie. q d. tu es tā te ſctītatꝭ ſicut ille. o Vt ſis dux.i. pͥnceps ſacerdotū. p Suꝑ oēm viꝝ arrepticiū ⁊ ꝓphetātē.i. qͥ ꝓphetat ex virtute demonis eiꝰ fantaſiaꝫ ꝯmouētis. q Ut mittas eū in neruū.i. i cippū ita ꝙ nō poſſit talia ſe­minare in ppl̓o. r Et nūc qͣre nō increpas hieremia. talit̓ ꝓphetātē in hierl̓m ⁊ nō ſolū in hierl̓m ꝟbis: ſꝫ ēt ī babylone ſcriptis: iō ſubditur. s Quia ſuꝑ hͦ m iſit ad nos.ſ. epl̓ am vt dictū ē in pͥn. huiꝰ ca. t Di­cēs. in eadē epl̓a. v Lōgū ē.ſ. tp̄s more vr̄e in babylōe. x Edifica ſit ī babilonē ad nos dicēsᵗ. Lōgūʳ ē edificateˣ ⁊ domos hītate ⁊ plāta te hortos ⁊ cōmedite fructꝰ eorū. Legitʸ ergo ſophōias ſacerdos li­brū iſtū in auribꝰ hieremie ꝓphe te. Et ſcm̄ ē ꝟbū dn̄i ad hieremiā dicēs. Mitte ad oēꝫ trāſmigratōeꝫ dicēs. Hec dic̄ dn̄s ad ſemeiā nee­lamitē. Pro eo ꝙ ꝓphetauit vo bis ſemeias ⁊ egono miſi eū ⁊ fec̄ vos ꝯfidere ī mēdacio: idcirco hec dicit dn̄s. Ecceᶻ ego viſitaboª ſuꝑ ſemeiā neelamitē ⁊ᵇ ſuꝑ ſemen eiꝰ Nōᶜ erit ei vir ſedēs in mediopo puli huiꝰ ⁊ᵉ n̄ videbit bonū qd̓ ego faciā ppl̓o meo ait dn̄s: qꝛᶠ p̄uarica tionē locutꝰ ē aduerſus dn̄m. Capituluꝫ. xxx. Ocª ꝟ̓bū qd̓ ſcm̄ ē ad hie­h remiā a dn̄o dicēs. Hec di cit dn̄s deꝰ iſrl̓ dicēs. Scribeᵇ tibi oīa ꝟba q̄ locutꝰ ſuꝫ ad te in libro. Ecceᶜ em̄ dies veniūt dicit dn̄s et ꝯuertā ꝯuerſionē ppl̓i mei iſrl̓ ⁊ iu da ait dominꝰ: ⁊ cōuertaꝫ eos ad terrā quā dedi pr̄ibꝰ eoꝝ ⁊ poſſide būt eā. Et hec ꝟba q̄ locutꝰ eſt do minꝰ ad iſrl̓ ⁊ ad iudaꝫ. Qm̄ᵉ hec dic̄ dominꝰ. Uocē terroris audiui mus: formido ⁊ nō ē pax. Interro gateˢ ⁊ videte ſi generat maſculus. Quareᵍ ergo vidi oīs viriʰ manuꝫ ſuꝑ lūbū ſuū qͣi ꝑtunētis: ⁊ ꝯuerſe lunt uniuerſe facies in auruginem. Ueᵏ qꝛ magna dies illa: nec ē ſil̓is eiꝰ tp̄uſqꝫ tribulatiōis ē iacob ⁊ᵐ ex ipſo ſaluabit̉. Etⁿ erit in die illa ait te ⁊c̄ i. diſpōite vos ad diutinā māſionē ſic̄ expoſitū ē. sͣ. v 2. git gͦ ſophonias ſacerdos. ad arguēdū hieremiā d̓ epl̓a quā mi ſerat. Cetera patēt vſqꝫ ibi. z Ecce ego. vbi pōit̉ pena ſemci­cū d̓r. a Uiſitabo ſuꝑ ſemeiā neelamitē in ꝑſona eiꝰ. b F. ſuꝑ ſemē eiꝰ.i. in ꝑſonis ſibi ꝯiūctis. c Nō erit ei vir ſedēs. ī habitās. d In medio ppl̓i hꝰ.ſ. reuertentis in hie ruſalem. Et nō vide bo. qd̓ ego faciaꝫ po pulo meo. ip̄ꝫ de captiuitate libe­rādo. f Quia p̄uaricatiōes lo­cutꝰ eſt aduerſus dn̄m. notādo hie remiaꝫ d̓ falſitate qͥ ex ore dn̄i loq̄­batur. Capitulū. xxx. Oc ꝟbuꝫ. Suꝑius hieremias ꝓph̓a uit ppl̓o aſꝑa. h̓ ꝯn̄r ꝓphetat pro ſpera: iſtd̓ aūt qd̓ erat ſūme ꝓſperū erat aduentꝰ chri ſti ad ſalutē mun di: cuiꝰ figura fue rat ſaluatio ppl̓i d̓ captiuitate ba­bylōica d̓ qua fe­cerat mētionē ca. p̄ce. int̓ aſꝑ a q̄ nū ciauerat vt oppo ſita iuxͣ ſe poſita magiſ eluceſcerēt ⁊ iō ꝯueniēter pꝰ figurā hͦ ꝯn̄ter de nunciat rē figura tā.ſ. ꝑ chriſtu ſalu tē generalē qd̓ fa cit ī hͦ ca. ⁊ ſe. nec pn̄t cōueniēt̉ alit̓ exponi niſi referē do ad tp̄s chriſti: vt in ꝓſequendo magis apparebit Ad ītellectū tn̄ ſe quētiū ſciendū ꝙ ꝓph̓e ſcribēdo n̄ ſeruāt ſēꝑ ordinē tꝑis: ſꝫ freq̄nt̓ pri us facta: ſcribūt poſteriꝰ ⁊ ecōuer­ſo. vn̄ dicunt do­cto. hebrei. n̄ ē pri us ⁊ poſterius in lege per quam intelligunt ve. teſta. in quonōē attēdēdꝰ ordo tꝑis ẜm ordinē deſcriptōis ⁊ idē dicūt doct̉. latin ꝙ frequēter ſacra ſcriptura loqͥt̉ ꝑ anticipationē.ſ. poſteriora p ponēdo ⁊ ꝑ recapitulationē pͥora poſtponēdo: ⁊ hͦ mō procedi hiere. in hͦ li. in pluribꝰ locis: vt pꝫ in p̄cedētibꝰ. ⁊ in ſeq̄ntibꝰ ap parebit. ⁊ ī hͦ loco ſic ꝓcedit: qꝛ pͥmo denūciat chriſti regnū. ſcd̓o eiꝰ aduētū ca. ſe. Circa pͥmū ſciēdū ꝙ lꝫ hō chriſtꝰ ab inſtāti īcar natiōis habuerit dn̄iuꝫ ſuꝑ oīa creata auctoritatiue nō tn̄ execu­tiue: ſꝫ hͦ mō accepit ī ſua reſurrectiōe: ẜm ꝙ dic̄ Math̓. vl. Data ē mihi oīs ptās ī celo ⁊ ī t̓ra. ⁊ ꝑfectiꝰ hēbit ī iudicio finali: te. n. oīa erūt ei ſimpl̓r ſubiecta. vn̄ dic̄ apo. ad heb̓. ij. Nūc aūt necdū videmꝰ oīa ſubiecta ei. iudiciū aūt finale p̄cedit antichriſti ꝑſecu tio. Et iō pͦ nūciat̉ hͦ ꝑſecutio āti chriſti. ſcd̓o regnū chriſti: ibi. ſt