Liber ⁊ celebritatibꝰ diuinis: qꝛ ter in anno debebat ppl̓s cōuenire in hierl̓m ad celebrāda diuina feſta: qd̓ deplorat in qͣrto vſiculo dicēdo. Uie ſyō lugent: eo ꝙ nō ſint qui veniāt ad ſolēnitatē. Exceſſit qͥnto in pace ⁊ trā quillitate:: qꝛ lꝫ tantus ppl̓s ibi ꝯcurreret preſertim in p̄dictis feſtis: tn̄ erat inter eos trāquillitas pacifica: vt pꝫ tꝑe ſalomonis: qd̓ deplorat in qͥnto ꝟſiculo dicēs. Facti ſunt hoſtes eiꝰ in capite. Exceſſit ſexto in fortitudine militū ⁊ ꝓbitate: vt pꝫ p̄ſertim tꝑe dauid: qd̓ ad magnū decorē policie ꝑtinet: decet.n. ẜm legiſtas imꝑatoriā maieſtatē eē armis decora tā: qd̓ deplorat in vi. ꝟſiculo. d. Egreſſus ē a filia ſyon oīs decor eiꝰ: fa cti ſunt pͥncipes eiꝰ velut arietes ⁊c̄. ⁊ ſequit̉. Et abierūt abſqꝫ fortitudine. Exceſſit ſeptimo in multiplici ꝓſꝑitate ⁊ diuitiaꝝ copioſitate. erat em̄ tꝑe ſalomonis copia auri ⁊ argēti qͥi ferri: vt pꝫ in. iij. Reg. qd̓ deplo rat in. vij ꝟſiculo. d. Et recordata ē hierl̓m dieꝝ afflictiōis ſue. In heb̓. hr̄. Dieꝝ pauꝑtatis ſue. ⁊ ſequit̉. Et oīuꝫ deſiderabiliū ſuoꝝ ⁊c̄. Exceſſit octauo in laudis p̄conio ⁊ famoſitate: noīabat̉.n. incūctis regnis: ita vt regina ſaba veniret de finibꝰ terre audire ſapīam Salomōis: qd̓ deplorat in octauo ꝟſiculo. d. Peccatū peccauit hierl̓m. ⁊ ſequit̉. Oēs qͥ glorificabāt eā ſpreuer̄t eā. Exceſſit nono in pulcritudine ⁊ formoſita te: erat em̄ pulcerrime edificata: qd̓ deplorat in nono ꝟſiculo. d. Sordeſ eiꝰ in pedibꝰ eiꝰ. ⁊ ſequit̉. Depoſita ē vehemēt̓.i. deformata. Exceſſit decimo in cerimoniaꝝ ſcrītate: ita vt nō ꝑmitteret̉ aliqͥs gētilis ingredi infra tēplū: qd̓ deplorat in decimo ꝟſiculo. d. Manū ſua miſit hoſtis: ⁊ ſe quit̉. Uidit gētes ingreſſas ſanctuariū ſuū de qͥbꝰ p̄ceperas ne intrarēt in eccleſiā tua. Exceſſit vndecimo in copia panis ⁊ ſaturitate: ꝓut in ml̓ tis locis ſacre ſcripture illa terra ꝯmēdat̉: qd̓ deplorat in. xi. verſiculo. d. Oīs ppl̓s eiꝰ gemēs ⁊ querēs panē. Deinde incipit ſcd̓a ꝑs pͥncipal̓ la mētatiōis hꝰ pͥmi cap̄. in qua poſtqͣꝫ ꝓph̓a lamētatꝰ ē ciuitatē deſtructā introducit ciuitatē lamētantē ſeip̄am. ⁊ incipit. xij. ꝟſu.ſ. ibi. O vos oēs ⁊cͣ. ibi em̄ loquit̉ ciuitas inuocās alios ad ſibi cōpatiēdū: q̄ ꝑs diuidit̉ ī qͣtuor ꝑtes pͥncipales. Primo nāqꝫ lamētat̉ immēſitatē ſue miſerie: ⁊ hͦ ī qͣtuor pͥmis ꝟſiculis ſub ſil̓itudine quatuor modoꝝ hoīuꝫ qͥ ꝯſueuerūt oīa ſpoliare. Dicit em̄ in pͥmo ꝟſiculo dn̄m ſe habuiſſe ad ip̄aꝫ īſtar vin demiatoris qͥ nihil in vinea relinquit: de qͦ dicit. O vos oēs qͥ trāſitis ꝑ viā. ⁊ ſequit̉. Qm̄ vindemiauit me vt locutꝰ ē dn̄s. In ſcd̓o dicit deuꝫ ſe habuiſſe ad ip̄am adiuſtar incendiarij ⁊ venatoris. incēdiariꝰ.n. conſue uit totū cōburere: ⁊ venator qͥcqͥd capit in reti mactare ſeu occide̓: ⁊ de hoc dicit in ſequēti ꝟſu. De excelſo miſit ignē in oſſibꝰ meis ⁊ ſic incēdia rius. Expādit rete pedibꝰ meis. ⁊ ſic venator. In tercio dicit deū ſe ba buiſſe ad ip̄am adinſtar ligātis captū ꝑ manū ⁊ collū: ſic ꝙ nullo modo poſſit euadere de qͦ dicit in ſequēti ꝟſiculo. Uigilauit iugu iniquitatum meaꝝ in manu eiꝰ ꝯuolute ſūt ⁊ impoſite collo meo. ⁊ ſequit̉. Dedit me dn̄s in manu de qua nō potero ſurgere. In quarto dicit deū ſe habuiſſe ad ip̄am ad modū calcātis in torculari qui nullū humorē relinquit in vua. de quo dicit ī ſequēti ꝟſiculo. Abſtulit oēs magnificos meos dn̄s ⁊c̄. Torcular calcauit dn̄s ⁊c̄. ⁊ ſic ſub quatuor metaphoris p̄dictis: lameūtata ē ſue miſerie magnitudinē. In ſcd̓a ꝟo ꝑte lamētat̉ ſuꝑ implacabilitate diuine iracūdie: ⁊ hͦ in duobꝰ ꝟſiculiſ. In pͥmo nāqꝫ oūdit ꝙ ipſa nō pōt deū placare lachrimis oculoꝝ dicēs. Idcirco ego plorās ⁊ oculꝰ meꝰ deducēs aquas ⁊c̄. In ſcd̓o ꝟo on̄dit ꝙ nō pōt deum placare geſtibꝰ manuū aūt ſignis deuotiōis quorūcūqꝫ dicēs. Expādit manus ſuas ſyon ⁊ nō ē qui ꝯſolet̉ eā. ⁊ ſic lamētat̉ ſuꝑ īplacabilitate diuīe ira cūdie: cū tn̄ cōſueuiſſet al̓s ſibi deū placabilē inuenire: ꝓut pꝫ in multiſ ſacre ſcripture locis. In tercia ꝟo ꝑte lamentādo ꝓfitet̉ iſtud ꝓuenire ex rectitudine diuine iuſticie: de quo dicit iuſtꝰ ē dn̄s: qꝛ os eiꝰ ad iracūdia ꝓuocaui: ⁊ durat ꝑs iſta ꝑ tres ꝟſiculos. In pͥmo em̄ ꝓfitet̉ deū nō fuiſ ſe iniuſtū in captiuitate quā inflixit iudeis a hierl̓m exeutibꝰ: de quo dic̄ Iuuenes mei ⁊ virgines mee abierūt ī captiuitatē. In ſcd̓o ꝓfitet̉ ꝙ deus nō fuit iniuſtꝰ in fame quā īflixit remanētibꝰ: de qͦ dicit. Vocaui amicos meos ⁊c̄. Sacerdotes mei ⁊ ſenes mei in vrbe ꝯſumpti ſunt ⁊c̄. In tercio ꝓfitet̉ ꝙ nec fuit iniuſtꝰ ī morte ⁊ gladio: q̄ inflixit oībꝰ tā iſtis qͣꝫ illis: de qͦ dicit. Uide dn̄e qm̄ tribulor. ⁊ ſequit̉. Foris interficit gladiꝰ ⁊ domimors. In quarta ꝟo ꝑte ⁊ vltima lamentado p̄ſtolat̉ dulcoreꝫ di uine clemētie ⁊ remediū ꝯſolatiōis future: ⁊ ꝯtinet̉ ꝑs illa in duobꝰ ꝟſi culis vltimis. In pͥmo nāqꝫ aperit inimicoꝝ incōpaſſionē reſpectu ſui: ⁊ p̄nūciat ſibi diuinā cōſolationē ex aduerſarioꝝ afflictione futura: de qͣ dicit. Audierūt qꝛ ingemiſco ⁊c̄. ⁊ ſequit̉. Adduxiſti.i. adduces. Diē cōſolatiōis ⁊ fiēt ſil̓es mihi. In ſcd̓o ꝟo petit futurā punitionē ſuꝑ inimicos ex demeritis eoꝝ ad ſuā futurā cōſolationē de qͦ dicit. Ingrediatur oē malū eoꝝ corā te ⁊ deuindemia eos ſicut vindemiaſti me. Additio. In capitulo. ij. Quomodo obtexit me. N hoc capitulo ꝓpheta lamentat̉ deſtructioneꝫ totius terre iſrl̓ ⁊ totius regni: ⁊ diuidit̉ in quatuor partes. pͥmo nāqꝫ lamentan do loquit̉ ad ſeip̄m: ſcd̓o ꝟo lamētādo dirigit ſermonem ſuū ad terrā iſrl̓ ⁊ ad ip̄m regnū: ibi. Cui ꝯꝑabo te. tercio datſuꝑ hͦ ſalubre ꝯſiliū: ibi. Clamauit cor eiꝰ ad dn̄m. quar: o texit deuotū oraculū ad deū: ibi. Uide dn̄e. Prima ꝑs in qua lamētat̉ loquendo ad ſe diuidit̉ in duodecim ꝑtes ẜm. xij. infelicitates que venerūt ſuꝑ regnū illud oppoſitas duodecim excellētijs qͣs pͥus habuerat. Exceſſit nāqꝫ illud regnū alia regna. pͥmo in ſolēnitate hono ris. vn̄ Deū. xxviij. Faciet te dn̄s deꝰ tuꝰ excelſiorē cūctis gentibꝰ terre. ⁊ ibidē. Eris ſemꝑ ſupra ⁊ nō ſubter: ſuꝑ hͦ ergo in pͦ ꝟſicu lo lamētat̉ dicēs. Quō obtexit caligine.ſ. tribulatiōis. Filiā ſpō i. totā terrā ⁊ regnū. ⁊ ſequit̉. Proiecit de celo in terrā inclytā iſrl̓ Scd̓o ꝟo exceſſerat regna alia qͣꝫtū ad nobilitatē ⁊ dignitatem pͥncipū: qꝛ ſtirps dauid q̄ regnabat in iſrl̓ fuit ſanctiſſima. ſuꝑ qͦ in ſcd̓o ꝟſu lamētat̉ ꝓpheta dicēs. Precipitauit dn̄s nec peꝑcit ſequit̉. Polluit regnū ⁊ pͥncipes eiꝰ. Tercio ꝟo exceſſerat qͣꝫtum ad robur militū ⁊ robur pugͣtoꝝ: vn̄ fuerat regnū fortiſſimū ſic̄ cor nū ſuꝑ qͦ lamentat̉ ꝓpheta in ꝟſu tercio dicēs. Cōfregit in ira fu roris ſui oē cornu iſrl̓. Quarto ꝟo exceſſerat qͣꝫtū ad venuſtatem arboꝝ ⁊ pulcritudinē terrenaſcentiū: vn̄ erat terra nemoroſa: ad videndū pulcerrima: ſuꝑ quo lamētat̉ ꝓpheta in qͣrto ꝟſu dicēs Tetēdit arcū ſuū qͣſi inimicꝰ occidit oē qd̓ pulcerrimū erat viſu. Quinto exceſſerat qͣꝫtū ad vrbes munitas ⁊ ml̓tiplex fortaliciū qd̓ erat in toto regno iſrl̓ ⁊ in multis locis terre ꝓmiſſiōis: vt patet ex libris paralip̄. ⁊ regū. ſuꝑ quo in ꝟſu qͥnto lamētat̉ dicens Factꝰ eſt dn̄s velut inimicꝰ p̄cipitauit iſrl̓. Precipitauit oīa menia eiꝰ: diſſipauit munitiōes eiꝰ. Sexto exceſſerat qͣꝫtū ad locuꝫ ſacrū ⁊ dei tabernaculū qd̓ fuerat in ipſo regno: aliqn̄ in ſylo: ali qn̄ in maſphat: ⁊ demū in hierl̓m: ſuꝑ quo in ſexto ꝟſu lamentat̉ dicēs. Et diſſipauit quaſi hortū tētoriū ſuū: demolitꝰ ē tabernaculū ſuū. Septimo ꝟo exceſſerat qͣꝫtū ad dei altare ⁊ ml̓tiplex ſa crificiū: ꝑ qd̓ filij iſrl̓ ex p̄cepto diuino priꝰ habuerāt ſacrificare: ſuꝑ quo lamētat̉ in ꝟſu ſeptimo dicēs. Repulit dn̄s altare ſuuꝫ: maledixit ſanctificatiōi ſue. Octauo exceſſerat qͣꝫtū ad vrbē pͥncipalē q̄ erat metropolis ⁊ regni ſoliū: q̄ quidē ciuitas erat valde notabilis in muris ⁊ munitiōibꝰ: ſuꝑ qͦ lamentat̉ in octauo ꝟſu dicēs. Cogitauit dn̄s diſſipare muꝝ filie ſyō: ſequit̉. Luxitqꝫ an temurale: ⁊ murꝰ eiꝰ ꝑiter diſſipatꝰ ē. Nono exceſſerat qͣꝫtū ad ce tū hoīuꝫ ſapīa diuina et ꝓphetia p̄ditū: nullū em̄ aliud regnum receperat legē dei: aut habuerat ꝓphetas dei viſiones videntes ſuꝑ qͦ lamētat̉ in nono ꝟſu dicēs. Defixe ſūt in terra porte eiꝰ: qꝛ in portis ſedebāt iudices ⁊ legis doctores Deu. xvij. ca. ⁊ ſequi tur. Reges eiꝰ ⁊ pͥncipes eiꝰ inter gētes. Nō ē lex nec ꝓphete. De cimo exceſſerat qͣꝫtū ad ppl̓m honore ⁊ reuerētia dignū: quia in nullo regno erant tales ſenes aūt tales virgines in vtroqꝫ ſexu: ⁊ quo ad ſanctitatem ⁊ omnem virtutem: ⁊ quo ad alias condi alias cōditiōes reuerētia dignas: ſuꝑ quo lamētat̉ in decīo ꝟſu dicēs. Sederūt in terra cōticuerūt ſenes: abiecerūt in terra capita ſua virgines iuda. Undecimo ꝟo exceſſerat qͣꝫtū ad numeruꝫ ꝑuuloꝝ ⁊ multitudinē infantiū: qꝛ deꝰ multiplicabat ſemē filioꝝ iſrl̓ plꝰ qͣꝫ aliaꝝ nationū: vn̄ in egypto fuerūt ſatꝭ in breui tꝑe ml̓tiplicati: ſuꝑ hͦ ꝟo ꝓph̓a in ꝟſu vndecimo lamētat̉ plorās defectionē paruuloꝝ ⁊ lactentiū dicēs. Defecerūt p̄ lachrymis oculi mei. ſequit̉. Cū deficeret paruulꝰ ⁊ lactēs ī plateis oppidi. Duodecimo ꝟo acceſſerat cetera regna ī abūdat. a victualiū: ⁊ hͦ qͣꝫtū ad vitā diuturnā: vn̄ nō abbreuiabāt̉ hoīes paſſim in pueritia aut adoleſcētia: ſꝫ ꝑueniebāt ad ꝑfectā etatē ⁊ erat vna bn̄dicto inter filios iſrl̓ qͥ videbāt filios filioꝝ ſuoꝝ. ſuꝑ quo lamētat̉ ꝓpheta ꝟſu. xij. dicēs. Matribꝰ ſuis dixerūt. vbi ē vinū ⁊ triticuꝫ. ſequit̉. Cū exalarēt aīas in ſinu matꝝ ſuaꝝ. Deinde ſequit̉ pari ſcd̓a principalis in qua ꝓpheta lamētū ſuū dirigit ad terra iſrl̓: ⁊ ad regnū: ad alloquēdū ip̄m: ac ponēdo pre oculis qͥnqꝫ: ⁊ ẜm hͦ ꝑs iſta ꝯtinet qͥnqꝫ ꝟſus. Primo nāqꝫ pre oculis ponit ip̄i regno vt ꝯſideret magnitudineꝫ ſue pene ⁊ ſue miſerie ⁊ hͦ in ꝟſu xiij. dicens. Cui ꝯꝑabo te. vel cui aſſimilabo te filia hierl̓m: magna ē velut mare ꝯtritio tua: quis medebit̉ tui. Scd̓o ponit pre oculis ⁊ ſibi ingerit origineꝫ ſue culpe ⁊ ſue malicie: q̄ origo fuerat ex hͦ ꝙ ꝓphete nō aperuerūt filijs iſrl̓ ſua iniqͥtate vt eos ad penitētiā ꝓuocarēt: ⁊ hͦ facit in ꝟſiculo. xiiij. dicens. Prophete tui viderūt tibi falſa. Tercio ꝟo ponit p̄ oculis incōpaſſione tōtiꝰ vicinie ⁊ gentiū ꝓpinquaꝝ: hec eſt em̄ vna magna cā doloris exn̄ti in miſeria dū nō inuenit aliquē qui ſibi ꝯpatiat̉ ⁊ hͦ fac in ꝟſu. xv. dicēs. Plauſerūt ſuꝑ te manibꝰ ſuis oēs trāſeūtes ꝑ vla
zum Hauptmenü