Iipsꝰ. homībꝰ cōuerſatus eſt. Ca. iiij. h Icª liber mandatorū dei: et lexᵇ q̄ ē in eternū. Oēs ꝗ tenent eā ꝑueniēt adᵈ vitā: quiⁱ aūt dereliquerūt eā in mortē. Cō uertereᶠ iacob etᵍ app̄hēde eā: am bulaʰ per viā ad ſplēdorē eius cō traᵏ lumē eius. Neˡ tradas alteri gloriā tuā: ⁊ dignitatē tuā gēti ali ni ene. Btiᵐ ſumus iſrl̓ qꝛⁿ que deo placēt manifeſtaº ſūt nobis. Aīeꝗ or eſtoq ppl̓us dei mēorabilisʳ iſrl Uenūdatiˢ eſtis gētibꝰ nō ī ꝑditionē: ſedᶜ ꝓpter quod in ira adˡ iracūdiā ꝓuocaſtis deū: traditiqꝫ eſtis aduerſariis. Exa cerbaſtis enī eū qui fecit vos deū eternū: im molātes demoniis ⁊ nō deo. Ob liti enī eſtis eū qui nutriuit vos etˣ ꝯtriſtaſtis nutricē veſtrā h erl̓m. Uidit.n. iracūdiā aª deo venien tem vobis: ⁊ᵇ dixit. Auditeᶜ cōfines ſyō adduxitᵇ eī mihi deus luctū magnū. Uidi.n. captiuitateꝫ ppl̓i mei filioꝝ meoꝝ ⁊ filiarū quā ſuperduxit illis externus. Nutriuiᵉ enī illos cū iocūditate: dimiſi autē illos cuꝫ fletu ⁊ luctu. Nemoᵍ gaudeat ſuꝑ me viduā ⁊ deter. vi. eſt cū ho. cōuerſatꝰ eſt. qd̓ pōt dupliciter intelligi. Uno modo vt ſit relatio p̄teriti. qꝛ poſt illumīationē iacob patriarche ⁊ dationē legis deſcēdentibꝰ ex ſuo ſemīe: Exodi. xx. deus apꝑuit illi populo: Exo. xxiiij. Aſcēderūtqꝫ moyſes ⁊ aaron nadab ⁊ abiū ⁊ ſeptuagīta ex ſenioribꝰ iſrl̓: ⁊ viderūt dn̄m deū. Et ſuᵐ dit̉ ibidē. Necnon ſuꝑ eos qͥ ꝓcul receſſerant de filijs iſrl̓: miſit manū ſuā: viderūtqꝫ deuꝫ ⁊cͣ. Cū illis etiā cōuerſat eſt quadraginta annis p̄bens eis māna ⁊ alia bn̄ficia multa: ẜm ꝙ dr̄ pͣs. xciiij. ẜm trāſlatōeꝫ lxx. interpretum. Quadraginta ānis ꝓximꝰ fui generatiōi ⁊cͣ. Alio modo vt ſit ꝓph̓ia de futuro qꝛ poſt tp̄us ba ruch xp̄s deus ⁊ homo cū hoībus cōuerſatꝰ eſt Io. i. Verbū caro fctm̄ eſt ⁊ habitauit in nob̓ ⁊cͣ. Et hec ē ꝑfectior expoſitio: qꝛ cōuerſatio pͥ ma fuit huiꝰ figura. Capitulum. iiij. Ic liber. Poſtqͣꝫ baruch īduxit ad ſapiētie deſiderium ⁊ on̄dit qͥbuſ datur ⁊ a quo: hic ꝯn̄r oſtēdit qͥ ſit illa ſapiētia.ſ. lex a deo data dicēs. a Hic liber mādatorū dei. ſupple eſt ſapiētia p̄dicta: ꝓpter qd̓ dicit̉ Deutro. iiij. Hec eſt ſapiētia nr̄a ⁊ intellectus corā ppl̓is. b Et lex q̄ eſt in eter. non em̄ lex vetꝰ ꝑ nouā eſt abo lita: ſed magis ꝑfecta ẜm ꝙ dic̄ ſaluator mathei. v. Nō veni ſoluere legeꝫ ſed adimplere. vt ibidē fuit declaratū. Omēs qͥ tenēt eam. obſeruādo. d Ad vitā.ſ. gr̄e in pn̄ti ⁊ gl̓ie in futuro. lꝫ em̄ pr̄es veteris teſtamēti decedē tes: nō ſtatim admitterēt̉ ad gloriā. erāt tn̄ admittēdi ſuo tꝑe.ſ. amoto impedimēto ꝑ xp̄m. e Qui aūt dereli. eā tranſgrediēdo qꝛ de cedētes ſtatim deſcēdebāt in gehēnam. f Cōuertere iacob. i. popule deſcēdens a iacob. g Et apprehēde eaꝫ. ꝑ iugem memoriā h Ambula ꝑ viā morū. i Ad ſplendorē eius. ocl̓os cōuertēdo ideo ſubdit̉. k Contra lu. eius. tales em̄ nō habēt an̄ ſe vmbraꝫ ignorantie vel culpe: auertētes aūt ſe a lumīe habēt vmbraꝫ culpe ⁊ ignorantie ante ſe. lNe tradas alteri glo. tuā ⁊cͣ. legē diuinitus datā dimittēdo: de cuiꝰ acceptiōe poterat ppl̓us iſrl̓ p̄ ceteris ppl̓is gl̓iari: ẜꝫ ꝙ dr̄ pͣs. cxlvij. Nō fe. ta. om̄i na. ⁊ iu. ſu. nō ma. eiſ. iō ſubdi tur. m Bea. ſu. iſrl̓. hoc dicit baruch eo ꝙ erat de ppl̓o illo. n Quia q̄ deo placēt.i. mādata legis ⁊ ꝓphetarū oracula. o Manifeſta ſūt nobis. in lege ⁊ ꝓphetis p Animequior. Po ſita ppl̓i exhortatiōe: hic ꝯn̄r ponit̉ eius conſolatio: ⁊ pͥmo in ꝑſona baruch loquētis. ſcd̓o in ꝑſona hierl̓m metropolis: ibi. Et dixit. tertio in ꝑſona dei cōſolātis: ibi. Animequior eſto hierl̓m. Circa pͥmuꝫ dicit̉. p Animequior.i. cōſtantior ⁊ hilarior. q Eſto ppl̓us dei.i. ppl̓s iſrl̓ dei cultor ceteris ad ydolatriā declinātibꝰ r Me morabilis iſrl̓. corā deo: lꝫ oblitꝰ videaris: ideo ſubdit̉. s Uenū dati eſtis. gentibꝰ. nō in ꝑditionē. ſꝫ vt afflictio det vobis intellectū ad veſtrā emendationē: ideo ſubdit̉. t Sed ꝓ. qd̓ in ira i. in pec catis vr̄is ira dei dignis. v Ad iracūdiā ꝓuo. deum. traditiqꝫ eſtis ⁊c̄. ⁊ pꝫ lr̄a vſqꝫ ibi. x Et cōtri. nutri. vr̄am hierl̓m. q̄ nutriſolatā. aʰ multis d̓relicta ſū ꝓpter pcā filioꝝ meoꝝ qꝛ declinauerunt alege dei. Iuſliciasˡ autem ipſius neſcierūt nec ambulauerūt ꝑ vias mādatoꝝ dei neqꝫᵏ ꝑ ſemitas ve ritatis eius cūˡ iuſticia ingreſſi ſūt Ueniātᵐ cōfines ſyon: ⁊ memorentur captiuitatē filioꝝ ⁊ filiaruꝫ mearū: quā ſuꝑduxit illis eternuſ adduxitⁿ.n. illos ſuꝑ gētēᵈ de lon ginquo gētē īprobā ⁊ᵖ alterius ligue quiq nō ſūt reueriti ſenē: neqꝫ pueroꝝ miſerti ſūt Etⁱ abduxerūt dilectos vidue: ⁊ a filiis vnicāⁱ de ſolauerūt. Egoº autē ꝗd poſſum adiuuare vos. Quiᵗ.n. adduxit ſu per vos mala: ipſeᵘ vos eripiet de manibus inimicoꝝ veſtroꝝ. ambulateˣ filii ābulate: egoʸ.n. de reli cta ſū ſola. Exuiᶻ me ſtola pacis. induiª aūt me ſacco obſecratōnis ⁊º clamabo ad altiſſimū in diebuſ meis. Animeꝗoresᶜ eſtote filii cla mate ad dn̄m ⁊ eripiet vos dema nuprincipū inimicoꝝ. Egoº eniꝫ ſperaui in eternū ſalutē veſtrā: ⁊ venit mihi gaudiū a ſctō ſuꝑᶠ mīa q̄ venit vobis ab eterno ſalutari nr̄o. Emiſi.n. vos cū luctu ⁊ plo uit vos corꝑaliter bonis tꝑalibus ibidē abūdantibꝰ: ⁊ ſdūau ter doctrina ꝓphetarū ibidē habitantiū: iō ſubdit̉. dit em̄ iracūdiā.i. penā. a Adeo venientē vob̓. hͦ em̄ p̄ui U dit Hieremias ⁊ alij ꝓph̓e qͥ locuti ſūt de babylonica captinis tate: vt patuit ſup̄ in libris eoꝝ b Et dixit. Hic ꝯn̄r pouit̉ ppl̓i cōſolatio in ꝑſona hierl̓m: ⁊ vt oppoſita iuxta ſe poſitamag eluceſcāt pͦ r̄citat̉ maͣ deſolatōiſ. ſe cūdo ꝯſotōis ibi Ego āt. Circa pͥ mū̄ dr̄. b Et dixit.ſ. ꝑ ꝓph̓as ⁊ alios ſct̄os de ſolationē hierſꝫ lamentantes eo mō loquendi ꝙ pariſius dicit̉ fa cere ⁊ dicere qd̓ ppl̓us eiꝰ facit ⁊ dicit. c Audite ꝯfines ſyon i. ciuitates affini tatē cū hierl̓ꝫ ha bētes d Ad duxit em̄ mi. de lu. ma i. materiā magnā lugendi: ꝑ exercitum chal deorū: ppl̓m meum captiuantiuꝫ e Nutriui em̄ il. cū iocūditate tꝑi bus dauid ⁊ ſalomonis. qꝛ tunc erat ī magna bo norū tēꝑalium ⁊ ſpūaliū ꝓſꝑitate Dimi ſi aūt illos cū luctu ⁊ fle tu. cum ducerent̉ in babylonē tꝑibus iechonie ⁊ ſed̓chie g Ne mo gaudeat ſuꝑ me. que magis in digeo cōpaſſione. h A multis. de filijs meis in captiuitatem ductis i Iuſticias aūt ipſius neſcierūt. practice: lꝫ ali qui ſciuerint ſpeculatiue.ſ. ſacerdotes ⁊ legiſperiti viuētes ma le. k Neqꝫ ꝑ ſemitas. qͣꝫtū ad ꝯſimilia. lCū iuſti. in greſſi ſūt.ſ. pēa ꝑ dei iuſticia: vn̄ inflicta ⁊ peccātiū punitio coi mō loquēdi iuſticia nomīat̉. m Ueniāt cōfines ſyon ⁊ cō me. ⁊cͣ. de hoc em̄ ciuitates in circuitu iudee exiſtētes frequēter loquebant̉ ſicut ſolet fieri de tali caſu. n Adduxit ⁊c̄. de longinqū.ſ. de chaldea ⁊ alijs regnis exiſtētibus ſub chaldeis Gentē improbā.i. bonis moribꝰ carentē p Et alterius lingue. ꝓpter qd̓ minꝰ miſerebant̉: qꝛ nō intelligebant ꝟba de precantiū: ideo ſubdit̉. q Qui nō ſūt reueriti ſenē ⁊cͣ. quibus tn̄ eſſet maxime cōpatiendū: ſed abſqꝫ diſcretiōe etatis cō ditionis ⁊ ſexus ppl̓m crudeliter afflixerūt. r Et abduxerūt dilectos vidue.i. filios eius in captiuitatē duxerūt: ⁊ ſic eaꝫ vnicā ⁊ deſolatā dimiſerūt. s Ego aūt. Hic ꝯn̄r ponit̉ ma teria cōſolatiōis cū dr̄. Ego aūt qͥd poſſum adiuuare vos. q. d. nō eſt a vobis petendū humanū auxiliū ſꝫ diuinū. ideo ſeqͥtur. Qui em̄ adduxit ſuꝑ vos mala. pene ad vr̄am correctionem Ipſe eripiet vos de ma. inimi. veſ. ad noīs ſui laudē p̄cipiens cyro edificare tēplū in hierl̓m ꝓpter qd̓ dedit ppl̓o iude re deūdi licentiā: vt hr̄. i. Eſdre. i. x Ambulate filij. de virtute in virtutē. y Ego em̄ derelicta ſum ſola. ſicut lamentabat hieremias ꝓph̓a dicēs Tren̄. i. Quō ſedet ſola ci. ⁊c̄.
zum Hauptmenü